Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und mit Additiones des Hieronymus Clarius
Seite
CLXXr
Einzelbild herunterladen
 

De preſcriptionibus

CLXX

a de cauſis pauperū diffinire vobis ſcpͥſiſſe meminimꝰ. Sꝫ illud ſcire vos credimꝰ taciturnitatē atqꝫ patiētiā nr̄am poſt mepōtificibꝰ in rebꝰ paupeꝝ p̄iudibciū nō facturā. S Regorius.Per quietam ⁊ ſinceram poſſeſſionem. xxx. annorū preſcribit eccleſia rem priuati.ꝘAnctoꝝ patꝝ ſanctionesc. & ſtatuētes ꝯfirmauerūt: etnos irrefragabil̓r ꝯfirmamꝰ vtoēs poſſeſſiones ad ſingulas ꝓuincias nr̄oꝝ fratꝝ ꝑtinentes ad qͥbꝰ ꝑ. xxx. an. poſſeſſe ſūt qͥete⁊ ſince̓ abſqꝫ ſynodali ꝓclamatione perpetuo teneantur.A Lexāder. iij. ſalernitano archiepiſcopo.Quarta decimaꝝ. ⁊ funeraliū p̄ſcribit̉ ꝯtra ep̄m ſi xl. annorū ſpacio nō ſoluat̉ ⁊ cathedralis eccleſia interim nō vacauit.FE qͣrta decime ⁊ oblationis defunctoꝝ clericꝰ ab

s impetitiōe ep̄i qͣdragenaria preh ſcriptione tꝑis ſe poſſe tueri videtur niſi forte interim paſtorai lis ſedes caruiſſet paſtore qͥ iura eccleſie ſue exigere debuiſſet Nā romana eccl̓ia tricēnaleꝫpreſcriptionē contra eccleſiamnon admittit. Dem. Poſſeſſor male fidei non preſcribit. Igilāti ſtudio cauēduꝫ ēk Ene male fidei poſſeſſoresſimus ī p̄dijs alienis: qm̄ nullaantiqͣ dieruꝫ poſſeſſio iuuat aliquē male fidei poſſeſſorē: niſi reſipuerit poſtqͣꝫ ſe aliēa noueritpoſſide̓ cuꝫ bone fidei poſſeſſorin dici nō poſſit. Epheſinꝰ em̄ legillator ſolū ꝓpter vitandā minſeroꝝ ſegniciē ⁊ longi tꝑis errorem ⁊ ꝯfuſionē pͥmꝰ tricēnali vl̓qͣdragēnali p̄ſcriptioni vigorēlegis īpoſuit. Nobis autē tāͦ in rebus cognitis qͣꝫ latentibusq̇ placuit non habere vigorem.

x. xj. q. iij. nolite. ⁊ ſic dn̄s cū ſciret nō debere ſoluēre tributū. tn̄mter ſcadalū ſoluit apl̓s ne aliquē ſcandalizaret ꝓprijs manihus victū ſibi querebat. xxviij. q. j. iā nunc. verſus finē. ⁊ ꝓpterſcādalū cōſuetudo loci ſeruanda eſt vt fecit mater Auguſtini.xij. diſtinct. illa. in fine. argu. jͣ. de re iudi. qui ſcandalizauerit.a De cauſis pauperum: ⁊ ſic bona eccleſie pauperū ſunt. xvj.q. jͣ. qm̄ qͥcqͥd. et. xxiij.q. vij. ꝙ autē. ⁊. q. viij.cōuenior. circa pͥn. etideo pauperū eſſe dicunt̉: quia tꝑe neceſſitatis oīa ſunt cōmunicanda .xlvij. diſt. ſicutbi. ⁊. xij. q. j. c. ij. ⁊ victu ⁊ veſtitu his contēti ſumꝰ. x. q. ij. ep̄s.j. ij. aurum.b Futurā. ar. ꝙ negligētia vel taciturni.tas p̄lati non preiudicat ſucceſſori: quia delictum ꝑſone ⁊cͣ. sͣ. ti.ꝓxi. cū venerabilis: etxvj. q. vj. ſi ep̄m. ſic ettꝑe p̄lati male alienātis non currit p̄ſcpͥtioxvj. q. iij. ſi ſacerdotes⁊ p̄latus conditioneꝫeccleſie deteriorē face̓nō pōt. jͣ. de dona. fraternitatē. ar. ꝯͣ. sͣ. e. c.pxi. ⁊. jͣ. e. auditis. ī fi.So. negligentia p̄latiiue taciturnitas beneiudicat eccleſie. qm̄ppter taciturnitatemcurrit preſcriptio: vt. jͣ. quaſi per totū. ⁊ sͣ. e. c. ꝓximo. ⁊ ideo hͦintellige ꝙͣtū ad centenariā p̄ſcriptionē que ſola currit eccleſieromane. xvij. q. iiij. nemo. ⁊. jͣ. e. cū nobis: quia non poterit preſcribere tꝑe ſuo ꝑ cētū annos: ⁊ in aut̓. vt romana eccleſia gaudeat ⁊cͣ. §. j. col. ij. Uel pōt intelligi de re inuaſa quā iſta patricia inuaſerat violēter in qͣ nō currit p̄ſcriptio. xvj. q. iij. licet inregulis. ⁊. xciij. di. illud. ⁊ hec ꝓteſtatio fuit quaſi quedā interruptio quā fecit princeps pͥncipi. Sed hoc nō facit illa quā habes. xvj. q. iij. §. poteſt. ver. bis aūt. ⁊. C. de an. excep. vt perfectius. sͣ. de offi. ordi. paſtoralis. in fine.Anctorum. Hoc. c. habꝫ principalit̓ duos intellectꝰpͥmus in p̄ſcriptione eccl̓ie actiue: ſcd̓s in paſſiue: ẜm primū hoc intēdit vt in rubro: ẜm aliū hoc dicit eccl̓ia cōtra eccleſiaꝫ p̄ſcribit ſpacio. xxx. annoꝝ. ⁊ hodie nō ꝓcedit ꝑ. c. jͣ. ꝓximūiō tene pͥmū. Ab. c Sanctiones: vt. xvj. q. iij. c. j. ⁊. ij. ⁊. c. qͥcunqꝫ. ⁊. c. placuit. d Quiete .i. ſine interruptōe aliqͣ: ⁊ ſinemoleſtia de qua notat̉. jͣ. e. illud. e Sincere .i. bona fide: qd̓p̄ſumit̉ eo ipſo ꝙ nō probat̉ cōtrariū. arg. C. qui mili. non poſ.ſuꝑ ſeruis: ⁊ qui malā fidē allegat eā probare debꝫ. arg. xvj. q.iiij. volumus. ff. de proba. qͦtiens. §. qui dolo: ⁊ quod dicit de.xxx. anno. p̄ſcriptione quā nō tenet hodie verū eſt in rebꝰ eccleſie. tenet tamē in rebus priuatorū. jͣ. e. de quarta. ⁊. c. ad aures.f Abſqꝫ ſynodali: ꝑ iſtā ſynodalē proclamationeꝫ fit interruptio p̄ſcriptionis al̓s non poſſit litem cōteſtari. C. de anna.excep. vt perfectius. al̓s non videtur. C. de preſcrip. xxx. anno.ſicut in rem.Equarta. Primo ponit dictū: ſcd̓o caſum exceptū.Ocibi: niſi. Tertio ius antiquū reprobat ibi: nam romana.Abbas Siculus. g Quadragenaria. Hodie ꝟo iure communi ſola. xl. ann. preſcriptio currit contra eccl̓iaꝫ nulla diſtinctione facta inter eccleſias ⁊ monaſteria vt hic patet. ⁊. jͣ. eo. inpluribus. ⁊ xvj. q. iij. §. poteſt. ver. qͣs actiones prout diſtinxitGratianus. ⁊ male in illo. §. poteſt. xvj. q. iij. verſus fi. ꝑ vnaꝫcollo. ver. in canonibus vero ⁊cͣ. h Se poſſe tueri: ſꝫ videt̉ꝙ nō poſſit ſe tueri: quia illa qͣrta decimaꝝ de iure cōmuni vi-

det̉ ad epiſcopū ꝑtinere. x. q. iij. vnio. vnde ſi clericus iſte ceſſauit in ſolutiōe illius quarte fuit malefidei poſſeſſor: ⁊ ideo ſi p̄ſcripſit. jͣ. c. ꝓxi. ⁊. jͣ. e. qm̄. ⁊. c. vigilanti. ⁊. c. ſi diligenti. Intellige ꝙ ab iſto clerico nō incepit p̄ſcriptio niſi habuiſſet titulū talē qͥ dediſſet ei cām p̄ſcribendi de quo dicit̉. jͣ. e. ſi diligenti: ſedab aliquo p̄deceſſorūfuit inchoata ⁊ ip̄e inueniens eccleſiam inpoſſeſſionē habuit bonam fideꝫ credens ꝙaliqͣ iuſta cā poſſide̓tvnde cōpleuit p̄ſcriptionem quia qui in locuꝫ alterius ſuccedit:iuſtā habꝫ ignorantiecām. ff. de re iudi. qͥ inalteriꝰ. vel potuit habere titulū .ſ. cōceſſionem ep̄i tm̄ vnde preſcpͥſit occaſione illiꝰtituli tm̄ licet minusiuſtus eſſꝫ. vt dicit̉. jͣ.eo. ſi diligentii Caruiſſet: qꝛ eccleſia tūc caret legitimodefenſore. jͣ. ne ſe. va.c. j. ⁊ vlti. ⁊ h̓ qͣre noncurrit p̄ſcriptō. ⁊ sͣ. e.c. .ſ. ⁊ ſic iſtud tp̄s ſubducit̉ de p̄ſcriptionibus. jͣ. eo. auditis. ⁊. c.cum nobis.I. Igilāti. PriAmo ponit dictūſcd̓o ibi. Epheſinꝰ rationē logis contrarie.tertio corrigit ibi: nobis. Abbas ſiculus.k Poſſeſſores: ſic. jͣ. e. qm̄. ⁊. c. ſi diligenti. ⁊. c. veniens. in fi.⁊. xvj. q. iij. licet. ⁊. xxxiiij. q. ij. ſi virgo. ⁊. xxxiij. q. v. ꝙ deo. ⁊ hͦ iōetiā ꝯtingit. qꝛ ſicut tp̄us nō tollit obligationē ſic nec inducit.ff. de act. ⁊ obli. obligationū. §. placꝫ. ⁊. h ẜm canones. ſecꝰ ẜmleges. C. de p̄ſcpͥ. xxx. vel. xl. an. ſi qͥs emptionis. xvj. q. iij. §. pōt.l Nouerit: quod ē intelligendū ſi ante impletā p̄ſcriptiōeꝫhabuerit malā fidē: qͦ qui mala fide poſſidet nō p̄ſcribit: vt dictū eſt. Sꝫ pone ꝙ poſt cōpletā p̄ſcriptionē incipiat hr̄e malāfidē nūqͥd tenet̉ ipſam rem reſtituere vero dn̄o videt̉ ꝙ ſic. qͥaiam ſcit ꝙ res nō eſt ſua ⁊ nō dimittit̉ peccatū niſi ablatū reſtituatur. xiiij. q. vj. ſi res. ⁊. jͣ. de vſu. cū tu. Sꝫ ꝯͣ videt̉ ꝙ cōpletap̄ſcriptione tam tutus eſt ẜm vtrūqꝫ ius. sͣ. c. ꝓxi. ⁊. jͣ. eo. ti. qm̄omne. ⁊ in pluribꝰ alijs ergo iure poſſidet: ſi iure ergo iniuſte:⁊ bene. vt. xiiij. q. iiij. quid dicā: nec iaꝫ dicit̉ alienā vt ibi. Preterea iura faciunt hoc meū illud tuū. viij. di. quo iure. Itē conditor canonis vel legis pōt mihi dure rem alienā et tutus ero.ff. de euic. lucius. ⁊. C. de qͣdrien̄. p̄ſcrip. bene a zenone ⁊ ꝑ totū⁊ ſic multo fortius potuit induce̓ hāc p̄ſcpͥtionē in odiū negligentiū. Quidā dicūt ꝙ qn̄cunqꝫ hꝫ cōſcientiā rei aliene: tenet̉eā reſtituere al̓s peccat. Alij dicūt qd̓ videt̉ verius qd̓ nō tenetur eā amplius reddere: qꝛ iā nō eſt aliena: īmo ſua ⁊ iuſte eāpoſſidet qꝛ iure. xiiij. q. iiij. qͥd dicā. ſicut q̄ auctore pretore poſſidet iuſte poſſidet. ff. de acqui. poſ. iuſtę. Ala. dixit ꝙ ſi ex cauſa lucratiua rē habuit ſemꝑ eā reddere tenet̉. arg. ff. de his quiin frau. cre. qui autē. §. ſi quid cum pupillo. Si ꝟo ex cauſa nōlucratiua: puta ꝙ emit ab eo quē credebat dn̄m non tenet̉. ar.xiiij. q. j. ꝙ debitor. m Epheſinꝰ. Imꝑator forſitan fuit veliuriſperitus qͥ hanc legē primus edidit. n Segniciē vitandā. ſcꝫ ne rerū dominia eſſent incerta. ff. de vſucapi. l. j. ⁊ inſtit.de vſucapi. in principio. o Cognitis: ipſi domīo ꝙ ab alijspoſſideantur. p Latentibus: quia verus dn̄s rem illam neſcit ad ſe pertinere. q Placuit non habere. In malefideipoſſeſſore qͥ preſcribere non poteſt ſiue verꝰ dominus ſciat rēillam ad ſe pertinere ſiue ignoret. vt. xxxiiij. q. ij. ſi virgo. ⁊. ff. depeti. here. ſed ⁊ ſi lege. §. ſi de eo.

y 2