Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und mit Additiones des Hieronymus Clarius
Seite
CXLIIv
Einzelbild herunterladen
 

LiberSecundū

Uper eo ꝙ q̄ſiuiſti: vtrū Nteſtes ſint reprobādi ī cācrimīali vel ciuili: qͥbꝰ ab adu̓ſaꝑte crimīa opponūt̉ Rn̄dema ꝙ ſi etiā an̄ n̄ ſūt ꝯuicti vl̓ ꝯfeſſid̓ crimībꝰ ill̓. dūmō īde ꝯuincāt̉in teſtimoniū nō debēt admittiTDem ſalernitano archiep̄o. Laicus in criminali non teſtificatur contra clericum accuſat tn̄ ꝓ ſua vel ſuorū iniuria.Ecetero laicos ī accuſationē vl̓ teſtimoniū ꝯͣ clericū in crimīali cā n̄ eē aliqͣtenꝰb admittēdos cenſura ſacroꝝ canonū manifeſtiꝰ edocet. Niſic forte ſuā vel ſuorū iniuriā ꝓſequant̉. Nec tūc etiā ad teſtimoniū ſed ad accuſationē pn̄tadmitti.¶Dem eidem. In cauẜ eccl̓iaſticis ⁊ ciuilibꝰpn̄t fieri tres ꝓductōes teſtiū.rta aūt nō admittit̉ abſqꝫ ſolēnitate legali hoc pͥmo Et ſuꝑdictis teſtiū pꝰ ipſoꝝ publicationē p̄t publice diſputari hͦ ſcd̓oN cauẜ eccl̓iaſticꝭ vl̓ ciulMlibꝰ vltra t̓ciā ꝓductionēnō debēt teſtes ꝓduci niſi adhibita qͣdā ſolēnitate q̄ in legibinuenit̉ exp̄ſſa Suꝑ dictis teſtiū cū fuerīt publicata publicepōt diſputari. IDem p̄poſito ⁊ canōicis embruden̄. eccīe

Si fieri poteſt. ⁊ concordanda ſunt dicta teſtium que vidētur contraria.Um tu fili p̄poſite cuꝫ qͥAbuſdā canōicis tuis ⁊ archiep̄s veſter eſſetis in nr̄a p̄. cōſtituti: ⁊ infra. Cum cōſtet teſtes vr̄os iuraſſe: ꝙ poſt appellationē excōicatōis ſnīam tulerit ⁊ archiep̄i teſtes ſil̓r iuraſſeē ꝙ ante ap. nos dicta teſtiū benigne interp̄tari volētes: ne ꝑiurij reatu notēt̉: qꝛ vtrūqꝫ eē potuit: ⁊ ꝙ pꝰ pͥmā ap. ⁊ an̄ ſcd̓amſnīa lata fuerit: eandē ſententiam decernimus non tenere.¶Dem epiſcopo placen̄. In cauſa appellationis ſuꝑnouis capitulis tm̄ teſtes nouiet veteres ꝓducunt̉ iuramētoẜm morem prius receptoRat̓nitatis tue lr̄is nos.Sſule̓ voluiſti. vtꝝ recipiendi ſint noui teſtes ſuꝑ qōnet iudicata in qͣ teſtibꝰ renūciatūꝯſtet vtriqꝫ. Et an teſtibꝰ ī pͥmacā receptꝭ ꝓpt̓ cām appel. liceatſuꝑ qōnibꝰ iudicatis aliqͥd noui ꝓponere. ⁊ infra. Duximꝰtibi rn̄dēdum. ꝙ ī appellationiscauſa ſi noua contigerit emergere capitula. ſuꝑ qͥbus in aliqͣpartium voluerit nouos teſtesgduce̓. vel ꝑ iā receptos aliquid

de eccleſia ꝓ ſe induci ꝯͣ ipſam eccleſiā nunqͥd debent ꝯuellividet̉ ꝙ nō. sͣ. de poſtu. c. vl. in fi. ⁊ filiꝰ ꝯͣ patrē nō cōpellit̉: qꝛnō ꝯpellit̉ ꝯͣ alios inferiores ſibi ꝯiunctos. iiij. q. iij. §. itē. l. iulia. ij. Sꝫ iſte ē filiꝰ eccl̓ie que ip̄m dn̄o ſociauit. jͣ. de pen̄. p̄ſb̓r̄igͦ nō ꝯpellit̉ ferre teſtimoniū ꝯͣ ipſam. Itē nemo dꝫ petere abaduerſario ſuo inſtr̄aꝓpria. sͣ. de ꝓba. c. j. ⁊C. de teſti. nimis. etiiij. q. iij. §. qͥ intenditSed ꝯͣ videt̉ ꝙ poſſit qꝛ eccl̓ia p̄t ip̄m inducere pro ſe gͦ tenet̉illū reciꝑe ꝯͣ ſe. iiij. q.iij. §. ſiqͥs teſtibꝰ. xix.di. ſi romanoꝝ. ⁊ actoris ⁊ rei eqͣ dꝫ eē ꝯditio. sͣ. de mu. pe. c. ij. ⁊teſtis ꝓ vtraqꝫ ꝑte dꝫferre teſtimoniū. xiiijq. v. n̄ ſane. ⁊ nihil dꝫlicere actori qd̓ reo n̄liceat. ff. de reg. iu. nōdꝫ. Quidā dicūt ꝙ n̄dꝫ ꝯpelli clericꝰ ferrteſtimoniū ꝯͣ eccleſiāſuā: tn̄ ſi eccl̓ia ip̄m īducit ꝓ ſe tūc tenet̉ ⁊ꝯpellit̉ dice̓ ꝓ aduerſario. ff. de eden. l. j. §edēda. ⁊ ſic intelligit̉qd̓ dr̄: teſtis ꝓ vtraqꝫꝑte dꝫ ferre teſtimoniū. Alij dicūt ꝙ verius videt̉: ꝙ bn̄ debeat ꝯpelli: ad hͦ nō obſtātibus ꝯͣrijs ſignatis: qꝛ nō tangūt hūccaſum: qꝛ cā eccleſienō ē ꝓprie clerici: ⁊tacere veritatē pctm̄ eſtxj. q. iij. qͥſqͥs: nec obarg. jͣ. e. veniens: in fine. vbi de hoc.Uper eo. Cōis diuiſioScd̓a ibi: rn̄demus.Abbas Siculus.a Confeſſi: ſi autēaccuſationē inſtitutā ꝯͣ eos ꝯuicti vel cōfeſſi fuerūt: ſi adhucin crimine ꝑſeuerāt: repellūt̉. jͣ. e. teſtimoniū. vbi hec materiaplenius expedit̉. Cōtrariū ſignat̉. iiij. q. iij. §. itē. l. iul. j. ⁊. ff. dehis qͥ no. infa. athletas. §. calumniator: ẜm leges dānatus tm̄repellit̉ a teſtimonio: ſꝫ ẜm canones repellit̉: ſiue iam ꝯdemnatus ſit ſiue ei ꝓbari poſſit. ⁊ ꝓbet̉.N Etectro. Primo ponit regulam: a qua ſcd̓o excipitibi: niſi. ⁊ exceptionē determinat ibi: nec. Ab. Si.b Canonū: qͦs habes. ij. q. vj. c. j. ij. ⁊. iij. ⁊. vj. q. j. btūs. ⁊ xj.q. j. c. ij. ⁊. jͣ. de accu. cū. p. manconella. c Suā: ⁊ in excepicriminibus vbi admittunt̉ laici ꝯͣ clericos etiā viles qn̄qꝫ. jͣ. d̓ſymo. tanta. Qn̄ ⁊ qͣliter laici admittant̉ in accuſationē vl̓ teſtificationē clericorū: dr̄. jͣ. de accu. cum. p.A cauſis. Legit̉ pͥncipal̓r duobus modis ⁊ ẜm lectu.cōem ⁊ ꝟbis ꝯgruentē. h. d. vt in rubro ⁊ duo ſunt dictaſcd̓m ibi: ⁊ luꝑ. Ab. ſi. d Productionē .i. dilatōꝫ: qꝛ in vnadilatōe pl̓es poſſet ꝓducere teſtes: qͦlibet die dilatiōis poſſetꝓduce̓: hodie vnū cras aliū ⁊ ſic vſqꝫ ad vltimā diē dilatiōisFinita pͥma dilatōe iuſta cā allegata iudex ſcd̓am dilationeꝫdabit: ⁊ iteꝝ terciā: qͣrtā nō dabit niſi cū iuris ſolēnitate: ꝓuttradit̉. jͣ. e. vltra terciā: ⁊ in autē. e. ti. §. qꝛ ꝟo. col. vij. ver. ſi vre. ⁊ hͦ intellige anteꝙͣ renūciauerit ꝓductōi teſtin̄ qꝛ non poſſent poſtea audiri. jͣ. e. de teſti. in fi. nec dāda ē ſꝑ qͣrta ꝓductioſi iudex viderit eā denegandā vt effrenatā multitudinē teſtiūꝯpeſcat. jͣ. e. ſignificauerūt. īmo ex eadē cā poſſet denegare ter

ciam ⁊ ſcd̓am dūmodo in prima dulatiōe ſufficiētes teſtes pduxerit. jͣ. e. d̓ teſti. Et niſi qͣrta ꝓductio .i. dilatio det̉ ceſſantocā p̄dicta .ſ. effrenata multitudine: appellatio ꝓpter hoc emic.ſa tenet: vt in p̄dicta decre. ſignificauerūt: vel dic: ꝙ tercia pductio fieri dꝫ ſub vna dilectōe: tn̄ qd̓ prius dixi ſeruat̉ de facto. ⁊ ita ꝯſuetudo interp̄tat̉ pͥmā expoſition q̄ ē optima legūinterpres. sͣ. de ꝯſue.cum dilectus. ⁊ hͦ notat dn̄s Azo. ẜm Ia.b. C. eo. ti. l. vl. Ber.Um ta fili.A Sūma ſpecialius ſic ſi qͥs ꝓbatactū geſtū poſt appellationē ⁊ aduerſariuſꝓbat ꝙ ante p̄ferturpͥma ꝓbatio ⁊ actusiudicat̉ nō tenere: niſi ſcd̓s ꝓbet ꝙ an̄ omnē appellationē. Primo deeciſe narrat factū. Scd̓o diffinit ibicū ꝯſtet. Ab. Sic.e Benigne. No. ꝙteſtes ſi pōt fieri adꝯcordiā ſunt reducēdi: nec de ꝑiurij reatuuotent̉ ⁊ ſi nō ad litterā ſaltē qͦ ad ſpūalē intellectū. xj. q. iij.an̄ceſſor. et. c. ꝙ p̄deceſſor. ⁊. viij. q. j. ī ſcpͥturis ſic ⁊ euangeliſtereducūt̉ ad ꝯcordiāde pe. di. j. periculoſexxxij. q. vij. c. j. ꝙ aūt⁊ om̄ia teſtimonia ſequēdā ſunt ſi poteſtfieri. iiij. q. iij. ſi teſtesItē eſt h̓ ar. ꝙ dubiaꝓbatio nō ꝓdeſt ei qͥeā inducit. ſic. sͣ. de ꝓba. in pn̄tia. Itē arg.ꝙ in dubijs ꝓ reo udīcare nō cōſueuit. jͣ.de fi. inſtru. inter dilectos. in fi. ⁊ sͣ. de ꝓba. ex lr̄is. ff. de re. iu. ſꝑ in dubijs. Sed videt̉ ꝙ in tali dubio potius debuit papa interp̄tari: ꝙ eēt excōicati: qꝛ hͦ eēt ſecuriꝰ ꝓpt̓ ꝑiculū aīe: nā excōicatio ē medicinalis. ij. q. j. ml̓ti. ⁊ iō tradit̉ qͥs ſathane: vt ſpūs eiꝰ ſaluꝰ fiatin die dn̄i. xj. q. j. audi deniqꝫ. ⁊ ad cautelā ſaltē abſoluat̉ alsdebuiſſet ſaltē mādaſſe illos abſolui. jͣ. de ap. ad pn̄tiā. ⁊. jͣ. dſen. ex. ꝑ tuas. ſꝫ hͦ dictū fuit ꝓpt̓ teſtes: ne de ꝑiurio notarentſaltē de facto: qꝛ lꝫ teſtimoniū reprobet̉ teſtes tn̄ int̓ infamēsqͣſi ex falſo teſtimōio n̄ hn̄t̉. sͣ. d̓ or. cog. cū dil̓ectꝰ. ⁊. ff. d̓ his qͥno. infa. luciꝰ. ſꝫ tn̄ re ipſa ⁊ opinionē hoīm nō fugiūt intamīenotā. ff. de op. a libe. ⁊ libertinis pa. p̄ſtā. l. ij. ⁊. jͣ. e. teſtimoniū:⁊ ſic ꝓuidet tā in teſtibꝰ ꝙͣ in canonicis: cū ipſe potuit poſteaad cautelā face̓ ſe abſolui. ſi. jͣ. d̓ ap. ad pn̄tiā. Et qꝛ potuit eēqpl̓ies fuerit appellatū. vt ſeqͥt̉. ⁊ hͨ ſnīa fuit potior ⁊ benignioraternitatis. In prima parte ponit̉ ꝯſultatio. Iſiſcd̓a rn̄ſio. ibi: duximus. Conſultatio eſt bimembris. Etſcd̓m membrū ibi. Et an. Ab. Si.f Renunciatū: maxime qꝛ ſi non eēt renunciatū exp̄ſſe exqͥpublicate fuerūt atteſtationes: nō pn̄t poſtea alij teſtes ſupereiſdē capl̓is induci. jͣ. e. de teſti. ⁊. c. intimauit.g Receptos: ⁊ ſic patet ꝙ idē teſtis pluries pōt recipi contra aliquē. Sed ꝯͣ vidct̉. iiij. q. iij. §. itē in criminali. ⁊. ff. e. produci. Contraria loquūt̉ in criminali: ⁊ ibi qui ſemel tulerit teſtimoniū contra aliquē: p̄ſumit̉ inimicus eius: ſi iterum velisꝯtra ip̄m teſtificari. jͣ. de accuſa. meminimus.