De ſententia excōicatōis

CCCLXVI

¶ Etiā priuilegiati tenent̉ vitare excōicatū et ꝑ iniectionē manuū in clericū excōicati ſunt.ſe. tueri qͥminus excōicaUlli ſe pn̄t pͥuilegio apo.a tos vitare debeant ⁊ ꝓ violētamanuū iniectōe in clericos ſicutexcōmunicati vitari.¶ Dem ep̄is ⁊ alijs p̄latis pergalliam conſtitutis.¶ Percutiēs monachū vel cōuerſum religioſum dꝫ d̓nūciariexcōmunicatus donec fuerit ꝑpam abſolutus.Arrochianos vr̄os ſi qͥ īb Omanochos vel cōuerſosp̄fati ordinis violentas manusiniecerint. ſub ap. re. ẜm tenorēd̓ general̓ decreti excōicatos pu.nuncietis ipſoſqꝫ faciatis ſicutexcōicatos artius euitari donecē leſis ꝯgrue ſatiſfaciāt ⁊ cuꝫ lr̄isveſtris ap. ſe. ꝯſpectui repn̄tēt.¶ Dem genuen̄. archiep̄o.¶ Ponit̉ forma p̄cepti. qd̓ ſubvirtute iuramēti fieri dꝫ illi quiꝓ violētia manuū iniectioōe inclericū excōicatus abſoluitur.X tenore lr̄arū tuarū nobis innotuit. ꝙ. B. canonicus in quēdā ſubdiaconū manus iniecit violentas. et infra.¶ Mādamus itaqꝫ quatenꝰ recepto ab eo iuramēto ꝙ tuo detbeat mandato parere ip̄m vice

nr̄a a ſnīa qͣ tenet̉ abſoluas ſibiqꝫ in virture iuramenti p̄cipiass ne decetero in clericū monachūvel alicuius religiōis cōuerſummanus inijciat violētas. niſi ſeh defendēdo aut de mādato ſuorū fecerit prelatorū: vel niſi ſuꝑ⁊eum prelatiōis miniſterium autmagiſteriū habeat aut cum ip̄olin eadē eccīa ſocius eē noſcat̉.¶ Dem cenomanen̄. ęp̄o.¶ Excōicatu ꝓ ꝑcuſſione clerici abſoluit ep̄s ſi ſine ꝑiculo papam adire nequit. dꝫ tn̄ ſibi mādare qd̓ adeat papam impedimento ceſſante.Ecetero noueris ꝙ ſi qͥsꝓ violēta manuuꝫ iniectione in clericū eſt vinculo excōicatiōis aſtrictus ſi habes capitales inimicicias vel al̓s iumſtas excuſatiōes quibꝰ ab itinere rōnabiliter excuſetur. ita ꝙ ſine periculo ap. ſe. nequeat ꝯſpenctui pn̄tare lꝫ dioc. ep̄o receptoo iuramētū ẜm morē eccīe ſibi apſolutōis gr̄am īꝑtiri. ¶ Sꝫ eſt illi ſub iuramēti debito iniūgēdūvt qͣꝫcitiꝰ oꝑtunitateꝫ habueritro. pon. adeat mandatū apl̓icūy ſuſcepturus.URha. iij. ſenonen̄. archięp̄o.¶ Cū papa abſolutiōꝫ excōicati delegat. mandat recipi cautionē de parēdo mandatis eccl̓ie

¶Ulli vitare. sͣ. de priui. cum ⁊ plātare. ⁊. c. vt priuilegiaT ad hūc em̄ caſum priuilegiū nō extenditur. Sed nūqͥdpapa cōicando excōicato incidit in canonē: dic ꝙ non licet al̓smale faciat. de hoc dicitur. jͣ. eo. ſi quādo. qm̄ princeps. legibusſolutꝰ eſt. ff. de legi. princeps. ⁊. C. e. digna vox. ip̄e em̄ ſolꝰ interp̄tatur leges. jͣ. e. interalia: vbi de hoc. b.¶Arrochiā os:in monachosſed nūquid monachꝰpoterit agere actioneiniuriaruꝫ. dic ꝙ nō. ſꝫactio cōpetit monaſterio ⁊ aget ſyndicꝰ monaſterij ſicut actio iniuriarū competit domino ſi iniuria fit ſeruo etiam aget dn̄s etnon ſeruus. iuſti. d̓ iniur. §. ſeruus aūt. qͥdſi remittit monachusiniuriaꝫ nihil agit qͥnpoſſit agere monaſteriū. ſic ſicꝫ filiuſfamilias remittat iniuriamfactam ſibi. pater nichilominus agere p̄tꝓ iniuria filio irrogata. ff. de pac. in ꝑſonaimmo ⁊ ſi iniuria fieret filio volenti pateragere poſſet. ff. d̓ iniurijs. l. j. §. vſqꝫ monafleriū ꝟo iniuriam factā monacho pōt remittere ſecū in eccleſia ſeculari. qꝛ nō poſſet remittere iniuriaꝫfactam clerico: argu.xxvij. q iiij. qͥſqͥs. vin.c ¶ Cōuerſos. ſic. jͣ. e.c. ꝓxi. ⁊ sͣ. e. nō dubiūvbi de hoc.d ¶ Decreti. xvij. q.iiij. ſiquis ſuadente.e ¶ Satiſfaciāt. ſedcuſ dabitur ſatiſfactōper litteram iſtam videtur ꝙ ip̄i monachovel cōuerſo leſo. vt dicit hec littera. ſed contra videt̉. xij. q. j. non dicatis. ⁊. ff. ꝓ ſocio. l. ſi inter frēs. §. vlti.de iniuria facta a ſeruo. dic vt inſti. de iniu. §. ꝙ ſi vſufructꝰ. ⁊. §ſe. in mōacho ꝟo vel cōuerſo qͥ ꝓpriū nō hꝫ ſatiſfactio dabiturmōaſterio: ⁊ qd̓ dicit hic leſis ſi dat̉ leſio ſatis dat̉ mōaſterio.qꝛ qͥcqͥd mōacho dat̉ mōaſterio acquirit̉. sͣ. de ſta. mo. cum admonaſteriū. clerico aūt ſeculari dꝫ dari qͥ leſus ē ſi clericꝰ indedecedat. dic vt. sͣ. de pe. p̄ſb̓ri. ⁊ ex iniuria plures oriunt̉ actōesff. de iniu. l. j. §. vl. ſed corā quo eſtimabit̉ hec iniuria. reſpōdetquidā ꝙ corā iudice ꝑcuſſoris. inſti. de iniur. §. ſed poſtea. ⁊ ſicinterdū in foro ſeculari. Vinc. dixit. ꝙ rōne acceſſionis eſtimabitur corā iudice eccleſiaſtico. ſicut dicit̉ in dote. ar. sͣ. de coniu.ſer. ꝓpoſuit. in fi. ⁊ sͣ. de dote. poſt diuor. reſti. c. j. ij. ⁊. iij. ſed hocintellige cū querela excōicatiōis defert̉ ad eccleſiaſticū iudiceꝫtunc eſtimabit̉ iniuria corā ipſo. qꝛ aliter nō abſoluit̉. vt hic dicitur. ſi ꝟo clericus ſimpliciter vult conqueri de iniuria ſibi irrogata ſatis videtur ꝙ debeat ſequi forum rei. papa tamē quotidie dat litteras clericis contra laicos nomine etiam ſuo. ⁊ dehoc. xj. q. iij. c. vltimo. ber.tenore. ¶ Primo ponit̉ forma precepti. Secūdo delicti correctio. ſecunda ibi: mandamus. ab.f ¶ Debeat: qui ſic iurat nō eſt aſtrictus niſi ad iuſtum mādatum: ar. sͣ. de elec. cām que. ⁊ sͣ. de iniur. veniēs. ⁊. c. quintaus-

CCCLXVIlis. ff. pro ſocis. ſi ſocietatem. ⁊. ff. de ope. li. ſi libertus. et idē eſtſic iurare ac ſi iuraret ſtare mandatis eccleſie ⁊ illa eſt recta forma: ⁊ sͣ. de appel. ad hoc. ⁊ per hoc iuramentū hoc tantū precipere poteſt ꝓut hic ſequitur in littera: ⁊ ꝙ ſatiſfaciat leſo. sͣ. c.proxi. ⁊. jͣ. e. ea noſcitur. ber.g ¶ Ne decetero: ſicjͣ. eo. grauem.b ¶ Defendendo. sͣ.eo. ſi vero. jͣ. ber.i ¶ Mandato ſuoꝝdum tn̄ mandatuꝫ ſitiuſtum. vel ſaltē ſi dubitetur. xxiij. q. j. quidculpatur. in fi. ſi auteꝫſit iniuſtū non eſt obediendū. xj. q. iij. nō em̄⁊. c. iulianꝰ. ſi dn̄s exemplo. de mādato habes. jͣ. e. vniuerſitatis⁊. c. vt fame. §. j. al̓s n̄excuſatur. sͣ. e. mulieres. ⁊. jͣ. eo. vniuerſitatis. bern̄.k ¶ Prelatiōis. ideꝫeſt ſi habeat officiumin eccleſia ratione cuius corrigere poteſt īferiores clericos velmagiſteriū. vt hic. ⁊. jͣ.e. cum voluntate: vbide hoc. ⁊ sͣ. e. c. j. ber.l ¶ Socius. hoc dictum eſt propter aſſiduam cōuerſationeꝫ.vnde preſumitur ꝙ facilius manus inijciātſeipſos: quandoqꝫ veniunt ad verba et ſicad factum ⁊ ratōne p̄ſumptionis non precipitur de ſocio. ſic propter p̄ſumptionē iuramentum quādoqꝫ nōindicitur clericis. sͣ. d̓cohabi. clę. ⁊ mu. clericos: ⁊ sͣ. de p̄ſump.litteras. ber.Ecetero. ¶ Due ſunt parres. Secunda ibi: ſed eſt. abm ¶ Iuſtas excuſatiōes. no. ꝙ in omni edicto intelligit̉rōnabilis excuſatio. vt hic patet quantūcunqꝫ p̄ciſe ſcribat̉ exceptiōes legitime excipiunt̉. vt. sͣ. de offi. dele. ex ꝑte. ij. ⁊ sͣ. dereſcrip. ſi quando. In quibus caſibus quis ab itinere excuſet̉.habes. jͣ. eo. ꝙͣuis. ⁊ in littera ⁊ in gloſa. ber.n ¶ Licet dioceſano. nūquid ⁊ p̄ſbytero. reſpōdeo in ſūma neceſſitate. licet. ar. xvij. q. iij. ſiquis ſuadēte. ⁊ sͣ. co. non dubiumal̓s non niſi hoc faceret de mandato ep̄i. xxvj. q. vj. c. vl. qꝛ epiſcopus hanc abſolutionē bene poteſt cōmittere. sͣ. de offi. ordi.c. vltimo. ber.o ¶ Iuramento. vt dictum eſt. sͣ. e. c. ꝓxi. ⁊. jͣ. e. ꝙͣuis. in fi.p ¶ Suſcepturus. non dicit abſoluēdus: quia iam erat abſotus. quia obligatio ſemel extincta non reuiuiſcit. de conſe. diſ.iiij. queris. ⁊. xxiij. q. iiij. ſi illic. de pe. diſ. iiij. diuina. clemētia. ff.de ſolu. qui res. §. aream. C. de remiſ. pig. cuꝫ ex cauſa. Quidādicunt ꝙ oportunitate recepta recidunt in excōmunicationeꝫargu .xxvj. q. vj. qui recedunt. c. de his ꝟo. ⁊. C. d̓ his qui bo. ce.poſ. l. penul. ⁊ sͣ. de ſolu. c. penul. quod non placet. libertas cm̄ꝙͣuis indebite obtenta non retractatur. C. ſi aduer. liber. i. j. etij. quod ſi non fecerit tanꝙͣ periurus habebitur. ⁊ poſſet cōpelli vt iuramentum ſeruet: arg. sͣ. de iudi. nouit. ber.