Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und mit Additiones des Hieronymus Clarius
Seite
CXLIIIIv
Einzelbild herunterladen
 

LiberSecundus

violentā fama cōſentiēs ſubminiſtret ac alia legitima adminicula ſuffragent̉: ſtandū eſt teſtimonio iuratoꝝ: etenī circūſpectus iudex atꝫ diſcretꝰ motū aīſui ex argumētꝭ ⁊ teſtimonijs q̄rei aptiora eſſe ꝯpeterit ꝯfirmabit. Ano. iij. cōſulibus⁊ populo beneuentano. Uniꝰ iudicis verbo nō creditur. ſcripture vero eiꝰ ꝑ teſtesreprobari pn̄t. fallit hoc ī papaUm a nobis: et infra. EtAcanonica ⁊ ciuilia iura ſequētes diſtrictiꝰ inhibemus: nevnius iudicis qͣꝫtūcunqꝫ fueritaucͣtis ꝟbo credat̉ in cauẜ ſiueſuꝑ teſtamētis ſiue quibuſlibetalijs ꝯͣctibꝰ q̄ſtio agitet̉. Necd ſcpͥtū eoꝝ niſi teſtiū adminiculo fulciat̉ eā obtineat firmitatēqͥn ei poſſint ⁊ debeāt duoꝝ veletriū teſtiū bonoꝝ teſtimonia p̄ualere. Salua in oībꝰ ſe. ap. Dem trien̄. ep̄o.f aucͣte. Teſti ſuper dilatoria īductonō crebit̉ ſuꝑ principali nec cogit̉ deponere ſecus ſi ſuꝑ ꝑemptoria. tūc enim cogi poteſt vtiuret deponere ſuper toto.

s Eteſtibus: ⁊ infra. Cōſul. t. t. r. ꝙ ſi teſtes n̄nt īducti ad exceptionē dilatoriaꝫſolūmō ꝓbandaꝫ: cū ſuꝑ ea tm̄iurauerit dice̓ veritatē ſuꝑ principali: nec debent audiri nec cogi teſtimoniuꝫ ꝑhibere vtpotehſuꝑ quo deponerēt non iurati. Si ꝟo cū ad ꝓbandā exceptionē ꝑemptoriā ab alterutra ꝑtium inducunt̉: reliqua ꝑs ſuperpͥncipali negocio etiā eos deponere forte petierit: ⁊ vt cogant̉ſuꝑ toto negocio dicere veritatem ſacr̄o eos poſtulauerit obligari. Ad id ſunt ſine dubitatione cogendi niſi forſitan ſufficiens ꝓductio teſtiū ſuꝑ pͥncipali iā facta fuerit vel renūciatuꝫteſtibus vel depoſitōnes teſtiūfuerint publicate. Dem elien̄. et ciſtren̄. ep̄is etarchi. de norban̄. Dicta teſtiū nō ſunt ad petitionē tercij publicāda hoc primo ⁊ is qui ꝓduxit teſtes corācertis iudicibus nō pōt ad eūdē effectū corā iudicibus alijsillos ꝓducere ſed illorū atteſtationibus debet eſſe contentus.

nium de auditu nō habet locū in hoc caſui: qꝛ fama ꝑ ſe nihildat licet p̄ſumptionē inducat. ar. jͣ. de eo qͥ cogno. ꝯſang. vxo.ſue ſuꝑ eo. ad fi. nec dr̄ firmare ſꝫ potius infirmare. iiij. q. iij. §.itē ſepe. Contra videt̉ qꝛ violenta p̄ſumptio loco ꝓbatōis habet̉ p̄cipue in hoc caſu. xxxij. q. j. dixit dn̄s. ⁊ ar. ad hoc. jͣ. de accu. repellant̉. Sol. intelligūt quidā hāc decre. cū agit̉ ad matrimoniū impedienduꝫputa aliqͥs volebat ꝯͣhere obijciebat̉ ꝙ nōpoterāt qꝛ ille cognouerat cōſanguina illius cū qͣ ꝯͣhere volebat: ⁊ ī tali caſu leuisꝓbatio ſufficit vniusteſtis: vel etiā ſola fama īpedit. jͣ. de ſpon.p̄terea. ⁊. jͣ. de ꝯſang.ſuꝑ eo. ⁊ sͣ. e. ſuꝑ eo.in fi. ⁊ improprie ponitur verbū illud accuſat̉: in prin. ⁊ ſic exponit̉: accuſat̉ .i. denūciat̉: qꝛ qd̓ nō eſt: nōpōt accuſari: ſꝫ denūciari pōt ad impediēdum matrimoniū. jͣ.de deſpō. impu. ad diſſoluendum: ⁊ ẜm hocplanū ſatis ē: vel pōtintelligi cū maritꝰ accuſat vxorē de adulterio ad thori ſeꝑatiōꝫ⁊ ip̄a excipiēdo accuſat eū aliquā cognouiſſe vt eū a ſua intētione repellat. jͣ. de adul. c. pe. ⁊ vl. xxxij. q.vj. nihil iniquius. velſimpliciter pōt intelligi cuꝫ vxor accuſatmaritū de adulterioad thori ſeꝑationemdicens eum aliquā cognouiſſe ⁊ hoc videt̉ verius: ⁊ vtroqꝫiſtoꝝ caſuū videt̉ ſatis ꝓbari adulteriū ꝑ hmōi teſtimoniū d̓auditu qꝛ audiebāt eos ꝯmiſceri iuxta tenuē parietē. Et ſi fama publica ꝯſentiat ⁊ alia adminicula ſuffragēt̉ ꝓut ſeqͥt̉ inlr̄a ſatis intelligit̉ eſſe ꝓbatū qꝛ oīa iſta faciūt ꝓbationē ſufficientē. jͣ. de p̄ſump. lr̄is. ⁊. c. iij. Ex his aūt oībus iudex ꝯfirmabit motū animi ſui. sͣ. de renū. in pn̄tia. ⁊. iiij. q. iij. ſi teſtes. ⁊. ff.de teſti. ob carmen. §. ſi teſtes. Et eſt hic ar. ꝙ qn̄ nō ꝓſunt ſingula multa collecta ſimul iuuant: vt in p̄dictis decre. lr̄is: ettercio: ⁊ de ꝓba. cū cām. vbi de hoc. Ber.Um a nobis. Cōiter ſummat̉ vt ī rubro. ⁊ ſatis placet. jͣ. tn̄ laicus declarabit̉. Et ſunt tres ꝑtes. Scd̓a ibi:nec ſcpͥtū. Tercia ibi. ſalua. Ab. Si. a Canonica: vt. vj. q.ij. ſi tm̄. ⁊. c. placuit. ⁊ sͣ. de ꝓba. qm̄ ꝯͣ. b Ciuilia. C. de arbi. ne in arbitris. §. ſinante. ⁊. iiij. q. iij. §. itē vniꝰ: ⁊. C. de teſti.iuſiurandi. c Unius. Sed qͥd ſi eſſent plures nunqͥd credereij eis: ar. ꝙ ſic. sͣ. de elec. cū dilecti. ⁊. jͣ. de accu. cū dilectusIn iudicio ſi dicant ſe aliqͥd feciſſe in p̄iudiciū alteriꝰ partisnō negantis nō credit̉ eis niſi qͣtenus ꝯſtiterit legitimis documentis. sͣ. de ꝓba. qm̄. in cā ꝟo appellationis in defectum ꝓbationis ſi ſuꝑ his que corā eis acta ſunt inducerent̉ tanꝙͣ teſtes ⁊ iurati: vt ſi dubitaret̉ de ꝓceſſu ſatis poſſent admitti:ar. p̄dictaꝝ decre. cū dilecti: ⁊ cū dilectus: ibi credit̉ eis: ſꝫ ſuꝑpͥncipali nō. ij. q. vj. ſtatuendū. d Scriptū: h̓ dr̄ ꝙ nō ſtat̉ſcripture ep̄i ver iudicis: quin poſſit ꝓbari ꝯͣriū niſi habeat teſtiū ſubſcriptionē: ꝯͣria ſignant̉. sͣ. de ꝓba. poſt ceſſionē. ⁊ xj.q. iij. cure. ⁊. jͣ. de fi. inſtr. c. ij. ſuꝑ hͦ dicas vt dictum. sͣ. de ꝓba.poſt ceſſionē. B. Scpͥtū: factū nō ꝑ manū tabellionis qꝛpōt reprobari ꝑ duos vel tres teſtes ꝙͣuis adminiculo teſtiū

fulciat̉: vt hic pꝫ: ſecus eſſet de inſtr̄o ꝑ manū publicā facto.ibi ad minus qͣtuor eſſent neceſſarij ꝓut no. sͣ. de ꝓba. tercioin glo. que incipit. ſic ergo vel dic niſi teſtiū adminiculo ⁊cͣ qſi teſtium adminiculo fulciat̉ tunc nō poterit ꝑ duos vl̓ tresteſtes reprobari ſꝫ ꝑ quatuor vl̓ plures: ⁊ ſic equiparat̉ inſtrumēto tabellionis manu publica facto. ar.jͣ. de fi. inſtru. c. j.e Teſtimonia: ſicſcriptura iudicis pōtreprobari ꝑ teſtes. ſꝫſi publita eſt equaleꝫvim habet cū teſtibꝰC. de fi. inſtr. in exercendis: ⁊ ſic videt̉ exeo qd̓ dicit: niſi teſtiūadminiculo fulciat̉:ꝙ ſi ſcpͥtū iudicio bꝫteſtiū ſubſcriptionē:ꝙ nō valet reprobariꝑ teſtes: ſꝫ nō eſt veꝝꝛ ꝙͣtūcūqꝫ autēticūſit inſtr̄m pōt reprobari: vt. jͣ. de fi. inſtr.cū ioh̓es. ⁊. C. de ꝓba. cū p̄cibus. ⁊ sͣ. deproba. tercio: vbi plene de hoc not. ar. ꝯͣ. jͣ.de p̄ſcpͥ. ad audiētia:vbi potius ſtatur priuilegio ꝙͣ teſtibus: ſꝫibi ab eadē parte introducūt̉ priuilegia⁊ teſtes. ⁊ expone: niſi .i. ꝙͣuis.f Auctoritate. Etita videt̉ ꝙ nō requirat̉ ſubſcriptio in litteris dn̄i pape: ⁊ ꝙ ꝯͣeas non admittat̉ ꝓbatio. ar. C. de teſta.oīm. niſi eēt falſe. Sꝫꝯͣ videt̉ ꝙ in lr̄is dn̄ipape ſubſcribūt cardinales. xij. q. ij. cū redemptor. ⁊ xxxv. q. ix. ꝙ quis: in priuiletio ſubſcribūt cardinales: in alijs lr̄is nō ſubſcribūt.Eteſtibus. In prima deciſa ponit̉ cōſultatio. In ſcd̓areſpōſio. ibi: ꝯſultatiōi. Et rn̄ſio eſt bimēbris: ſcd̓m mēbrū ꝓſequit̉ ibi. Si ꝟo. Abbas Si. g De teſtibus indincti ⁊ iurati. h Non iurati: hoc ideo dicit: qꝛ cū ꝓducebāt̉ad ꝓbandū dilatoriā: iurauerūt ſuꝑ illa tm̄. vn̄ ſi poſtea petatur ꝙ deponant ſuꝑ principali nō debēt cogi ad idē: nec etiaꝫſponte ſi vellent qꝛ nō iurauerūt ſuꝑ hoc vn̄ nō valent dictacorum ſuꝑ illo. ff. de pe. her. ſi quis libertatem. §. vlti. C. qͥ le.ꝑſo. l. vlti. ⁊ facit ad hoc. ff. de iureiur. ſi duo patroni. §. idē iulianus: in fi. vn̄ ſi teſtes inducti ſuꝑ poſſeſſiōe deponat ſuꝑprietate nō ꝓdeſt ꝑ iura p̄dicta. ⁊ eſt arg. ad hoc. sͣ. de ca p̄cpaſtoralis. Sed ſi peteret̉ vt deponerent ſuꝑ principali cū inducebant̉ ad ꝓbandū dilatoriā: nunqͥd ſint ꝯpellendi. Ad hͦdicas ꝙ ſi inducunt̉ iuꝑ exceptiōe dilatoria q̄ ꝓponit̉ an̄ lit.ꝯteſta. tunc nō debēt aſtringi iurare ſuꝑ principali: qꝛ lite nōꝯteſt. teſtes recipi nō debent. sͣ. vt lit. nō ꝯteſt. qm̄: ⁊ ꝑ totū.i Cogēdi: qꝛ exquo ꝑs aduerſa approbat illos ꝓ ſe: ⁊ ꝯͣ ſetenet̉ reciꝑe illos. iiij. q. iij. §. ſi qͥs teſtibus: ⁊ ꝓpter ꝯnexitatecauſe. jͣ. de do. poſt diuor. reſti. de prudētia. k Sufficies exqͦ ſufficiēs ꝓductio teſtiū facta eſt nō ſūt alij admittēdi: vt hpꝫ. vn̄ ⁊ qͣrta dilatio tūc denegaret̉. jͣ. de teſti. ſignificauerūt.l Publicate: ſic ptꝫ ꝙ atteſtationibus publicatis p̄t obijciexceptio ꝑemptoria ⁊ ꝓbari. C. de excep. fiquidē. ⁊. C. de ꝓba.exceptionē: nouus em̄ articulus ē exceptio ꝑemptoria ⁊ ideoꝓbari pōt aꝑtis atteſtationibus principalis cauſe ⁊ etiam incauſa appellationis. jͣ. eo. ex tenore. ⁊. gͣ. de do. ⁊ cōtu. fine. s. c.fraternitatis. jͣ. de fi. inſtrij. cū Iohannes. ⁊. C. de tēp. apper e