Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und mit Additiones des Hieronymus Clarius
Seite
CXXXVIIIv
Einzelbild herunterladen
 

TiherSecundus

a maliciā ad impediēdū ꝓceſſuꝫnegocij obieciſſe: qꝛ tn̄ voluma iuris tramite d̓clinare: mgr̄isG. ⁊. T. p̄cipimus: vt teſtes qͦsſuꝑ hac exceptiōe ꝓcurator fauētinoꝝ duce̓t ꝓducēdos inframēſem reciꝑe ⁊ examinare curabrent de ſingul̓ circūſtātijs ſb̓tiliter inqͥrentes: extūc indulto altero mēſe ꝓcuratori eccīe ſupracdicte: īfra quē ſi vellet ad reprobationē teſtiū illoꝝ ꝓduce̓t teſtes corā eis: ⁊ infra. Quāqͣꝫaūt ꝑs fauētinoꝝ teſtes ml̓tosꝓduxerit ſuꝑ negocio pͥncipalivix tn̄ ex illis ſex remāſerūt cōcordes: cum alij ſibimet in ſeried ſui teſtimonij ꝯͣdicāt ⁊ qͥdā alijſūt iudicio ſui teſtimonij ſingulares. Ad reprobandū ꝟo qͦſdāteſtiū eccl̓ie rauen̄. ⁊ ſi ex ꝑte fauētinoꝝ qͥdā ſint teſtes inductiplures tn̄ illoꝝ reprobant̉: qꝛ ſibi inuicē euidētiſſime ꝯͣdicunt.qͥdaꝫ ꝟo alij pauci nūero qͣꝫuisf nō reprobent̉ exp̄ſſe vſqꝫ adeog tn̄ male fame ſunt et leuis opinionis: ꝙ eorū dictis nulla velb modica ē fides habenda. Ideꝫi qͦꝫ teſteſ fauēt. general̓r repellūtur: qꝛ nō ꝓbant illud ad qd̓ ꝓbandū eoꝝ ſindicꝰ ſe aſtrinxit:vicꝫ ꝙ corrupti falſa dixiſſent:qm̄ ⁊ ſi de corruptōne videant̉

aliqͥd dicere: de̓ falſitate penitꝰnihil dicūt et infra. Ex p̄miſſisigit̉ euident̓ apparet: ꝙ eccl̓ia ꝑteſtes numero plures. qͥbus potius lux veritatis aſſiſtit: qͥ etiāaptiora negocio ⁊ vero ꝓximiora in ſuis teſtimonijs exp̄ſſerūtſufficient̓ on̄dit: ꝙ. A. lx. annis⁊ citra cū oī iuriſditiōe honoreatꝫ diſtrictui loca ſupͣdicta poſſedit ꝑ qd̓ pꝫ: ꝙ ſi cōe fauēt. A.l. ann. ⁊ citra: ſicut vidēt̉ teſteseorū deponere: aliqͣ ſeruitia inlocis ꝑceper̄t ſupradictis illa ꝓculdubio ſine iuſto titulo percipere inceper̄t: cū duo inſil̓ eādēlrē ⁊ eodē mō inſolidū poſſidere nō poſſint. ⁊ maxīe cū ijdē fainuētini iuſtū poſſeſſionis tituluꝫnon oſtēdant: ex pͥuilegijs imperatoꝝ ⁊ ro. pon. eccleſie rauēnaten̄. conceſſis euidentiſſimecolligat̉. poſſeſſionē ipſius eccleſie ī p̄dictis locis iuſtā fuiſſeCū gͦ cōſtet fauētiū. ab eo tꝑe qͦſe poſſediſſe ꝓbare ꝯtendūt. minus iuſte ac ſine titulo aliquo īp̄dictis locis temeritate propͥan̄ occupaſſe. et economus eiuſdēo eccleſie petierit a vi turbatiuaſeu inquietatiua ſuꝑ premiſſiscōe fauen. ꝓhiberi. nos recognoſcētes in hoc caſu nō ſic locūeſſe interdicto vti poſſidetis vt

ſtrumentū eſſe falſum. C. ſi ex fal. inſtr. l. pe. ⁊ vl. ſic ⁊ teſtes cūhabeāt hincinde parē vim. C. de fi. inſtr. in exercēdis. ⁊ facit h̓ff. de excep. qͥ agnitis. ⁊. C. de trāſac. ſi ex falſis. ſꝫ nūqͥd ſufficitꝓbare teſtes eē corruptos: ar. ꝙ ſic. ij. q. vj. §. diffinitiua. ver.venales. ⁊. C. qn̄ ꝓuo. non eſt neceſ. venales. ⁊. jͣ. de teſti. ſicutEcontra videt̉ ꝙ nōqꝛ non ſufficit ꝓbarecorruptionē niſi ⁊ iudex ſecutꝰ fuerit dictacorruptoꝝ teſtiū. jͣ. d̓re iudi. cū. i. ⁊. A. C. ſiex fal. inſtr. falſaꝫ ſil̓rnō ſufficit ꝓbare falſitatē: niſi ꝓbet̉ iudicēſecutū fuiſſe illam: vtpꝫ ꝑ p̄dicta iura. iteꝫno. ꝙ ſnīa q̄ lata eſt ꝑfalſos teſtes vel ꝑ falſa inſtr̄a bn̄ tenet: ſedretractāda eſt. ff. d̓ reiudi. diuus. ⁊ pōt retractari ꝑ in integ. reſti. vſqꝫ ad qͣdriēniū:vel ꝑ actione in factūvſqꝫ ad. xxx. an. vel ſicriminal̓r agat̉ vſqͥxx. an. C. de fal. querelam. ⁊. jͣ. de excep. cuꝫ.venerabilis.a Maliciā: ſi de hͦcōſtaret: cōdēnari deberent ad expenſas.sͣ. de dolo ⁊ ꝯtu. finē.vbi de hͦ. b Circūſtantijs: ſic. jͣ. de teſti.cū cāꝫ. ⁊. iij. q. ix. nihilominus. a rg. ⁊. iiij. qiij. teſtes. c Reprobationē. No. ꝙ poſſūreprobare teſtes aduerſarij mei ⁊ tres reprobatōes pn̄t fieri ⁊nō vltra. jͣ. de teſtibꝰ.licet dilectus.d Cōtradicāt: vn̄nō valent. iij. q. ix. nihilominꝰ. ⁊. iiij. q. iij.§. q̄ falſa: et. jͣ. de appel. ſolicitudinē. xxiij. q. viij. qd̓ aūt. ⁊. C. de lib. cau. cū p̄cum.e Singulares: ſic. sͣ. de elec. bone. ⁊. jͣ. de accuſa. dilectus. Exp̄ſſe. criminibꝰ exp̄ſſe n̄ ꝓbatis. g Opinionis: qd̓ꝯſiſtit ꝑ atteſtatōes ex ꝑte archiep̄i exhibitas ꝯͣ illos vt. sͣ. dixi⁊ ille etiā qͥ examīat teſtes: dꝫ ſignificare iudici ꝙͣta fides ſit teſtibus adhibēda. ff. de teſti. l. iij. ⁊. jͣ. de fideiuſ. ꝯſtitutus.h Modica: nō tn̄ ex toto nulla. jͣ. de ſimo. ꝑ tuas. tn̄ in aliocaſu loquit̉. i Teſtes: q̄ inducti ſunt ad falſitatē ꝓbandūk Se aſtrinxit. Sic videt̉ ꝙ ſi aliqͥs ſe aſtringat ad duo ꝓbanda: quoꝝ alteꝝ ꝑ ſe ſufficeret: ꝙ tūc nō ſufficit ꝓbare vnūniſi īpleuerit intētionē ſuā ad quā ſe obligauit. C. de rei ven. l.vlt. ar. sͣ. de cā poſ. cū eccleſia: ⁊. ff. de excu. tu. qͥ teſtō. ar. ꝯͣ. jͣ. deap. ſignificauit. in fi. jͣ. de p̄bē. cū iam dudū: ⁊ ar. ad hͦ. ff. de cōdi. ⁊ de. falſa. ⁊ ex eo ꝙ dicit aſtringit: videt̉ exp̄ſſum ꝙ ſufficeret alterū ꝓbare niſi ſpālit̓ ſe obligaſſet. qͥd ē veꝝ vtisͣ. dictū ēPla. fuit in ꝯͣria opinione. Sꝫ quō pōt ꝓbare teſtes falſū dixiſſe. Rn̄deo indirecte. exēplū pꝫ. jͣ. d̓ teſti. ex tenore: ⁊. c. ſeries⁊. C. de ꝯͣhē. ſtipu. optimā. vel p̄t ꝓbare ꝑ alios teſtes: ꝙ corrupti fuerūt p̄ciū inde recipiēdo. ſꝫ ponamus ꝙ ꝓbatū a ꝑte fuitalterū iſtorū tm̄: nūqͥd iudex ſentētiabit ad dictū ipſorū qͥ falſum teſtimoniū obtulerūt: nec alij teſtes adſint qͦꝝ teſtimoniūſequat̉ iudex. ſatis videt̉ ꝙ ſic: ex eo ꝙ dicit ⁊ ſibi imputet ꝙad vtrūqꝫ ſe obligauit. qꝛ ꝑ hͦ voluit fidē adhibere falſis vl̓ corruptis obligādo ſe ad vtrūqꝫ. ſecus crederē ſi alicui obijcerēt̉plura crimīa vt ab eccl̓ia repellat̉ ſub hac forma qꝛ iudex ſibi

ex officio ſuo poſſet illū repellere: cui ꝓbatū eſſet furtū vel homicidiū lꝫ aliud crimē nō ꝓbet̉: dū tn̄ vtrūqꝫ ꝑ ſe ſufficiat adpͥuationē. qꝛ crimina vndecūqͣꝫ claruerint puniēda ſunt. xxi.q. iij. ecce de hoc dixi. u. de reſcpͥ. ex ꝑte. l Eodē mō: bn̄ dicit codē mō. ff. de acqͥ. poſ. poſſideri. §. a ꝯͣrio. nā vnꝰ p̄t hr̄e ciuilē: ⁊ alius naturalēpoſſeſſionē. ff. de p̄ca.⁊ hꝫ. §. eū qͥ. ſic. ff. cōmodati. ſi vt certo. §vlt. Sꝫ ꝯͣ. ff. vti poſ. l.iij. ī pͥn. vbi dr̄. ꝙ vnꝰiuſtā hꝫ poſſeſſioneꝫ⁊ aliꝰ iniuſtā. ⁊. ff. quiſatiſda. cog. ſcienduꝫ.§. ſi fundꝰ. ⁊. ff. de iure do. ꝙͣuis. ⁊. C. d̓ iure do. in rebꝰ ex qͥbuscolligit̉ ꝙ maritus ēdn̄s rerū dotalium ⁊vxor ſil̓r hͦ v̓bū eodēmō ſoluit ꝯͣrietatem.m Titulū ſꝫ qͣre tenēt̉ iſti on̄dē titulumcū ꝓbēt ſe poſſediſſe.⁊ poſſeſſor n̄ ꝯpellit̉dice̓ titulū ſue poſſeſſiōis. ij. q. v. §. j. ⁊. vj.q. vl. actor ꝓpt̓ hͦ dic̄tqͥdaꝫ ꝙ vbi poſſeſſorpetit ſe non inqͥetaridꝫ ꝓbare titulū: ar. jͣ.d̓ p̄ſcpͥ. ſi diligēti. ⁊. jͣ.de deci. dudū. ⁊. C. dep̄ſcpͥ. lō. tēp. diutina.ſꝫ hoc nō ē verū. ad h̓em̄ valet aſſignare titulū cū agit̉ int̓dictovti poſ. vt ꝑ hͦ videat̉hr̄e potiora iura: qꝛ q̄potiora iura hꝫ obtinet in hͦ int̓dicto. cuꝫem̄ hēat titulū. pꝫ ꝙnec vi nec clam nec p̄cario poſſidet. vn̄ obtinebit. inſti. de int̓di.jͣ. retinēde. verūtn̄ inh̓ int̓dicto nō ē neceſſe ꝓbare ꝙ qͥs iuſtepoſſideat ſꝫ ſufficit ꝙ nec vi nec clam nec p̄cario ab aduerſariopoſſideat. ff. vti poſ. ſi duo. in pͥn. ⁊. l. ij. hͦ aūt. ꝙ nec vi nec clamnec p̄cario ⁊cͣ. ad tp̄s lite ꝯte. referendū ē. inſti. de int̓dic. §. hodie. n Occupaſſe: ⁊ iō p̄ſcribere nō potuer̄t. qꝛ in occupatꝭ⁊ inuaſis nō currit p̄ſcpͥtio. xciij. diſ. illud. ⁊ xvj. q. iij. lꝫ. ⁊. jͣ. dep̄ſcpͥ. qm̄. o A vi turbatiua. No. ꝙ multiplex eſt vis: de qͦbus dr̄. sͣ. qd̓ me. cā. ad audiētiā. ⁊ ibi videas. Dicit̉ tn̄ vis turbatiua: qn̄ turbat̉ poſſeſſio: ⁊ in dubiū reuocat̉ qͦs poſſideat: ⁊illa ſpectat ad int̓dictū vti poſ. ⁊ in rebꝰ immobilibꝰ. vl̓ ad int̓dictū vtrobi in rebꝰ mobilibꝰ tm̄. p Poſſidetis: qn̄qꝫ tn̄locꝰ ē huic int̓dicto ī caſu vbi vnꝰ poſſidet ⁊ alt̓ inqͥetat eū inpoſſeſſione: nō tn̄ iudex dꝫ ꝓnūciare vti poſſidetis ita poſſideatis. ſꝫ ne inqͥetet poſſeſſore. ff. vti poſ. l. j. §. vl. ⁊. C. e. ti. l. vnaReddit̉ em̄ hͦ int̓dictū int̓ eū qͥ poſſidet ⁊ int̓ eū qͥ n̄ poſſidet. ſꝫinqͥetat. ff. vti poſ. ſi duo. §. ij. ī caſibꝰ ꝟo dicit vterqꝫ .ſ. vbi reddit̉ inter duos poſſidētes: vnū ciuiliter: alteꝝ natural̓r: vt fructuarius: ⁊ ꝓprietarius ⁊ neuter poſſidet ab alio vi vel clam vip̄cario: ⁊ tūc dꝫ iudex ꝓnūciare vti poſſidetis. ita poſſideatisnō tn̄ ita ꝯfuſe ſub illis ꝟbis vti poſſidetis ⁊cͣ. qꝛ ſic daret gladiū vtriqꝫ ꝑti ſꝫ dꝫ examīare qͣlitates poſſeſſionū ⁊ ꝓbationū⁊ diſtinguere eas in ſnīa ſua ſic: ꝓbaſti te hr̄e poſſeſſionē ꝓprietatis ciuilē: ⁊ ego ꝓnūcio te ita poſſidere vti poſſides. ⁊ tu ꝓbaſti te eē in poſſeſſione vſufructus naͣlis: ⁊ ego ꝓnūcio te poſſide̓ vti vſufructuariuꝫ .i. vti poſſides. ⁊ ita poſſideas. ar. inſti.de ac. §. curare. ſi aūt nō liqueat ei de qͣlitatibꝰ poſſeſſionū n ſꝫ