Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und mit Additiones des Hieronymus Clarius
Seite
LVIv
Einzelbild herunterladen
 

Liber

volentes ſuꝑ hͦ articulo diſceptatiōis materiā amputae̓ ſtatuia mꝰ. vt ſb̓dia. in ep̄m valeat libe̓eligi ſicut diaco. vel ſacerdos. Dem. T. ſancte crucis p̄ſbytero cardinali. Irregularis ⁊ ī mīoribꝰ pōtdiſpēſatiue in abbatē inſtitui.M Uam in dn̄o diligentiaꝫcōmēdantes: quā ſupermoaſterio ſancti Quirici dinoſceris adhibe̓. Mādamꝰ qͣtenus ſi nō potes eidē monaſterio de ꝑſona idonea meliꝰ ꝓuidere tu monachuꝫ illū quē lr̄istuis de honeſtate ac induſtriacōmēdaſti: ꝑ quē ſtatus eiuſdēloci credit̉ reformandꝰ nullumb ꝓrſus hn̄s reſpectū ad petitiōꝫillicitā: quā qͥdā laici faciebantſꝫ ex tue dūtaxat ꝓuſionis officio inſtituas in abbatē ita videclicet: ꝙ ad ſacros ordines nonaſcēdat cū inſtāte neceſſitatꝭ articulo poſſit in abbatē aſſumi:etiā in minoribꝰ ordinibꝰ cōſtitutis ⁊ laici mēorati nō ſint conſanguinitate vel affinitate coniūcti monacho memorato vt exip̄orū petitiōe debeat ꝯͣ eū aliqͣſiniſtra ſuſpitio ſuboriri. Dem rothomag. acrhiep̄o. Abbas ſi eſt p̄ſbyter ⁊ eſt benedictus conferre poteſt ordinem clericalem.Um cōtingat interdū: ꝙNaici ad monaſteria cōuolātes a ſuis abbatibus tonſorētur: reqͥſiſti an clericatꝰ ordo inconſura hmōi cōferat̉. Suꝑd qͦ tibi. t. rn̄. ꝙ cū. in. vij. ſynodoſit ſtatutū: vt lectores ꝑ manusimpoſitionē licētia ſit vnicuiqꝫē abbati in proprio mōaſterio ſolūmō faciēdi dummō ipſis abep̄o ẜm morē p̄ficiēdoꝝ abbatūmanꝰ impoſitio facta noſcat̉: ⁊ꝯſtet eū exiſte̓ ſacerdotē ꝑ pͥmāconſurā iuxͣ formā eccl̓ie datā a

talibꝰ clericalis ordo confert̉. Dem. Si canonicꝰ regularis factꝰmonachꝰ iuſta de cā ad canoniam reuerſus ibi poſtea p̄ficiat̉licite tenere poterit prelaturā. Atelleximꝰ ꝙ cū in monaUſterio tuo fueris laudabiliter cōuerſatꝰ ad monaſteriumſctī Innocē. tal̓ ordīs acceſſiſti:vbi cū aliqͣꝫdiu in ip̄o ordine ꝑmanſiſſes demū ad cor reu̓ſusde metropol̓. ⁊ alioꝝ cōſilio adprimā demū redire curaſti in qͣtandeꝫ ſub regularis obſeruantie diſciplina talit̓ deo et hoībꝰplacuiſti ꝙ ꝑ tuoꝝ exigētia meritorū frēs tui p̄fecerūt te vnanimiter in abbatē. Ne igit̉ occaſione more: quā in p̄ſcpͥto monaſterio ꝯͣxiſti quaſi cōſcīa tuate remordeat ī ſuſcepte adminiſtratiōis cura tepeſcas attēdēst ꝙ cautū eſt in canone ne qͥs canonicꝰ regularꝭ niſi forte publice lapſus ſit quod abſit efficiat̉monachꝰ: ⁊ ſi factꝰ fuerit ad canonicatꝰ ordinē reu̓tat̉ vltimꝰ īchoro monendo cucullā ad memoriā delaturꝰ. Di. t. mādamꝰg qͣtenꝰ circa curā tibi cōmiſſaꝫ ſolicitudinē exerce̓ ſtudeas indefeſſam: ⁊ talit̓ ſequētia bona cōtinuare pͥoribꝰ qd̓ dignū a deopoſſis meritū expectare. ¶DēOrdinatꝰ ad ſacros ſine titulo ab ordinatore iuſte petit beneficium.Ccepimꝰ te auribꝰ nr̄isUntimāte qd̓ qͥdaꝫ clericiqͥ ad ſacros ordines ſine tituloſunt ꝓmoti te ad eccleſiā baccaran̄. ſuꝑ bn̄ficijs obtiuēdis infeſtāt: ⁊ infra. Licet igit̉ ī ordinatōnibꝰ clericoꝝ illā tu ac p̄deceſſores tui diligentiā debueritꝭadhibere: vt minꝰ idonei nō ordinarent̉ a vob̓ ac ideo poſt ꝓꝑmotionē eoꝝ exceptionem non

a Libere: ⁊ ita qd̓ fuit pͥus diſpēſatio hodie ē ius cōe. ſic. jͣ.de offi. leg. ꝙ trāſlationē. ⁊ ad ſubdiaconatū extendit̉ qd̓ de ſuperioribꝰ dictū erat .ſi. de trāſlationi. int̓ corporalia. ⁊ sͣ. de conſue. cū venerabilis. ⁊ eodeꝫ pͥuilegio gaudet ſubdiaconus quo⁊ diaconus. jͣ. de ſer. non ordi. miramur. ma ꝑs ponitUam Priexordiū. Scd̓a mādatū ibi: mandamꝰ ⁊ facit ad duas ꝑtes rubrice .ſ. de qͣlitate ⁊ ordine. Io. an.b Prorſus. Nō .n.p̄ces carnales debꝫ reſpicere qͥ ē ordinatorſꝫ tm̄ merita ⁊ ꝓuidētiam ordinādi. j. q. j.quibuſdaꝫ. ⁊. viij. q. j.moyſes. ⁊. c. ſi gͦ. ⁊ iōno. ꝙ cū qͥs eligit̉: velordinat̉. aut ſuis p̄cibus interuenientibꝰaut alienis. Si ſuisdicunt quidā ⁊ hugocū eis ꝙ ꝙͣtūcunqꝫ ſitidoneus ſymonia cōmittit̉. arg. viij. q. j. inſcripturis: ⁊. jͣ. q. vij. ſicū is. ⁊. q. j. ordinationes: ⁊. jͣ. de iurepa. pernr̄as. Iſtud credo ſieſt indignꝰ ẜm ꝙ dicit. t. ſꝫ ſi dignꝰ eſt. pōtetiā p̄ces porrigere ſuperiori cuꝫ indignet:qꝛ tūc nō p̄ſumit̉ ambitiioſus: ſꝫ potiꝰ ꝓpt̓neceſſitatē. al̓s pōt dici ꝙ ſimonia eſſet: arj. q. j. §. nō ita. qͦrūdāet arg. jͣ. de ſimon. tuaSi p̄ces. qͥs ſe porrigat: vt in p̄latū eligat̉ambitioſe ſunt illicite. j. q. j. nullus itaqꝫſi vero p̄cibus alienisꝓmouetur: aut p̄cesſunt ſpūales: aut carnales: ſi ſūt carnaleset fiunt ꝓ indigno ſimonia cōmittit̉ .j. q.j. de ordinationibꝰ. qꝛſuccedunt tales p̄cesloco precij. j. q. j. ſuntnōnulli ſi pro digno:dūmō ſuꝑior nō hꝫ reſpectuꝫ ad p̄ces: ſꝫ admeritū licite pn̄t admitti. vt h̓. et. jͣ. q. j.buſdā. ſi vero ſunt ſpirituales admitti p̄n̄tnec inducūt ſimoniā.j. a. j. latorem.c Nō aſcēdat: forte erat irregularis: etſic pōt qͥs eſſe abbasin minoribꝰ ordinabꝰꝓpter neceſſitatē al̓s nō valeret nā ⁊ diaconꝰ pōt eſſe abbas. l.di. accedēs. ar. īmo ⁊ infamis curā mōaſterij gerere pōt vt ibi.Infamis em̄ a ciuilibꝰ mūeribꝰ nō excludit̉. C. de his qͥ nō imple. ſtipē. ſa. ſo. ſunt. l. j. li. x. nomē abbatis potiꝰ ē ſolicitudinisꝙͣ ordiuis. vel honoris. xviij. q. ij. hoc tm̄. ar. cōtra. sͣ. e. c. j. ⁊ laicus pōt eſſe abbas: cauſa neceſſitatis. xciij. diſt. a ſubdiacono.

⁊. xvj. q. j. generaliter. ar. tn̄ hoc qd̓ dicit̉ hic diſpenſatiue intelligitur. quia abbas debet eſſe ſacerdos al̓s remouet̉. sͣ. eo. c.Am cōt Cōis diuiſio. Scd̓a ibi. ſuꝑ qͦ. Et pͥncipale dictū nō facit ad titulū ſꝫ inqͣtū loquit̉ de p̄ficiendoIo. an. d Synodo. lxix. diſt. qm̄ videmus. e Abbati hͦidē poteſt electꝰ in abbate ⁊ cōfirmatꝰ epiſcopus eū differat bn̄dice̓. vt. sͣ. de ſup. neg.prelato. ſtatuimꝰ. talis ordo appellat̉ pſalmiſtatus. tn̄ vbi agit̉de ſingulis ordinibusnihil agit̉ de hͦ. xciij.diſt. illud vn̄ quidamdixerūt nō eē ordinē.ſꝫ eoꝝ opinio corrigit̉hic in fi. vbi dicit. ꝙ ꝑpͥmā conſurā clerical̓ordo ꝯfert̉: ⁊ etiā preſbytero hͦ licet. xxiij.diſt. pſalmiſta. vbi dehoc in ſumma. h.Ntelleximus. Primo narrat faccū exqͦ. ſcd̓o dubiū elicit ibi: ne igiturcui. tertio rn̄det ibi.diſcretōi ⁊ facit ad eāꝑtē ti. de qͣlitate p̄ficiendorū. Io. an.f In canone. xix.q. iij. mandmus.g Curā: hic videt̉ꝙ ſi aliquis trāſit adſtrictiorē religionē ſine licētia pͥoris vel abbatis ꝙ reuocādꝰ ſitad pͥore eccleſiā. Sedvidetur obſtare. jͣ. dereg. licet. ſed pōt intelligi qd̓ hic dicit̉ qn̄ exleuitatis cauſa trāſitꝓut intelligi conſueuit ille canon. xix. q.iij. mandamꝰ. Uel dicatur. ꝙ iſte fuerat tātū in habitu ꝓbationis vel iſte locus quēintrauerat. fucrat laxioris religiōis ꝙͣ pͥorUel dic ꝙ ſi aliqͥs petita licentia licet nonobtenta trāſit ad ſtrictiorem regulā ꝙ tūcnon poteſt reuerti adpriorē locum et ſic loquitur illa decre. licetſed ſi nullo modo petit licentiā tunc redire cogetur prout hicfecit.cepimus. Cōmunisdiuiſio Secunda ibi:licꝫ igitur. Et facit adſecundam partem rubrice de qualitate preficiendorū. Io. an. h Exceptionem.No. ꝙ qui ordinauit aliquē poſtea nō pōt ei irregularitate aliquā vel crimen aliqd̓ obijcere niſi ex cauſa ſuꝑueniente ſic necelector contra electū. viij. q. ij. dilectiſſimi. ⁊ eſt ſi. iiij. di. in iſtis.⁊. iiij. q. iij. ſi qͥs teſtibꝰ. ⁊. jͣ. de conceſ. p̄ben. cū ſuꝑ q̄ſtione. in fi.ſic. xxviij. diſt. diaconi. ⁊. jͣ. de cle. cōiuga. diuerſis fallatijs.