Hono. iij. ep̄o eugoliſin̄.¶ Carēs vngula pollicis dūmodo ſit fortis in pollice licitead ſacerdotiū promouetur.Homas monachus ꝓpoſuit ꝙ cū in annis puerilibus eſſet cōſtitutꝰ quedā barraferrea ſuꝑ dextre ſue pollicē fortuito caſu cadēs vngulā auulſit ab eo. ¶ Quocirca mādamꝰqͣtenꝰ ſi ad frāgēdū euchariſtiāſit ī pollice ip̄o potēs: ⁊ aliud caa nonicū nō obſiſtat ꝓpter deformitatē huiuſmodi nō dimittasqͥn eum ad ordinem ꝓmoueasſacerdotis.igamis n̄ ordinādis¶X cōcilio aurelianenſi.¶ Breue ēT bigami penitētesvvel repudiatarū mariti ad ſacerdotiū nōdaſcendant.Hucius. iij. ſpal. archiep̄o.Cū bigamo qui ordinatꝰ eſtad ſacros nō diſpēſat̉ ⁊ ordinator priuabit̉ poteſtate ordinādiniſi cū eo fuerit diſpenſatum.
Uper eo qd̓ tua frat̓nitaſegd̓ bigamis reqͥſiuit. ¶ Reſpōdemꝰ ꝙ ordinatores eoꝝ pof teſtate ⁊ officio ordinādi ⁊ ordinati ſi ad ſacros ordines fuerītꝓmoti: iō eis ſunt pͥuādi: qͥa ingͦ bigamis ꝯͣ apl̓m diſpēſare noni licet: vt debeant ad ſacros ordines ꝓmoueri: vel ī eis ſi ꝓmotik fuerint remanere. in ordinatoreaūt poteſt diſpēſatio adhiberivt ordinādi poteſtate ⁊ officionon priuetur.¶ Eleſti. iij.¶ Bigamus vxorē viuēte veln ordina:mortusEbigamis p̄ſb̓ris ⁊ viduarū maritis ideꝫ ſancimꝰoīno. vt nec viuētibꝰ vxoribusnec defunctis ad diuinoꝝ debeant celebratiōꝫ admitti: maxīecū a doctrina ſit apl̓i ⁊ inſtitutionibus eccleſie alienum.¶ Nno. iij. ratiſta. epiſcopo.¶ Qui mortua vxorē ꝓmotꝰad ſacros cū ſecūda de facto cōtraxit ⁊ ꝯgnouit bigamīe penāincurrit licet nō ſit bigamus.
as. ¶ Primo ponit monachi caſuꝫ. Secūdo cō¶ ditionale mandatū. ibi. Quo circa. Io. an.a ¶ Deformitatē. modica em̄ deformitas nō impedit qualishic fuit. sͣ. e. c. j. ſi em̄ magna eſſet deformitas vt totū digitū vl̓pollicē ꝑdidiſſet nō ꝓmouet̉. jͣ. de cle. egro. p̄ſbyteruꝫ. de hmōideformitatibꝰ no. adintelligentiā hmōi tituli: ꝙ quidā ſunt corpore viciati ſpōte: quidā caſu. ſi ſpōte diſtīguo. aut nll̓a iuſta cāinterueniēte: ⁊ tūc ordinādꝰ repellit̉. ⁊ iaꝫordinatꝰ deijcit̉. lv. di.que ꝑtē. ⁊. c. ſiqͥs a medicis. ⁊. xxxiij. di. maritū. aut iuſta cā īterueniēte. tūc n̄ ꝓhihet̉ab ordine puta timore lepre vel aliqͣ cōſil̓icauſa. sͣ. e. ex ꝑte. ij. niſi generet deformitatē qꝛ tūc ex oī caſu repellit̉. ar. lv. diſ. lator.⁊. c. ſi euāgelica. ⁊ sͣ.e. c. ꝓxi. Si caſu ī magnis mēbris ſiue corpulētia ſiue dignitaterepellit̉ ⁊ deijcit̉ ſi deformitatē generet. lv.diſt. ſi euāgelica. ī pauis ꝟo mēbris nō impeditur ſi deformitaſmodica ſit: ⁊ ſine culpa ſua: vt h̓. ſi ꝟo culpā ſua ī talē modicādeformitatē incidit: d̓miſericordia etiā tolerat̉. sͣ. eo. c. j.℟. De bigordinādis. Quia int̓ceteras irregularitates bigamia non modica reputatur. ideo ⁊c̄. Io. an.bT bigami. ¶ Supple ſtatuimꝰ. ꝓpter iſtud verbūgumi ⁊ repudiatarū mariti ſolū facit ad titulum.v c ¶ Penitētes. ſolēniter. l. di. ex penitētibus. lxj. di.no ꝓmoueant̉. d ¶ Nō aſcēdant. ꝓpter defectuꝫſacramēti. jͣ. e. c. debitū. vbi de hoc ſacramento traditur.⁊Primo recitat cōſultationē. Secūdo dat̉rn̄fio. ibi. rn̄demus. Io. an. e ¶ Bigamis .ſ. ordinatis.f ¶ Officio .i. priuādi ſunt poteſtatē ⁊ officio cōferēdi ſimilesordines. ſic. sͣ. de tempo. ordi. lr̄as. ⁊. c. dilectus. g ¶ In bigamis. vere vel interp̄tatiue. vn̄ dicit̉ bigamꝰ qͥ caſtitatē ꝓmiſſaꝫviolat. xxvij. q. j. quot qͦt. Itē qui cōtraxit cū vidua vl̓ corruptaxxxiij. di. maritū. ⁊. jͣ. eo. debitū. ⁊. c. a nobis. Itē qui vnā de facto ⁊ alterā de iure habuit diuerſis tꝑibus. jͣ. eo. nuꝑ. Itē qͥ ſciēter cognouit vxorē adulterā. xxxiiij. diſt. ſi cuius. ⁊. c. ſi laici. iſtioēs bigami reputant̉ interp̄tatiue ꝙͣtū ad legē ꝓmotōis. Quidā ꝟo ꝓpter defectū ſacr̄i: vt mariti viduaꝝ ⁊ corruptarū: ⁊ q̄ſciēter cognouit vxorē adulterā. Alij ꝟo nō ꝓpter defectū ſacr̄iſed ꝓpter affectū intētiōis cū oꝑe ſubſecuto. vt. c. nuꝑ. ⁊. c. a nobis. Itē ille vere dicit̉ bigamꝰ q̄ diuerſis tꝑibus ſucceſſiue habuit vxores duas .xxvj. di. deinde. ⁊. c. acutiꝰ. ⁊ iſti nō ꝓmouēt̉ꝓpter ſacramēti defectū. de quo dicetur. jͣ. eo. debitum.h ¶ Diſpenſare. Sed cōtra. xxiij. diſt. lector. ibi diſpēſat̉ vt bigamus ſubdiaconus fiat. ſed ibi oſtendit. m. ꝙ liceat pape autalijs ep̄is .ſ. diſpenſare cum bigamo vſqꝫ ad ſubdiaconatū ⁊ nōſupra: qd̓ nō eſt cōtra apoſtolū. ꝑ hoc. c. ꝓhibitio apoſtoli eſt d̓diacono p̄ſbytero ⁊ epiſcopo ⁊ nō de alijs: quia ſubdiaconatꝰnō erat adhuc ſacer ordo. R. dixit ꝙ Marcellus papa retulit̓ſe ad ſtatū pͥmitiue eccleſie in quo ſubdiaconatus nō erat ſacerordo. lx. diſt. nullus. Quidā dicebant ꝙ epiſcopi olim poterāt
diſpenſare cum bigamis in ordinibus maioribus hac rationqꝛ ep̄i diſpēſant cū criminoſis. jͣ. de iudi. at ſi clerici. ⁊ tn̄ apoſtolus ꝓbibuit crimioſum ordinari. xxv. diſt. §. nūc aūt. nec tamēdicunt̉ facere cōtra apoſtolū. ⁊ ſic eadē rōne cū bigamo. quoopi. reprobat̉. jͣ. e. nuꝑ. ⁊. c. a nobis. H. dixit ꝙ ep̄i diſpēſare nōpoterant cuꝫ bigamovel viduaruꝫ mari: o.ar. l. di. nō cōfidat. cuius opi. cōfirmat̉ ꝑ illa. c. nuper. ⁊ a nobisIoh̓. voluit dicere qpapa non poſſet. Qddicit. R. ⁊. H. veriſſimū videt̉. qꝛ licet diſpēſet̉ cū crimīoſis n̄tamē ſequit̉ ꝙ cuꝫ bigamo. ⁊ illa eſt ratio.qꝛ criminoſus poſt ꝑactā penitētiā reſtitutus videt̉ in priſtiſtatū ⁊ incipit eſſe qd̓nō fuit. l. diſt. ferrū. etc. pōderet. ⁊. c. domīoſancto. Et ideo cū talibus diſpēſatur. ſꝫ bigamus nō prohibet̉ꝓmoueri ꝓpter crimſed ꝓpter ſacramentidefectū. jͣ. eo. debituꝫ⁊ .xxvj. di. acutius. qꝛcarnem ſuā diuiſit inplures ab vnitate recedendo. ſed illud ſacramētū amplius reſtitui nō poteſt ꝑ aliquā ſatiſfactione: cuꝫnō ſit crimē. ⁊ hoc cōſiderauit apoſtolꝰ cūdixit: non bigamū. etaliud cōſiderauit cuꝫdixit: nō criminoſumqꝛ in criminoſo ꝯſiderauit indignitatē ꝑſone ꝓpter crimē etiā. quo purgato nō ꝓhibuit diſpēſationē. Sꝫ ille defectꝰ ſacramēti nō pōt purgari. necbaptimus tollit illam irregularitateꝫ .xxvj. diſt. acutius. ꝓpterquod videtur ꝙ papa non poſſit diſpenſare cum bigamo propter eandem rationem. quia propter diſpenſationem pape noreſtituitur ſacramentum vnitatis cum nec poſſet. nam cuꝫ deus cetera poſſet virginem tamen poſt ruinam ſuſcitare nō poteſt. xxxij. queſtione. v. ſi Paulus. ⁊ idem dicit imperator. C. derap. virgi. l. vna. circa prin. item diſpenſare non poteſt cuꝫ monacho: vt propriū habeat vel ꝯtinētiā abijciat. jͣ. de ſta. mo. cūad monaſteriū. multo minus videtur diſpenſare poſſe cum bigamo. vnde opi. R. bona eſt. ⁊ licet ipſe. H. dubitet. videtur tamē cōſentire ne videat̉ diminui potentia pape: ꝙ poſſit diſpeſare cum bigamo: tamē hoc quod dicit̉ bigamus in quocunqꝫordine ordinet̉ recipit ordinē. argu. l. diſt. quicunqꝫ penitens. ꝑquod. c. videtur ꝙ cum bigamo diſpenſare poſſit. ſed illud tantū intelligit̉ de minoribus ordinibus.i ¶ Sacros. diacunatū ⁊ p̄ſbyteratū qui duo tantū ſacri fuerunt ẜm antiqua tēpora. lx. diſt. nullus. hodie ideꝫ eſt de ſubdiaconatu. sͣ. de eta. ⁊ quali. a multis. ⁊ sͣ. d̓ ſer. nō ordi. miramutvbi dicit̉ ꝙ eodem priuilegio gaudet cum diacono.k ¶ In ordinatore. cum quo poteſt diſpenſari: ꝑ hoc patet ꝙnon cum bigamo ordinato. vt remaneat in ordine vel vt promoueatur: quia quod de vno ꝯceditur de altero denegat. xxv.diſt. qualis. ⁊. jͣ. de preſump. none.Ebigamis defunctis. ⁊ ita illud impedimētū nō poteſtpurgari per mortē vxoris: quia nō matrimonij viculūſed irregularitas contracta ex carnis diuiſione eſt impedimento. ⁊ illa non tollitur per mortē vel penitentiā. xxvj. diſt. vna. ⁊c. acutius: nec per baptiſmū. vt in. c. predicto.