De procuratoribus

XCVI

re valeat. qui ſuam corā nobisiuſticiā proſequat̉. ¶ Tu ergoſuper ſponſalibus que inter natā tuā ⁊ filiū eiuſdē nobilis contracta proponūt̉: ꝓcutatoremidoneū ad preſentiam noſtrama mittas: qui ad agendū ⁊ reſpōdendū plenam habeat ptātem¶ Dem cātuar. archiepiſcopo¶ Si ꝓcuratori generali denegantur inducie ad conſulendūdn̄m ex cauſa ꝓbabili abſenteꝫpoterit procurator appellare.Ilectus filiꝰ magiſter. l.rector eccl̓ie de anna trāſmiſſa nobis petitōe mōſtrauit:ꝙ cum. r. preſbyter contra ipſuꝫcauſa ſtudij bononie cōmorātēſuꝑ eadē eccleſia ad iudices noſtras lr̄as impetraſſet: earū auctoritate a iudicibus ipſo eodēb rectore citato ꝓcurator ipſiusc generalis ad om̄ia eius tractāda negocia: pro eo ꝙ competen

tem terminum infra quē rectorem ipſum cōſuleret: vtrum dedberet cōtendere vel cedere queſtioni ſibi cōcedere denegabātpro eodem noſtram audientiāappellauit. ¶ Quo circa mādamus quatenus ſi eſt ita. reuocato in irritum ⁊cͣ:¶Dem epiſcopo lexonen̄.¶ Si reus recedit a iudicio dimiſſo procuratore ſolummodoad agēdum contumax eſt ⁊ cōdemnatur in expenſis.Onſtitutis in p̄ .n. h. priEore ſegien̄. ⁊. t. laico dilectum filiū. o. ſubdiaco. noſtruꝫſuꝑ cauſa qͥ inter ipſos ſuꝑ qͦdāſumma pecunie vertit̉. conceſſimus auditorem. ⁊ infra. Quiaprior ſuper ip̄a pecunia. in quadictus. t. eū ſibi ſue vxoris noīeteneri dicebat recepto libello illicētiatus receſſit quēdam procuratorē dimittēs ſolummodo

lotharius. ⁊. xv. q. vj. c. j. ⁊. xxij. q. iiij. inter cetera. in fine. ⁊ precipue in matrimonio in quo libertas oīmodo reſtituēda eſt. ⁊locus ꝓuidēdus eſt in quo nulla poſſit eē formido. xxxiij. q. ij.ſiue de ꝯiugij. ⁊ plena debꝫ gaudere ſecuritate cuiꝰ eſt animusindagādus. ne per timorē dicat ſibi placere qd̓ odit. jͣ. de ſpon.cū locum. ⁊ qd̓ qͥs nōdiligit facile ꝯtemnitxx. q. iij. p̄ſens clericᵍet coactōes difficilesꝯſueuer̄t exitꝰ hr̄e. jͣ.de ſpō. reqͥſiuit. Sedqͣit̓ agit ꝓ filio cū mr̄filiū in ptāte nō habeat. jͣ. d̓ ꝯuer. infi. c. vl.Hic agebat̉ de factoilliꝰ mulieris. qꝛ ꝯtraxerat cum illo nobiliſpōſalia noīe filij cuicū arris ꝓmiſſis hincinde ſi ſtaret per alterū quominꝰ mr̄imoniū ꝑficeret̉ qd̓ licet.C. de ſpon. l. vltīa ſedpena apponi nō pōt.⁊ ſi apponat̉ peti nōp̄t. vt p̄di. l. j. in fi. ⁊. jͣ.de ſponſa gēma mulier. de ver. ſig. titia. j.rn̄ſo. a ¶ Reſpondēdū. Sic ergo debetꝯſtitui ꝓcurator ad agēdū datꝰ vt poſſit ētdefēde̓ ⁊ rn̄de̓ aduerſario ſi eū recōueniatalias ſi non defende̓tdenegabit̉ ei actio. ff.eodē mutꝰ. §. pena. ⁊in expēſis alteri partitanꝙͣ ꝯtumax condēnatur. jͣ. eo. conſtitutus. Argumentum in qua conſtitutōne debet ſatiſdationem exponere. per quam ipſe fideiuſſor ſui procuratoris exiſtat iudicatum ſolui ſub hypoteca rerum ſuarū:inſti. de ſatiſda. §. ſi v̓o. ⁊ ꝙ tempore ſententie erit in iudicio.alias omnia dabit que in condemnatione veniunt vt ibidemdicitur ⁊ ita plenam habet poteſtatem. Et eſt notabile quia ꝓcurator quandoqꝫ non poſſet cauere iudicatum ſolui: qꝛ forſan non habet ibi amicos qui pro eo velint fideiubere. ⁊ ita cōtumax reputaretur. exquo ſic citatus eſt: vt hic dicit. ſed ſi hocfiat ſufficiens erit ꝓcurator ⁊ hic habet locum in procuratorerei qui debet cauere ſemꝑ iudicatū ſolui. qd̓ eſt dicere ſoluereid in quo condemnat̉ ⁊ quod defendat reum. ⁊ quod nō committat dolum. ff. iudicatum ſol. l. iudicatum. ⁊ in procuratoreactoris. Idem eſt ſeruandum ſi reconueniat̉. ſed nūquid poſſunt iſti parentes litigare de matrimonio filiorū. vt fieret p̄iudicium ei contra quem ſententiaretur pro matrimonio. Dicoꝙ ſic dummodo filij conſentiant ad hoc ⁊ ratum habeant facta parentum. quia perinde habetur ac ſi ipſi hoc facerent peralios ⁊ p̄cipue per parentes contrahitur matrimonium. xxx.q. ij. honorantur. ⁊. jͣ. de conuer. coniug. ex parte. Si ꝟo filij nōconſentirent factis parentum: tunc nō noceret ſententia contra aliquem lata. ibi enim nō poteſt pater vel mater litigare filio inuito. cum ibi ſolus conſenſus illorum de quorum coniūctione agit̉ ſit neceſſarius. xxvij. q. ij. ſufficiat: ⁊ inuitis etiamparentibus contrahere poſſint. quia qͣꝫtum ad hoc non dicūtur in poteſtate parentum eſſe. jͣ. de deſponſatione impuberūcapitulo primo.lectus filius. ¶ Prima pars narrat grauamē appelſantis. Scd̓a dat iudicē ibi: quo circa. Ab. Si.b ¶ Citato: ad eccleſiā ſuā ꝑ ſuū ꝓcuratorē. ibi em̄ debet citari. jͣ. de do. ⁊ ꝯtu. cām q̄. ⁊. c. vlti. nam ipſe fuit bononie. vt. jͣ. deeo qui mit. in poſſ. c. vlt.c ¶ Generalis: poteſt ergo quis conſtituere generalē procutatorem ad omnia tam ad iudicia quā ad negocia: vt hic di-

cit: ⁊ ſupra eodem petitio. tamē talis procurator trāſigere nōpoteſt nec alienare. de hec dixi. sͣ. eodem petitio. immo qͥlibet̉tenet̉ dimittere procuratorem: alias procederetur cōtra abſētem: ſi non defenderetur. ff. quibus ex cauſis maio. Item ait.et. l. ſequen. de hoc dixi ſupra de offici. delegat̉. conſultationibus.d ¶ Cedere: ad hocenim dantur induciedeliberatorie: vt. jͣ. illas deliberet an cedetvel contēdat. iij. q. iij.§. offerat̉. ſed iſte ꝓcurator ꝑ ſe deliberare non poterat. vtrūdeberet cedere vel cōtendere ſuꝑ facto alterius: vnde debebatconſulere dominumprincipalem. ergo inducie tales eſſe debebāt ꝙ poſſet illum requirere. vnde cū hocnon faceret iuſta fuitappellatio: terminuſenim ſemꝑ conſtituēdus eſt ẜm diſtantiālocorum ⁊ negocij etꝑſonarum qualitatējͣ. de appellationibuscum ſit romana. ⁊. ff.de iudi. nōnunꝙͣ. Etex hoc pꝫ ꝙ huiuſmodi inducie deliberatorie arbitrarie ſunt qꝛdebent moderari ẜmlocorum diſtantiam⁊ ꝑſonarum ⁊ negocij qualitatē licet dicatur. xx. dierum gaudeat inducijs. immo plus vel minus ẜm ꝙ viſum fuerit iudici expedire. jͣ. vt lite nō conteſtata qm̄ frequenter. §. ſi ꝟo. alieꝟo inducie puta que dantur ad appellandum non ſunt arbitrarie ibi iudex nil habet officij. jͣ. de re iudi. ꝙ ad conſultationem: ⁊. ij. q. vj. biduum. que ſunt. x. dierum: vt. e. cauſa: et. q. e.§. anteriorum ⁊ inducie que dant̉ condemnatis in cauſa. pecuniaria nō ſunt arbitrarie. ff. de re iudi. l. iiij. §. ſi quis niſi cācognita ⁊ iuſta de cauſa. ff. e. l. ij. tn̄ quidā illas dant ad arbitrium ẜm cōſuetudinē loci.Onſtitutis. ¶ Prima pars narrat contumaciam ⁊ cōdemnationem actoris. Secunda ibi: Nos autem condemnationē approbat ⁊ cauſam cōmittit. Ab. Si.e ¶ Nomine ſue vxoris: forte nomine vxoris ſue recepit iſteobligationem a priore mutuando ei pecuniam vxoris nomīeillis aut pro alio contractu: pro qua etiam ſine mandato agere poſſet in rebus ipſius preſtita cautione de rato. C. e. ti. maritus. ſed ſi maritus habeat mandatum non poteſt agere. niſiquatenus in mandato continet̉: vt ibi dicit̉ in fi. l. p̄allega. ſicetiā nomīe alterius qͥs recipit inſtitutionē ſiue inueſtiturā. jͣ.de p̄ben. accedens. ⁊ nomine alterius quis recipit vſuras qd̓eſſe non debet .xlvj. diſt. ſicut nō ſuo. ſic ⁊ nomine vxoris ſibipotuit obligare priorem ꝑ ſtipulationeꝫ. ſed vxori ſimpliciternō potuit: dicendo ꝓmittis vxori mee ſoluere tantā pecuniāquia alteri ꝑ alterum ſtipulari vel paciſci nemo p̄t. inſti de inuti. ſtipu. §. alteri. ff. de verbo. obli. ſtipulatio iſta. §. alteri. necfactuꝫ alterius pōt quis ꝓmittere. inſti. de inuti. ſtipu. §. ſiqͥsaliū. ⁊ in p̄dicta. l. ſtipulatio iſta. in prin. ſꝫ ſi vxor agere velit ꝓtali obligatōe: nunqͥd eſt p̄ferēda illa viro. ⁊ an vir poſſet agere inuita vxore. nō qꝛ vtilis actio acquiſita vxori p̄fert̉ directeacquiſite marito nec pōt agere ea inuita. ff. de ꝓcuratoribus ſiprocurator. vbi dicitur ꝙ ſi procurator meus ſtipulatus fuerit ſatiſdationem iudicatum ſolui. vtilis actio mihi datur: necpōt agere ꝓcurator me inuito. f ¶ Illicētiatus. xj. q. iij. certum ideo ꝯtumax reputat̉: qꝛ nullū reſpōſalē ſufficiētē dimiſit