De preſcriptionibus
CLXXIII
a fides ⁊ iuſtꝰ titulus exigant̉: etſi etiā locū potuiſſet hr̄e p̄ſcriptio nō credimus centenariā preſcriptionē q̄ ſola currit adu̓ſusro. eccleſiam poſſe probari.¶ Dem epiſcopo lucano¶ Abbas in capellis p̄ſcriberepoteſt iura ep̄alia obtinet tn̄ inhis ſolis que preſcripſit.Um olim frater ępiſcopeAcum abbate et monachiss. ſaluatoris de ſicheto ſuꝑ plebe falamazane ⁊ adiacētibꝰ capellis illiꝰ in nr̄a pn̄tia litigādoinſtitutiōeꝫ eis ⁊ alia ad ius ep̄ale ꝑtinentia vendicares: ad fundandā intētionē tuā ius cōmune pͥncipaliter allegabas: cuiusautoritate dicebas vniuerſa ſpiritualia ī p̄dictis locis q̄ ſunt inb dioc. tua ꝯſtituta ad te tanquācad dioceſanū ep̄m ꝑtinere: arbitrium p̄terea ſuꝑ hoc ꝓmulgatum a piſtorien̄ ep̄o archip̄ſbytero ac pͥmicerio lucanis allegās.¶ Ad elidēdā aūt intētiōꝫ tuāabbas greg. vij. pape pͥuilegiūexhibuit: qd̓ p̄dictum arbitriuꝫ
ml̓to videbat̉ tꝑe p̄ceſſiſſe: ꝑ qd̓tam monaſteriū quā plebs ⁊ capelle p̄dicte videbant̉ libertatidonate: ⁊ īfra. Alioꝝ quoqꝫ ro.pon. dictꝰ abbas pͥuilegijs vtebat̉ poſt arbitriū ꝓmulgatū obtentis: qui libertatis pͥuilegia ſibi cōcedere videbant̉: et infra.¶ Quia predictꝰ abbas ſufficienter on̄dit monaſteriū ſuū ſuꝑinſtitutiōibꝰ deſtitutiōibꝰ et ordinatiōibus plebani ⁊ clericoꝝbaptiſma ⁊ pnīa ī leuioribꝰ culpis ſepultura decimaꝝ ꝑceptōeac diuinis officijs celebrādis tāī plebe quā ī capellis p̄dictꝭ ī excōicando atqꝫ int̓dicēdo ⁊ etiaꝫd̓ abſoluēdo legitima p̄ſcriptionemunituꝫ abbatē ip̄m ab impetitione tua ſuꝑ iā dictis articulisduximꝰ abſoluēdū ſuꝑ illis tibiꝑpetuū ſilentiū imponēdo: ſuꝑalijs oībꝰ q̄ ad ius ep̄ale ſpectae re noſcunt̉: iuxta tenorē arbitrieundē abbatem quo ad plebē ⁊capellas predictas ſententialiter condemnares.¶ Dem.
ꝓpminiū vel habere ius diſtrahēdi: licet erret in facto. ff. de ver.ſig. bonefidei: ⁊ hec bona fides ſemꝑ p̄ſumit̉ niſi ꝓbet̉ ꝯtrariūcū lex dicat p̄ſumi ignorantiā niſi ꝓbet̉ ſcīa. ff. de proba. veriusqn̄qꝫ tn̄ p̄ſumit̉ cōtrariū ꝓpter denūciationis vigorē. C. de reivendi. ſi fundū: vl̓ qꝛ mercat̉ aliquid ꝯͣ leges. C. de agri. ⁊ cen.quēadmodū: li. xj. velſi emit a procuratoremeo: ꝑ colluſionē. velquia emit a ꝓdigo vl̓luxurioſo cui bonis interdictū eſt: cuꝫ ſciretꝓtinus illū cōſūpturum pecuniaꝫ. ff. proempto. qui fundū. §.qͥ ſciēs. ⁊. l. ſi qͥs. qn̄qꝫtn̄ qͥs hꝫ ꝯſcientiā reialiene: ⁊ tn̄ vſucapit.vt ſi decretuꝫ iudicisinteruenit. ff. de noxali. act. ⁊ generaliter. ⁊xvj. q. iij. placuit. vt qͥcunqꝫ. ⁊ sͣ. e. c. j. Illd̓tn̄ ſcias: ꝙ nō obſtataccipienti mala fidestradentis. ff. de diuer.⁊ tēp. p̄ſcrip. an viciū:ar. ꝯ. C. de p̄ſcrip. xxx.an. aut̓. malefidei: ſedillud intelligit̉ deſcrip. x. vel. xx. anno.vbi bōa fides ab vtraqꝫ ꝑte exigit̉: ſꝫ in. xxx.vl̓. xl. āno. p̄ſcpͥtio ẜmleges nō nocet. xvj. q.iij. §. pōt: ⁊. §. ꝙ ſi mala fide. C. de preſcrip.xxx. āno. ſi qͥs emptionis. sͣ. e. vigilanti. Itēdicit̉ bona fides. licetquis erret in iure. ar.jͣ. de iurepa. cura. ſꝫ illud intelligitur alitervtibi dr̄. ⁊. ff. de peti here. ſꝫ ⁊ ſi. §. ſcire licet: ſecus ſit in vſucapione. ff. de vſuca. nūqͣꝫ. ij. itē ⁊ ſi habeat ꝯſcīam dubiā bonafides dr̄. ff. de vſur. qui ſcit. §. bone fidei. a ¶ Iuſtus titulus:ex hoc videt̉: ꝙ bona fides nō ſufficiat ſine iuſto titulo. ſic. jͣ. dedeci. dudū. qꝛ ex ſolo curſu tꝑis ius nō ꝯſtituit̉. ſicut nec tollit̉ff. de acti. ⁊ obliga. obligationū. §. placet. ſꝫ ꝯͣ vr̄ ꝙ boͣ fides tm̄ſufficiat in hmōi p̄ſcriptōne. jͣ. e. qm̄ om̄e. ⁊ sͣ. e. vigilanti. ⁊. c. deqͣrta. ⁊ sͣ. de cā poſ. cū eccleſia. in qͥbus tm̄ ſufficere videt̉ bona fides cū de titu. ibi nulla fiat mentio: īmo videt̉ ꝙ iſta ꝯtraria ſint: ſi em̄ aliqͥs hꝫ iuſtū titulū: puta pͥuilegiū ſiue ꝯceſſionēiā ſecurus ē: vn̄ poſtea nō eſt ei neceſſaria p̄ſcriptio. vl̓ ſi iā p̄ſcripſit nō ē neceſſe īpetrare pͥuilegiū. īmo īpetrando vnū. alijrenūciare videt̉. jͣ. e. veniēs. ⁊ qd̓ ſemel meū ē ex alia cā meū fieri nō pōt. sͣ. de fi. inſtru. int̓ dilectos. ⁊ inſti. de acti. §. ſic itaqꝫ. ⁊ff. de acqͥ. poſ. poſſideri. §. ex pluribꝰ. ad hoc pōt dici ꝙ titulusꝓ tanto dr̄ iuſtus: qꝛ dat cām p̄ſcribendi: lꝫ in veritate non ſitiuſtus: qꝛ tūc nulla ē p̄ſcriptio neceſſaria. ff. de vſur. l. ſequit̉. §.ſi lana: vn̄ minus iuſtꝰ titulus dat cām p̄ſcribēdi: ſi adſit bonafides: vt ille credat talē titulū ſufficere: ⁊ credat tradētē eē dominū: ⁊ ſic pōt intelligi qd̓ dr̄. sͣ. e. de qͣtta. ⁊ sͣ. de cōſue. cū dilectus. ⁊. jͣ. de emp. ⁊ vendi. ꝑuenit. ff. ꝓ emp. ꝙ vulgo. ⁊. ff. pro legato. l. iiij. ⁊ vlti. Sed cū in caſu iſto nō on̄deret aliquē titulū ⁊ſciret rē ad aliū ꝑtinere: vt pꝫ ꝑ cōfeſſio nē illius nō poterit preſcribere: iō dicit ꝙ bona fides ⁊ iuſtus titulus reqͥrunt̉ in preſcriptione rei eccleſiaſtice. Io. dicit ꝙ circa incorporalia nō eſtneceſſe allegare titulū vt notat̉ ẜm eū. sͣ. de cauſa poſ. cū eccl̓iaSꝫ hoc exēpluꝫ ꝯͣdicit ei. Vt ergo ſcias qn̄ ſit neceſſariꝰ iuſtustitulus ⁊ qn̄ ſufficiat bona fides. inſpiciendū ē an illa ſuꝑ quibus allegat̉ p̄ſcriptio inre cōi valeant ab ip̄o poſſideri nec ne.Si em̄ iure cōi poſſint poſſideri: ſufficit bona fides ad preſcribendū. Et ſic intelligūt̉ quaſi oīa iura iſtius tituli. ⁊. .xvj. q. iij.
CLXXIII⁊. iiij. per totū. eo ſaluo quo dictū eſt de limite. sͣ. e. qͥa. Si veroiure cōi poſſideri nō pn̄t ab eo qui obijcit p̄ſcriptionem quantāqꝫ habeat bonā fidē nō p̄ſcribit: quia preſcriptio ius creatūaduocat: nouū aūt ius nō creat: vt. c. di. contra morē. xciij. diſ.illud: ſic ius decimarū non cadit in laicū. ⁊ ideo nulla valet ibip̄ſcriptio. xvj. queſt. jͣ.c. vltimo. ⁊. q. iij. §. poteſt. ver. ꝙ ſi priuatus⁊. q. vj. c. j. ⁊ sͣ. eo. cauſam que: vbi non prodeſt titulus: ⁊ jͣ. q. iij.queſitum. ſic ius eligendi non cadit in laicum. sͣ. de elec. ſacroſancta. et. c. meſſana.⁊. jͣ. de iurepa. c. a nobis. ⁊ ſic intellige. jͣ. dedeci. dudum. quia etilli hoſpitalarij de iure communi decimaspoſſideri nō poſſuntvnde compellant̉ titulum oſtendere. ex qͦhabuiſſent cauſam pͥſcribendi: ſic ⁊ in monaſterio: ſi monachinollent ſubeſſe epiſcopo: quia allegarent p̄ſcriptionē: cum de iure cōmuni ſubiectionem euitare non poſſet: ⁊ generaliter obtinet hoc in his et alijsomnibus que iure cōmuni poſſideri nonpoſſunt ab his qui eadetinent: ex hoc patetex eo ꝙ talia impetrātur per priuilegiū ergo de iure cōmuni nōpoſſidetur. c. di. cōtramorem. Sic epiſcopus in parrochia alterius epiſcopi nō poteſt decimas ⁊ eccleſias poſſidere de iure cōmuni: vnde ſi allegaret p̄ſcriptionē indecimis ⁊ eccleſijs in dioce. alterius allegare debet titulum ethoc ꝓbare: ⁊ hoc probat̉ in quadā decre. noua. Grego. que incipit venerabilium: ⁊ cauſa de hoc fuit inter archiepiſcopumrothō. ⁊ epiſcopum exonien̄. ⁊ idem eſt de alijs parrochijs inferioribus: vt vna eccleſia in parrochia alterius nō preſcribat ſine ti. ⁊ ſic intelligitur. sͣ. e. ad aures. niſi illa eccleſia que preſcribit habeat titulum: ſed videtur ꝙ olim ſufficiebat bona fides.sͣ. eo. ad aures. Ber.Um olim. ¶ Summat̉ vt in rubro qͦ ad tituluꝫ. Diuiditur in tres partes. In prima ponit petitionē actoris ⁊ipſius iura. In ſecūda ponit iura ipſius abbatis ibi ad elidendam. In tertia diffinit ibi. Quia p̄dictus. Abbas Siculus.b ¶ Tua dioceſi. xvj. queſtio. vij. omnes baſilice. et. xviij. q. ij.monaſteria. ⁊ ſupra eodem cum non liceat.c ¶ Arbitrium .ſ. ab vtraqꝫ parte approbatum. vt ſupra de arbi. ex parte. d ¶ Preſcriptione munitum: ⁊ ſic abbas poteſtpreſcribere inra epiſcopalia contra epiſcopuꝫ: vt ſupra eo. auditis. vbi de hoc. e ¶ Tenorē: et ita ſententia pro abbate inhis tm̄ in quibus p̄ſcripſit: in alijs ſtatur arbitrio. ⁊ fertur ſententia ꝓ epiſcopo: nec immerito: qꝛ per arbitriū receſſum fuita priuilegio grego. ad minus in his que faciūt pro abbate: ſedlibertati nō potuit abbas renunciare per arbitriū ſine licentiapape. sͣ. de arbi. cū tempore. alia vero nō valuerūt tanqͣꝫ ꝑ mēdaciū impetrata poſt arbitriū. jͣ. de deci. ex multiplici. T. intelligit ꝙ arbitriū nō tāgit capitula illa ſuꝑ qͥbus fert̉ ſnīa ꝓ abbate: ⁊ in qͥbus p̄ſcripſit cōtra ep̄m: al̓s nō potuiſſet p̄ſcribere:p̄dicta quia p̄ſumeret̉ habuiſſe malā fidē ꝓpter arbitriū: quiahabens malā fidē nō p̄ſcribit. jͣ. e. c. vlti: ⁊ hoc probatur per literam ſequentē: vbi dicit: iuxta tenorē arbitrij ⁊cͣ.
5