Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und mit Additiones des Hieronymus Clarius
Seite
XLIXv
Einzelbild herunterladen
 

Liber

dixiſſent apl̓i. ſcis qͥa phariſeia audito hoc verbo ſcandalizanbtur rn̄dit ſinite illos ceci ſunt etduces cecorū. Alibi vero dixit:qui ſcandalizauerit vnuꝫ de puſillis iſtis qͥ in me credūt expedit ei vt ſuſpendat̉ mola aſinaria in collo eiꝰ ⁊ demergat̉ in ꝓfundū maris. Perſone vero irregularitas vt ſi forte ſit bigamus vel vidue maritꝰ ē cā ꝓpt̓quā pete̓ pōt licentiā aliqͥs reſignādi atteſtante apl̓o qui dicitoportet ep̄m eē vniꝰ vxoris viꝝNō tn̄ ꝓpt̓ quālibet irregularitatē ꝑſone dꝫ ei qͥ regularit̓ miniſtrauit cedēdi licētia indulgeri: vtpote ſi de legitimo matrimonio nō ſit natꝰ qꝛ lꝫ irregularitatē hmōi nō potuit ſubtice̓ ſigtn̄ ⁊ culpā latet ⁊ cā cū eo qͥ laudabilit̓ ſuū īpleuit officiū iniuncta ſibi pnīa cōpetēti pōt nō minus vtilit̓ qͣꝫ miſericordit̓ diſpēh ſari. Ego ſuꝫ inqͥt deus zelotesvindicās pctā patrū in filios etvſqꝫ ī terciā ⁊ qͣrtā generatiōeꝫin his qͥ oderūt me .i. in illis qͥ ꝯͣme paternū odiū imitant̉ vndei pꝫ ꝙ illis qͥ paterna vicia nō ſequunt̉ ꝓprie pn̄t in talibꝰ ſuffragari ꝟtutes illo diſcretōis adhibito moderamīe vt int̓ nothosk ⁊ manzeres naͣles ⁊ ſpurios diſtinguat̉: ⁊ īfra. Uerū ſi ꝓpt̓alias cās ceſſionē affectes nō ēin hͦ tibi poſtulanti fauendū cūhmōi poſtulatio videat̉ nō eſſediſcreta qm̄ vt id tanqͣꝫ notiſſimū omittamꝰ ꝙ ocioſitas ⁊ voluptas arma ſunt hoſtis antiqͥ

ad miſeras aīas captiuandas:ꝓpt̓ laboris anguſtias aut ꝑſecutiōis incurſus n̄ debes deſere̓ſpōſam tuā cui defigēdo manūapud exͣneū te fide media copulaſti ſciēs ꝙ btī ſunt iſti qͥ ꝑſecutionē patiunt̉ ꝓpt̓ iuſticiaꝫ qm̄cū ꝓbati fuerīt accipiēt coronāvite quā repromiſit deꝰ diligentibꝰ ſe. Sꝫ dicēs ſpūs vbi vultſpirat et neſcis vn̄ veniat aut qͦꝑ vadat ⁊ iō nō ē qͥ poſſit vias illius ſpūs ꝑſcrutari: qui ꝟo ſpūq̄ dei agunt̉ n̄ ſūt ſb̓ lege qm̄ vbiſpūs dei ibi libertas: qͣre ſi cedēdi tibi licētia data ab hoīe n̄ fuerit nihilominꝰ tn̄ cedes qꝛ dataeſt tibi libertas cedendi a deo.Certe d̓ſipis ſi ſic ſapis. nā qūoſpū dei agit̉ qͦ ꝯͣ ſpm̄ dei agit. ſiem̄ vera ſunt q̄ p̄miſimꝰ īmo qꝛrindubitant̓ ſunt ꝟa ꝓculdubioꝯͣ ſpm̄ dei agit qͥ ꝯͣ veritatē attētat: qm̄ ipſe eſt ſpūs veritatis.Porro ſi dicas ꝙ forſan alia eſtcā latēs ꝓpt̓ quā cedēdi voluntas tibi celitꝰ inſpirat̉. ⁊ nos ſi qͥdem rn̄demꝰ tu qūo ſcis ꝙ talisinſpiratio ſit celeſtis nōne recos lis qͥd ille gl̓ioſus pōtifex dixitcū cepiſſet viribꝰ corporꝭ repīted̓ſtitui dn̄e ſi adhuc ppl̓o tuo ſūneceſſariꝰ nō recuſo laborē fiatvolūtas tua: illiꝰ exēplū ſecutqͥ dixit cupio diſſolui ⁊ eſſe cumxp̄o. mane̓ autē in carne neceſſariū ē ꝓpt̓ vos: et infra. Quippevſi quātocūqꝫ ꝟtutū flore refulgeas ⁊ in te nō habeas caritatēx nihil cōprobaris hr̄e. nulla ſiqͥdem maior poterit eſſe charitas

diſcipline qn̄ multitudo peccantiū eſt in cā nō tn̄ volūt defendere malū qd̓ faciūt. ar. xliiij. diſt. cōmeſſationes. vbi de hoc. etl. di. vt cōſtituet̉. ⁊. jͣ. de cle. excō. mi. latores. Si vero defenderevolunt malū qd̓ faciūt ⁊ excuſare illud qͣſi ex auctoritate tuncmultitudini parendū nō eſt ꝓpter ſcandalū. de pe. diſ. vj. c. j. infi. ar. lxxxij. diſt. plurimos. ⁊. vij. q. j. §. cuꝫautē. ver. ferrū quippe. de hoc dicitur. jͣ. detēpo. or. c. ſane. in tercia notula.a Hoc verbo: ſcꝫnō omne qd̓ in os intrat ſꝫ qd̓ ex ore procedit coinquinat hoīeꝫ:tunc dixerūt apl̓i: ſcisqꝛ phariſei qͦꝝ religioeſt ī cibis diſcernēdisaudito hoc verbo ⁊cͣ.vſqꝫ ibi. vt. xj. q. iij. inter ꝟba. b Sinite:qͣſi nō eſt curandū deſcandalo eorū.c Rgulariter: al̓scū irregularis ſit regulariter miniſtrare nōpōt. Ex his em̄ q̄ inordinate ſunt acta nonpōt aliqͥd ordinabilit̉fieri. jͣ. de accu. qͣliteret qn̄: ſꝫ dic regularit̓.id ē laudabilit̓ ⁊ vtiliter. d Nō potuit.i. nō debuerit de iuretꝑe ſue examinatōis:⁊ ſic ē ar. ꝙ illud dicimur poſſe qd̓ de iurepoſſumꝰ. xxij. q. ij. faciat. ⁊. ar. sͣ. de reſcrip.ſciſcitatus ſed debuitcōfiteri ſaltē in ſecreto. sͣ. de elec. c. īnotuite Culpa: in culpafuit qͥa nō manifeſtauit impedimentū tꝑeſue ꝓmotōis. vn̄ imponi dꝫ ſibi pnīa cuꝫdiſpenſat̉ cū eo: vt ſequens lr̄a dicit: tn̄ ſiculpa talis ⁊ cā .ſ. irregularitas diſpenſaturcū ipſo ꝓpter vtilitatem ip̄ius eccleſie.f Latet: qꝛ nō manifeſtauit impedimētū tꝑe ſue ꝓmotōnitvn̄ īponi dꝫ ſibi pnia.cū diſpēſat̉ cū eo: vt ſequēs lr̄a dicit tn̄ ſi culpa talis. f Latet: ar. ꝓ opi. illoꝝ qͥ dicūt ꝙ pctā latentia faciūt hoīes irregulares. l. di. ſacerdos. ⁊. c. ſacerdotes a ꝯͣrio ſenſu. ⁊. c. de his vero.ar. xxxiij. di. habuiſſe. ⁊ ar. ꝯͣ. xxxij. q. v. xp̄iana. ſol̓. in foro ſeculari nō hn̄t vindictā: ſꝫ in foro aīe ſic. g Et cā: ſi ipſa irregularitas occulta ē diſpenſat̉ cū ip̄o ꝓpt̓ vtilitatē ip̄ius eccl̓ie her.h Zelotes .i. zelans ⁊ vlciſcēs pctā ver exactor caſtitatis .j.q. iij. ſaluator. §. econtra. ⁊. xxxiiij. q. ij. §. j. i Patet: a ꝯͣrioſenſu. k Manzeres: ſicut legit̉ in hiſtoria ⁊ in ru. qͥbus nōeſt fas eccl̓iam dei introire. Manſer. ꝓprie dr̄. de ſcorto natusſpurius de cōcubina: nothꝰ de adulterio natꝰ ſic dr̄ no. febris qͣaffligit ſic̄ qͣrtana. ⁊ tn̄ nō ē vera qͣrtana ſic nothꝰ qꝛ vident̉ verꝰfiliꝰ: ſꝫ n̄ ē: ⁊ oēs tales illegitī ab honoribꝰ repellūt̉. sͣ. de elec. cūī cūctꝭ. ⁊ sͣ. de ele. īnotuit. ⁊. jͣ. de fi. p̄ſby. c. j. ⁊ vl. naͣl̓. dr̄ natꝰ d̓ cōcubina q̄ tenet̉ in domo: qͣſi loco vxoris vnica ⁊ talis in bonispatrꝭ ab inteſtato ſuccedit in duas vncias pr̄ne ſub̓e: ſi alij filij

nō extent. nec coniunx legitima. C. de natu. li. aucͣ. licet pr̄i. ⁊ inhonis maternis ſuccedunt cū legitimis filijs. C. de ſena. cōſulor. fi. ſi qua. §. vlti. l Omittamus: ⁊ tn̄ ſtatim ſubiungit deillo ⁊cͣ. ⁊ eſt color rethoricus qui dicit̉ preoccupatio. ſi. viij. q. j.moyſſes. in fi. m Ocioſitas: iuxta illud. ocia ſi tollas pierecupidinis arcus. ⁊ alibi. querit̉ egiſtus: qͣreſit factus adulter inpromptu cauſa eſt: deſidioſus erat. et dicitHiero. ad monachuꝫſemꝑ facito aliqͥd boni operis vt te diabolus inueniat occupatum. de conſe. diſt. v.nunꝙͣ.n Sponſam. sͣ. detranſla. inter corporalia. ⁊. ff. ſo. ma. ſi cumdotem. §. ſi maritus ⁊expone ſponſam .i. eccleſiam militantem.o Defigendo manum: verba ſunt ſalomonis in ꝑabolis loq̄ntis de fideiuſſore qͥobligauit ſe apud extraneū .i. apd̓ creditoreꝫ qui eſt extraneusid ē aliꝰ a fideiuſſore⁊ reo pͥncipali ſic epiſcopus defigēdo manum .i. per manualeꝫobedientiam obligauit ſe pro ouibus ſuisapud extraneū .i. creditorem .i. apud deuꝫqui ſibi credidit gregem ſuum medianteſuo metropolitano:cui obedientiam fecitmanualeꝫ. epiſcopusem̄ tenet̉ reddere rationem deo ꝓ animabus ſibi commiſſis. ſimale cuſtodierit oueſſuas. jͣ. de re. iur. c. pe.et expone apud extraneū .i. apud aliumquia deꝰ eſt aliꝰ ab homine in eo ꝙ deus: qꝛdeus eſt creator et hōeſt creatura vel dic ꝙdeus extraneus eſt aqͦcunqꝫ xp̄iano ⁊ tn̄ qͥlibet xp̄ianꝰ eſt eiꝰ filius. filius em̄ dicitureſſe in ptāte pr̄is quouſqꝫ eſt emācipatus eo emācipato dr̄ extraneus ſicut qͥlibet alius ⁊ tn̄ eſt eiꝰ filiꝰ: ita deus emācipauithoīem cū dedit ei liberū arbitriū faciendi qd̓libet bonū vel malū ⁊ ita dictꝰ eſt extraneꝰ. p Uias: qꝛ nō ſunt in homīe vieeius. xlvij. di. §. neceſſe ē. in fi. q Sub lege. xix. q. ij. due ſūt⁊. jͣ. de regu. licet. r Indubitant̓: qꝛ nefas ē dicere ꝙ ſcpͥtura mentiat̉. xxiij. q. v. qͥd ergo. s Pontifex: btūs martinꝰt Illius .ſ. beati Pauli apl̓i. v Flore .i. operibꝰ ꝟtutuꝫqꝛ virtutē nullus pōt habere ſine charitate. quoniā qui habetvnam virtutem in actu habet omēs. et qui caret vna caret omnibus. xxiiij. q. j. vbi ſana. xxxij. q. j. cum renunciat̉. de penitentia diſt. ij. ſi enim inquit. jͣ. de re. iu. defleat peccator.x Nihil: iuxta illud apoſtoli. ſi tradidero corpus meum itavt ardeam charttatem autem non habeam: nihil mihi ꝓdeſt.de conſecratione diſtinctione. iiij. ſolet. de peniten. diſtinc. iij. ſi