Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und mit Additiones des Hieronymus Clarius
Seite
CXXXVIv
Einzelbild herunterladen
 

LiberQocundus

X ꝑte abbatis ⁊ ꝯuentusmōſterij .s. m. fuit ꝓpoſitū ꝙ cū int̓ ip̄os ex ꝑte vna ⁊. vnoīe ſue vxoris ex altera corā teq̄ſtio ꝟteret̉: economꝰ moͣſterijmemorati q̄dā ꝑ errorē facti fuearit ī iure ꝯfeſſus ex qͥbꝰ timet ſibi p̄iudiciū gn̄ari. Cū igit̉ negocio nōdū finito nemini noceꝑat error facti mādamꝰ qͣtenꝰ ſide hmōi potuerit errore docereꝓuideas: vt nulluꝫ ſibi ſuꝑ hocpreiudiciū generetur.Rubrica. De probationibꝰ.Retg. ācredo regi vinceſtrie Reus actori ſua ꝓpriā īſtrumenta edere non tenetur.E epiſtole ꝟbis. ⁊ infra.e Tua excellētia poſtulauit. vt imꝑatori ſcriberēc qͣtenꝰ pacta ī carthophilatio reqͥreret q̄ dudū int̓ iuſtinianū pͥncipē ⁊ p̄deceſſores tuos fueruntemiſſa. vt ex his colligeret qͥd tibi ẜuare debe̓t. Sꝫ ad hͦ faciēddū vehemēter obſtitit qꝛ nll̓i diecendū ē ea qͥ ꝯͣ te ſūt apd̓ temetip̄m debes documēta reqͥrete īmediūqꝫ ꝓferre. A Lex. iij. Actor qui plene probauit nō

debet compelli iurare.Ꝙ Icut ꝯſuetudo laudabil̓.¶T ⁊ īfra. Sane qm̄ apd̓ vosꝯſuetū eē didicimꝰ: vt cū aliqͥsintētōꝫ ſuā fūdauerit īſtr̄is autteſtibꝰ. ei ſacr̄m nihilominꝰ deferat̉ qd̓ſi ſubire noluerit. fides ꝓbationibꝰ nō habet̉. Nos. cūtūc demū ad hmōi ſit ſuffragiūrecurrēdū cū alie legitime ꝓbagtiōes deeſſe noſcūt̉: talē ꝯſuetudinē reprobamꝰ. Uciꝰ. iij. In cōi iudicio ꝓbāt actor ⁊reꝰ ⁊ ſi pariter ꝓbāt reꝰ abſoluit̉niſi fauorabilē cāꝫ foueat actor. X lr̄is tuis ītellexmꝰ te etCarchidiaconū ꝯfines hr̄ep̄bēdas ī vilis qͣs ſingl̓i ſingl̓aspoſſidetis. ⁊ p̄textu termīoꝝ int̓vos ꝯtrouerſiā agitari. eo ꝙ dicas eū ātiqͦs fines egreſſū ꝑtēqꝫtui fūdi occupaſſe illo ī ꝯͣriū aſſerēte ꝑtē eādē fūdi poſſediſſe. xl.ānoꝝ ſpacio incōcuſſe. tu aūt ꝙꝑ idē tp̄us qͥete illā poſſederis.aſſeueras qͣre vtrū incūbat petitori vl̓ poſſeſſori ꝓbatio q̄ſiuiſtiAd qd̓ ſcire debes ꝙ iudiciuꝫh finiū regundoꝝ tale eſt: vt in eoī vtraqꝫ ꝑſona vices duorū hēat

CX parte. Specialius ſumma ſic. Cōfeſſio facta ī iurediconorū eccl̓ie nocet ip̄i eccl̓ie. Pōt tn̄ reuocare ſi an̄fiuitū negociū doceat̉ ꝑ errorē facti emanaſſe. h. d. pͥma ꝑs narrat factū. ſecūda ꝓuidet iudicē inſtruēdo. ibi: cuꝫ igit̉. Abbas. Cōfeſſus. no. ꝙ rubri. iſta ſiue titulꝰ d̓ ꝯfeſſis locū hꝫ poſtli. cōte. ſed edictū d̓ interrogatoria actōe locū hꝫ ⁊ an̄ litē cōte. etpoſt. qꝛ iudex quotiēs⁊ qn̄cūqꝫ equitas mouet ip̄m dꝫ int̓rogareꝑtes. ff. d̓ inter ac. vbicūqꝫ. ⁊. .xxx. q. v. iudicātē. ⁊ ī caſibꝰ qͥ notati. ſūt. sͣ. de iura. calū.cū cāꝫ. ⁊ etiaꝫ poſtꝙͣ ēcōcluſum in cā. jͣ. d̓ fi.iuſtru. cum IoannesAd h̓ em̄ vt ꝯfeſſio p̄iudicet alicui exigunt̉plura ꝙ ſit maior. xxvan. qꝛ minor pōt reſtitui ꝯͣ confeſſionē. ff. d̓mino. nō oīa. ⁊. ff. d̓ cōfeſ. certū. §. ī pupilloitē qd̓ ſponte ⁊ nō coactꝰ. xv. q. vj. c. j. ⁊. xjxj. q. ij. lothariꝰ. ⁊. ff. īq̄ſti. l. j. j. rn̄ſo. ⁊. §. diuus. ij. iteꝫ ꝙ ex certaſcīa. qꝛ ſi errat ī cōfitēdo ⁊ pōt ꝓbare ſe erraſſe. nō nocet. vt hic⁊. C. d̓ iurꝭ ⁊ fac. igno.error ſacti. ⁊. ff. de confeſ. nō fatet̉. itē ꝙ ꝯͣ ſeꝯfiteat̉. qꝛ ꝯfeſſio ꝓ ſenō ꝓdeſt. xiiij. q. ij. §. j.ff. de inter. ac. d̓ etatej. rn̄ſo. itē in iudicio ⁊corā ſuo iudice. al̓s n̄p̄iudicat. vt. sͣ. d̓ iudi.at ſi clerīei. ⁊. C. eo. l.vna. Qn̄qꝫ tn̄ ꝯfeſſioextra ius facta valꝫ vt ſi quis ꝯfiteat̉ debere ſe ex certa cā. putaemptōis vel locatiōis vl̓ alia cā ꝯſil̓i. ſi ꝓbet̉ ꝯfeſſio ita ꝑ teſtesqͥ fuerūt pn̄tes in ꝯfeſſiōe. ꝯdēnabit̉ ex ea. C. de nō nu. pe. l. generalit̓. ⁊. l. aduerſus. ⁊. ff. d̓ ꝓba. cū indebito. §. vl. ⁊. jͣ. d̓ fi. inſtru. ſi cautio. ⁊. iij. q. ix. §. ſi debitū. itē ſi aduerſariꝰ ſit pn̄s. al̓snō nocet. ff. de int̓. ac. l. vlt. ⁊. ff. e. certū. §. ſiqͥs. itē reqͥrit̉ ꝙ n̄ ſitꝯͣ rerū naturā. vt ſi ꝯfiteor me interfeciſſe hoīeꝫ qͥ viuit. ff. ad. l.aqͥl. inde neratiꝰ. §. vlti. ⁊ h̓ ſi ꝓho eū viuere qͥ mortuꝰ eſt. vl̓ ſicōfiteor illū eē filiū meū qͥ eſt maioris etatis ꝙͣ ego. vel ſiqͥs cōfiteat̉ factū. cuiꝰ noīe actio cū alio eē nō pōt. ff. de int̓. ac. ſi is cuius. ⁊. l. ꝯfeſſiōibꝰ. itē ꝙ nō ſit ꝯͣ ius .ſ. de libero hoīe al̓s nō nocꝫff. de pac. iuriſgentiū. §. ⁊ ſi poſtulatio. ⁊. §. p̄cedēti. ⁊ sͣ. de pac.pactiōes. ⁊. jͣ. de ꝯdi. appo. ſi cōditiōes. ⁊. xxxij. q. ij. ſolet q̄ri. itēꝙ de religioſa. vt. ff. de int̓. ac. ꝯfeſſiōibꝰ. itē ī cōfeſſo nulle ſuntꝑtes iudicis in cogͦſcēdo ſꝫ ī ſnīando ſic. qꝛ dꝫ ferre ſnīaꝫ ex illaꝯfeſſiōe. ff. ad. l. aqͥl̓. ꝓinde. ⁊ sͣ. d̓ trāſac. p̄terea. itē ſiqͥs ꝯfiteat̉ſe ſeruū. talis cōfeſſio nō nocet ei. vt. C. de lib. cā int̓rogata. licꝫiſta fauore libertatis ſntelligit̉ de ꝯfeſſione facta apud iudiceꝫſꝫ nō in iudicio liberalis cāe. al̓s ꝯtraria eēt lex illa. iubemꝰ. eo.ti. in fi. Bern̄. b Error facti: error facti excuſat. ſi ꝓbet̉ nōdū finito negocio. vt hic. ⁊ in. l. p̄dicta. error. jͣ. de ſen. ex. ſacro.Error v̓o iuris nō excuſat. C. d̓ iu. ⁊ fac̄. igno. l. ij. ⁊. l. cū qͥs. ⁊ ſicpatet ꝙ cōfeſſio ſindici pōt reuocari. itē ⁊ cōfeſſio aduocati reuocat̉. jͣ. de cenſi. olim. vbi de hoc.tiōibus. Cōtinuata fuit. sͣ. in p̄cedēti ti. ſꝫ magis ſpecifice dic. sͣ. viſuꝫ ē in ꝓxi. ti. de ꝯfeſſiōibꝰ. ꝑ qͣs aduerſarius releuat̉ ab onē ꝓbādi. veꝝ tn̄ qꝛ ꝑte negāte hꝫ aſſeueransꝓbare. vj. q. vl. actor merito ſubijcit de ꝓba. ⁊ p̄mittit pͥmo gebus vt poſtea faciliꝰ deſcēdit ad ſpēs ſic̄ etiā feē ꝯpilator. ff. 2. C

epiſtōie. In pͥma prate ponit̉ petitio. in ſcd̓aIip̄ius repulſio. ibi ſed ad hͦ. ⁊ cōiter ſummat̉ vt ī rubro ꝙͣuis multiplicit̓ limitat̉. c In chartophilatio. Chartophilatiū dicit̉ loſeu armariū vbi charte vel inſtr̄a ponunt̉ ⁊ cōſeruant̉. deDicendū: reo .ſ. niſi ſitvſurꝰ eis. ff. d̓ edē. l. j.§. edēda. vel viſi ſintcōmunia. jͣ. de fi. iſtru.g. ꝑpetuus. nā argētariꝰ ⁊ publicꝰ exactorrōnes ꝯͣ ſe tenet̉ edeff. de iure fiſ. in fraudē§. ex his honis. ⁊. §. ſequētibꝰ. hic em̄ reusīꝑator erat ⁊ in poſſeſſione obſeqͥorū p̄ſtandoꝝ a rege. ar. ꝯͣ. xlv.di. qͥ ſincera. vbi d̓r ꝙcōuinceere debemꝰ iudeos ex codicibꝰ ſuis⁊ illi nr̄i ſunt. qꝛ cōtinent vetꝰ teſtamētū.e Cōtra te. ſi. C. deteſti. nimis gͣue. ⁊. C.de edē. qui accuſare. ⁊iiij. q. iij. qͥ ītēdit. ar. ꝯͣC. de edē. nō ē nouū⁊. l. iuſtū eſt. ſol. veꝝ ēilld̓ ꝙ nullꝰ ſua ꝓpriainſtr̄a tenet̉ dare aduerſario. vt ip̄e tenet̉eis. ⁊ p̄cipue q̄ faciūtꝯͣ ip̄m. Cōtraria hͨͦ ſignata nō ſunt ꝯͣria leges ille. nō eſt nouū ⁊iuſtū ē. loquūt̉ de rationibꝰ cōibꝰ lex illa d̓edē. qͥ accuſare de inſtrumētis ꝓprijs. vt ꝓbat̉. C. d̓ edē. ea q̄ ẜmvnum caſum intelligūt alij aliter leges illas prout ibi cōſueuitIcut. Nō valet cōſuetudo vltra ꝓbationē plenā exīnotari.gens iuramentū. h. d. Primo narrat cōſuetudinē quā ſecūdo improbat. ibi. nos cū Ab. f Cōſuetudo. cuꝫ alie legitime. C. de iureiu. in bone fidei. ff. de iureiu. admonēdi. sͣ. d̓ ꝓcu.ex inſinuatiōe. ⁊. C. de fi. inſtru. l. vlti. habito tn̄ reſpectu ad qͣltatē ꝑſonaꝝ ⁊ quātitatē cauſe. C. vn̄ vi. ſi qn̄. ⁊. jͣ. d̓ iureiu. c. vl⁊. ff. de legit. tuto. legitimos. g Cōſuetudine. ⁊ eſt ar. ꝙ cōſuetudo nō p̄iudicat ſcripto iuri. sͣ. de ꝯſue. cū venerabilis. ⁊. c.vlti. ⁊. xj. di. ꝯſuetudinis. ⁊ hoc ē verū vbi cōſuetudo obuiat rationi vt hͦ ⁊ in p̄dictis. c. hͨ em̄ cōſuetudo ē ꝯͣ ordinē iudiciorū.vel vbi cōſuetudo introducta eſt ꝑ errorē. ff. de le. ꝙ dō rōe. aliter ſi cōſuetudo rōnabilis eſſet ⁊ p̄ſcripta. bene p̄iudicaret iuriſcripto. vt. sͣ. de cōſue. c. vlti. in fi. vbi de hoc. ⁊. ff. de leg. de qͥbꝰxj. di. catholica. ⁊. c. in his. ⁊ talis cōſuetudo p̄cipue reprobat:qꝛ exquo ſemel iuratū eſt de calūnia a p̄ncipio ſaltē in caciuſſinō fuit amplius iurandū. C. d̓ iura. calū. auten. hoc ſacramētū⁊ in auten. de his qui ingre. ad ap. §. ij.X litteris. Cōmunis diuiſio. Secūda ibi. ad qd̓. AbLh Finiū regūdoꝝ. licꝫ p̄dia eccl̓ie ꝓpria nō ſint clericerū agere tn̄ pn̄t finiū regūdorū. cū habēt ius in illis .ſ. vſufructūff. fi. regū. l. iiij. §. finiū. i Duorū: hoc iudiciū duplex eſt. qꝛvterqꝫ actor ⁊ vterqꝫ reus h̓ cenſet̉. vn̄ vterqꝫ duplex ſacramitū calūnie p̄ſtabit: ſicut reus ⁊ actor: nō tamē iurabit niſi ſemerff. fami. her. inter coheredes. §. qͥ familie. ille tamē pͥncipaliteractor dicit̉. qui pͥmo ad iudicium ꝓuocauerit. ff. de iudi. in birtribus. ſi nō apparet quis pͥmo ꝓmocauerit. ſorte dirimat ijsactor dici debeat. ff. de iudi. ſi cuꝫ ambo. ⁊ pro tāto dicit̉ acis.quia primo iurat ⁊ poſtea iurant ſui teſtes. ſic obſeruat in eoluentōe ⁊ recōuentione. Item argu. eſt hic. ꝙ vna ꝑſona vicea-