Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und mit Additiones des Hieronymus Clarius
Seite
CXLIv
Einzelbild herunterladen
 

LiberGecpeidue

a qͥ ꝓximo ī eadē eccl̓ia miniſtraret: vel publice fornicariā hr̄et.ip̄m a p̄dicta eccl̓ia amouerentTandē cū miles ꝑ int̓poſitā ꝑbſonā eū corā p̄fatis iudicibꝰ traxiſſet in cām quoſdā laicos inc fames ⁊ notabiles ad teſtīoniūdr̄ ꝓduxiſſe. Licet aūt p̄ſb̓r aſſereret illos nō eē recipiēdos: ꝓeo ꝙ qͥdā eoꝝ latrones ⁊ raptores manifeſti eſſent qͥdaꝫ ꝟo ind̓ alia cā fuiſſent conuicti de ꝑiurio ⁊ ſe hͦ dice̓t ꝓbatuꝝ. Nihilominꝰ iudices teſtibꝰ talibꝰ receptis eidē abſenti poſt appellationē p̄ſcriptā abiudicauerūt eccleſiā quaꝫ nūc militis dapiferifilius detinet occupatā: ⁊ infrae Mādamꝰ qͣtenꝰ ſi vobis ꝯſtiterit ꝙ p̄dictꝰ p̄ſb̓r̄ nō fuerit lefgitime ꝑ teſtes idoneos p̄dictaeccl̓ia ſpoliatus: eorundē iudiciū caſſata ſnīa lr̄is etiā ꝯfirmationis ſi q̄ ſunt ſuꝑ eadē eccl̓ia

impetrare nō obſtātibus eccl̓iāillo p̄ſb̓ro reſtituatis eideꝫ ip̄mgqꝫ non ꝑmittatis exinde molebſtari. Si ꝟo res aliter ſe haberet: cauſam audiatis ⁊ fine debito terminetis. Teſtes aūt ſi qͦsidem a. in ſue aſſertionis teſtimoniū inuocauerit: curetis monere: vt corā vobis ſuꝑ his perhibeant teſtimoniū veritati. Dem exon̄. ⁊ vig. ep̄is. Iudex mittere dꝫ examīatorē diſcretū ad teſtes recipiēdoſqͥ ad eū cōmode venire nō pn̄tkMIqͥ teſtiū valitudīarij ſūtXſenes vl̓ debilitate ꝯfectiaut pauꝑtate dep̄ſſi: ita ꝙ nonpoſſint ad veſtrā pn̄tiā adduciad ipſos recipiendos mittatisꝑſonas idoneas ⁊ diſcretas.ALex. iij. beluacen̄. ep̄o. Retractanda eſt ſententia ſiconſtat eam fuiſſe latam ad dictum corruptorum teſtium.

a Qui ꝓximo: ⁊ ideo eccleſia nō potuit retinere ſine diſpēfatiōe ap. ſe. sͣ. de fi. p̄ſby. pn̄tiū: ⁊. c. pe. ⁊ vl. viij. q. j. apl̓ica.b Perſonā .ſ. ꝑ ꝓcuratorē: ⁊ ſic pꝫ ꝙ ciuiliter agebat vt remoueret̉ ſolūmodo ab eccleſia. jͣ. de ſymo. cū eēnt: al̓s ſi criminaliter ageret nō admitteret̉: etiā ſi ꝑ ſeip̄m niſi ſuā vel ſuorūiniuriā ꝓſequeret̉. jͣ.e. decetero. ⁊. iiij. q. vlti. oībus. ſꝫ nec tunc ꝑꝓcuratorē: qꝛ in criminali nō interuenitꝓcurator. jͣ. de accu.veniens. et. ij. q. vj. ſiqn̄. ⁊. §. p̄cedenti. vbide hoc ⁊ melius. iij. qv. in crimīalibꝰ cauẜ.c Notabileſ: hmōiexceptōes in tp̄s diſputatōnis debent reẜuari: nec expedit teſtes r̄probari tali mōdonec ꝯſtet an ꝯͣ euꝫdepoſuerint cuꝫ poſſint reprobari teſtespoſt aꝑturas teſtiuꝫꝓteſtatōe p̄miſſa an̄aꝑturā. jͣ. e. pn̄tium.⁊. jͣ. de excep. deniqꝫ.⁊. jͣ. de ſimo. lꝫ heli. etc. ꝑ tuas. ſꝫ hoc nō ſeruauit ſacerdoſ iſte vn̄valuit receptio teſtiūet lata ſnīa quouſqꝫteſtes fuerīt reprobati non obſtāte appellatiōe: qn̄qꝫ tn̄ ſtatimadmittit̉ exceptio an̄ꝙͣ deponat: ſi cām criminalem habet cū ipſo: in auten. de teſti. §. ſi ꝟo. col. vij. qn̄qꝫrecipiunt̉ an̄ aꝑturā alioꝝ ne ꝓroget̉ negociū. sͣ. de ꝓba. licꝫalias dꝫ recipi ſtatim: vt in tp̄s diſputationis queſtio reſeruetur. C. e. aut̓. ſi teſtis odioſus. Sed ex hoc ꝙ hic appellauit etadmittit̉ appellatio: videt̉ ꝙ audiri debeat volens ſtatim hͦꝓbare. tn̄ ꝙ prius dixi ordinariū eſt: licet de facto hic taliterꝯtingat: vel dicas ꝙ hic exceptio fuit oppoſita poſt receptiōꝫteſtiū: vt anullaret̉ dictū eoꝝ ſꝫ nō fuit admiſſa: vn̄ recte appellauit. d De ꝑiurio. vn̄ vlterius ad teſtimoniū non deberetadmitti: ſi de hoc cōſtaret. vj. q. j. quicūqꝫ. xxij. q. v. paruuli. etc. ſi qͥs ꝯuictus. ⁊. jͣ. eo. teſtimoniū. e Conſtiterit: ar. ꝯͣ. jͣ.de iureiur. veniētes. ibi reuocat̉ executio ſnīe an̄qͣ cognoſcat̉de appellatōe: h̓ nō. ſꝫ ibi fuit appellatū a diffinitiua ſnīa: h̓ nōfuit ⁊ ſic ⁊ ſuꝑ certo articulo appellatum fuit hic: ibi ſimpl̓r aſnīa. f Teſtes idoneos ad hāc ꝓbationē admittit̉ poſt ſētentiā qꝛ ante ſnīam hoc facere voluit ⁊ non fuit admiſſus: ⁊etiā appellauit ꝓpter hoc. ſic. jͣ. de ſen. ⁊ re iudi. cū. i. ⁊. a. Si ꝟonō dixiſſet hoc ante ſnīam poſt ſnīam nō videt̉ audiēdus. jͣ.de excep. deniqꝫ. vbi de hoc: niſi de falſo agere vellet qd̓ poſſꝫvſqꝫ ad. xx. an. j. de excep. cuꝫ venerabilis. ⁊. C. de fal. q̄ rela. etsͣ. de ꝓba. licet. Preterea ex hͦ videt̉ ꝙ appellans tenet̉ ꝓbare cām appellatōis eſſe verā. ſic. jͣ. de excep. olim. Sed ꝯͣ videt̉ꝙ ſufficit illud ꝓbare qd̓ appellans ꝓpoſuit ꝓbabilē exceptionē corā iudice a qͦ appellauit illā ſe offerēs ꝓbaturū ⁊ ꝙ nōfuiſſet admiſſus: vt probat̉. jͣ. de ap. interpoſita .j. rn̄ſo. ⁊. c. dilecto. ⁊. c. vt debitus. ⁊ sͣ. de off. deleg. cū cā. ⁊ hͦ idē fecit ſacerdos iſte: qͥ legittimā oppoſuit exceptionē quā ſe obtulit probaturū. Sol. illa ꝯͣria loquunt̉ in exceptiōibꝰ dilatorijs. ꝑ qͣsnō elidit̉ pͥncipale ꝓpoſitū. vn̄ cū iudex nollet admittere ꝓbationē. ſuꝑ exceptōe probabili grauauit ip̄m ⁊ reddidit ſe ſuſpectū: ⁊ iō ſufficit hͦ ſolū probare corā iudice appellatōis: qͥ procedet poſtea ſuꝑ pͥncipali: alioqͥn cā remitteret̉ ad priorē iudicē: vt dicit. c. vt debitus: ſꝫ hec exceptio qͣſi ꝑemptoria eſt: et ſinō directe ſaltē ꝑ obliquū. vt ſi vult releuare cām ſuā. neceſſehꝫ eā ꝓbare eē verā. alioqͥn ſtaret̉ ſnīe late auctoritate illorūteſtiū. qꝛ p̄ſumit̉ ꝓ ſnīa iudicis ꝙͣdiu nō ꝓbet̉ ꝯͣriū quia ꝑ hͦ

aparet eū fruſtratorie appellaſſe. jͣ. de re iudi. cū. i. 2. a. ⁊ hͦꝫ iqꝫꝓbare debet corā pͥmis iudicibus: ne ſentētiarēt ꝯͣ ip̄m: ſi fuiſſet admiſſus: ⁊ ſic ꝯͣria ſe nō tangūt vn̄ non ſint ꝯͣria. Preterea licet ꝓbet ſe cām ꝓbabilē allegaſſe: ac eā ſe ꝓbaturū obtuliſſe nō tn̄ dꝫ ꝓpter hͦ ſuīa reuocari: niſi ꝓbet teſtes fuiſſe tales vt ille allegabat:qꝛ ſi caſſaret̉ eiꝰ ſnīa:⁊ poſtea non ꝓbaretteſtes fuiſſe taleſ ꝓutdicebat ⁊ offerebat ſeꝓbatuꝝ iteꝝ ꝯdēnaret̉ ⁊ ſic rediret in pͥſtinū ſtatū qͣre nō dꝫcaſſari ſnīa: niſi ꝓbetpͥmo qd̓ an̄ ſnīam ꝓbare tenebatur: ſi em̄iudices iſti non tuliſſent ſnīam tunc ſufficeret ꝓbare ꝙ cāmꝓbabile allegauit: ⁊ qd̓etiā obtulit ſe ꝓbaturū: qͦ facto poſtea ꝓbabit teſtes fuiſſe tales ſi poterit. B.g Moleſtari: ex hͦvidet̉: ꝙ iudex delegatus nō tātū dꝫ intere in poſſeſſionē: ſꝫmiſſum tueri. jͣ. de ſymo. q̄relā. in fi. Dicitla. ꝙ hͦ p̄t facere delegatus vbi hoc expͥmit̉ in lr̄is ſnīa latafūctus ſit officio ſuosͣ. de off. deleg. in lr̄isqꝛ hoc videt̉ ſpectare ad ordinariū. ff. nevis fi. ei qui in poſ. mit. l. j. §. j. T. dicit ꝙ pōt hoc delegatusvſqꝫ ad annū. sͣ. de offi. deleg. querēti: ſꝫ ante ſnīam: qꝛ ſemperdurat iuriſditio: videt̉ ꝙ ſemꝑ poſſit defendere eū in poſſeſſion quē aſſignauerit: cū ſcꝫ fuerit cōtumax an̄ litis ꝯte.b Res aliter .i. ſi falſum ſuggeſſit: qꝛ nō fuit priuatus eccleſia ſua ꝑ teſtes tales: nec iudices proceſſerunt ꝯtra illū. Sedvidet̉ eſſe ꝯtra ius: qꝛ falſum hoc debuit remitti ad priores iudices ⁊ ꝯdemnari in expenſis. jͣ. de ap. vt debitus: ⁊. c. cum ineccleſia. vnde dicas ꝙ fecit ei in hoc gratiā dn̄s papa: qꝛ nonremiſit illum ad priores iudices: ſi vis expone aliter .i. nō potuit ꝓbare teſtes tales fuiſſe: vt dicebat ꝑ quos lata fuit ſententia debet tunc rata manere ſententia: ſꝫ qd̓ ſequit̉ cōtrarium videt̉: ⁊ ideo expone vt prius.i Monere: arg. ꝙ in crimine non ſunt cogendi teſtes etiaꝫin excipiendo.k II qui valitudinarij: ad iſtos impeditos tali infirmitate vel ſenectute ⁊ egregias ꝑſonas debet mittere iudexff. de iureiur. ad egregias: vel ad iudicē loci vt eos recipiat: etdicta eoꝝ ſigillata ſibi remittat: in autē. eo. §. ⁊ qm̄ ſancimusver. multe. col. vij. C. de fi. inſtr. aūt. apud eloquētiſſimū. et. ff.e. l. iij. §. item diuus. jͣ. de fideiuſ. cōſtitutus: ⁊ iſti poſſunt recipi lite nō ꝯteſtata. sͣ. vt lite nō ꝯteſta. qm̄. j. rn̄ſo. ⁊. jͣ. e. cū olimSed nunquid ſenes ſunt compellendi ferre teſtimoniū inuiti: videt̉ ꝙ nō. iiij. q. iij. §. item inuiti. ⁊. ff. eo. ti. inuiti. ⁊. ff. de excu. mu. l. ij. §. numerus. ⁊. de iure immu. l. maiores: dic ꝙ compellunt̉ ẜm eanones ꝓpter peccatum. xj. q. iij. quiſquis. ⁊. jͣ. defal. c. j. ⁊ ſupra de iudi. nouit. ⁊ op. arg. ad hoc. ff. de vac. mu. l.ij. §. corporis debilitas. l Paupertate. Sed quare remittit ad iſtos. quia licet ſint pauꝑes bene poſſunt venire poteſtdici ꝙ ideo: quia tales ſunt ꝙ non decet eos venire ad iudiceforſan quia nobilis ⁊ ita verecundatur venire propter nimiam paupertatem: licet. tamen iſte pauper alias honeſta periona eſt: nec eſt ſuſpectus propter ſuam paupertatem. et ſic noeſt contra. ij. queſtione. jͣ. in primis. ver. quia igitur. et. iiij. queſtione tercia. §. ſi teſtes. ver. item teſtium. cum ibi loquitur deſuſpectis.