ꝯtingat iuxta p̄miſſaꝫ ditia onē qͥ ſciēter in cōtemptū eccl̓iediſcipline ſe fecerīt ordinari abexecutōe ſuſcepti ordinis ⁊ officij decernimus manere ſuſpenſos circa reliquos ꝟo facti meb moriā vel iuriſperitiā nō habētes monaſterioꝝ vtilitate penſata poſt iniunctā regularē penitentiā ⁊ ꝑactā abbates ipſoꝝcpoterunt diſpenſare: niſi grauefuerit ⁊ notabile factū aut is q̄d fecit adultus fuerit ⁊ diſcretusvt violenter contra obliuioneꝫe vel ignorātiā p̄ſumat̉. Precipimus aūt abbatibꝰ vt formā iſtādiligēter obſeruēt ne priuilegiūmereat̉ amittere qui ſibi ꝑmiſfaabutit̉ ptāte.¶ Dem piſtorienſi ep̄o.¶ Monialis ꝑcutiens monialēſeu conuerſum vel clericum ſecularē incidit in excōicationē ⁊ab ep̄o loci abſolui poteſt.E monialibus tua a nob̓fraternitas requiſiuit ꝑque eis ſit beneficium abſolutionis impēdendū ſi vel in ſe inuicē vel cōuerſos vel cōuerſasſuas aut clericos etiā manꝰ iniecerint temere violētas. ¶ Sut per hoc igit̉. T. cōſul. T. r. vt ꝑep̄m in cuius diceſ. monaſteriafuerint abſoluant̉.¶ Dē vniuerſis cruce ſignatis¶ Contractus etiā qui ſine cōmunione explicari non poteſt.non diſſoluit̉ ſeu impedit̉ ꝑ excōicationem ſuperueniētem incum qui tenetur aliquid preſtare non excommunicato.NI vere: ⁊ infra. Qd̓ ſi veꝘueti nec forte ſatiſface̓ voluerint nec abſolui: vobis ꝑmittimus vt cum ipſis in terrā ſarracenorū vel ꝓuinciā iuxta qd̓inter vos ꝯuenit ⁊ ipſos vel honeſte cōuenerit: nauigio tranſe-
atis quāto minus poteritis cūdolore tn̄ ⁊ amaritudine cordiss ⁊ ſub ſpe venie cōicātes eiſdeꝫCū em̄ iā a vobis maiorē naulireceperint qͣꝫtitatē nec ad eampoſſint reſtituendā induci autetiā coartari ſi alit̓ fieret videremini vos dānū ex pnīa ipſi ꝟoh p̄miū ex cōtumacia reportare:cū ad hͦ debitū exſoluendū ipſivobis maneāt obligati ⁊ ab exīcōicatis exigi poſſit ⁊ recipi qd̓debet̉. ¶ Eſt aūt cautū in iureꝙ ſi quiſqͣꝫ ꝑ terrā hereticorumaut qͥrūlibet excōicatoꝝ trāſiekrit neceſſaria emere ac reciperepoterit ab eiſdē. ¶ Preterea ſipater familias domꝰ excōicationis ſnīa fuerit innodatꝰ a ꝑticipatōe illiꝰ familia excuſat̉. Licet gͦ dux venetoꝝ dn̄s nauiuꝫtāqꝫ pr̄familias domꝰ in excōicatōne ꝑſiſtat: vos tn̄ tāqͣꝫ ipſifamiliā dū in manibꝰ eiꝰ fueritꝭipſiꝰ excōicatio nō ꝯtinget: ⁊ excuſabiles eritis apud deū ſi inlexcōicatoꝝ nauibꝰ exiſtētes cūdolore cordis ſub ſpe pnīe cōicaueritis ipſis in qͥbus eoꝝ cōin munionē nō poteritis euitare.¶ Dem london̄. ep̄o.¶ Poteſt p̄latus ⁊ debet clericiincorrigibilē incarcerare. ⁊ laici citra metum excōcationis dep̄latorum licētia capere pn̄t clericos ⁊ ad iudicium ducere.7. IT fame tue: ⁊ īfra. Saneꝯſuluiſti nos vtrū clericigrauit̓ excedētes qͥ tute nō pn̄tmōaſterijs ad agēdū pnīam deputari: qm̄ cum nō peniteāt deꝯmiſſis opportūitate fugiēdi canptata carcerē fugerēt clauſtri ⁊poribꝰ ſe ſceleribꝰ ſceleſciꝰ immiſcēt: a te vel alijs p̄latis ſuis aro te poſſint cuſtodie mācipari: etinfra. ¶ R. ꝙ cū p̄lati exceſſusꝑ corrigere debeant ſubditorū: et
a ¶ In ꝯtemptum. qd̓ ſemꝑ p̄ſuwit̉ nec admitti debet ꝓbatio in ꝯtrariū ſic. liiij. di. fraternitatē. sͣ. de iudi. c. vl. ⁊ cū iſtisnō diſpēſabit abbas. bIuriſperitiā. no. ꝙ mitius agit̉ cūignorāte ius poſitiuū ſecꝰ iure naturali vbi nec ruſticitati etiāꝑcit̉. C. de in ius vo. l. ij. ſicut nec ꝑcit̉ ml̓ieri ꝯͣ mr̄imoniū ſuūē em̄ de iure naͣli vt. sͣd̓ diuor. gaudēꝰ. vin.c ¶ Diſpēſare. pōt gͦabbas diſpenſare cūmonacho circa ordines vt hic. ⁊ sͣ. de eoqͥ furti. ordi. rece. c. ij.d ¶ Et diſcretus. etita non ſufficit ꝙ ſicadultus niſi ſit diſcretus: qꝛ cōtra diſcretūd̓ facili p̄ſumit̉. C. qͥ.et aduer. qͦs. l. j. ff. deꝓba. cū de indebito.Et indiſcretus iniuriam facere nō pōt: pati ꝟo pōt. xv. q. j. illd̓.ff. de iniur. l. illud. et.ff. ad. l. cor. de ſic. ſi infans: ſꝫ de talibus nōintelligit̉ hic. qꝛ talesnon indigēt diſpēſatione.c ¶ Preſumat̉. argꝙ nō ſemꝑ credendūeſt cōfitenti pctm̄ inpnīa. ar. ꝯͣ. sͣ. de homi.ſignificaſti. ij. qꝛ nō ēveriſil̓e ꝙ aliqͥs ſit immemor ſue ſalutis .j.q. vlti. ſancimus.¶ MonialesE monialibuexcōicatas ꝓ iniectōemanuū abſoluit ep̄sh. d. vel aliter ⁊ ſic vtin rubro. Primo ponit̉ ꝯſultatio. Scd̓orn̄ſio ibi: ſuꝑ qͦ. ab. fi.Per ep̄m. impedit em̄ ſexus mulierne abbatiſſa poſſit abſoluere moniales ſicut h̓ ptꝫ: nec ꝯfeſſionem earū audire neceas bn̄dicere vel euāgeliū legere: qꝛ ſexuifeminino claues eccleſie cōmiſſe nō fuerunt. sͣ. ti. ꝓx. noua. ⁊ar. sͣ. de maio. ⁊ obe.dilecta. vbi de hoc. ſꝫep̄s illas abſoluit auctoritate pape ſibihāc decre. indulta tāꝙͣ delegatus ad hoc.⁊ ſic abſoluat oēs taꝫexemptas ꝙͣnō exemptas. ⁊ eſt ſi. sͣ. de here. ad abolendā. in fi.⁊ sͣ. de offi. ordi. irrefragabili. §. ceterum. ⁊ eo iure quo abſoluit alias mulieres. sͣ. e. mulieres. ſꝫ qͥd ſi monaſteria eſſent indiuerſis ep̄atibus ⁊ vna monacha ꝑcutiat monachū vel monachā vel ꝯuerſum vel clericū alterius ep̄atus cōueniat vterqꝫ ep̄s vel alter deleget alteri vicē ſuā. sͣ. c. ꝓxi. B.ere. ¶ Si locāti operā ꝑſonalē ſoluiſti p̄ciū vel eiꝰarte ⁊ poſtea fuit excōicatus vel etiā prius: ſꝫ ignorabas ſi ad ſatiſfaciēdū nō pōt induci in oꝑa ſic locata ſibi pote
ris cōicare. h. d. vel breuius ⁊ ſic vt in rubro. Et primo pouitꝑmiſſionem quam ſcd̓o ꝓbat tribus rōnibus. prima ibi: cumem̄. ſcd̓a ibi: eſt aūt. tercia ibi: p̄terea. Ab. Si. g ¶ Sub ſpevenie. ar. ꝯtra qꝛ ſub ſpe venie nemo peccare dꝫ. sͣ. de cler. exmi. illud. ⁊ de cō. diſ. iiij. quāto quis. ſꝫ tn̄ hic nō credo eos ex hͦpeccare cū papa h̓ ꝑmittat ⁊ ne ip̄i ex ſuodolo cōmodū habeātſꝫ hoc ideo dicit qꝛ bonarū mētiū eſt ibi ſuas culpas timere vbietiā culpa nō eſt. sͣ. d̓obſer. ie iu. ꝯſiliū. §. ij.v. diſ. ad eiꝰ ar. bo. adhoc. sͣ. de pur. ca. c. ij.¶ Reportare qd̓eſſe nō dꝫ xvj. q. j. legi. ⁊ sͣ. de reſcript. excenore. nec ipſi debētridere de fletibꝰ alioꝝsͣ. de p̓uile. petiſtis. qꝛnemo de improbitateſua cōſequit̉ actionēff. de fur. itaqꝫ fullo. §j. ver. ſꝫ nemo. nec ſtulti debēt eſſe meliorisꝯditiōis ꝙͣ ꝑiti. ff. qd̓vi aut clā. ſeruꝰ. ⁊ qꝛdelinquūt non debeteſſe eoꝝ ꝯditio melior. ff. d̓ dona. inter vi.⁊ vxo. l. iiij. §. j.i ¶ Exigi. sͣ. de exce.cū int̓. ⁊ sͣ. de here. excōicamꝰ. §. credētesꝯuenire tn̄ alios autrecōuenire nō pn̄t: ſꝫexciꝑe beue vt in ꝓx.cōcor. ⁊ appellare ⁊ ꝓſequi appellationē. sͣde excep. c. vlti.k ¶ Neceſſaria emere. hic habes duos caſus ī qͥbꝰ excōicatꝭ licite ꝑticipat̉: alij notāt̉. sͣ. e. cū deſideres.l ¶ In excōicatorū.ar. eſt h̓ qd̓ ſi ſociꝰ meus incidit in excōicationē nō ſtatim teneor ip̄m deſerere necip̄e tenet̉ ſtatim diuidere ſocietatē hͦ intellige ſi ſine magno dāno hͦ fieri n̄ poſſit ar.xj. q. iij. an̄ceſſor. xxiijq. iiij. c. j. xlj. di. qͥſqͥs.xij. di. illa. ⁊. viij. di. qͥcōtra mores. ar. ꝯͣ. sͣ.de maio. ⁊ obe. illud.⁊. xxiiij. q. j. oēs qui.m ¶ Non poteritisſupple cōmode quiailld̓ dicimur poſſe qd̓ſine incōmodo poſſumus. ff. de verb. ſig. nepos. in fi. ff. de ꝯdi. inſti. filius qui. in fi.xxij. q. ij. faciat homo. B.fame. ¶ Ponit duo dicta qͥ patent. Scd̓m ibi laici¶ Ab. Si. n ¶ Carcerē .i. ip̄m clauſtrū qd̓ eis eſt carcer.o ¶ Mancipari. ſine pena excōicationis.p ¶ Corrigere. sͣ. de off. or. c. j. ⁊ sͣ. de accu. qͣliter ⁊ qn̄. ij. ne laguis eorū de ſuis manibus reqͥrat̉. sͣ. de offi. or. irrefragab̓ſſi.vbi de hͦ. ⁊ sͣ. de ſta. mo. ea q̄. ⁊. c. cū ad monaſteriū. ad fi.