Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und mit Additiones des Hieronymus Clarius
Seite
LVIIIr
Einzelbild herunterladen
 

De ſacra vnctionē

autē filiū ſaphat qui eſt de abela vnges ꝓphetā ꝓ te. Sꝫ vbi ih̓sbnazarenꝰ quē vnxit deꝰ ſpūſanto: ſic̄ babet̉ ī actibꝰ apo. vnctꝰē oleo pietatis p̄ ꝯſortibꝰ ſuis qͥẜm apl̓m ē caput eccl̓ie: q̄ ē corpus ip̄iꝰ pͥncipis vnctō a capitead brachiū ē trāſlata vt pͥncepsēextūc nō vngat̉ in capite ſed inbrachio ſiue hūero vel ī armo. īqͥbus pͥncipatꝰ ꝯgrue deſignat̉iuxͣ illud qd̓ legit̉. factus ē pͥncipatꝰ ſuꝑ humerū eiꝰ ⁊cͣ. Ad qd̓etiā ſignificādū ſamuel fecit poni armū an̄ ſaul: cui dederat locū in capite an̄ eos qͥ fuerāt īuitati. In capite ꝟo pontificis ſacramētalis ē delinitio ꝯſeruatad qꝛ ꝑſonā capitis ī pōtificali officio rep̄ſentat. Refert aūt int̓ pōtificis ⁊ pͥncipis vnctionē. qꝛ caput pōtificis criſmate cōſecrat̉brachiū ꝟo pͥncipis oleo delinit̉ē vt on̄dat̉ quāta ſit differētia int̓aucͣtē pōtificis ⁊ pͥncipis ptātē.Quia ꝟo xp̄s fecit nos ī ſāguīeſuo deo nr̄o regnū ⁊ ſacerdotesꝓpter ꝙ apl̓us petrus ait: voseſtis genꝰ electū regale ſacerdotiū. iccirco in nouo teſtō nō ſolūreges ⁊ ſacerdotes vngūt̉ ſꝫ oēscp̄iani bis an̄ baptiſmū. ſꝫ oleobn̄dicto pͥmū in pectore: deindeint̓ ſcapulas: ⁊ bis pꝰ baptiſmūſꝫ criſmate ſctō pͥmū ī vertice degmū in frōte. In pectore nāqꝫ baptiſandꝰ inūgit̉ vt ꝑ ſanctiſpūsdonū abijciat errorē: ⁊ ignorantiā ⁊ ſuſcipiat fidē rectā qꝛ iuſtꝰex fide viuit int̓ ſcapulas vt ꝑſpūſſancti gr̄am excutiat negligētiā ⁊ torporē ⁊ bonā oꝑatiōꝫexerceat. qꝛ fideſ ſine oꝑbꝰ mortua ē. vt ꝑ fidei ſacr̄m ſit mūdicia cogitationuꝫ in pectore vt ꝑoꝑis exercitium ſit fortitudo laborū. In ſcapulis qꝛ fides ꝑ dilectionē ẜm apl̓m oꝑet̉: in ꝟticeꝟo baptiſatꝰ inūgit̉: vt ſit ꝑath oī petēti de fide reddere rōnemqꝛ ꝑ caput ītelligit̉ mēs iuxͣ qd̓legit̉. oculi ſapiētis ī capite eiꝰcuiꝰ ſuꝑior ꝑs ē rō et inferior eſtſenſualitas: vn̄ bn̄ ꝑ verticē q̄ ēſuꝑior ꝑs capitis intelligit̉ rō q̄eſt ſuꝑior ꝑs mētis. In frōte vngit̉ baptiſatꝰ vt libere cōfiteat̉qd̓ credit qꝛ corde credit̉ ad iuſticiā: ore ꝟo fit ꝯfeſſio ad ſalutēmemor eiꝰ qd̓ dn̄s ait: Qui meꝯfeſſus fuerit corā hoībꝰ ⁊cͣ. An̄baptiſmū gͦ vngit̉ oleo bn̄dicto

⁊ poſt baptiſmum criſmate ſctōquia criſma ſoli cōpetit xp̄ianoChriſtꝰ em̄ a criſmate d̓r vl̓ potius a chriſto dr̄ criſma: nō ẜmnomīs formā. ſꝫ ẜm fidei rōnemA xp̄o ꝟo xp̄iani dicunt̉ tanqͣꝫvncti deriuēt̉ ab vncto: vt oēsconcurrāt in odorē illiꝰ vngēticuiꝰ nomē oleū eſt effuſuꝫ. Perfrōtis criſmationē manus īpoſitio deſigͣt̉ qͥ alio noīe dr̄ cōfirmatio: qꝛ ꝑ eā ſpūſſctūs ad augmētū dat̉ ⁊ robur. vn̄ cū ceteraſi vnctiōes ſimplex ſacerdos velk p̄ſbyter valeat exhibere hāc nōniſi ſūmus ſacerdos .i. ep̄us dꝫꝯferre: qꝛ d̓ ſolis apl̓is legit̉ qͦꝝin vicarij ſūt ep̄i ꝙ ꝑ manꝰ impoſitionē ſpm̄ſanctū dabāt quēadmodū actuū apl̓oꝝ lectio manifeſtat. Cū audiſſent inqͥt apl̓i qͥerāt hyeroſolimis: qꝛ recepiſſetſamaria ꝟbū dei miſerūt ad eoſPetrū et Ioh̓eꝫ qͥ cū veniſſentorauerūt ꝓ ip̄is vt acciꝑent ſpm̄ſanctū: nōdū em̄ in quēqͣꝫ illorūvenerat ſꝫ baptiſati tm̄ erant innoīe dn̄i ih̓u: tūc īponebant manus ſuꝑ illos. ⁊ accipiebāt ſpm̄ſanctū: cuiꝰ aduētus ꝑ vnctōisn mīſteriū deſignat̉: qꝛ colūba inqua ſpūſſanctꝰ ſuꝑ xp̄m in baptiſmo deſcēdit ad veſperū in cathaciſmo reuertēs ramū retulitvirentis oliue: cuiꝰ vtiqꝫ ſacr̄mdauid ꝓh̓pa p̄noſcēs exhilarādā faciē in oleo p̄dicauit vngit̉p̄terea ẜm eccl̓iaſticū morē cumꝯſecrat̉ altare: cū dedicatur tēplum cū bn̄dicit̉ calix: non ſolūex mandato legis diuine. verūetiam exemplo beati Silueſtri.qui cum cōſecrabat altare illudcriſmate ꝑungebat. p̄cepit em̄dominus moyſi vt faceret oleūvnctionis. de quo vngeret teſtimonij tabernaculum. et archaꝫteſtamenti: menſamqꝫ cum vaſis. Uerū vnctionis ſacrameno tum aliud quideꝫ efficit ⁊ figurat tam in nouo qͣꝫ in veteri teſtamēto vnde nō iudaizat eccleſia. cum vntiōis celebrat ſacramētum ſicut antiqui mētiunturqui neqꝫ ſcripturas neqꝫ dei nouere virtutē. Monemꝰ igit̉vt illum in ordiuādis p̄ſbyteris⁊ ꝯſecrandis ep̄is morē ſerues.⁊ facias obſeruari. queꝫ apo. ſe.obſeruat: ⁊ īfra Licꝫ romanꝰppōtifex nō vtat̉ baculo paſtorali tū ꝓpt̓ hiſtoriā tū myſticā ra

Primia Ubi .i. poſtꝙͣ.b Unxit: myſticafuit ⁊ īuiſibilis vnctōxp̄i. ij. q. vij. his q̄. qͥanec ī regē nec in ſacerdoteꝫ fuit vnctus. vtj. q. vij. §. his ita rn̄detur. c Extūc. id ēex tempore chriſti.d Perſonā capitꝭ.id eſt chriſti qui eſt caput eccleſie. Differentia: qd̓oſtēdit̉. xcvj. diſ. duoſunt. ⁊. jͣ. d̓ ma. ⁊ obe.ſolite. f In frōte⁊ d̓ cōſe. diſt. v. de his⁊. c. nouiſſime. ⁊. c. manus: In quibꝰ habetur ſignificatio iſtarūvnctionum.In pectoe̓: d̓ cōſe. diſt. iiij. deinde. ⁊. c.preſbyteri.b Reddere rationē̄. vt. xxxvj. diſ. §. ecce. ad finem.i Simplex ſacerdos. de cōſe. diſt. iiij.preſbyteri.k Hāc .ſ. cōfirmationē in frōte ſoli ep̄iconferūt. sͣ. de cōſue.quāto. vbi de hoc: ar.cōtra. xcv. diſ. ꝑnenitvbi p̄ſbr̄i criſmabantin fronte. ſo. illud cōceſſit Grego. diſpēſatiue ad tempus ꝓpterſcādalū: vt ibi exp̄ſſepatꝫ. al̓s ſacerdos nihil conferret. vt in. c.uanto. Sacerdos .i. ep̄sij. q. vij. accuſatio.m Uicarij: lxviij.diſt. quorum vices.n In qua: ſimplexrelatō eſt hic ſicut ibimulier ſaluauit q̄ dānauit: qm̄ alia fuit columba que detulit ramū oliue ī archa noe.⁊ alia q̄ deſcendit ſuꝑxp̄m dū baptiſaret̉. t.o Aliud quideꝫ. ⁊ſic colligit̉ hic: ꝙ aliūordinē babuit in ſubſtantia olim leuita etaliū hodie. al̓s videt̉etiaꝫ eccleſia iudaizare in idemptitate.p Paſtorali. de cōſe. diſ. j. nullus ep̄us.⁊ .xlv. diſt. diſciplina.q Propter hiſtoriam: martialis vnusde diſcipulis Petri:quem poſuit dominꝰinter diſcipulos: cumdixit. niſi efficiaminiſicut paruulꝰ iſte: nōintrabitis in regnum

IIcelorū ⁊cͣ. quē poſteaetrus cum alio adp̄dicādū miſit in germaniam qui cuꝫ iret.mortuꝰ ē ⁊ redijt collega ad Petrū. ⁊ Petrus ait: Acciꝑe baculū ⁊ tangēs eū: dic vtin nomīe domini ſurgat. ⁊ p̄dicet: et iuit ⁊in. xl. dies. a temporemortis tetigit eum etreſurrexit ⁊ p̄dicauit.⁊ ita petrus remouita ſe baculum: ⁊ deditſubditis. Deſignant̉autē per baculuꝫ hisverſibus comprehendunt̉. In baculi forma preſul dat̉ hec tibi norma. Attrahe ꝑpͥmā medio regi: punge ꝑ imū. attrahe peccātes: rege iuſtos. pn̄ze vagātes. Attraheſuſtēta: ſtimula vagamorbida lenta. Uin.r Myſticā: qꝛ baculus habꝫ in ſummitate recuruationeꝫ qͣſi ad trahendum: qd̓non eſt neceſſario inromano pontifice. qꝛnullus ab illo diuertere p̄t finaliter. quiaeccleſia nō poteſt eſſenulla. xxiiij. q. j. pudēda. in fi. vel qꝛ ꝑ baculum deſignat̉ cohertio ſiue caſtigatō: id̓oalij pōtifices recipiūta ſuis ſuꝑioribus baculos: qꝛ ab homīe poteſtatē recipiūt romanus potifex non vtit̉baculo: quia poteſtatē a ſolo deo recipit.

h 2