IDe ſumma trinitate

Fo. IIII

a rituſſanctꝰ ⁊ illa nō eſt generāsneqꝫ genita neqꝫ ꝓcedēs vndeaſſerit ꝙ ille nō tā trinitatē qͣꝫ qͣternitatē aſtruebat in deo videlicꝫ tres ꝑſonas: et illā cōmunēeſſentiā qͣſi quartā manifeſte ꝓteſtās ꝙ nulla res eſt q̄ ſit pat̓ ⁊filiꝰ ⁊ ſpūſſanctꝰ: nec eſt eēntia:nec ſub̓a: nec natura: qͣꝫuis concedat ꝙ pater ⁊ filius ⁊ ſpūſſanctus ſunt vna eſſentia vn̄ a ſubſtātia vnaqꝫ natura: verū vnitatē hmōi nō verā ⁊ ꝓpriā: ſedqͣſi collectiuā ⁊ ſimilitudinariāeſſe fatet̉ quēadmoduꝫ dicunt̉multi homīes vnꝰ ppl̓us: ⁊ multi fideles vna eccleſia: ⁊ iuxta illud: ml̓titudinis credentiū eratcor vnū ⁊ anīa vna ⁊ qͥ adheretdeo vnꝰ ſpiritus eſt cū illo. Itēille qui plantat ⁊ qui regat vnūſunt ⁊ om̄s vnū corpus ſumusin xp̄o. Rurſus in libro regū populus meus et ppl̓us tuus vnūſunt Ad hanc aūt ſuā ſententiāabſtruendā illud potiſſimū verbū inducit qd̓ xp̄s de fidelibꝰ ins qͥt in euāgelio: volo pat̓ vt ſintb vnū in nob̓ ſicut ⁊ nos vnū ſuimus: vt ſint ꝯſūmati ī vnuꝫ. nōkem̄ vt ait fideles xp̄i ſunt vnū .i.quedā vna res que cōmunis ſitomībus: ſꝫ hoc mō ſunt vnuꝫ .i.vna eccl̓ia ꝓpter catholice fideivnitatē ⁊ tandē vnū regnū ꝓpt̓vnionē indiſſolubilis charitatꝭquēadmodū in canonica Ioannis apl̓i epl̓a legit̉: qꝛ tres ſuntī qͥ teſtimoniū dāt ī celo pr̄ ⁊ filiꝰin ⁊ ſpūſſanctꝰ: et hi tres vnū. ſtatimqꝫ ſubiungit̉ ⁊ tres ſunt quiteſtimoniū dant in terra ſpiritaqua ⁊ ſanguis. ⁊ hi tres vnuꝫſunt ſicut in quibuſdam codicibus inuenit̉. ¶ Nos autē ſacroapprobante cōcilio credimus etconfitemur cum Petro: ꝙ vna

quedaꝫ ſumma res eſt incōprehenſibilis quidem ⁊ ineffabilisque veraciter eſt pater et filius⁊ ſpūſſanctus tres ſimul ꝑſoneac ſigillatim quelibet earūdeꝫ:⁊ id̓o in deo ſolūmodo trinitaseſt non quaternitas qꝛ quelibettriū ꝑſonaꝝ eſt illa res videlicꝫſubſtātia eſſentia ſeu natura diuina que ſolū eſt vniuerſoꝝ pͥncipiū: preter qd̓ aliud inuenirenō poteſt: ⁊ illa res nō eſt genes rans neqꝫ genita nec ꝓcedens:ſed eſt pater qui generat: ⁊ filiꝰqui gignit̉ ⁊ ſpūſſanctus qui ꝓcedit vt diſtinctiōes ſint in ꝑſotnis ⁊ vnitas ī natura. Licꝫ igit̉v alius ſit pater alius filius aliuſſpūſſanctꝰ: nō tamē aliud: ſꝫ idqd̓ eſt pater ⁊ filiꝰ ⁊ ſpirituſſanxctus idē oīno vt ẜm orthodoxāet catholicā fidem cōſubſtātiales eſſe credant̉. Pater em̄ abeterno filiū generando ſuā ſubyſtantiā ei dedit iuxta quod ipſeteſtat̉ pater qd̓ dedit mihi maius omnibꝰ eſt: ac dici non pōtꝙ partē ſubſtantie ſue ille dederit ⁊ partem ipſe ſibi retinuerit:cum ſubſtātia patris indiuiſibiz lis ſit vtpote ſimplex oīno: ſednec dici poteſt ꝙ pater in filiumtranſtulerit ſuam ſubſtantiā generādo quaſi ſic dederit eā filioꝙ nō retinuerit ipſam ſibi: alioquin deſijſſet eſſe ſubſtātia. Patet ergo ꝙ ſine vlla diminutiōefilius naſcendo ſubſtantiaꝫ patris accepit et ita pater et filiushabent eandem ſubſtantiaꝫ: etſic eadem res eſt pater et filiusnecnon ⁊ ſpirituſſanctꝰ ab vtroſqꝫ procedens. ¶ Cum ergo vecritas pro fidelibus ſuis orat adpatrem volo inquiens vt ipſid ſint vnum in nobis: ſicut ⁊ nosvnum ſumus. hoc nomen vnū

ꝓ monaſterio cui p̄fuit Ioachim. j a ¶ Non eſt generās adiectiue tenet̉ .i. nō generat licꝫ ſit ꝑſona generās. b ¶ Aſſerit.ſcꝫ Ioachim. c ¶ Qd̓ ille .ſ. Petrus. d ¶ Et qͥ plantat. ſcꝫp̄dicādo. e ¶ Et qui rigat baptiſando in epl̓a ad corinthios.f ¶ Unū corpus: vnione charitatis ⁊ ſpū: de cōſe. di. iiij. queris a me. g ¶ Vt ſintvnū .i. eiuſdē volūtatꝭ.b ¶ Nos vnū .ſ. vnione nature. i ¶ Nōem̄: hic rn̄. cōciliū autoritatibꝰ Ioachim.k ¶ Ait .ſ. IoachimPat̓ et filiꝰ: pat̓dedit teſtimoniū deitatis qn̄ dixit: hic ē filius meus dilectus inquo mihi bene cōplacui: ip̄m audite. filiusdedit teſtimoniū deitatis quādo in mōtetrāſfiguratus potentiā deitatis ⁊ ſpeciemet̓ne btītudinis oſtendit. ſpūſſanctus deditteſtimoniū: qn̄ ſuperbaptiſatū in ſpecie columbe requieuit: velqn̄ ad inuocationemnomīs xp̄i corda credentiū impleuit.m ¶ Et hi tres vnū.id eſt indifferens quoad dandā gratiaꝫ. velvnū. id eſt vnius ſubſtantie vel eſſentie.In t̓ra .ſ. ꝙ xp̄sfuit homo. jͣ. de cele.miſſa. in quadam.o ¶ Spiritus .i. hūana anima quā emiſitin paſſiōe. p ¶ Sanguis ⁊ aqua: que fluxerunt de latere xp̄i:vt ī decre. pre. in quadam. ⁊ fuit vera aqua⁊ non aquaticus humor: vt quidam heretici mentiunt̉.q ¶ Et hi tres vnuꝫſunt: nō natura eiuſdem ſubſtātie: ſed cooꝑatione eiuſdē myſterij: qꝛ ſpūs ꝑ adoptionē nos filios dei fecit: aqua fecit nos filios dei per ablutionē baptiſmi: ſanguisꝑ redemptionē gre.Nō eſt generāsid eſt nō generat: ſeceſt ꝑſona generans.s ¶ Neqꝫ genita. nō̄ad intelligentiā ꝑſonarū ī trinitate ꝙ nominū quedam ſunt eſſentialia: quedam ꝑſonalia quedam notionalia. Eſſentialia ſunt que in ſingulari numero dicunt̉ congrue de tribꝰ ꝑſonis ſigillatim vt deus bonꝰ: deus iuſtus eternus omnipotens ⁊ ſimilia. in plurali ꝟo numero incōgrue dicunt̉ iuxta illud Athanaſij: ⁊ non tres dij: ſed vnus eſt deus.Perſonalia ſunt que ſupponunt ꝑſonam ⁊ in ſingulari numero tm̄: vt pater ⁊ filius ⁊ ſpūſſanctus. Notionalia ſunt que notant diſtinctionē in ꝑſonis vt generans generata. ⁊ procedē

Fo. IIIIIſta notionalia cū veniūt adiectiue dicunt̉ tm̄ de ꝑſonis ⁊ nōde eſſentia: ſed quando tenent̉ ſubſtantiue tunc dicuntur taꝫde eſſentia ꝙͣ de ꝑſonis. vnde hec ꝓpoſitio ſimpliciter eſt vera:pater eſt generans: ſiue hec dictio generās teneat̉ adiectiue ſiue ſubſtantiue. Si aūt dicat̉ ſubſtantia diuina eſt generans. ſihec dictio generās teneatur adiectiue falſa eſt: qͥa vellet notare diſtinctionē in diuina eſſentia ſi teneat̉ſubſtantiue vera eſt:quia tunc eſt ſenſusſubſtantia diuina eſtgenerās. id eſt ꝑſonaque generat. vnde nomina iſta generās genita ⁊ ꝓcedens adiūcta nominibꝰ ꝑſonarum diſtinctionē notant ꝑſonarum. iuncta ꝟo cum nomībusiſtis ſubſtantia natura ſeu eſſentia diuinatenent̉ ſubſtantiue: ⁊notant eſſentiā tm̄.t ¶. Natura: hec eſtilla ſumma res quaꝫdixit magiſter. P.v ¶ Alius pat̓ aliusfilius: diſiūctiua ſiuepartitiua nomina vtvnꝰ aliquis aliꝰ duo:⁊ ſimilia aliquādo ſignificant eſſentiā aliquādo nō. Nominapartitiua iuncta cumnomībus ꝑſonalibuset nō eſſentialibus inmaſculino et feminino genere notant diſtinctionē in ꝑſonis:pater eſt vnus: filiuseſt alius. pat̓ et filiusſunt duo. Iuncta ꝟonomībꝰ eſſentialibusita ꝙ eis īnitant̉ eēntiā notant: vt pater ēvnus deus: pater ⁊ filius ſunt vna eſſentiaIn neutro ꝟo generetm̄ eſſentiā notāt: pater ⁊ filius ſunt vnū.id eſt vna res: et ideooptime dicit alius pater alius filius .i. aliaeſt ꝑſona patrꝭ et aliaperſona filij nō tamēaliud: īmo idem ſuntin ſubſtantia: vt iampatet. x ¶ Orthodoxam. id eſt rectam: aborthos qd̓ eſt rectum⁊ doxa qd̓ eſt ſcriptura qͣſi recta ſcriptura.y ¶ Ei dedit. vnde Augꝰ. nihil habet filius qd̓ non naſcēdo apatre acceperit. z ¶ Simplex oīno: de hoc dicas: vt. sͣ. c. ꝓxi.a ¶ Procedēs .ſ. ꝑ inſpiratione: de cōſe. diſ. vlti. c. penul. in fi.b ¶ Cum ergo veritas: dicit reſpondēdo auctoritate p̄dicte volo pater ⁊cͣ. ⁊ eam exponit quā inducebat ꝓ ſe Ioachim: ⁊ exponit qͣliter intelligat̉ hoc verbū vnū: ⁊ ꝑ hoc etiā alijs autoritatibꝰ reſpondet̉. c ¶ Orat: in euangelio Ioh̓is. d ¶ Unūin nobis .i. vniti nobis vnione ſpūs. e ¶ Unū ſumꝰa

a 4