De ſententia erre iudicata
CEXXVII
late fuiſſent: nūcios oneten̄. epiſcopi per eas oneten̄. eccleſiamleſam grauiter q̄rebat̉: ad quaꝫa proponebat monaſterium pertinere. ⁊ infra. ¶ Cum ex partemonaſterij nihil rationabile fuerit propoſitū ⁊ oſtenſum. quareſententia pro ep̄o ꝓmulgata debuerat irritari: eā qͣꝫtum ad monaſterium duximus confirmandam. ⁊ infra. Mandamus quatenus ſi conſtiterit ap. pro ecclebſia oneten̄. rationabiliter interpoſitam ⁊ ad eam proſequēdaꝫnuncium eius infra tempus legitimum deſtinatum fuiſſe. executio ſententie differatur. ne circa poſſeſſionem oneten̄. eccleſiadetrimētum incurrat. alioquinſicut ius poſtulat executioni vſqꝫ oneten̄. eccleſie preiudicio demandetur. cui que premiſſa ſūtnon preiudicent: quo minꝰ ſententia valeat conſequi rationeꝫcum res inter alios acta non noceat regulariter alij: iuxta cōſtiZtutiones canonicas ⁊ ciuiles.¶ Dem.¶ Si citatus ad ſententiaꝫ exlegitima cauſa iudici ignoratanon comparuit tenet ſententiaeo abſente lata. ſed retractatureo probante legitimaꝫ abſentiecauſam. Si vero impedimentūprobat non plene non retractatur ſentētia niſi prius doceat deipſius iniquitate.Um bertholdus milefcūriam ſuam. p. militi pignori obligaſſet eodem. p. ſublatode medio. a. nepos eius qui ſuc
ceſſit eidē vacante eccleſia eiuſdem loci aſſerens ꝙ ius patrof natus cum vniuerſitate tranſiſſet in eum. d. clericum eiuſdemloci archidiacono ad ſupradictam eccleſiam preſentauit: quis de conſenſu epiſcopi ipſum inſtituit in eadem in poſſeſſionemeum induci faciens corporalemPredictus vero. b. dominꝰ fundi. t. ſacerdotem memorato epiſcopo preſentauit. ſed ipſuꝫ epiſcopum non admiſit. Cum aūtdictus t. aduerſus memoratumd. ſuper predicta eccleſia depoſuit queſtionem remē. epiſcopap. ſe. le. iudicibus negociuꝫ delegauit ad quem cum atteſtationes vtrinqꝫ receptas per partes poſtmodū remiſiſſent: ⁊ p̄fai to. d. cum ſuis atteſtatiōibus accedentē dictus. t. nec per ſe necꝑ reſponſalē idoneum cōparerecuraret: ip̄e atteſtationibꝰ inſpectis clerici memorati ip̄m ab impetitōe ſepedicti. t. ſentētialiterreddidit abſolutū: eidē. t. imponēs ſilentiū ſuꝑ eccl̓ia memorata poſtmodū autē idem p̄ſbyterkad archiep̄i preſentiā: infra breue tēpus accedēs iuſtā cauſamabſentie allegauit: archiep̄s ꝟoargentino electo et alte ſilue ettudebernon̄. abbatibꝰ dedit ſuiſlr̄is in mandatis vt ſi iuſtam abſentie cauſaꝫ ille oſtēderet corāin eis p̄dictaꝫ ſententiā nullius decernerēt eſſe valoris. ⁊ cauſaꝫ fine debito terminarēt alioqͥn facerent ſententiā obſeruari verūdicto electo ⁊ p̄fatis abbatibus
¶¶ Monaſterium. ⁊ ita tenet ſententia quo ad vnam perſonam ⁊ non quo ad iliā: ⁊ ſic ⁊ vltima voluntas defuncti deſtituta ſolēnitate iuris tenet quo ad filios ⁊ non quo ad extraneūC. famil. herciſ. l. vlti. ⁊. C. de teſti. hac conſultiſſima. §. ex imꝑfecto. arg. contra. jͣ. de dona. inter dilectos. ⁊. jͣ. de capel. mona.dilectus. jͣ. e. ſuborta.⁊ sͣ. de arbi. cum tꝑe.⁊. xlix. di. c. vlti.b ¶ Int̓poſitaꝫ: ſedquare iſte cōpellit̉bare ſe iuſte appellatſe cū nō magis oneraretur ſi cōti a cuꝫ eſſetlata ſentētia: ſꝫ ſi hocꝓbabit nūqͥd caſſabitur ſententia. Dicasꝙ nō cogit̉ plene probare cām appellandiſꝫ ſufficit ꝓbare ꝙ aliuo modo ſuo interſit. sͣ. de teſti. c. veniēsij. nec caſſabit̉ ſtatimſnīa ſed differt̉ executio ſententie ſi ꝓbabitꝙ iuſte appellauerit.⁊ poſtea admittet̉ tāſuꝑ pͥncipali ꝙͣ ſuperſentētia. ſic. sͣ. de teſti.veniens. ij. qꝛ ꝑ ſnīamnō fit adhuc magnuꝫiudiciū ſed ꝑ executionem. ſic. sͣ. de offi.dele. ſuꝑ eo. ⁊ ita ſnīainter alios lata nō obſtat alij tn̄ tale qualepreiudiciuꝫ fit alij: vthic patet: ar. C. de libe. cā. iubemus. Secnon videt̉ ꝙ a ſnīa lata int̓ alios poſſet appellari. ff. de appel. aſen. in pͥn. īmo poteſtvt hic pꝫ vt ꝑ appellationē executio differatur. Sꝫ pone ꝙ ſententia mandet̉ executioni pro ep̄o. nunqͥdep̄s preſtabit cautiouem eccleſie de cellaꝙ ipſam defendat cōtra oneten̄. videtur ꝙſic. quia ſi duo petantrem ab vno victor p̄ſtabit cautioneꝫ ꝙ defendat victum contraalium. ff. de rei vendica. is a quo. ff. de peti.here. l. penul. ſed hic non eſt īta quia hic agit modo tm̄ eccleſiaoneten. Iohan. c ¶ Noceat. lr̄a iſta ꝯtradicit ſuꝑiori: vbi dicit: nec circa poſſeffionē ⁊cͣ. ꝙ dicit hic: non noceat: verū eſt ꝙͣtum ad ꝓprietatem: ſed ibi loquit̉ de preiudicio quo ad poſſeſſionem ⁊ ita non contradicit. ſi. C. de libe. cā iubemus.d ¶ Canonicas. sͣ. de fi. inſtru. inter dilectos. jͣ. eo. c. pe. ⁊. jͣ. dedona. inter dilectos. e ¶ Ciuiles. C. res inter alios acta ꝑ totum. ⁊. ff. de re iudicata. ſepe.¶ Probata iuſta cā abſentie reuocaxtholda.tur ſnīa lata ꝯtra abſentē maxīe vbi apparet iudicē circūuentū vel alit̓ ⁊ ſic ꝯtra ſnīaꝫ audit̉ is qͥ fuit abſens docto de īpedimēto etiā minꝰ ſufficient̉ ſi oppōit d̓ iniqͥtate qͣꝫꝙͣ ex tenoe̓ſſie ⁊ ex actꝭ ꝯſtare dr̄ qͦ docto obtinebit. Uel clariꝰ ⁊ notabiliꝰſic vt ī rubro ⁊ ē iudicio meo verus ⁊ notabilis ītellectꝰ huiꝰ. c.que doc. nr̄i nō clare dilucidarūt. Diuidit̉ pͥncipaliter in duasetes. In pͥma ponit̉ ꝓceſſus narratio. In ſcd̓a ibi. lꝫ. ꝑtis reſti
CEXXVIItutio auditoris datio ipſiꝰ relatio pape diffinitio ſuuꝫ motinūcōtinēs. pͥma ꝑs pōt ſubdiuidi ſꝫ nō expedit. qꝛ ſatis patēt ꝑtesin lr̄a. ab. ſi. f ¶ Cū vniuerſitate. jͣ. de iurepa. ex lr̄is. ff. d̓ ꝯͣhē.emp. ſi aq̄ductꝰ. ⁊. l. dolia. g ¶ Ep̄i. alit̓ nō poſſꝫ. sͣ. de off. archid. cū ſatis. niſi hr̄et hͦ de p̄ſcripta ꝯſuetudine. sͣ. d̓ offi. archi.c. vl. ⁊. jͣ. de exceſ. p̄la.ad hec. h ¶ Aduerſus. Sꝫ qͣliter potuitiſte. t. agere cū ex ſolap̄ſentatiōe nihil hēatiuris. īmo videt̉ ꝙ ꝯͣep̄m deberet agere adintereſſe. jͣ. de iurepa.paſtoralis. rn̄deo bn̄acquirit̉ ius preſentato a vero patrono. lꝫcp̄s euꝫ nō admittatdūmō ſuā volūtatempatronꝰ nō mutet. etſic pōt agere vt ſua p̄ſentatio ꝯfirinetur vthic patꝫ. ſicuti electuſpōt agere vt ſua electio confirmet̉. sͣ. deelecti. poſtꝙͣ. et. c. publicato. 1 ¶ Remiſiſſent. aſſignado terminū ꝑemptoriuꝫ adſnīam audiēdā. vt pꝫin antiqͣ. alias non tenuiſſet ſnīa lata cōtraabſentē. ff. q̄ ſen. ſineap. reſcin. l. j. §. ex eoedicto. ⁊ ea q̄ aduerſus abſentes n̄ ꝑ cōtumacē ſtatuūt̉ n̄ tenētC. quō ⁊ qn̄ iudex eaq̄. ſꝫ hic tenuit ſnīa vtpatet ꝑ ſequētia. ⁊ ꝓpter terminū ꝑemptoriū ad ſnīam. ſed qꝛ ꝓbauit iuſtā cāꝫ abſentie reuocatur ſnīa. vtiij. q. ix. cauea̓t. Ber.k ¶ Breue. ⁊ ita vi.detur ꝙ mora poſſitpurgari in iudicijs. ff.ſi qͥs cautionibꝰ. ſi pꝰtres ꝙ locū hꝫ an̄ lit.cōte. ⁊ vbi ius actorisnō eſt factū deterius.vt dicit illa lex. ſed hicnō fuit ſnīa retractata ꝓpter breue tp̄s ſedqꝛ ꝓbauit iuſtaꝫ cāmabſentie fuit anditus¶ Cām alioqͥn nōfuiſſet auditꝰ. ar. sͣ. de in inte̓. reſti. ex lr̄is. ſꝫ illud fuit in fauoreꝫmr̄imonij: ⁊ qꝛ nō poterat hr̄e recurſuꝫ ꝯtra doloſum cū in eocaſu fuerit nō ſoluēdo. sͣ. de ꝓcu. querelā. ⁊. v. q. iij. ſi egrotans.⁊ ita reuocat̉ ſnīa: ſi iuſte impeditꝰ venire nō potuit. ff. d̓ dam.infec. l. ſi finita. §. ſi forte. nec dr̄ iudicatū vbi iuſta de cā. detentus p̄ſens eſſe non potuit. ff. de re iudi. queſitū. nec mandari dꝫtalis ſnīa executiōi. vt. ff. de iudi. ſi p̄tor. in fi. ⁊ eſt notabile iſtudꝙ reuocat̉ ſnīa: cū intereſſe nō potuit. ⁊ ſic ē ar. ꝙ iudex non dꝫnimiū feſtinare ad ſnīam: vt dicit lex p̄dicta ſi finita. §. fi forte.m ¶ Decernerēt: ſꝫ qͣlit̓ potuit iſte legatꝰ retractare ſnīam ſuācū nullꝰ iudex poſſit hoc facere dūmodo nō ſit lata ꝯtra ius cōſtitutōis. C. ſen. reſcī. nō poſ. l. j. Sn̄deo nō pōt retractari niſi ꝑin inte. reſtitutionē. ff. d̓ mino. in cāe. ij. §. vl. ⁊. l. ſe. p̄fecti etiamp̄torio vel niſi ip̄o iure ſit nulla. C. de accu. l. iiij. vn̄ hic fuit retractata ꝑ in inte. reſtitutōꝫ: ⁊ improprie ponit̉ hoc nullius momēti: qꝛ talis ſnīa bn̄ tenet quouſqꝫ fuerit reuocata. I.