De iureiurando
tale quid ꝯmiſiſſe? ꝓpter quodei aliqd̓ graue deberet imponi iuramentū illud ſub tali cōfidentia p̄ſtitiſſet ipſi ſub iuramēto debito p̄cepiſtis vt nunqͣꝫ curiā ducis intraret: niſi cum oēsꝑ edictuꝫ ipſius generaliter adcuriā vocarent̉: ⁊ infra. ¶ Uerū qꝛ idē. A. qui dicti ducis eſtꝯſiliarius ⁊ ī iure ſuo multis eccleſijs quarū eſt aduocatus exꝑmiſſo tenet̉ adeſſe nequaqͣꝫ taliter iuraſſet ſi mandatuꝫ illuda ſibi contrarium p̄ſciuiſſet: noueritis nos patriarche granden̄.mandaſſe: vt ſi mandatum pribori iuramento licite facto repugnet ip̄m autoritate noſtra denunciet non ſeruandum.¶Dem magiſtro Apolinari.¶ Qui iurauit eccleſiam defendere ⁊ requiſitus ſine iuſta cauſa recuſat periurus eſt nec eumdefendit appellatio.A Reui ſciſcitatus es queOſtione vtruꝫ ille qui iuraalicuius eccleſie ſeruare ac propoſſe defendere iuramēto tenetur ſi neceſſitate imminēte ſuꝑhoc ſub iuramēti debito requiſitus duxerit appellandū ꝑiurijreatū incurrat. Rn̄demus ꝙ inhoc articulo appellātē a ꝑiuriotalis ap. nō excuſat immo niſicdifficultas exiſtat ꝓpter quamd̓ reqͥſitus nō poſſit eccleſie ſubuenire culpa ꝑiurij potiꝰ irritet̉¶ Dem illuſtri regi aragonie.¶ Iurans ſcienter illicitum nōindiget abſolutione. ſed tenet̉illud nō obſeruare. Si vero iurauit ignorāter dꝫ illud obſeruare ſi aliquo licito modo ē ob
ſeruabile ſi aūt iurauit licitumqd̓ putabat illicitū debet obſeruare iuramētum ſed de animodeprauato aget penitentiam.Uanto ꝑſonam tuam: ⁊infra. Quidā conſiliarijtui immo potius deceptores tuum animū induxerunt vt iurares irrequiſito aſſenſu ppl̓i vſqꝫad certū tp̄s patris tui cōſeruare monetam q̄ tn̄ circa mortemeius fuerat legitimo pōdere dee fraudata. Cum aūt adeo ſit diminuta ⁊ minoris valoris effecta: ꝙ graue ꝓpter hoc ſcandalum ī ppl̓o generat̉ tu ꝙ egerasindiſcrete cupiens reuocare: acneceſſitate ppl̓i ſatiſfacere ab obſeruatione iuramenti p̄dicti pot ſtulaſti ſuppliciter a nobis abſolui. ¶ Suꝑ quo diligēs indagator potuiſſet facile intueri ꝙnō tam erat abſolutio neceſſaria qͣꝫ interpretatio requirendaqm̄ cum iuramētum feciſti monetam aut falſam aut legitimāeſſe credebas. Si falſum iuramentum fuiſſet illicitum ⁊ nullatenus obſeruandū: et pro eoeſſet tibi penitentia iniungēdag cum iuramētum nō vt eſſet iniquitatis vinculū fuerit inſtitutum. ¶ Si ꝟo legitimā eſſe credebas iuramentū licitū fuit: etvſqꝫquaqꝫ ſeruandum ⁊ vt irreprehenſibiliter obſeruet̉ conſulimus ⁊ mandamus vt reprobata moneta que a legitimo pōdere fuerat defraudata. Alia ſb̓noīe patris tui moneta cudat̉:quam ad legitimum pōdus reducas ẜm eum ſtatum quē temh pore patris tui habuit meliorē
xolus abſit. Cde arbi. l. iij. ff. de arbi. nō diſtinguemus. §. cū qͣdā. ⁊ inſti. mādati. §. illud. Quare ergo nō ſtat̉ huic mandatoRRn̄deo: iſti nō fuerūt arbitri: ſꝫ fuerunt arbitratores ſiue amicabiles ꝯpoſitores vt boni viri vn̄ ſi male arbitrent̉ ſiue iniq̄cōponāt eorū dictū reducendū eſt ad arbitriū boni viri. ff. ꝓſo. ſi ſociētatē. Tau.a ¶ Preſciuiſſꝫ: ar.iuramēta ẜm intētionē iurātis fore interp̄tanda. xxij. q. v. hūane aures: ⁊ ar. ꝯͣ. xxij.q. v. qͣcūqꝫ arte. et. c.eccc. de hoc dicit̉. jͣ. deſpōſa. ex lr̄is. ſꝫ nūqͥdpotuit ei p̄ciꝑe vt cęderet bonis. Vel vtei daret bona ſua nōꝛ iuramētū nō extēdit̉ ad illa de qͥbꝰ nōeſt cogitatū: jͣ. e. qͥntauallis. jͣ. de deci. ex ml̓tiplici. arg. sͣ. de reſti.ſpo. audita .xxij. q. ij.ne qͥs arbitret̉. ff. detrāſac. cū aqͥliana. ff.de pigͦ. obligatōe. ff. d̓ecu. qͥ peculij: et. (q̄ res pigno. obli. poſl. j. ⁊ ciuili mō intelligēdū fuit iuramētuꝫvt dictū ē in pͥma notula. ff. de ſerui. ſi cui.ff. de ritu nup. poſtꝙͣſic ⁊ liberta ſi iurauitnō nubere de illicitisnuptijs intelligēduꝫeſt. ff. de iurepa. adigere. §. vlti.b ¶ Repugnet: ⁊ ſicvidet̉ ꝙ ſi mandatūnō repugnet pͥori iuramēto iuramētū ſitſeruādū cū poſſit ſeruari ſine interitu ſalutis et̓ne. sͣ. e. ſi ꝟo.qd̓ veꝝ eēt: tn̄ ſi enormē leſioneꝫ in rebustꝑalibus pateret̉ obtinebit relaxationemiuramenti. sͣ. qd̓ me.cā. abbas. ⁊ xxij. q. iii§. illicitū. vltra mediim. ver. quiſgͦ ⁊cͣ:Reui. ¶ Cōisdiuiſio. Scd̓aibi. Rn̄demus. Ab.c ¶ Difficultas: ⁊ itadifficultas excuſat aperiurio: vt. sͣ. e. ego.N. ſic ⁊ neceſſitas. sͣ.eo. querelā. ff. qͥ ſatiſda. co. l. vl. ar. ⁊. ff. de op. liber. ſi libertus.ff. qͦrū rerū actio nō dat̉. l. j. §. q̄ honorāde. lꝫ nō excuſat a pena ꝯuētionali. ff. de ver. obl̓. l. ꝯtinuus actꝰ. §. illud qͦꝫ. Bern̄.d ¶ Requiſitus. Sed nunqͥd tenet̉ eccleſiā iuuare nō reqͥſitus. videt̉ ꝙ ſic. xciij. di. ſi inimicus. ar. ꝯͣ. ff. quoꝝ legatoꝝ. l. j.§. j. ⁊. ar. hmōi lr̄e. ſi ꝟo eccleſia non ſeruauit ei fidē in ſuis neceſſitatibus: nec ip̄e tenet̉ ip̄am iuuare. xxij. q. v. de forma. sͣ. e.ꝑuenit. ij. vel ſi eccleſia ſubtraxit ei ſalariū ſuū ꝯſuetū. ff. loca.quero. §. inter locatorē. vel ſi remordet eū cōſciētia ꝙ habeatmala cām. xj. q. iij. vel qͥ dicitis. nam ⁊ tunc aduocatus nō tenet̉ iuuare clientulū ſuū. C. de iudi. rem nouā. §. patroni cāꝝſꝫ ipſe. licet teneat̉ ſequi cōſcientiā ſuā eccleſia tn̄ habebit euꝫꝓ ꝑiuro. sͣ. de reſti. ſpo. lr̄as. ⁊. jͣ. de ſen. ex. inqͥſitioni.
CEXIAanto. Princeps qͥ iurauit certā ſeruare monetam ſiEAſciebat illā legitimo pōdere fraudatā penitere dꝫ de iuramēto qd̓ fuit illicitū: ⁊ iō nō eſt ſeruādū. Si ꝟo igͦrabat tūciuramētū ſeruat ſi illā facit reſtaurari. ſic cōiter ſūmant̉. ſꝫ egoſummo generalius ꝯp̄hendēdo etiā vltimū dictū: vt in rubroPrimo ponit̉ ꝯſultatio. Scd̓o rn̄ſio ibi:ſuꝑ qͦ. In qͣ tria mēbra diſtinguit. ſcd̓mibi. ſi ꝟo. Terciū ibi:verū tn̄. Ab. Si.e ¶ Defraudata: qͥem̄ falſat monetā pͥncipis exurit̉. C. d̓ fal.mo. l. ij. Qui autē falſat monetā ciuitatispunit̉ capite. C. e. l. j.Sꝫ ille qͥ nūmos radit vl̓ tingit. ſi liber ēdat̉ ad beſtias. ſi ẜuꝰvltīo ſupplicio punitur. ff. ad. l. cornel̓. defal. qͦcūqꝫ. Et ſunt hͨtria ſpālia qꝛ qͥlibettenet̉ ad accuſationēhuiꝰ criminis. Itē qꝛꝯdēnatꝰ nō appellatIteꝫ ꝙ punit̉ ille incuiꝰ domo falſa moneta cudit̉ lꝫ illd̓ igͦret. C. d̓ fal. mon̄. l. j.f ¶ Aſolui: abſolue̓pōt papa quēlibet aſacr̄o ex iuſta cā. puta ꝓpt̓ ſcādalū intolerabile: vt ſi malū exēplū ꝓroget̉ in ml̓tosclaue tn̄ diſcretōis p̄cedēte. H. tn̄ hͦ negabat ⁊ oīa iura q̄ dicūtvel innuūt papā poſſe abſolue̓ a iuramento. ītelligebat de illicito: qꝛ ī his q̄ ſūt de iure naͣli: vt ī voto ⁊ iuramēto papa nō diſpēſat: ar. ad hāc opinionē. jͣ. e. ⁊ſi xp̄s. vbidr̄ redde dn̄o iuramēta tua. qͣſi ſil̓em interp̄tationē hēs. jͣ. e. petitio. ⁊. jͣ. de vot. magnevbi drpouet ⁊ reddite⁊. jͣ. de ſta. regu. cū admōaſteriū. in fi. Lau.ꝯͣ dicebat. T. dicit ꝙex cā iuſta p̄t quēlibꝫabſolue̓. xv. q. v. autotoritatē ⁊ diſpenſarep̄t in voto ⁊ illd̓ ꝯmūtare in aliud qd̓ magis ſit deo acceptū. jͣ. de voto. magne. ⁊. c.j. ⁊. c. ꝙ ſuꝑ his. ⁊. c. ex multa. ⁊ in iuramēto etiā ex eiſdē cauſis pōt diſpēſare. Vbi ꝟo aliqͥs vouet vel iurat: ⁊ illa licite velhoneſte ſeruari pn̄t: nec ſubeſt cā papa illa īmutare nō pōt: ⁊ſic intelligebat. H. ⁊ in hͦ alij non diſcordāt. Et ſic etiā intelligunt̉ illa ꝟba vouete ⁊ reddite dn̄o iuramēta vr̄a. ⁊ ē ar. ad p̄dicta .xxv. q. j. §. vlti. ver. ipſi nāqꝫ ſoli ⁊cͣ. ⁊. ff. de vul. ⁊ pu. ſubſti. ex facto. h̓ ꝟo nō fuit neceſſaria abſolutio: ſꝫ interp̄tatio ẜmqd̓ ſeqͥt̉ in lr̄a: ⁊ ẜm interp̄tationē dꝫ ſeruari: qꝛ fuit legitimūiuramentū. g ¶ Iniquitatis. xxij. q. iiij. inter cetera.h ¶ Patris: hoc ideo: qꝛ in forma iuramēti fuit hoc exp̄ſſumSed nōne tunc mentiret̉ inſcriptio monete: īmo videt̉ ꝙ rexipſe falſarius eſſet. ff. ad. l. cornel̓. de fal. falſi noīs. ⁊. jͣ. de his q̄
QuL2090 0 0