Primus De officio iudicis ordinarij
a opus fuerit publicū conuocentb auxiliū: nō ad preiudicādū ſedpotius ad ea que deo ſunt placita proſequēdum.¶ Ugenius papa.¶ Ordinarius qui ſcit nō vt iudex vel vt homo ſubditum eſſecriminis reū indeterminate poterit. ẜꝫ nō nominatim eū arguere vel punire.I ſacerdos ſciat pro certo¶ N aliquē eſſe reū alicuiꝰ criminis vel ſi ꝯfeſſus fuerit ⁊ emēdare noluerit: niſi iudiciario ordine qͥs ꝓbare poſſit: nō debetd eum arguere noīatim ſꝫ indeterminate ſicut dixit xp̄s vnus veſtrum me traditurus ē. ¶ Sedſi ille cui damnū illatum eſt petierit iuſticiam: poteſt excōmunicare actorem damni. licet etiāe ei confeſſus ſit: ſed tn̄ nō nomignatim poteſt eū remouere a cōmunione: licet ſciat eū eſſe reū:quia nō vt iudex ſcit ẜ vt deuss ſed debet eū admonere ne ſe in
gerat: quia nec xp̄s iudam a cōmunione remouit.A Lex. iij. flore. epiſcopo.¶ Si ordiarius ſubiectus ep̄oconfert in ſibi ſubiectuꝫ iuſtamcenſurā eccleſiaſticaꝫ ep̄s illamſeruare debet et illaꝫ ſine ſatiſfactione et conſcientia ꝓferentisrelaxare non debet.Um ab eccleſiaruꝫ p̄latiseccleſiaſtica ſnīa in malefactores aliqͦs ꝓmulgatur ratadebet et firma conſiſtere et vſqꝫad dignaꝫ ſatiſfactionē inuiolabiliter obſeruari. ¶ Quapropimādamus qͣtenus ſi plebanusſancti. p. in clericos vel laicosparrochianos ſuos īterdicti vl̓excommunicarionis ſententiaꝫkrationabiliter tulerit: ipſam facias inuiolabiliter obſeruari: eteam ſine congrua ſatiſfactiōe etabſqꝫ eiuſdem plebani conſcienltia non relaxes.¶ Dem cant. archiepiſcopo eteius ſuffraga.
Pr Leca ẜm canonēs ⁊ legēs ⁊ nō ẜm cōſcientiā. vt exp̄ſſe dr̄. xj. q. lij.ſummopere. ⁊. iij. q. vij. iudicet. ⁊. vj. q. ij. ſi tm̄ ⁊. c. placuit. ⁊. jͣ. e.c. pxi. ⁊. C. de iudi. rē non nouā. ⁊ in aut̓. d̓ indi. §. qꝛ vero. col̓.vi. ⁊ in aut̓. de defen. ciui. §. iuſiurandū. col̓. iij. ⁊. ff. de offi. preſi.illicitas. §. j. ar. ꝯͣ ꝙ pōt iudicare ẜm ꝙ putat. ff. qͥs ⁊ a qͦ ap. ſitl. appellari. ⁊. ff. de ar.qͣlē: ⁊. xj. q. iij. tunc vera eſt. ⁊ ar. viij. di. quicontempta veritate.In hoc caſu qn̄ iudexaliud hꝫ in ꝯſcīa ⁊ aliter cōſtat ꝑ ꝓbatiōeslegittimas: dicūt quidam ꝙ dꝫ alij cām delegare. ff. de iuriſdi. o.iudi. p̄tor. Alij dicunt⁊ melius ꝙ licꝫ iudexaliqͥd habeat in ꝯſcīaſua ꝙ cōſtet ꝑ allegara: dꝫ iudicare ẜm ꝙfacta ē fides ſibi in iudicio ꝑ iura primo dicta: ⁊ nō dꝫ ſequi conſcientiā: qꝛ nō ſcit illatanqͣꝫ iudex. ſed tanqͣꝫdeus. jͣ. c. ꝓxi. et. vj. q.ij. ſi tm̄. ⁊. ca. placuit.nec peccat nec d̓r face̓īͣ ꝯſcīam. ⁊ ita nec incōdēnando nec abſoluendo ſequat̉ ꝯſcīaꝫ⁊ ꝙ ita ſit ꝓcedendūpꝫ. nā dn̄s oīa ſciebat⁊ tn̄ nullū voluit condemnare niſi ꝓbationibus cōuinceret̉. ij..j. deus ꝯīpotens qͥem̄ ꝯͣ ꝯſcīam iudicat.innit̉ ẜm tenorē conſtitutiōis. Inno. iiij. jͣ.de re iudi. cū eterni. a ¶ Publicū cōuocent .ſ. iudiciū ſeculare. ſic. xxiij. q. v. princeps. ⁊. lxxxvj. di. cum ad verū ventum eſtvtraqꝫ ptās ꝑ alterā adiuuat̉. vt ibi d̓r. ⁊. jͣ. e. qm̄. ⁊ poſſet compelli ad hoc. jͣ. de maledic. c. ij. b ¶ Preiudicandū. qꝛ ꝑ hocnō acquirit̉ ius in p̄iudiciū eccleſie. vt ſua auctoritate poſſet inpoſterū attentare: niſi de mādato eccleſie. īmo tenet̉ auxiliū p̄ſtare eccleſie ⁊ poſſet cōpelli ad hoc. xxiij. q. v. adminiſtratores⁊. jͣ. de maledic. c. ij. ⁊ eſt ar. ꝙ proteſtatio neceſſaria eſt. qn̄ aliqͥaduocant̉ ad ea in qͥbus ius non habent. vij. q. j. pontifices. etxxiiij. diſt. p̄ſbyteri. ar. ꝯͣ. sͣ. de elec. cū vinton̄. ibi ſo.Iſacerdos ¶ Diuidi pōt in duas ꝑtes pͥncipales ſicutunt duo dicta. ſcd̓m ibi. Sed ſi ille. pͥma ſubdiuidit̉. Primo thema ex qͦ queſtio. Scd̓o deciſio. ibi. nō debet. Tercio rō.ibi. ſicut dixit. An. de hu. c ¶ Pro certo: qꝛ forte vidit eū dequentē vel qꝛ ipſe idē ei cōfeſſus fuit. xxij. q. v. hoc videtur.d ¶ Nominatim: ar. eſt hic ꝙ aliqͥd licꝫ in genere qd̓ in ſpecienō licet. ſi. viij. q. j. qͥd aūt. ff. de queſtiōibꝰ. l. j. §. qͥ qōem̄. ar. sͣ.de of. dele. qm̄ abbas. ff. de pe. l. moris. §. ſunt aūt. ad fi. ar. ꝯtra.xxiiij. di. qn̄. ff. ſiqͥs ca. ſꝫ ⁊ ſiqͥs. §. queſitū. ⁊. jͣ. de ap. int̓ cetera.2. C. de iur̄. do. impe. l. j. ſo. qd̓ licitū ē in genere licet in ſpecie eteconuerſo: niſi deſcenſus ad ſpālia vel generalitas occaſionemmali inducat. vt pꝫ ꝑ exēpla in pͥma rubrica. ⁊. C. q̄ res pig. ob.poſ. l. j. ⁊. C. de pig. ob. ſꝫ ſingula exēpla tā de pͥma regula ꝙͣ ſecunda ſuū caſum obtinent. vt pꝫ in quacūqꝫ cōcordantia.e ¶ Confeſſus: licet em̄ cōfeſſus ſit in pnīa: nunꝙͣ tn̄ excōmunicabit eū ipſum exprimēdo: quia ſic ꝓderet peccatorē qd̓ eſſenō debet. de peni. di. vj. placuit. ⁊. jͣ. d̓ peni. ⁊ remiſ. oīs vtriuſqꝫf ¶ Nominatim .i. ꝓprio nomine expreſſo non debet eū arguere vel excōmunicare: ſed in genere ſic dicendo quicunqꝫ fecit tāle factum ſit excōmunicatus: ⁊ perinde habetur ac ſi ꝓprio nomnine expreſſo eſſet excōmunicatus ꝙͣtum ad deum. ſed ꝙͣtumad eccleſiam nō: quia non vitabitur ab eccleſia: ⁊ eſt ſi. xj. q. iij.excellentiſſimis. ⁊ inſti. de exhe. libe:. §. maſculos. ⁊. §. nomina
LXXXItim. ⁊. ff. de libe. ⁊ poſthu. nominatim. g ¶ Remhouere a cōmunione. ſi. vj. q. ij. ſi tm̄. ⁊. c. placuit. Sed quid ſi epiſcopus dicat excōmunico vnum de illis qui tale factum fecerunt. videt̉ꝙ nullus ſit excōmunicatus: quia cum ex pluribꝰ ſeruis eiuſdēnominis vnus liber eſſe iuſſus eſt: neuter liber erit. ff. de manumiſ. teſta. cum ex pluribus. de teſta. tutel.duo ſunt ticij. ⁊ nominatim quis eſt excommunicādus. xxiiij. q.ij. ſane. arg. contra. ꝙvterqꝫ ſit excōmunicatus. ff. de adimen. lega. l. iij. §. ſi duobus.⁊. ff. de re. du. qui duos. viij. Sed verū eſtꝙ neuter eſt excōmunicatus: quia ſententia incetra eſt. et ideorei iudicate auctoritatem nō continet. ſicutſententia que certamquantitate non continet nulla eſt. C. d̓ ſen.que ſine cer. quā. l. penult. ⁊ vlti.h ¶ Admonere: ī ſecreto: non ingerat ſecōmunioni ſue. ſi. jͣ. deſenten. excom. cū nonab homīe .j. Reſpon.ſed publice non debeteuꝫ remouere. ſic necxp̄s iudam remouit:immo ei euchariſtiaꝫdedit. de conſecra. di.ij. cum omne. c. ſi illd̓⁊ cum alijs ad predicandum miſit. jͣ. q. j. ſicut chriſtus.Um ab eccleſiarum. ¶ Primo ponit̉ exordiū ex quo.Secundo infert mandatū ibi. quapropter. Ab. Siculusi ¶ Eccleſiaſtica: ſic ergo prelati iſti poſſunt excommunicare.xvj. q. j. alia eſt. ⁊ ſic ſunt iudices ordinarij ar. jͣ. de exceſ. p̄la. adhoc. ⁊ habent curā animarū. sͣ. de elec. cū in cūctis. §. inferioraſic ⁊ abbas pōt excōmunicare. ⁊ habet iuriſditionē. jͣ. de ſymo.ſicut. sͣ. de offi. deleg. p. ⁊. g. ⁊. jͣ. de fo. cōpe. ſignificaſti. ⁊ hoc oēsconcedūt niſi cōſuetudo faceret contra tales. ſꝫ anathematizate nō poſſunt: vt dicunt quidā. xvj. q. ij. viſis. ⁊. xxiiij. q. iij. corripiantur Et tu dicas ꝙ nō poſſunt anathematizare ſiue excommunicare: cum illa etiā ſolennitate de qua traditur. xj. q. iij. debent. ⁊ de illa excōmunicatione intelligūtur predicta capitula.xvj. q. ij. viſis. ⁊. xxiiij. q. iij. corripiātur. ⁊ ꝙ hoc facere poſſuntiſti inferiores p̄lati habes. jͣ. de eo qui fur. or. ac. c. j. ⁊ qꝛ hoc noeſt ordinis. ſꝫ potius iuriſditionis. sͣ. de elec. tranſmiſſam. ⁊ illd̓generaliter traditur: ꝙ qͥlibet p̄latus collegiate eccleſie licꝫ ſubſit epiſcopo: eſt iudex ordinarius in plebe ſua. ⁊ hꝫ iuriſditionēcognoſcendi ⁊ excōicandi vt hic dicit: ⁊ in aut̓. de defen. ciui. §.ij. col̓. iij. ⁊. xv. q. iiij. c. j. ⁊. jͣ. d̓ iudi. decernimꝰ. ⁊ ar. C. de iuriſdi.o. iudi. l. vlti. ⁊ illū dico p̄latū hoc face̓ poſſe ⁊ talē iuriſditionēhr̄e qͥ eſt electꝰ a collegio ſiue vniuerſitate. sͣ. de elec. c. j. ⁊. xciij.di. legimus. ⁊ idē intelligo ſi p̄ficiat̉ collegio vel vniuerſitati abeo qui habet adminiſtratione cum iuriſditione: puta epiſcopok ¶ Rōnabiliter. qd̓ ſemꝑ preſumit̉ donec ꝓbetur cōtrariuꝫar. sͣ. de renun. in pn̄tia. ⁊ .jͣ. de re iudi. ſicut. ⁊ ſeruāda ē a ſubditis ſiue ſit iuſta ſiue non. xj. q. iij. ſnīa paſtoris. l ¶ Non relaxes. Sed pone ꝙ ep̄s relaxet taleꝫ ſnīam plebano irrequiſito.nec aliqua ſatiſfactione p̄miſſa nunqͥd tenet abſolutio vtiqꝫ cūſit em̄ ſuperior ⁊ ordinarius ſue dioc. x. q. j. de perſona. ſed male facit. īmo ⁊ ſi ſubditus cōquerat̉ ep̄o. debet illū remittere adſuū excōicatorē abſoluendū. jͣ. e. ad repͥmendā: ẜm tenor? illiꝰdecre. niſi ꝑiculū eſſet in mora. jͣ. de ſen. ex. ſacro. ⁊ tunc receptoprimo iuramento ẜm formā eccleſie: vt tradit̉ in decreſacro