De officio legati
LXXX
⁊ infra. ¶ De cōſilio fratrū nr̄orū examinationē ſecūdaꝫ tanqͣꝫa a nō ſuo iudice factā poſtqͣꝫ negociū ad noſtrū fuerat trāflatūexamē: cenſuimꝰ irritā ⁊ inanē.¶ Dē ſancti. p. et ſancti leonisabbatibus ⁊ r. archidi. tulen̄.¶ Legatus de latere cōfert bn̄ficiū vacās licꝫ illud cōpetat adpn̄tationē alicuiꝰ clerici.Ilectꝰ fi. r. methēſis canonicꝰ ītimauit: ꝙ cū p̄neſtinꝰ ep̄sap. ſe. legatꝰ eccl̓iā ſcī trudonisꝯtuliſſet eidē: methē. archidia.ad quē illiꝰ eccl̓ie pn̄tatio ꝑtineobat aſſerrēs ꝙ eodē īcōſulto cōferri nō potuit a legato: canonicū ip̄m ſuꝑ eadē eccl̓ia moleſtacre p̄ſumit. ¶ Cū igit̉ plus iurisd habeat in cōceſſiōe p̄latus. qͣꝫ inp̄ſentatōe patronꝰ nec p̄iudicet̉p̄lato vel patrono ſi qn̄ ꝑ apo.ſe. legatū eo incōſulto eccl̓ia cōcedat̉: mādamus qͣtenus dictūarchidi. vt ab eius ſuꝑ hoc moleſtatione deſiſtat: appellatōnere. cogatis.
¶ Dem illuſtri regi francorū.¶ Legatus in quacūqꝫ ꝑte legatiōis exiſtat iuriſditionē ſuāexercere poteſt.Ouit ille qͥ nihil ignoratQ infra. Ex ꝑte tua querimonia accepimꝰ: ꝙ cū tibi legatus eſſet certa rōne ſuſpectꝰ: extra fines regni francoꝝ in terrātuā interdicti ſentētiā ꝓmulgauit: ⁊ infra. ¶ Tue magnificētiern̄demꝰ ꝙ ſi fines regni francoꝝfexierat: nōdū tn̄ fuerat termīosſue legatiōis egreſſus cū nō ſolū in regno francoꝝ: ſed in viennen̄. lugd. ⁊ biſunt. ꝓuincijs iniunctā ſibi a nobis legatiōis ſollicitudinē ſuſcepiſſet.☞SReg. ix. patriarche hieroſo.¶ Preſente legato de latere minor legatus executioneꝫ officijſui dimittere debet.Olētes: ⁊ īfra. ¶ F. t. legationis officiū in ꝓuincia tua duximus cōmittendumita tamen ꝙ ſi legatū ad partess illas de latere noſtro contigerit
tuperiorē. iā iudex eſſe deſierat: vt. jͣ. ſequit̉. ⁊ eſt ſimile. sͣ. de pogula. p̄la. bone. ⁊ qꝛ de facto vni ſepe q̄rēduꝫ nō eſt. ff. nau. cau.ga. licꝫ. in fi. a ¶ A nō ſuo iudice. C. ſi nō a cōpe. iu. l. vlti. ⁊ sͣ.de cōſue. ad audientiā. ⁊. jͣ. de iudi. at ſi cleri. ⁊ sͣ. de offi. delega.cum ſuꝑ. ⁊. xj. q. j. c. penul.Ilectus filiusOT ꝯteeſt ter.notabilis cōis diuiſioſcd̓a ibi: cū igit̉. Ab.b ¶ Incōſulto: ſic. jͣ.de iurepa. cū dilectusſed illud de laico intelligit̉. c ¶ Plus iurꝭ.hoc ita intellige. plusiuris .i. pleniꝰ ē ius inſtitutōis ſiue cōceſſionis p̄lati ꝙͣ ius p̄ſentatiōis patroni. vndeex ſola p̄ſentatiōe laici patroni nō cōſeqͥt̉qͥs plenū ius. jͣ. de iurepa. paſtoralis. ⁊. c. ꝙaut. ⁊. c. cū aūt. qꝛ pōpatronꝰ mutare volūtatē ſuaꝫ anteꝙͣ ep̄uscōfirmet p̄ſentatū: etaliū pn̄tare vt dicuntiura p̄dicta: ⁊ ita nonhabet plenū ius: ſꝫ exſola inſtitutiōe ſeu cōceſſiōe p̄lati. qn̄qꝫ plnū ius acquirit̉ inſtituto ꝑ p̄latū ceſſantepn̄tatiōe patroni. ⁊. jͣ.quattuor mēſes tuncep̄us pōt inſtituere: ⁊ille hꝫ plenū ius. jͣ. deiurepa. cū ꝓpter. ⁊. c.qm̄. Ecōuerſo nunꝙͣꝑ ſolā pn̄tationeꝫ patroni laici ius plenucōſequit̉: niſi accedat ꝯfirmatio p̄lati. Laici patronī ideo dixi:qꝛ ſi collegiū vel eccleſiaſtica ꝑſona aliquē idoneū pn̄tat: ius eiacqͥrūt plenū vt poſſit petere cōfirmationē: tanqͣꝫ eſſet electus:qꝛ poſtea variare non pn̄t. jͣ. de iurepa. cū autē. ⁊. c. paſtoralis.Io. dixit ⁊ Lau. ꝙ ꝑ p̄ſentationē ius nō acquirit̉ p̄ſentato. ſedeſt falſum. īmo ius acqͥrit̉ p̄ſentato intm̄: vt ſi p̄ſentat̉ a collegio vel a ꝑſona eccleſiaſtica ꝙ poſtea variare nō poſſunt: vt dictum eſt. ⁊ ſi a laico patrono p̄ſentet̉: ius acquirit̉ intm̄ ꝙ ſi nōmutet volūtatē: pōt petere cōfirmationē ab ep̄o. jͣ. de ſen. ⁊ reiudi. cū Bertoldus. ⁊ ſi epiſcopus non admittat ille pōt ageread intereſſe ꝯtra ep̄m: ſi poſtea aliꝰ p̄ſentet̉ ⁊ admittat̉ ab ep̄ojͣ. de iurepa. paſtoralis. ⁊ ita ſemꝑ ius acqͥrit̉ p̄ſentato ꝑ factuꝫpatroni: qꝛ pōt petere cōfirmationē: ⁊ ſic eſt intelligendū qd̓ dicit: plus iuris. vtrqꝫ habet ius: ſed alter plus: qꝛ plus confertber p̄latum ꝙͣ per patronū. d ¶ In cōceſſione: ſed certe hecratio nō videt̉ ſufficiens: qꝛ ẜm hoc ep̄us poſſet dare eccleſiaꝫirrequiſito patrono: qd̓ eſſe nō debet. xvj. q. vij. decernimꝰ. Adhoc dixit Io. ꝙ hec decre. cōtinet gratiā ſpecialē: qꝛ legatus nōpoteſt concedere p̄bendas vel eccleſias in p̄iudiciū aliorū. jͣ. deappel. c. j. ⁊. jͣ. de p̄ben. dilectus. ſicut illud cōtinet gratiā: qd̓ legatus facit. jͣ. de cōceſſiōe p̄ben. cōſtitutus: qꝛ ſolus pͥnceps pōtalique pͥuare re ſua. ix. q. iij. cūcta. ⁊. c. ꝑ principalē. ⁊. C. de quadri. p̄ſcrip. bene a zenone. Hic cōſueuit diſtingui: vtrū iuſpatronatus ꝑtinet alicui iure patrimonij ſui. ⁊ tūc legatꝰ nō pōt ꝯferre eccleſiā eo inuito cū ei in hoc nō ſubſit: qꝛ tanꝙͣ laicus p̄ſentat. jͣ. de iurepa. cū dilectus. ar. xvj. q. vij. decernimꝰ. Si ꝟo ꝑtinet patronatus ius alicui ratiōe eccleſie: tunc legatus pōt conferre eccleſiā: etiā inuito illo p̄lato ſiue patrono ad que ratōneeccleſie ꝑtinet iuſpatronatus: ſiue inuito collegio ad qd̓ ꝑtinetiilud: qꝛ ſubſunt legato. ⁊ ita loquit̉ qd̓ dicit hic ꝙ archidiaconus iſte rōne archidiaconatꝰ pn̄tabat. vn̄ legatꝰ iſte poterat eipiūdicare: ⁊ eo incōſulto eccleſiā ꝯferre: ſicut p̄t ꝯferre bn̄ficiūbjlaxxya.i6. M Pꝯ5I
vacans in eccleſia inuitis canonicis ⁊ irrequiſitis: ⁊ hoc intellige de legato miſſo a latere dn̄i pape. Alij ꝟo legati ſicuti eboracen̄. ⁊ cantuarien̄. ⁊ ꝯſimiles qͥ hoc habēt ex pͥuilegio: hoc nonpoſſunt. jͣ. eo. officij. vn̄ tenet appellatio ſi hoc facere vellēt. jͣ. deappel. c. j. Et qd̓ dixit Io. non eſt verū ſimpl̓r de qͦlibet legato.e ¶ Nec p̄iudicet̉: p̄lato patrono clerico.ſcꝫ tene̓ diſpēſationeꝫet verū eſt in ſequentivacatione.Ouit ille quinσ ¶ Legatꝰ ī pluribus locis pōt ī quolibet dictoꝝ locoꝝ iuriſditionē ſuā exercere: ita ꝙ facta vniꝰ loci pōt ī alio explicare.h. d. ⁊ meliꝰ ꝙͣ ī rubroPrima ꝑs ponit regꝭquerelā cui rn̄det Secūda ibi: tue.f ¶ Termīos. Ex hͦvidet̉ ꝙ ſi legatus exiuit ꝓuinciā ad quamdeſtinatꝰ ē: ꝙ āmodonec excōicare nec abſolue̓ nec cās delegare poſſit ī illa ꝓuincia⁊ idē de alijs iudicibꝰordinarijs videt̉. ff. deoffi. p̄ſi. l. iij. ⁊. ff. de iuriſdi. om. iu. l. vlti. Uidet̉ tn̄ ꝙ poſſit abſoluere aliqͦs duꝫ ē extraꝓuinciā: qͥa ea q̄ ſpectant ad volūtaria iuriſditionē exequit̉ extra ꝓuinciā. ff. de offi.ꝓcon. l. ij. Ad hͦ dicasꝙ nullꝰ iudex pōt excōicare vel abſoluereextra ſuam ꝓuinciā. nam excōmunicatio fit cum cauſe cognitione. ij. q. j. nemo. ſed ea que cauſe cognitionē deſiderāt: debētfieri iudice ſedente ꝓ tribunali. ij. q. iij. §. notandū. ver. ſiquis.iij. q. iij. §. ſpaciū. ver. a iudice. ſed in aliena dioceſi nō poteſt ſedere ꝓ tribunali: nec aliquid diſponere. ix. q. ij. epiſcopū. Itemnec abſoluere poteſt: quia ſi poſſet abſoluere: ꝑ cōſeq̄ns ⁊ excōmunicare. xxj. diſtin. deniqꝫ. arg. ff. de re iudi. l. ij. ⁊ ꝙ tm̄ in ſuadioceſi habeat iuriſditione: eſt arg. xj. q. j. ſi quiſꝙͣ. ⁊. xcij. diſt. ſiquis epiſcopus. ⁊. jͣ. eo. c. penul. sͣ. de reſcrip. paſtoralis. in fi. ar.ff. de bo. auc. iu. poſ. cum vnus. §. penul. Dicunt quidā ꝙ poſſit extra ſuam dioce. excōmunicare. ar. xj. q. iij. ſi epiſcopus forte ſicut Paulus excōicauit corinthiū abſentem. ix. q. iij. §. vlti.Hoc tamē concedo ꝙ extra ꝓuinciam exiſtens poſſit delegarecauſas in ꝓuincia. ff. de offi. p̄fec. vr. l. vlti. maxime ſi habet neceſſariā cauſam abſentie. ff. de offi. ꝓconſu. aliquādo. talis em̄delegatio fit ſine cauſe cognitione: licꝫ qui deleget impetret. ar.sͣ. ti. ꝓxi. paſtoralis. Sed ſi ille nollet eam recipere: non poſſetexcōmunicare. argū. jͣ. ti. ꝓxi. paſtoralis. Item extra dioce. pōtconferre beneficia. jͣ. de conceſ. preben. poſt electionem. in parte deciſa. jͣ. de appel. qua fronte. Io. Item poteſt queri ſi excōmunicauit aliquē dum erat in ꝓuincia: vtrum poſſit eum abſoluere poſtqͣꝫ egreſſus eſt ꝓuinciam. dicendū eſt ꝙ non: quiaexcundo ꝓuinciam priuatus eſt dignitate. ff. de offi. preſi. l. iij.et ſtatim expirat iuriſditio. jͣ. eo. c. vlti.Olentes: de latere noſtro. cū legatus de latere dominipape ſit maior eo p̄ſente nō exerceat mīor officiū ſuū:ſed deferret illi tanꝙͣ maiori. xxj. diſt. deniqꝫ. ⁊. jͣ. de priuil̓. antiqua. §. dominice. ⁊. ff. de offi. ꝓcon. l. vlti. ⁊ maior poteſtas adobediendū preponit̉ minori. viij. dift. que contra mores. in fi. ⁊ix. q. iij. qui reſiſtit. ⁊ interim ſuſpenſum eſt officiuꝫ eius. eo ꝟorecedente reſumit illud: argu. contra. xcv. diſt. ecce. ⁊. xj. q. j. ꝑuenit. ⁊. C. de dona. in hac.