Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und mit Additiones des Hieronymus Clarius
Seite
LXXVv
Einzelbild herunterladen
 

Liber

Dem pariſien̄. ⁊ trecen̄. ep̄isabbati ſancte ⁊ genouefe. Per ꝓcuratorē nō habenteꝫmandatū de re ad rē iuriſditioprorogari non poteſt.Um olim abbas ⁊ cōuentus vergiliacen̄. ſua nobiſcōqueſtione mōſtraſſent: ꝙ comes altiſiodoren̄. quoddā ſtagnū molendinū ⁊ domū ī terraeorum cōſtruere nitebat̉ in ipſorum p̄iudicium ⁊ grauamē ep̄oet theſaurario niuernenſi cōmiſimus cauſaꝫ ip̄am. Pro quolitteras accepimꝰ ꝙ lite ſuꝑ petitionibꝰ eccleſie cont. receptisvtrinqꝫ teſtibꝰ ⁊ atteſtationibꝰpublicatis: cuꝫ ſuꝑ dictis teſtiūinter partes fuiſſet poſtmoduꝫdiſputatuꝫ. Tandē pars comitis ꝓpoſuit: ꝙ de damnis innemoribus ⁊ rebus alijs datis:ſuꝑ quibus teſtes deponere videbant̉: cognoſcere nō debeāt:a cuꝫ in reſcripto noſtro nulla dedamnis mētio haberet̉: ⁊ infra. Iudices autem interlocutiſunt ꝙ ſuper damnis datꝭ a cōmite ad eos cognitio ꝑtinebat. Quo audito comes ad ap.beneficiū conuolauit. Undeip̄m iudices euocatū et nec perſe nec per reſponſaleꝫ idoneumcomparentē excōmunicationisvinculo aſtrinxerunt: et infra. Quia ꝟo ſuꝑ dānis datis anteqͣꝫ lis fuerit ꝯteſtata: nequaqͣꝫad dictos iudices cognitio ꝑtinebat: cum in reſcripto nulla deillis mētio haberet̉ nec ad ip̄osb potuerit iuriſditio ꝓrogari cuꝫꝓcurator ad illa ſolūmodo intelligat̉ cōſtitutus: que in commiſſionis litteris inueniunt̉ ex-

preſſa. ⁊ poſtqͣꝫ comes publicatis atteſtationibus intellexit ſucper his fuiſſe depoſitū ꝓtinuscōtradixit nos eoſdem iudicesꝓnunciauimus minus iuſte interlocutos fuiſſe: ac ſepedictuꝫcomitē qui ob hoc ad appel. beneficium conuolauit excōmunid cationis ſententia non fuiſſe ligatum. Dem ſenon̄. archiepiſcopo. Qui acta cauſe relationis iudicum delegatorū ſigilla violādo aperuit. non audit̉ poſtmodum contra illa.eUm oliꝫ magiſter s. ⁊. b.Carchidiaconatū ⁊ p̄poſituram ad inuice permutaſſent: etinfra. Uerū dictus. b. delegatis noſtris nō deferēs īmo veIrius deleganti ſigilla violauitillorū: et ſcripta que nobis fuerāt p̄ſentāda nō erubuit aꝑire. Qui poſtmodū in noſtra p̄ſentia cōſtitutus aduerſario p̄ſente in excuſationē ſuam ꝓpoſuit: ꝙ iudices perperam proceſſerant cōtra ipſum ⁊ acta inſcriptis minꝰ fideliter redegiſſent vnde timēs ne litteras porb taret vrie illorū ſcripta aperuit⁊ quod ſuſpicatꝰ fuerat adinuenit. Sane ſi qd̓ expediret melius notauiſſet. vl̓ nō recepiſſetſcripta ſuſcepta vel recepta nobis fideliter p̄ſentaſſet: ⁊ on̄diſſet cām ſuſpitiōis propoſite coram nobis p̄terea cum non coni quereret̉ de iudice: quem ei proprio motu cōceſſimus: ſed de illo potius quē ipſe duxerat eligendū: et indices ſuas nobis ꝑeuꝫ litteras deſtinaſſent: de ip̄opariter cōquerētes ꝟbis ipſius

Um olim abbas. Excōicatio lata poſt appellatiōeꝫlegitimā eſt nulla. h. d. ẜm litteram diuidit̉ in duas ꝑtespͥncipales. ſecūda ibi: quia ꝟo. ⁊ pͥma pars ſex facit. naꝫ primoponit cauſe cōmiſſionē. ſecūda ibi: ꝓ quoꝝ ꝓceſſum. tertia ibi:tandē comitis exceptionē. quarta ibi: iudices iudicū interlocutōnem. quīta ibi: quoaudito comitꝭ appellationē. ſexta ibi: vnd̓ip̄ius excōicationem.a In reſcpͥto: et iōnō valuit qd̓ factū eſtſi formā mādati trāſgreſſi ſunt. sͣ. de reſcpͥ.cū dilecta. b Cumꝓcurator: qͥ ſimplicit̓ꝯſtitutus fuit ad cauſaꝫ p̄dictis iudicibusdelegatā. Et no. ꝙ licꝫꝑ principales ꝑſonaspoſſet fieri ꝓrogatioiuriſditiōis. ff. de iudi.l. ij. §. ſed ⁊ iudex. et. l.de qua re. §. j. ꝑ ꝓcuratorē tn̄ fieri nō pōt:cū de hoc nō fuit cogitatū qn̄ ꝯſtitutus fuitꝓcurator: ar. ff. de au.⁊ ar. leg. ſi ita. ff. d̓ trāſac. cū aquiliana. ff. deꝯͣhen. emp. rutilia poſla. ⁊. C. de trāſac. trāſactōnis. ſil̓e. ff. de iureiurā. l. iuſiurādū. §. ꝓcurator. ⁊. xxij. q. ij. neqͥs arbitret̉. Qualiterfiet ꝓrogatio dicit̉. jͣ.eo. p. ⁊. g. p̄textu enimvnius articuli non debent ſuꝑ alio ꝓbationes admitti. C. qͥ leg.ꝑſo. l. vlti. ⁊. ff. de iureiuran. ſi duo patroni.§. iulianꝰ. circa fi. ⁊ talia dicta nō valent cūiurēt ſuꝑ alio articulo. jͣ. de teſti. de teſtibꝰ.Protinꝰ: ꝯͣdixit.Et hoc videt̉ ꝙ ſi ꝓcurator fines mādatiexcedit dn̄o ſciente ꝙp̄iudicet dn̄o niſi ſtatim ꝯtradicat: ar. liiij.diſt. ſi ſeruꝰ ſciēte: ar.jͣ. d̓ his q̄ fi. a p̄la. ſinecōſen. ca. c. ij. ff. ꝙ cuꝫeo qͥ in alie. po. l. vlti.ff. de inſti. ſꝫ ⁊ ſi in pͥn.ff. ad macedo. ſi filiusij. C. de nup. ſi vt ꝓponis. ⁊ ſi iudex ſciētibꝰpartibꝰ exceſſit finesetiā mādati eis p̄iudicat: ar. C. cōia vtriuſqꝫ iudi. l. ij. al̓s nō p̄iudicat factū ꝓcuratoris dn̄o ignorāti. C. de ꝓcu. ſi ꝓcurator.ff. de ꝓcu. ꝓcuratoris ſi ignorātis itē no. ꝙ licꝫ procurator nōpoſſit progare cām de re ad rem: tn̄ videt̉ ꝙ poſſet ꝓrogare detꝑe ad tp̄us: qꝛ qͥ dat procuratorē vt cōfeſtim agat intelligēdūeſt ꝑmittere ꝓcuratori ⁊ poſtea litē ꝑagere. ff. de ꝓcu. qͥ procuratorē. itē ꝓcurator mādatuꝫ ꝓrogare poteſt ad id qd̓ eſt ꝓpemandatū. sͣ. de elec. in cauſis. ⁊ sͣ. de renūc. poſt trāſlatione. etff. iudica. ſol. iam tn̄. §. vlt. ⁊ ꝓrogat ad ea que ſunt p̄paratoriamādato. ff. de ꝓcu. ad rem mobilē. ⁊. l. ad legatum. ⁊ acceſſoriūip̄ius ſiue ſequelā. ff. de inſti. l. cuicūqꝫ. §. ſi ei quē. ī fi. Prorogatio de re ad rem inuito reo nō valet deficiēte iuriſditiōe: qꝛ im-

perator inuito reo nō pōt extēdere reſcriptū ad alias res quasin reſcripto nō exp̄ſſit: vt in. c. iſto cōtingit. ſed ꝑ recōuentionabn̄ extēdit̉ ad res alias inuito actore de quibꝰ nulla mētio habita eſt in reſcripto ſi actor ꝑſiſtere velit in ſua petitiōe. sͣ. e. pridentiā. in fi. ⁊ eſt rō. jͣ. de mu. peti. ca. j. Bern̄. d Ligatū: qͥanō habebāt iuriſditionē ſuꝑ dānis. ſic. sͣ. e.ex lr̄is. vn̄ poſſꝫ agereꝯtra iudices ad intereſſe qui eū iniuſte excōmunicauerūt. jͣ. deſen. excō. ſacro. ⁊ h̓ error eos excuſare nonpoteſt.Um olim maAgiſter. Prīꝑs deciſe ponit facuꝫpͥncipale. ſcd̓a ibi. veꝝnarrat culpā ip̄ius. btertia ibi: qͥ poſtmodūponit ip̄iꝰ ꝯfeſſionē ⁊excuſationē. qͣrta ibi:ſane excuſatōis reprebationē. qͥnta ibi: ſedvt culpe punitōꝫ. Ab.e Cū olim: hec decre. ⁊ illa quā habes. jͣde re. ꝑmu. cū olim louūt̉ de eadē materiaf Delegāti. cuiꝰ vicē gerebāt. sͣ. eo. ſane.iniuria em̄ iudicuꝫ aceū ꝑtinet cuiꝰ legatōefungūt̉. ij. q. vij. accuſatio. ī fi. ⁊. iij. q. j. nulli: īmo ip̄os tāꝙͣ delegantē honorare debētꝑtes. xciij. di. c. vlti. etxciiij. diſ. c. j. g Sigilla violauit. ⁊ ideo ēpuniēdus tanꝙͣ falſarius: ⁊ ob hoc ſolū priuari debuit bn̄ficio. sͣde reſcrip. olim. ⁊. jͣ. defalſa. ad audientia.h Urie: tāgit illudꝗſt legit̉ in lib̓. Regū.cū Urias rogatꝰ a rege Dauid nollet accedere ad berſaben vxorē ſuā quā Dauid rexcognouerat timēs necōcepiſſet ex eo: ſicut⁊ fecerat qd̓ cū ip̄e facere nollet. rex remiſit Vriā ad Ioab pͥncipē militie cū litteriscōtinentibus vt poneret eum inter fortiſſimos hoſtes vt occideret̉ ab eis: quod ⁊ factuꝫ eſt. ſed iſte ſtultus fuit: qꝛ recepit lr̄as illas ſi habebat̉ easſuſpectas: qꝛ primo debuit eas videre diligēter: ⁊ ſi quid in eiseſſet iniquū debuit cōtradicere relationi iudicum ſi contra veritatem referebant. iudices enim debent oſtēdere partibus relationem quam faciunt ſuperiori. ij. q. vj. biduum. in fi. et. C.de rela. l. j. ⁊. ij. al̓s poſſet appellare: vt ibi. et quotiens iudex ſerelaturum pollicetur illico lītigatoribus acta edere tenet̉ .jͣ. deappel. intimaſti. i Proprio motu: ſic ergo videtur de iudexmaxime quem princeps concedit poſſit recuſari. argu. contra.jͣ. de appel. nouit. ⁊. ff. de offi. prefec. preto. l. j. credit enim princeps nō aliter fore iudicaturū ꝙͣ ipſe eſſet iudicaturus: vbi dicitur. argu. contra inſti. de ſatiſda. tuto. in prin.