De ſententia excōicationis
CCCLXXI
publice vtilitatis īterſit ne crīaa remaneāt. īpunita. ⁊ ꝑ īpunitatis audaciā fiāt qͥ ne quā fuerātneqͥores: nō ſolū poſſunt: ſꝫ debēt ēt clericos poſtqͣꝫ fuerint d̓crimīe canonice ꝯdēnati ſub arb ta cuſtodia detinere: qͥ cū ſint īcorrigibiles nec mōaſterijs valeāt cuſtodiri ad ſil̓ia vl̓ peiorafacile laberēt̉. ¶ Laici ꝟo citraexcōicatōis ſnīam capere clericos ⁊ ad iudiciuꝫ trahere pn̄t ſid̓ oporteat etiā violēter dū tn̄ idē de mādato faciāt p̄latoꝝ quoꝝilli ſunt iruiſdictōi ſb̓iecti. ⁊ qͦrūeſt corrige̓ crimīoſos: cū hoc nōt ip̄i ſed illi qͦrū auctoritate id faciūt: facere videant̉: dū tn̄ nongͦ ampliꝰ eoꝝ violētia ſe extēdat.quā defenſio vel rebellio exigitclericoꝝ. ¶Dme bracar. ep̄o.¶ Excōicatus eſt qui in clericūetiā volentem manus inieceritviolentas. etiaꝫ ſi hoc faciat inſatiſfactonē p̄cedentis iniurie.Ontingit interdū: ꝙ clerici ſi quē offendāt. ⁊ ſatiſfacere velint offenſo ẜm morempatrie queꝫ inter ſe laici obẜuātcorꝑa ſua ſpōte ſupponūt. xxx.ſeu pluribꝰ aut paucioribꝰ ꝑcuſſionibus fuſtiū: ⁊ infra. ¶ Nosaūt. f. t. ſuꝑ hoc. .r. ꝙ hmōi manꝰhiniectio ⁊ ſi nō violēta tn̄ iniurioſa videt̉. cū ille canon nō tam
in fauorem clerici ordinati qͣꝫ inkfauorē ordinis clericalis fueritꝓmulgatus iō ⁊ volumꝰ ⁊ mandamꝰ vt id decetero ꝓhibeaſ attētari: ſiquis aūt clericꝰ poſt ꝓhibitionē hmōi ſpōte ſe ſubiecerit excōicet̉ ꝓuiſo vt clericꝰ iniuriā paſſo ſine iniuria clericaliſatiſfaciat ꝯpetēter. qͣtenus int̓eos pax valeat rōnabiliter reformari. Idē lugd̓. archiep̄c¶ Seruus excōicatus pro inictiōe manuū in clericū tenet̉ ꝓabſolutiōe ire ad ſe. apo. ſꝫ ſi exhoc dn̄s qͥ nō fuit in culpa graue damnū patiat̉ vel ſeruꝰ hocfecit in eius fraudē abſolui pōtab ep̄o ſi leſio nō fuit enormiN Elatū ē nobis ꝙ cuꝫ aliqͥIerui ꝓpter iniectionē manuū in clericū violentā in canonē incidūt ſnīe ꝓmulgate allegātibꝰ dn̄is eorūdē ꝙ care̓ mācipijs ſuis nolunt venire ad ſe.ap. abſoluendi nō curāt ꝑ occaſionē hmōi eludētes eccleſiaſticam diſciplinam. ¶ Quo circamādamus quatenus eos venire ꝯpellas ad ſe. apo. abſoluenin dos. cum plus ſit deo quā homini deferenduꝫ niſi fecerint hͦin fraude vt ſubtrabant ſe obſequio dn̄oꝝ aūt ipſi dn̄i ꝓpter hͦn ſine culpa ſua graue damnū incurrāt tūc ī vtrolibet caſu pote
a ¶ Impunita. ad publicā vtilitatē reſpicit vt crimina puniant̉. vt. ff. ad. l. aqͥl. ita vulneratꝰ. j. rn̄. in fi. ⁊. ff. de ſolu. ſtichū.§. j. ff. de iu. ſi longius. §. j. ⁊. ff. de fideiuſ. ſi a reo. §. id qd̓. ⁊. (de pen. ſi oꝑis ne ad maleficia qͥſꝙͣ ꝓſiliat. vt. l. ſi oꝑis. ⁊. xxiijq. iiij. eſt iniuſta. ff. de pe. l. capitaliū. §. famoſos.b ¶ Incorrigibilesh̓ deponi pn̄t et tradicurie ſeculari. sͣ. de iudi. cū nō ab hoīe. xvidi. nec licuit. ſꝫ n̄ ad ſāguinis effuſionē. ⁊ ſicītelligit̉. sͣ. de iudi. atſi clerici. c ¶ Trabere pn̄t: ſic. C. d̓ hisqͥ ad ecc. ꝯfu. l. iij. vbſeruꝰ abſqꝫ ſacrilegioab eccleſia extrahit̉.d ¶ Uiolēter. arg. gsͣ. e. vniuerſitatis hocintelligēdū eſt. de incorrigibili. illud de eoqͥ corrigit̉. ⁊ verberata laico de mādato abbatis qd̓ nō lꝫ vt ibidr̄. ⁊ ita nō ſe tangūt.e ¶ De mandato. ⁊nonne ſufficit generale mandatū qd̓ cōtinet̉. xxiij. q. v. c. princeps regum. ſo. ſpālemādatū hic expectādū eſt qͣꝫdiu em̄ nō ēnotū ipſos eē incorrigibiles ⁊ traditos curie ſeculari nō licet ſine mādato p̄latoruꝫqꝛ adhuc ſub regulaclericali tenent̉ etiaꝫdepoſiti. lxxxj. diſt. dictū vl̓ niſi ſe īmiſceātenormitatibꝰ. sͣ. e. cūnō ab hoīe. ⁊. c. ꝑpēdmus. f ¶ Quorumaucͣte q̄ em̄ ꝑ aliū facit ꝑ ſeip̄m facere intelligit̉. .sͣ. e. mulieres⁊. ff. de admini. tu. itatn̄. §. geſſiſſe. Bg ¶ Non amplius:qꝛ cū moderamīe inculpate tutele al̓s ſi excederēt modū tenerent̉. ar. sͣ. de reſtit.ſpo. olim. in fi. vbi de hͦ. ſi. ff. ad. l. acqͥl. ſi ex plagis. §. tabernariꝰ. ⁊ ita pꝫ ꝙ clericꝰ depoſitꝰ adhuc gaudet pͥuilegio clericali¶ FAb̓ Si. h ¶ Iniurioſa: qn̄qꝫ fit iniuria ſine violentia¶ Caſus ē not. cōis diuiſio. ſcd̓a ibi. nos aūt⁊ tunc incidit in canonē. sͣ. e. nuꝑ. j. rn̄ſo. ⁊. c. vniuerſitatis. ſꝫre h̓ dr̄ iniurioſa cū volēti nō fiat iniuria. xxiij. q. v. voluit. ⁊. ff.de iniur. l. j. §. vſqꝫ adeo. C. de tranſ. cum donatione. ff. de reg.iuris. l. nemo videt̉. ſꝫ dic ꝙ iniuria illa dr̄ fieri eccl̓ie qꝛ ea quein nos delinquūt poſſumꝰ remittere: ſꝫ nō ꝙͣtū ad eccleſiā. xxiijq. iiij. ſi is qͥ. ⁊ sͣ. e. cū deſideres. ⁊ ſic filiꝰ p̄t remittere iniuriaꝫꝙͣtum ad ſe. ſꝫ non ꝙͣtū ad patrē. ff. de iniur. l. j. §. vſqꝫ adeo. ⁊quātū tāgit ꝯmodū nr̄m. ⁊ nō quātū tāgit ꝯmodū aliorū. ff.de pactis. iuriſgē. §. ſi paciſcar. lxiij. di. ſalonitane. Sed nūqͥdpōt ep̄s ſolꝰ remittere iniuriā factā eccl̓ie ſine capl̓o videt̉ ꝙſic qꝛ actio iniuriaꝝ nō eſt in bonis nr̄is an̄ lit. ꝯte. ff. d̓ iniur.iniuriarū. gͦ ſolus ep̄s pōt eā remittere. ar. sͣ. de his q̄ fiūt a p̄la. ſine ꝯſen. ca. cū apl̓ica cū em̄ ep̄s ſit pr̄. xcv. di. eſto ſub̓iectꝰ⁊ pater poſſit remittere iniuriā factā filio. ff. de iniur. l. ſi vnꝰ§. filiuſfa. gͦ ſolus hic facere pōt: ſꝫ nō videt̉ cum ep̄us ſit ꝓcurator: ⁊ nō dn̄s. xij. p. j. c. vlti. ⁊ sͣ. de dona. fraternitatē. qꝛ cōditionē eccleſie facere deteriorē non pōt: vt ibi dr̄: ſꝫ qͣre excuſat̉qui ioco ꝑcutit clericū licet inuitū. sͣ. e. ⁊. c. j. nō iſte qui ꝑcutit
Vdolentē rō eſt. qꝛ ille temerarias manus mijcit. sͣ. e. vniuerſitatis. ar. ſꝫ ille nō: ⁊ cā vlciſcēdi iniuriā ſuā hͦ videt̉ facere. itēqꝛ huiꝰ manꝰ ſeuit. lꝫ nō iniuriādo. ar. xiiij. q. vj. ſi res ſꝫ nō illius qͦ ioco. Io. i ¶ Ordinati in quouis ordine. xxj. di. clerosdūmodo nō ꝯtrahat ſcd̓as nuptias. lxxxiiij. diſt. quiſqͥs etiā ſiſit clericus ꝯiugatusar. sͣ. de vi. ⁊ ho. cleri.clericis ⁊ hͦ intelligeſi vult deferre coronā⁊ gaudere priuilegioclericali al̓s ſi nō vulthr̄e priuilegiū clericale pōt deponere. sͣ. decle. ꝯiug. io. vbi de hͦ.Itē ⁊ clericus depoſitus hꝫ hͦ priuilegiuꝫqͣꝫdiu vult viuere ſb̓regula clericali. lxxxidi. dictū. ⁊ sͣ. c. ꝓxī. ff.de decu. l. pe. Itē niſiīmiſceret ſe enormitatibus. sͣ. eo. cū nō abhoīe. ⁊. c. ꝑpēdimus.vel vſqꝫ ad trinā admonitionem ꝯtēptohabitu clericali. sͣ. e. īaudiētia. ⁊ jͣ. e. ꝯtīgit.Itē qͥd de excōicatodepoſito ſi verberet̉an incidat in canonēvidet̉ ꝙ non qꝛ nihilad nos de his qͥ forisſūt. ij. q. j. multi. qꝛ iāeſt mēbꝝ diaboli ⁊ extra eccleſiā eiectꝰ. xj.q. iij. oīs xp̄ianus. etc. ſe. ⁊ qꝛ n̄ poſſet aliūexcōicare. xxiiij. q. j.audiuimus eadē rōenō erit excōicatus qͥclericū excōicatū etiādepoſitū ꝟberat qd̓ qͦdā ꝯcedūt. Uin. diſtīxit an excōicatio p̄cedat depoſitionē ⁊ tūcadhuc retinet priuilegiū clericale ſi ꝟo cōquat̉ ⁊ incorrigibilisfuerit eo tradito curie ſeculari amittit pͥuil egiū. sͣ. de iudi. cū nō ab hoīe. q̄ aūt aliū clericū excōicatumverberat videt̉ ẜm hͦ excōicatus multo fortius ꝙͣ qͥ verberatexcōicatū clericū an̄ depoſitionē ẜm qd̓ diſtinguit Uin.k ¶ Fauorē ordinis: cui renunciare non pōt. sͣ. de fo. ꝯpe. ſidiligenti. ⁊. c. ſignificaſti.l ¶ Prohibeas attētari nō vr̄ rn̄deri ad qōeꝫ q̄ fuit an hmōiꝑcuſſores incidāt in canonē: ſꝫ dic ꝙ bn̄ ſūt excōicati qꝛ iniurioſas ⁊ temerarias manꝰ inijciūt ⁊ ſatis innuit dū dicit taꝫ infauorē clerici qͣꝫ ordinis ⁊cͣ. ex eo ꝙ dicit ꝓuiſo vt clericꝰ ſineiniuria clericali ⁊cͣ. clericꝰ qͥ ad hͦ ꝯſentit excōicet̉. vt. jͣ. ſeq̄t̉.Elatum. ¶ Cōis diuiſio. Scd̓a ibi: quocirca. Ab. Si.m ¶ Homini. xj. q. iij. quiſqͥs metu. ⁊. c. iulianus. ⁊ sͣ.de voto ex multa. ver. in tanta ⁊cͣ. ⁊. xij. q. v. c. ij. ⁊. iij. aggrauat̉em̄ culpa ex ꝑſona iniuriati. sͣ. e. cū illoꝝ. vbi de hoc.n ¶ Sine culpa. tunc em̄ poſſunt abſolui. ꝑ ep̄m: vt hic dicit⁊ sͣ. eo. mulieres. ⁊. jͣ. eo. ꝙͣuis intelligi debent. ẜm hanc diſtinctionē vnde ſine culpa priuari nō debent. sͣ. de eo qui cogno.cōſang. vxo. ſue diſcretionē. ⁊. c. vlti. ⁊ sͣ. vt lit. nō ꝯteſt. qm̄ frequenter. §. ij. ⁊ sͣ. de conſti. cognoſcentes. al̓s ſi eſſent dominiin culpa tam ipſi ꝙͣ ſerui ſunt excōmunicati puta ſi mandaſſent: quia qui ꝑ alium facit ꝑ ſeip̄m facere videt̉. sͣ. eo. mulieres. ⁊. c. vt fame.o ¶ In vtrolibet caſu .ſ. cū ſerui hͦ faciūt fraudulētercū
AA 3