Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und mit Additiones des Hieronymus Clarius
Seite
LXXIXr
Einzelbild herunterladen
 

PrimusDe officio legati

LXXIX.

tūc ſine ſubdelegato ab ip̄o ep̄oreliqͥ duo ꝓcedere nō valebūt.a Is aūt cui iniūgit̉ vt ꝑſonalit̓ negociū exequat̉ pōt dūmōbꝑtes ꝯſentiant hͦ alijs delegarec Preterqͣꝫ ſi inqͥſitionē fieri vl̓eccleſijs de p̄latis vel alijs miniſtris ꝓuideri mādemꝰ. Cū inhis oībꝰ caſibꝰ induſtriā ⁊ fidēꝑſone cui talia cōmittimꝰ: elige̓videamur. Ceteꝝ ſalua legatorū ſe. apo. autoritate nulli cuid cōmiſſum fuerit p̄dicare crucē:excōicare vl̓ abſoluere aliquosē diſpēſare cū irregularibꝰ vel iniūgere penitētias: liceat hͨ decetero alijs demādare: qꝛ non ſibiiuriſditio: ſed certuꝫ miniſteriūpotius cōmittit̉ in hac parte.Rubrica. De officio legati.ALexan. iij. vniu̓ſis ſuffraganeis cant. eccleſie. Legatus pape etiā ꝑ ſimplicem querelam adiri poteſt.Um nō ignoretꝭ cant.carchiep̄m vobis nonſolū metropol̓. ſꝫ etiaꝫ

legationis iure preeſſe: ⁊ infra. Sane licꝫ idē archiep̄us metropolitico iure audire nō debef at cās de ep̄atibꝰ vr̄is: niſi ꝑ apg pel. deferant̉ ad eū: legatōis tn̄h obtētu vniuerſas q̄ ꝑ appel. vl̓q̄rimoniā ꝑueniūt ad ſuā audientiaꝫ: audire poteſt ⁊ debet ſic̄qui in prouincia ſua vices noſtras gerere cōprobatur. Dem. De cā ſpecialiter delegata apapa legatꝰ ſe intromittere nōpoteſt.Tudniſti q̄rere: vtrum de Acā quā alicui delegamusalius qui ſit generalis in ꝓuinicia legatus ante cognitionē velkpoſtea cognoſce̓ valeat: vel cōmiſſionis noſtre ꝓceſſum quemiudici delegato trāſmittimꝰ taliter impedire. Reſpōdemꝰ ꝙcum mandatū noſtruꝫ ſpecialederoget generali: legatꝰ cōmiſſionē alij factā ſpecialiter impeindire nō pōt ⁊ ſi ẜm formā mandati nr̄i ſentētia iā fuerit ꝓmul-

vndeſi moreret̉ ep̄s anteꝙͣ cōmittat vices ſuas: expirat aliorūofficiū: quouſqꝫ alter ſubſtituat̉. sͣ. eo. qm̄. qꝛ ſine ip̄o alij nullomodo poterunt ꝓcedere. sͣ. c. proxi.Is aūt. Is cui cōmittit̉ negociū vt ꝑſonaliter exequat̉pōt ſi ꝑtes cōſentiūt alteri ſubdelegare. fallit ī caſibꝰ h̓ exp̄ſſis:b. d. vſqꝫ ad. §. ceterū.Primo dictuꝫ. Scd̓oexceptō ibi: p̄ter. Tertio exceptiōis rō: ibi. īhis. Ab. a Vt ꝑſonalit̓: ſic patet ꝙ ſi iniūgit̉ alicui: vt ꝑſonaliter aliqͥd faciat: nonpōt id ꝑ aliū facere: niſi de ꝯſenſu illius ſeuillorū quorū eſt negociū illud: qꝛ eoꝝ intereſt. pōt etiā de ipſorūcōſenſu cōmittere alillud exeq̄ndū al̓s nōpōt. ff. de ſolu. l. int̓ artifices. ⁊ ſi teſtator iuſſerit aliquē ſuis manibus domū ꝯſtruere vpingere. ꝑ id aliū facēnō pōt: qꝛ hoc in ꝑſonā illiꝰ cōcluſiſſe videtur. C. de caducis tol.l. vna. §. ſi vero talis.Sic ecōuerſo qd̓ qͥsꝑſona ſua facere ꝓhibet̉: id ꝑ ſubiectā ꝑſonā exercere nō debet.ff. de admi. re. ad ciuitatē ꝑtinent. l. ij. §. j. ⁊qd̓ nomīe meo facerenō debeo nec nominealieno .xlvj. diſt. ſicutnon ſuo. ⁊. xxiij. q. vlt.his a qͥbus. et hͦ ideone alia via ꝯtingat qd̓fieri ꝓbibet̉. ff. de tu. ⁊ cura. ſcire. §. ſi mater. ⁊. ff. de cōdi. inſti. q̄ſub cōditiōe. §. ſiquis. ⁊. ff. de bo. liber. querit̉. ⁊. jͣ. de ꝓcu. tue. ⁊C. ſi mācipiū. ita veneat. l. vlti. In caſibꝰ em̄ ſequētibꝰ non pōiudex cōmittere vices ſuas etiā ꝯſentiētibꝰ illis quoꝝ negociūcōmittit̉ in cā inqͥſitiōis: ⁊ cū debēt ordinare eccleſiā de p̄latovel de alijs inferioribꝰ miniſtris: qꝛ in his papa eligit induſtriāilloꝝ: ⁊ qꝛ in iſtis manꝰ ꝑiculū vertit̉: ideo nō vult papa ea peralios fieri: qꝛ circa maiora cautiꝰ eſt agendū. xlij. di. quieſcamꝰ⁊. vij. q. ij. c. vlti. ⁊. ff. de carbo. edic. l. j. §. ij. ⁊. xlj. di. miramur.b Cōſentiant: al̓s nō poſſunt. c Inquiſitionē: hoc intelligūt quidā cū papa cōmittit inquiſitionē vel ꝓuiſionē de p̄latis aut alijs miniſtris ex officio ſuo vbi nō ſunt partes: tūc nōpōt delegatꝰ cōmittere vices ſuas ſi mādat̉ vt ꝑfonaliter int̓ſit: ſecus vbi ſunt ꝑtes: qꝛ ꝑtes poſſunt renūciari iuri ſuo. Egocredo ꝙ ſiue iſta fiant ꝑ partes ſiue ex officio: ꝙ nō poſſit alij delegare ille cui hoc mādat̉ vt ꝑſonaliter interſit: qꝛ papa cōſiderat in his caſibꝰ publicā vtilitatē. ne crimīa remaneāt impunita: ⁊ vt potius ꝓuideat̉ eccleſijs ꝙͣ ꝑſonis: vt dicit ī pͥn. de alijsnegocijs. ⁊ ideo eligit induſtriā illoꝝ quibꝰ hoc mādat. vt hicdicit Bern̄. Cxterū. Is cui cōmittit̉ nudū mīſteriū exeq̄ndū nō p̄tvices ſuas alteri cōmittere. fallit in legato ſedis apl̓ice. ⁊ ē tex.notabilis ⁊ multū allegat̉. Ab. d Cōmiſſum: iſti em̄ quibꝰhec q̄ ſequunt̉ expediēda cōmittunt̉: meri executores ſunt adcertos articulos expediēdos: ⁊ nullā habēt iuriſditionē: vt dicit in fi. ideoqꝫ vices ſuas alij cōmittere nō poſſunt: coertionētn̄ vident̉ habere: vt ſaltē excōicare poſſint impediētes eos exercere ſuū miniſteriū ſibi iniunctū: alioqͥn deluſoria ⁊ ſine exitueſſet talis cōmiſſio. .sͣ. e. ex lr̄is. qd̓ ſatꝭ credo. ar. illius. c. ex lr̄is.Contradicere tn̄ videt̉ lr̄a q̄ dicit: nō ſibi iuriſditio ⁊cͣ. ſꝫ dic nōſibi iuriſditio: verū eſt ꝙͣtum ad hoc vt cōmittere poſſint: vl̓ qꝛnullā habēt iuriſditionē inter aliqͣs partes: ſed tm̄ officiū.

XLe Cū irregularibꝰ: ar. ꝙ ep̄i aucͣte ꝓpria cū irregularibꝰ diſpēſare nō pn̄t. ex eo ꝙ hͦ ex cōmiſſiōe ꝯcedit̉: ⁊ verū ē: ꝙ ep̄i cūqͥbuſdā irregularibꝰ diſpēſare nō pn̄t. sͣ. de fil. p̄ſby. c. fi. an ep̄ipoſſint diſpēſare vbicūqꝫ nō ꝓhibēt̉: dicet̉. jͣ. de iudi. at ſi clerici℟ica. De officio legati. Quia officiū legati ī qͥbuſdā ſil̓e ē officio delegati cū vterqꝫgerit vices ſuꝑioris:ideo poſt rubricā p̄cedētē ſubijcit iſtā: Ab.Um nō ic I retis. Prīmo ponit cauſam in genere ex qua.Secūdo poſtea cōcludit: ibi. ſane. Abbas.Per appellatiōꝫad eū ſūt tn̄ alij caſusqͥbus archiep̄us pōtiudicare de ſubditisſuffraganeoꝝ: qui notant̉. jͣ. ti. ꝓxi. paſtoralis. g Legationistn̄: ex hoc loco pꝫ quāpoteſtatē habeat legatus: qꝛ de oībꝰ cauſistā ꝑ appellatiōeꝫ ꝙͣ ꝑq̄rimoniā pōt cognoſcere. ſed nūquid poſſet deponere ep̄m. eſtdicendū ꝙ nō cū hocpapa ſibi ſpālit̓ reſeruauerit. sͣ. de trāſla. c.j. et. ij. īmo legatꝰ miſſus de latere pape: puta cardinalis hoc face̓non poſſet niſi exp̄ſſecōtineret̉ in legatōneſua. jͣ. c. j. et. ij. illa em̄q̄ ſpāliter reſeruauerit papa: mandata iuriſditōne generali nōtranſferunt̉. ff. de offi. eius cui man. eſt iuriſdi. l. j. §. vlti. multaem̄ ſunt q̄ in generali mādato nō intelligunt̉ niſi expͥmant̉. ff.de ꝓcu. pomponiꝰ. in pͥn. ⁊. l. p̄cedenti. in fi. ⁊. ff. de mino. illud.§. ſi talis. ff. de iureiu. iuſiurandū. §. ꝓcurator. ſed preſbyteruꝫpoſſet deponere adiūctis ſibi alijs epiſcopis. xv. q. vij. felix. ⁊. c.ſi autē. an poſſit abſoluere illos qui in canonē inciderūt habesjͣ. eo. excōmunicatis. item ſiquis appellaret ad papā poſſet neillum cōpellere corā ſe litigare: nō: ar. jͣ. de appel. ſi duobꝰ: quiaquolibet omiſſo. ad eum pōt appellari. ij. q. vj. ideo an indulgētiā poſſit facere: dicit̉. jͣ. e. c. vlti. h Uniuerſas. ⁊ ita poſſuntaudire cauſas que mouent̉ contra exemptos ſui archiep̄atus.ſed cōtra. sͣ. de ſuꝑ. neg. p̄la. ſicut. item ar. cōtra. xxv. q. ij. ſeruatis. vbi dicit ꝙ p̄uilegia ꝑpetua ſunt. ſed hic videtur derogariillis pͥuilegijs dicas ꝙ iſti legati ꝑ ſuaꝫ legationē non poſſuntpunire exemptos: vel audire cauſas q̄ mouent̉ contra eos: niſi velint rn̄dere ſub eis. ⁊ hoc de his que in eorum priuilegijscontinentur: ⁊ tota ſua poteſtas conſideranda eſt ex forma priuilegij. alij ꝟo legati cardinales: vel etiam alij qui mittunt̉ delatere domini pape: habent maiorem iuriſditionē tam contraexemptos ꝙͣ contra omnes alios ſaluis his tm̄ que ſedi apoſtolice ſpecialiter reſeruantur. ſed iſte epiſcopus cantuarien̄. ⁊ cōſimiles non habent talem poteſtatem: argu. jͣ. e. c. excōmunicatis. hoc intellige ẜm illā decre. jͣ. de appel. vt debitus. vt no. inglo. ſed nūquid. ⁊ de fo. cōpe. c. propoſuiſti.īduiſti. Cōmunis diuiſio. ſcd̓a ibi: reſpondemus. Ante cognitionē: ante cauſam cognitō ⁊ ꝑ ſentētiādiffinitiua. k Cognoſcere. id eſt poſt latā ſententiam.Mandatu: ſimile. sͣ. de reſcrip. c. j. ⁊. c. paſtoralis. quid iuris ſit ſuꝑ iſtis mādatis dictū eſt. sͣ. de reſcrip. c. j. ⁊ de offi. dele.ex ꝑte. ꝯͣ et illud ſoluit̉. sͣ. de reſcrip. c. j. mª Nō pōt. non em̄expirat iuriſditio minoris iudicis in p̄ſentia maioris. xj. q. j. ꝑuenit. ⁊ xcv. diſ. eccc. C. de do. in hac ſacratiſſima: īmo ſpecialis