Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und mit Additiones des Hieronymus Clarius
Seite
LXv
Einzelbild herunterladen
 

Liber

eius obtineat ipſuꝫ monuit. vtreſignaret eandē ſed idē aſſerēſꝙ gu. remen̄. archiep̄us tūc ap.ſe. lega. diſpēſauit cū eo id efficere ꝯtradicit Quocirca māa damꝰ qͣtenus nō obſtāte diſpēſatiōe aliqua q̄ a ſe. apo. nō mab nauerit qd̓ canonicū fuerit apellatiōe poſtpoſita ſtatuatis.Rego. ix. turon̄. archiep̄o. Illegitimꝰ abſqꝫ diſpēſatiōepape ad dignitatē vel ꝑſonatūvl̓ bn̄ficiū curatū ꝓmoueri n̄ p̄tImis ī tua ꝓuincia eccleſie deformat̉ honeſtaſ exeo ꝙ filij ſacerdotū ⁊ alij n̄ legitime nati ad dignitateſ ⁊ ꝑſonatꝰ ⁊ alia bn̄ficia curā aīaꝝ hn̄tiaſine diſpēſatōe ſedis apo. ꝓmouent̉. Quocirca mādamꝰ quatenꝰ p̄dictis ꝑſonis a ꝑſonatibꝰ⁊ dignitatibꝰ ⁊ hmōi beneficijsꝓrſus amotꝭ ea ꝑſonis idoneiscōferri facias ꝑ illos ad qͦs collationē ipſoruꝫ de iure nouerisꝑtinere: ⁊ ne id decetero p̄ſuma

tur diſtrictius inhibemus.℟ica. De ſeruis nō ordinādiset eorum manumiſſione.E X concilio toletano. Seruus ante plenam manumiſſionē ordinari non debet.Aſtruendi. ⁊ infra.G Aliqͥs dicit clericꝰP forte fieri nō ꝑmittit̉niſi an̄ clericatū ingenuitatꝭ dignitate potiat̉ Ree uera veꝝ dicit. Et ideo ꝙ infirmari vel vituperari pōt p̄caEx eodem.ueri debet. Seruus ſine licētia dn̄i ordinatus deponit̉ ⁊ dn̄o reſtituit̉.E ſeruorū ordinatiōe: etinfra. Statutū eſt vt nulf lus ep̄oꝝ deinceps ad ſacros ordines eos ꝓmouere p̄ſumat niſi pͥus a dn̄is libertatē fuerīt cōs ſecuti: ⁊ ſi qͥlibet ſeruus fugiēsdn̄m ſuuꝫ qͣlibet calliditate autfraude ad gradus ꝑuenerit echcleſiaſticos decretū eſt vt deponatur ⁊ eius dn̄s eum recipiat.

a Nō obſtāte. ſic patet exp̄ſſe ꝙ legatꝰ dn̄i pape nō pōt cuꝫgalibꝰ diſpēiare licꝫ babeat generalē legationē. Sed videt̉ ꝯtrajͣ. de offi. lega. ꝙ trāſlationē. vbi legatus exercet ea que tm̄ ſuntſedi apl̓ice reſeruata .ſ. cxcōicatos ꝓpter violētas manus in clericos abſoluere. ſed illud iā introductū ē ex ꝯſuetudīe ex certaſciētia pape. ⁊ ita perinde eſt ac ſi papa ſpecialit̓ cōmitteret. ⁊ itaꝑ generalē legationēnō trāſferūt̉ ea q̄ ſpecialiter tribuunt̉. ff. d̓offi. eiꝰ cui mā. eſt iu.l. j. ⁊. jͣ. de offi. lega. ꝙtrāſlatiōeꝫ. ⁊. ff. d̓ pig.l. obligatiōe: vel forſitan iſte legatꝰ erat tm̄legatus ī ꝓuincia ſua⁊ iſti legati qͥ nō mittunt̉ de latere dn̄i papa: vt. jͣ. de offi. e. cuꝫnō ignores nō habēttā largā legatōꝫ ſicutilli qͥ mittunt̉ a lateredn̄i pape. jͣ. de offi. le.excōicatis. vnde ſatispoſſet dici ꝙ cardinales legati. qͥ qͣſi ꝑs corporis dn̄i pape intelligūt̉. vt. vj. q. j. §. ſiqͥsex militibꝰ. poſſūt cūtalibꝰ diſpēſare: ſꝫ alijnō pn̄t vltra id quodſpecialit̓ in eoꝝ p̓uilegio ꝯtinet̉: ⁊ ꝙ illi habeant maiorē autoritatē ⁊ poteſtatē patetqꝛ p̄ſentibus legatismiſſis d̓ latere dn̄i pape: iſti nō dn̄t tūc ſuelegatiōis officiū exercere. jͣ. de offi. le. volētes. ⁊ optime facit ad hoc. xciij. di. c. vlti. etxciiij. di. c. j. īmo nec illi poſſunt diſpēſare ſicut nec pn̄t diſpēſare cōtra cōciliū lateran̄. jͣ. de p̄ben. dilectus. ⁊ hic. ⁊. c. ꝓxi. et. c.ad extirpandas. b Canonicū. ſed quid erit canonicū. rn̄. vtab eccleſia expellat̉. vt. jͣ. c. ꝓxi. filius em̄ patri in eccleſia ſuccedere nō debet. sͣ. eo. p̄ſentiū. ⁊. c. cōquerēte. ⁊. c. ad extirpandas⁊ in pluribꝰ. c. ſe. poſt illud. c. p̄ſentiū. ⁊. viij. q. j. apl̓ica.Imis. Primo ponit abuſum ꝓuincie quō circa p̄ Eterita corrigi iubet ⁊ in futuꝝ ꝓhibet. ibi quo circa: Io.an. c Sedis apl̓ice. ſic gͦ patet aperte ꝑ decre. iſtaꝫ qͥd iurisſit de filijs p̄ſb̓roꝝ ⁊ alijs illegitime natis. qꝛ nō poſſunt ad dignitates vel bn̄ficia curā aīaꝝ hn̄tia ꝓmoueri niſi ꝑ diſpēſationē ſedis apl̓ice. ſic. sͣ. e. ex tua. ⁊. c. ꝓxi. ar. sͣ. e. ad abolendā. et ſip̄moti ſunt debēt expelli. Sed nūquid ep̄i pn̄t diſpēſare cū talibus illegitime natis in ſimplici bn̄ficio. ⁊ vt ꝓmoueant̉ ad ſacros ordines ſine aliqua p̄latiōe. videt̉ ꝙ ſic. eo em̄ ip̄o ꝙ prohibet tm̄ illos a dignitatibus ⁊ cura aīaꝝ. intelligit̉ permittere d̓alijs inferioribꝰ bn̄ficijs. qꝛ qd̓ de vno ꝓhibet̉ de alio ꝑmittit̉.xxv. di. qualis. ⁊. jͣ. de his q̄ fi. a p̄la. ſine cō. ca. cū apl̓ica. in fi. p̄torea nō inuenit̉ eis ꝓhibitū. ergo intelligit̉ ꝑmiſſum eis. jͣ. de re.ꝑ mu. ad q̄ſtiones. ⁊. xxx. q. iiij. qͥ ſpūalē. ſꝫ videt̉ ꝓhibitu. sͣ. eo.c. j. ⁊. c. ad abolendā. ⁊. jͣ. de fer. nō ordi. conſuluit. Sed pōt diciꝙ ibi ius cōe ſtatuit̉: ſꝫ diſpēſatio nō ꝓhibet̉. Sed cōtra hoc videt̉ exp̄ſſum. sͣ. eo. lr̄as. vbi diſpenſat papa cū tali ad clericatūibi papa diſpēſauit ꝑ hoc tn̄ alijs nō ꝓhibet̉: qꝛ hoc ab ip̄o fuitpetitu: ⁊ ſic patet ꝙ illegitimi nati de iure cōi ꝓmoueri nō pn̄tad aliquē ordinē. Sed ſi monaſterijs vel regularibus eccleſijsintrauerint: nūquid poſtea pn̄t ꝓmoueri ad ordines vel ad dignitates de iure cōmuni: vel ꝑ diſpēſationē: videt̉ ꝙ de iure cōmuni. sͣ. eo. c. j. ⁊. lvj. diſt. c. j. qꝛ ingreſſus religionis oēm tollitirregularitate. in autē. de mona. in pͥn. col̓. j. Sed contra videt̉ꝙ nō tollat̉ irregularitas ꝑ ingreſſum religionis. jͣ. d̓ apoſto. exlitterarā. ⁊. jͣ. de penis. in quibuſdā. Poteſt dici ꝙ poſtqͣꝫ intra

uerint teligionē poſſunt ꝓmoueri ad ordīes ſine aliqua diſpeſatione: ad honorcs ꝓmoueri nō debent ſine diſpēſatione ꝓuihic dicit̉. et ar. sͣ. e. c. j. verſi. p̄lationē ꝟo ⁊cͣ. ⁊ ita habes hic caſūin quo ep̄is aufertur diſpēſandi poteſtas.℟ica de ſeruis nō ordinādis. Uiſo de impedimento originisvidēdū erat de impedimēto cōditiōis perſone. Io. an.Aſtruēs PrIIponit dictūScd̓o eiuſapprobationeꝫ. Tercio ex eo dat iuſtructionē. Secūda ibi: reuera. Tercia ibi. Et id̓oIo. an. d Ingenuitatis. improprie tenetur illud verbū. qꝛ ingenuꝰ eſt qͥ ſtatim cūnaſcit̉ liber eſt. inſti. d̓ingenu. in pͥn. vn̄ dicīgenuitatis .i. libertatis plene. qꝛ qͥ ad clericatu promouet̉ priusplenā libertatē cōſeqͥdebet nullo mō a dn̄oretento obſequio tēporali alioqͥn ꝓmoueri ad clericatu nō debet. liiij. diſt. quicūqꝫ.e Precaueri. no.ꝙ futura ſūt p̄cauēdaxxiij. di. in noīe domini. ⁊. lxiij. di. cū adrianus. ⁊. jͣ. q. vij. cōuenientibꝰ. circa pͥn. ⁊ exēpla p̄ſentia nos cauere p̄monent in futuꝝlxxxij. di. plurimos. infi. ⁊ maior triſticia eſt de talibꝰ cū reuocant̉ ꝙͣ naſcat̉ gratia deaccitis .i. vocatis. lj. di. p̄terea ⁊. c. deſignata. ⁊ eccl̓ia ꝓ talibꝰ infamat̉. jͣ. ti. ꝓxi. c. vno. ⁊ ſic ad cautelā futuroꝝ aliqͥd fit. xxviij.di. de ſyracuſane. ⁊ p̄uidere qͥs dꝫ qd̓ cōtingere pōt. ff. loca. ſiqͥsdomū. §. j. ar. ꝯͣ. ꝙ nō īputat̉ alicui. ſi nō diuinauit. ff. ad. l. aqͥlſi putator. in fi. ⁊. ff. madati. ſi fideiuſſor. §. ſi cum debitor. Et. jͣ.vt eccle. bene. vt noſtrum.Eſeruorū. Duo facit cōciliū. Primo ponit ſtatutū.¶¶ Scd̓o ꝯͣ factū irrirat. ibi: ⁊ ſi Io. an. f Ad ſacros: idēintelllgas de inferioribus. liiij. diſ. c. j. ⁊. c. quicūqꝫ. ⁊. c. ſiqͥs obligatus. ⁊ sͣ. c. ꝓxi. g Fugiēs. Iſte fugiēs. ſi de ſtatu ſuo certare voluerit ad pͥorē iudicē a quo fugit remitti dꝫ vt ibi cā ſtatus agat̉. C. vbi cā ſtatus agi. de. l. j. ſi ꝟo eſt in poſſeſſiōe libertatis ſub illo iudice vbi ē cōueniat̉. C. e. l. iij. Hoc aūt an ſit fugitiuꝰ: vel nō tractabit̉ ⁊ finiet̉ an̄ꝙͣ inchoet̉ cā ſtatꝰ. ff. de libe.cā. liberis. §. ſunt ⁊ alie. ⁊. l. igit̉. §. pōt. ſi ꝟ nō ē fugitiuꝰ. ⁊ vultꝓclamare in libertatē ſeqͥt̉ forū dn̄i. C. vbi cā ſtatꝰ agi. d̓. l. iiij.h Deponat̉. Quid iuris ſit de ſeruis ordinatꝭ. No. ꝙ ſi ordinat̉ ſeruꝰ dn̄o ſciēte ⁊ ꝯͣdicēte ſeruꝰ remanet: ⁊ reſtituit̉ dn̄oetiā ſi ſacerdos ſit factꝰ vt quidā dicūt. vt. liiij. diſ. ex antiquisAlij ꝯͣdicūt. vt Io. ⁊ Tan ſi ꝟo ſciēte ⁊ nō ꝯͣdicēte dn̄o. tūc ſtatim liber ē: vt. liiij. di. ſi ſeruꝰ ſciēte. Si aūt dn̄o ignorante ordinet̉ ſꝫ ep̄o ſciēte vel rep̄ſentatore ꝙ ſit ſeruꝰ. tūc ille efficit̉ liber⁊ ep̄us vel rep̄ſentator tenet̉ dare dn̄o duos ſeruos eq̄ bonos.liiij. di. ſi ẜuꝰ abſente Si n̄ hēat vn̄ ſoluat r̄ſtituet̉ dn̄o vt ſtatī diſtīguit̉. Si ꝟo dn̄o ignorāte ⁊ ep̄o ⁊ pn̄tatore ſciēte fuit ordīatꝰſi ꝯſtitutꝰ ē in minoribꝰ ordinibꝰ deponit̉ ⁊ remanet ſeruꝰ liiij.di. nll̓i. ex antiqͥs. ⁊. c. frequēs. Diaconꝰ ꝟo det vicariū ꝓ ſe. autſi nō hꝫ ip̄e reddat̉. liiij. di. ex antiqͥs. Eodē pͥuilegio ſubdiaconus gaudet. jͣ. e. miramur. ar. ad idē. sͣ. de eta. ⁊ qͣ. a ml̓tis. Si ꝟoeſt ſacerdos. ſtatim liber ē. ſꝫ amiſſiōe peculij ſui mulctat̉. vt inc. illo ex antiqͥs. Vel ſi nō hꝫ peculiū ſeruiat dn̄o ī diuinis officijs. liiij. di. frequēs. Si ꝟo qͥs monachꝰ factus ē: vſqꝫ trienniū