Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und mit Additiones des Hieronymus Clarius
Seite
XLIIIr
Einzelbild herunterladen
 

De electione

LLIx

nice habuiſſe. Itē ſuggerens ꝙa redditus ꝑſonatus ſui erant tenues ⁊ exiles: ſuppreſſit ꝙ aliosredditꝰ ī pluribꝰ eccleſijs noſcit̉obtine̓. Supp̄ſſit etiā ꝙ pluresparochiales eccl̓ias cū pluribꝰalijs bn̄ficijs in diuerſis eccl̓ijsobtinere. cū intētōis nr̄e nō fuerit ſecū in tot bn̄ficijs p̄ſertiꝫ habētibꝰ curā aīaꝝ diſpēſare. necintentōis nr̄e fuerit aliqͥd ei denouo ꝯcedere. ſed vt ꝑ indulgēbtiā poſſet habita licite retinere.⁊ īfra. Tādē cū nō reſtaret niſiꝓ ferēda ſentētia. idē taꝫ iuri ſiqd̓ ei competere videbat̉. qͣꝫ liticeſſit ſpontanea volūtate. cuiꝰceſſionē duximus admittendā Dem. Irrita eſt electio quā collatōnon p̄ceſſit vel que facta nō eſta maiori parte capituli vel quenon fuit communis.N geneſi legitur. ⁊ infra.d Cū in cōcilio lateran̄. caēueat̉ vt is collatione habita eligat̉. ī quē oēs vl̓ maior ⁊ ſaniorꝑs capl̓i ꝯſētit. ⁊ ī gu. maior ꝑstotiꝰ capl̓i nō ꝯſenſerit. qͣꝫ qͣꝫ mafiorē ꝑtē habuit ꝑtiū ꝯꝑatōe minoꝝ. Nec plene nūeri ad nūerū. qꝛ verū. g. ⁊. h. de qͥbus aduerſarij referūt q̄ſtionē ī electōe

vocē habuerint tractatū nō exgtitit nec diſcuſſuꝫ nec zeli ad zelū nec meriti ad meritū collatiofacta fuerit. Nec etiā electiocōiter celebrata. qm̄ licet in eūdē gu. ſingulariter ſinguli ꝯſenſiſſent. non tn̄ debuit ſubſeqͥ ſingularis electio ſed cōis. ne velidē repeti videret̉ vel ex hͦ ſeq̄ret̉ abſurditas. vt tot eſſent electiones. qͦt eſſent numero eligēktes. Nec ex ſingularibꝰ vel ꝑticularibus ꝯſenſibus appareretvniuerſalis electio vel cōis. licꝫqͥlibet ſingularꝭ ꝟitatē expͥmatſue ꝑtis. quēadmodū ex ſingularibꝰ ꝓpoſitionibꝰ lꝫ veris vniuerſalis ꝓpoſitio nō apparet. niſi ꝑ ſignū vniuerſale forſitā expͥmat̉ nec p̄miſſi duo canōici polterāt ſic excludi. cū pͥmꝰ exiſte/ret in canonicatꝰ poſſeſſiōe velin qͣſi habēdo ſtallū in choro locūin capl̓o legendo ⁊ cantādo. vtcanonicꝰ ⁊ ad tractatꝰ ac electōnes dignitatū ⁊ ꝑſonatum q̄ occurrerūt ꝓ tꝑe faciēde tanqͣꝫ canonicus ſit vocatꝰ. qͣꝫqͣꝫ hac vice fuerit cū ꝓteſtatōe admiſſusſcd̓s ꝟo eſſet in tali loco de quofuerat ad electioneꝫ vocanduscum de toto regno francie voncent̉ abſentes de conſuerudine

tulatā ⁊ aliā ꝯͣmēdatā: vt hic. ⁊. xxj. q. j. qui plures. Itē ꝓpterpauꝑtatē eccleſiaꝝ. x. q. iij. vnio. ⁊. jͣ. de eta. ⁊ qͣ. eā te. Itē olimꝓpter penuriā clericoꝝ. xxj. q. j. c. j. in fi. Itē ꝑ diſpēſatiōꝫ dn̄ipape. jͣ. de p̄bē. de multa. ⁊ hodie ī talibꝰ ep̄i diſpēſare nō pn̄t:vt etiā dicit illa decre. de multa. ſꝫ in illa quā quis habet ꝯmēdatam: nō dr̄ p̄latuseſſe. hec vera ſunt inp̄laturis dignitatibꝰQuid dicemꝰ de alijſclericis: nūqͥd pn̄t eēclerici in pluribus eccleſijs ⁊ ibi hr̄e p̄bendas. de iure cōi p̄t dici ꝙ in pluribꝰ eccleſijs intitulari nō pn̄tniſi eſſent tenues inſub̓a: vt dictuꝫ eſt dep̄laturis. ſed ꝑ diſpēſationē ep̄oꝝ bn̄ pn̄tqꝛ ep̄i diſpēſatio cuꝫtalibus clericis nō ēprobibita: īmo tacitevidet̉ ꝯceſſa ꝑ ꝯͣriaꝫcōſuetudinē quā ſcitpapa ⁊ tolerat: ſic etipſo facto derogatū ēilli decre. lxx. diſt. ſanctoꝝ. Sed in diuerẜep̄atibꝰ neceſſaria eſtvtriuſqꝫ ep̄i diſpenſatio. Sed hic videturꝑmitti ꝙ clerici pn̄thabere titulū in pluribus eccleſijs: qꝛ nōꝓhibet hic niſi de parochialibus: ⁊ ſic percontrariū ſenſum pemittit clericiſ habereplures canonias. ſederedo ꝙ ſi primū bn̄ficiū ſit ſufficiēs ꝙ ſecundū nō poſſit hr̄e:uiſi diſpenſatiue.a Perſonatus .i.deconatus ſuꝑ qͦ impetrauit indulgentiāvt ip̄m cum p̄dictisparochialibus eccleſijs retincre: vel forte loquit̉ de archidiaconatu: vt illas retineret cum archidiaconatu. jͣ. de conſan. etaffi. qͥa circa. b Retinere. No. ꝙ qui habet plura bn̄ficiaquorū alterū ꝑ ſe ſufficeret: non pōt ſine mortali pctō retinerealiud. ſꝫ diſpenſatio reddit licitum quod erat illicitum: ſicut vides ſil̓e: cōſuetudo facit ꝙ in abſentia licite poſſit bn̄ficium ꝑcipi. sͣ. de conſti. eū oēs. c Si quod: quia non videbat̉ cōpetere: ideo ceſſit ſpontanea voluntate. ſic. jͣ. de ſymonia. ꝑ tuas. quaſi male conſcius ſibi ceſſit.A geneſi. Sunt duę ꝑtes. prima ponit tres caſſatioKnis cauſas. Scd̓a caſſat: ibi. Nos. prima cā. vſqꝫ ibi: necplene. ſcd̓a vſqꝫ ibi: nec etiā. ⁊ ab inde tercia. Abbas Siculus.d Cōcilio. sͣ. e. ti. c. qꝛ ꝓpter. e Collatiōe. Que ſi nō fiatnō tenet electio. sͣ. e. cumana. f Partiū ꝯparatione. ſic. sͣ.eo. eccleſia veſtra. ⁊. c. cumana. g Ad zelum: ſic patet ꝙ inelectionibus hodie conſiderat̉ zelus ⁊ merita electorum conſiderant̉ ⁊ dignitas eligentiū. vt ex oībus iſtis maior ⁊ ſaniorpars cenſeat̉. .jͣ. e. eccleſia veſtra. ⁊ ita non ſemper ſtandum eſtnumero. vt. jͣ. eo. eccleſia. in fi. ⁊. jͣ. de teſti. in noſtra. Illa enimmaior pars ⁊ ſanior cenſet̉ que eſt iuſtior ⁊ maior rōne nitit̉ ⁊equitate. xj. diſt. multi. in fi. ⁊. ff. de pac. maiorē.h Communiter. In communi em̄ ⁊ publice debet electiocelebrari. ⁊ non ſingulariter vel clandeſtine. sͣ. eo. quia ꝓpter.in fi. ⁊ hic ē exp̄ſſū qualiter fieri debeat. i Repeti. Sic videret̉ idē repeti. qꝛ ī ſcrutinio publicato qͥlibet ꝑ ſe ꝯſentit ſin

XI.IIgulariter ⁊ ſolus. ſi poſtea publicato ſcrutinio qͥlibet̉ ꝑ ſe cligeret: vel ſi qͥlibet ꝑ ſe ſeꝑatim elegerit idē repeti videret̉. qd̓ eſſenō dꝫ: vt ſequit̉. vl̓ tot eſſent electōes. KNec ex ſingularibus. Conſenſus eligentiū oēs ſil̓ adinuicē ꝯuenire debet ⁊ ſil̓exprimi ꝑ vnum vel ꝑ plures vel ſil̓ oēs. sͣ. e. qꝛ ꝓpter. et. sͣ. eo.bone me. vbi non credit̉ teſtibus qͥ ſūt inſuis teſtimonijs ſingulares. ⁊. c. cum dilecti. ⁊. jͣ. d̓ accu. cū dilecti. Nec voces eoruꝫtāꝙͣ pluriū admittūtur: qd̓ diuerſitas tēporū ſil̓ interfuiſſe ꝓhibuit. iij. q. ix nihilominus. ſil̓ em̄ teſtes īvnū ꝯcordare debētſicut etiā electores invnū cum ius eligēdicōe ſit oībus. ꝑ ſingulos diuidi non debetſicut cū vna actio cōmunis ē oībus ⁊ pluribus non debet diuidi ꝑ ſingulos: ſꝫ ſil̓ tota in iudiciū venit vl̓venire debet. ff. de iuriſ. om. iudi. ſi idē. §.ſi vna actio. et ar. adhoc. ff. de ſer. ru. p̄di.ſi vnꝰ ex ſocijs. ar. ꝯͣ.ff. de ſer. ru. p̄di. ꝑ fūdum. vbi ius cōe eūdi ꝑ fundū cōem pluribus pōt mihi ſeꝑaratim ꝯcēdi ⁊ cū oēsceſſerit ius habeo eūdi. ⁊. ff. cōmu. p̄di. receptū. ⁊. l. ſi quis duas. §. iteꝫ ſi duo. ⁊. ff.de aqua plu. arcen. ſiautē. ⁊ diuerſis tēporibus pn̄t aliqui conſentire electioni. sͣ. depoſtu. bone. in fi. ⁊ sͣ.eo. c. ꝙ ſicut.l Nec p̄miſſi duode quibus nihil diſcuſſum fuit. ⁊ ita nec papa. debuit aliqͥd dicere eis eum de qua re cognouerit iudex: de ea tm̄ debeat iudicare. jͣ. de cau. poſ. cum ſuꝑ. ⁊. ff. de iudi. de qua re. ſꝫ ipſe hͦ ſuꝑplet ex officio ſuo. Qn̄ iudex ſupplere debeat dictum eſt. sͣ. depoſtu. bone. Et hic p̄cipue debet inquirere an forma ſit ſeruata. ⁊ an ꝑſona ſit digna: etiam ſi nihil dicat̉. de hoc dixi. sͣ. eo.cum nobis. ⁊. c. venerabilē. m Poſſeſſiōe vel quaſi: vn̄ abelectione excludi nō debuit ſꝫ vocari. jͣ. de cau. poſſ. cū eccleſia.⁊ pōt eligere ⁊ valet talis electio etiam ſi ius in veritate nō haberet dūmodo poſſideat quiete. qꝛ credat habere ius: vt. sͣ. e.querelā. ⁊. jͣ. de cau. poſ. cum olim. ⁊. jͣ. de iurepa. cōſultationibus. ſi tn̄ ab initio anteqͣꝫ fiat electio: negatū fuerit illos habere ius in electōe: ⁊ admittat̉ ſub ꝓteſtatione: vt vox eorū valeat. ſi de iure debeat valere nō valebit vox eorum: niſi conſtiterit eos ins habere vn̄ talis poſſeſſio non ꝓdeſt. sͣ. e. cumana.vn̄ contradicit ei qd̓ hic dicit: nō eſt cōtra. qꝛ nō fuit hic diſcuſſum. an debeat intereſſe vel nō. ⁊ ita remāſit adhuc in ſua qͣſipoſſeſſione. ⁊ ita ꝓteſtatio hic nō fuit neceſſaria rōne p̄miſſa.Preterea aliud eſt hic: quia iſte ius cōmune ꝓ ſe habebat: qꝛcanonicus erat. ille ꝟo non.n De conſuetudine. Sic videt̉ ꝙ in talibus potius ſtandum ſit conſuetudini: qͣꝫ alicui iuri. Quidam dicunt ꝙ omēsde prouincia vocandi ſint: ⁊ ſoli ad electionem. argu. illius decretalis .sͣ. codem. coram. quia cōmunis debet eſſe electio: vtibi notat̉. de hoc verius credo vt cōſuetudini ſtet̉: vt ixi.

f 3