Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und mit Additiones des Hieronymus Clarius
Seite
CLXXIIIIr
Einzelbild herunterladen
 

De ſententia et re iudicata

CLXXIIII

liter ſit oī cōſtitutioni atqꝫ ꝯſuetudini derogādū: q̄ abſqꝫ mortali pctō nō p̄t obẜuari. Un̄a oportꝫ vt q̄ p̄ſcribit ī nulla tꝑisꝑte rei habeat cōſcientiā aliene.Rubrica. De ſnīa ⁊ re iudicata.GRegorius. Sententia lata contra legesvel canones nō tenet nec ab eaopus eſt appellare.¶Ententia ꝯͣ leges canoneſue ꝓlata lꝫ nōſit appellatōe ſuſpenAſa nō pōt ip̄o iure tn̄ſubſiſtere.I Dem. Lites debent celeriter terminari.dUrgātiū cōtrouerſias celeri ſnīa t̓minari et eqͥtaticonuenit ⁊ rigori. ¶Dem.

Sacerdos ſine iuſta cauſanon eſt deponendusOn pōt in quēqͣꝫ a ſacerIAdotali gradu: niſi iuſtisē ex cauſis cōcors ſacerdotū ſnīaſubmoue re.CEo papa. Iuſte qͥs petit ſnīam ꝯfirmari ſi iuſte ⁊ rōnabiliter fuit latA que iuxta eccleſiaſticūAmorē iuſte et rōnabiliterfuerint diffinita: noſtra qͦꝫ ſengtentia roborentur.ELex. iij. eborac. archiep̄o. Iudex deputatus ſuꝑ executione ſnīe admittit exceptioneꝫfraudis ſeu nullitatis ſnīe nonad effectū vt ſuꝑ ea pronuncietſed vt negociuꝫ ad ſuperiorē qͥiudicauit tranſmittat. Si illamprobabilem reperierit.

gs. eo. vigilāti: ⁊ xvj. q. iij. §. pōt. ⁊. §. ꝙ ſi mala. Dicebat Io. ꝙͣrōne peccati ſtatuit hoc papa de p̄ſcriptionibꝰ laicoꝝ. quia oīscauſa rōne pctīſaltē indirecte ꝑtinet ad eccl̓iam. sͣ. de iudi. nouit. ⁊ ẜm hoc oīa ciuilia iura q̄ tractant de p̄ſcriptione. xxx. velxl. an. in male fidei poſſeſſoribꝰ nō tenent hodie. Sed hoc nōcredo ꝙ ꝑ iſtā conſtitutione papa volueritp̄iudicare legibꝰ. Sꝫquo ad ius diuinumverū eſt illud qd̓ ſinepctō mortali laicꝰ malefidei p̄ſcribens. talērē retinere nō poteſt.xiiij. q. vj. c. j. et litteraiſta ſic intelligit̉: tamcanonica .i. tam de reſpūali qͣꝫ ciuili. Et hocvult dicere ille qͥ p̄ſcribit bonā fidē bre debet ſiue res quā preſcribit ſpūalis ſit velciuilis ẜm iura canonica. ⁊ ſic nihil ſtatuitꝯͣ leges vel dicas ẜmꝙ dixit io. ⁊ lex aliudcōſiderauit ꝙͣ canon.lex em̄ cōſiderauit negentiā nō petentisrē ſuā. sͣ. e. vigilanti. ſꝫcanon ꝯſiderauit peccatū p̄ſcribentꝭ malafide. qd̓ nō excuſat negligentiam nō petentis rem ſuā: ⁊ ideo dicit hic. ꝙ nulla valet p̄ſcriptio ſiue canonica vel ciuilis q̄ ſine peccato mortali cōſeruari nō poteſt vnde potius ſtandū eſt canoni ꝙͣ legi. in hoc caſu: qꝛ preſcribensnō excuſat̉ a peccato ꝑ rationē legis: ⁊ ideo canon voluit ꝓpt̓periculū animaꝝ in hoc leges corrigere: licet nō ſeruet̉ in iudicio ſeculari: ſicut dr̄ de legibus permittētibꝰ vſuras que hodienō tenent: vt no. jͣ. de vſur. quia in oībus. ⁊ cōſtitutio iſta tm̄ reſpicit futura. cū de p̄teritis nihil dicat. sͣ. de conſti. c. vlti. vbi dehoc. a Nulla tꝑis .ſ. ipſius p̄ſcriptionis. Si em̄ poſt cōpletam p̄ſcriptionē ſciat rem alienā. nō dicit̉ ideo mala fide poſſidere. de hoc dicit̉. sͣ. eo. vigilanti. Sed quid ſi tꝑe p̄ſcriptionishabuerit conſcientiā leſam. poſtea incipiat habere non leſam:nunqͥd ꝓpter hoc eſt intetrupta p̄ſcriptio: videt̉ quia erroneafuit: vnde eā deponere debꝫ. jͣ. de ſimo. ꝑ tuas. ⁊. xj. q. iij. cui eſtillata. itē qͥd ſi dubitat: an res ſit ſua ⁊ hꝫ iuſtā cauſam dubitationis: adhuc dicit̉ bone fidei poſſeſſor. et vtit̉ fructibus. ff. devſur. qui ſit. § bone fidei. ⁊ in hoc caſu preſcribit. licet habeatconſcientiā dubiā nō tamē leſam: quia neſcit adhuc an res ſitaliena debꝫ inquirere ab alijs de re illa: vt ſic perueniat ad veritatē. arg. xxxvij. di. §. vlti. xxiij. q. vlti. occidit. Itē quid ſi prelatus habeat leſam cōſcientiā alicuius rei quā poſſidet licet eccleſia habeat bonā fidē: nunqͥd tenet̉ dimittere illam. Rn̄deonō. Sꝫ ſignifieabit illi cuius eſt vt petat ⁊ ſic purgabit cōſcientiā ſuam: nec in hoc videt̉ fraudē facere. ff. de neg. geſt. at qͥ natura. §. cū me abſente. ⁊. ff. mā. quintus. ſꝫ ſi ille veniat ⁊ petatin iudicio ⁊ p̄latus cōfiteat̉. nunquid p̄iudicat eccleſie que habet bonā fidē. Si em̄ p̄latus cōſtitutus a collegio ad defendēdum confitetur tanqͣꝫ ſindicus in iudicio: bene p̄iudicabit̉ eccleſie: quia tūc ſuſtinet ꝑſonā totius capituli al̓s non credo ꝙcōfeſſio prelati p̄iudicet eccleſie: niſi forte confiteretur de eo ꝙip̄emet feciſſet. arg. xxv. queſ. ij. poſtꝙͣ. de hac materia dixi. sͣ. deelec. dudum. §. ij.uibrica. De ſententia et re iudicata Hec ℟ica duobus modis ẜm Io. an. poſt Gof. cōtinuat̉ ad p̄cedentia. Primo ſic viſo qūo res acqͥrunt̉ per p̄ſcriptionē videndū qūo aliter acquiruntur ciuiliter .ſ. per ſententiā iudicū. vel ſcd̓o ſic expedito tractatu ꝓceſſus iudicioꝝ: ad ſnīam qͥ finē īponūt litibꝰ veniamꝰ.Quia vero ẜm Io. an. lata ſnīa ſi nō appellat̉ ab ipſa ſummitnomen rei iudicate ideo ⁊ de re iudicata ſummittit. dicit tn̄ ꝙlarge poteſt dici res iudicata. Abbas Siculus.

Nō valet ſnīa q̄ ꝯͣ ius eſt lata exp̄ſſoIntererrore in ſnīa ita ſūmat. d. ant. qꝛ io. an. nō ſūmat ꝓpter breuitatē: hͦ ſūmariū eſt in ſe veꝝ ſꝫ nō cōgruitlr̄e in qͣ nulla fit mētio de exp̄ſſiōe erroris. in ſnīa iōſummo ſic vt in rubro. Ab. ſic. b Sentētia: decre. iſta loqͥtur d̓ materia illa. xvjq. j. frater nr̄. ⁊ ex illalr̄a pōt colligi caſushuiꝰ decre. c Contra leges: que dicūt ꝙſnīa a nō ſuo iudice lata nō tenet. C. ſi a nocōpe. iu. l. j. ⁊. ij. ⁊. vlt.⁊. ij. q. j. in pͥmis. ver.de ꝑſona. xj. q. j. c. pe.⁊ sͣ. de iudi. at ſi clerici. ⁊. xvj. q. j. frater nr̄.vt h̓ patꝫ. Itē ſnīa lata ꝯͣ leges .i. ius cōſtitutionis: ita ꝙ hoc inſnīa expͥmat̉: nulla ēip̄o iure. ⁊ citra appcilationeꝫ reſcindit̉: vthic ptꝫ: ⁊. jͣ. e. cū intervos. in fi. ⁊. jͣ. eo. interceteras. ⁊. ij. q. vj. §.diffinitiua. ver. iteꝫ ſiſnīa ꝯͣ ius ſcpͥtū. ⁊. ff.de appel. l. ſi exp̄ſſumItē ſi calculi error inſnīa ſit expreſſus: ſnīanō tenet. ff. q̄ ſen. ſineap. reſcin. l. j. §. j. ⁊. jͣ.de ſen. ex. ꝑ tuas. nec efficit̉ aliqͣ ꝑ appellationē vt in. l. p̄dicta:ſi exp̄ſſum. arg. ꝯͣ ꝙ efficiat̉ aliqͣ ꝑ appellationē. ff. rē ra. ha. l. iij§. falſus. ⁊. ff. de iu. licet. Sed nō eſt ita. ibi em̄ ſnīa lata eſt in ꝑſona falſi ꝓcuratoris: vn̄ ab initio tenet ſnīa qͣꝫdiu ꝯſtet de falſo ꝓcuratore: ⁊ ſi dn̄s recurrat ad cōe auxiliū appellatōis ītelligitur approbare factū falſi ꝓcuratoris: ⁊ iō per appellationēefficit̉ aliqͣ que per exceptionē poterat irritari: ſecus vbi ab initio nulla eſt: vbi eſt defectus in iuriſditione: ibi per appellationē nō firmatur: vt hic ⁊ in cōcordan. ibi poſitis. Sed in. §. falſus. ⁊ in. l. licet. verū non fuit defectus in iuriſditione.d Urgantiū: celeri. ſi. ij. q. j. ſicut. ⁊. C. de iudi. ꝓperādū. inpͥn. ⁊ sͣ. de dolo ⁊ cōtu. finē. ⁊. c. venerabilis: ar. ꝯͣ. xj. q. iijcū apud. illud intelligit̉ qn̄ ſnīa lata ē ad mortē. ⁊ ibi differt̉ executio ex cauſa: vt ibi dr̄. nec tn̄ cū nimia feſtinatōe ferenda eſtſnīa an̄ꝙͣ iudex poſſit eſſe inſtructꝰ. sͣ. de ī integ. reſti. tū ex lr̄isqꝛ ip̄m oportet cūcta rimari. xxx. q. vl. c. vlt. alit̓ em̄ ad veritatēꝑuenire nō poſſet. xxiij. q. vlt. occidit. ſꝫ moratoria cunctationecauſam examinabit. ff. de admi. tu. tutor qui. §. j.On pōt. ſacerdotū .i. ep̄oꝝ triū in cauſa diaconi in cauſa p̄ſbyteri. vj. ad minus. xv. q. vij. ſi autē. ⁊. c. felix. Sꝫnunqͥd dicunt om̄s concordare ad hoc vt teneat ſnīa: videt̉ ꝙſic ex eo ꝙ dicit concors. sͣ. de trāſla. inter corporalia. ſꝫ ſufficit̉ꝙ maior ꝑs concordet in vnā ſnīam: ⁊ ſatis dicet̉ tune cōcorsquia qd̓ maior facit pars valet. ff. ad municipa. qd̓ maior. lxv.diſt. c. j. ij. ⁊. iij. ſed in cauſa ep̄i non tenet ſententia: niſi omnesconcordauerint iudices quibus cauſa per papā cōmittit̉ .vj. ꝙiiij. ſi quis epiſcopus criminaliter. ⁊. c. j. ⁊ eſt ſpāle in cauſa ep̄ialiud ſpāle vbi nō tenet ſententia pluriū no. sͣ. de reſcrip. paſtoralis. in principio.Fuit ſorſan vt dicit io. an. exordiū alicuiꝰ paA quepalis cōfirmationis quia nō eſt veriſimile ꝙ fuit ſpālisdiſpoſitio in his verbis dūtaxat concepta cū non imponit neceſſitatem ſed potius innuit cuiqꝫ eſſe hoc petendi facultatemconceſſam in hoc tamē nō eſt vis. Abbas Sic. f Moremid eſt ẜm canones. g Roborent̉. Si poſtulatu fuit ea roborari. vt. xxxv. q. ix. omnimodis. ⁊. ij. q. j. ſicut. ⁊ sͣ. de pac. quotiens. sͣ. de trāſac. c. j. ⁊ hec quidem confirmatio ſi facta fueritex certa ſcientia ⁊ cum cauſe cognitione: nō poterit poſtea inferior iudex de illa iudicare. jͣ. de confirma. vti. vel inuti. c. j. etij. vbi de hoc.