LiberQuinti

Quintus

a ipſum eſſe clericum ignoraueritb ¶ Uel ſi hoc dubiū fuerit ꝓpriamanu dūtaxat p̄ſtiterit iuramētum ꝙ eū eſſe clericū ignoraſſet.c ¶ Ab illo aūt ſi p̄ſtare nolueritiuramentū. qꝛ violētas manusꝯſtat eū in clericuꝫ eieciſſe. ſicutab excōicato donec de mādatoſummi pōtificis abſoluat̉ cōuenitabſtineri.¶ Dem.¶ Percutiēs clericū vel religioſum excōicatꝰ ē nec ab alio qͣꝫ apapa abſoluit̉ preterqͣꝫ in mortis articulo.On eſt dubiū ꝙ hi qͥ vioAlentas manus in clericosvel canonicos aut cuiuſlibet religionis cōuerſos inijciūt ex cōſtitutiōe ꝯcilij ſnīam excōicatioenis inccurrūt nec niſi in articulomortis ſine ro. pō. abſolutionispn̄t bn̄ficiū īpetrare. I Dem¶ Mulieres qͦ inciderūt ī canonē ſiqͥs ſuadente abſoluunt̉ abep̄o. idē in ꝑſonis q̄ nō ſunt ſuiiuris vel delicati de qͥbꝰ dubitabat̉ ꝙ nō poſſent cōmode accedere ad curiā. ⁊ mādās clericiꝑcuti excōicatꝰ ē ſicut ꝑcuciēs.☞Ulieres vl̓ alie perſoneque ſui iuris nō ſunt ab

ep̄o dioc. abſolui poſſunt ſi manus in clericū iniecerint violentas. ¶ De his ꝟo qͥ magne ſunts potentie ⁊ ita delicati ꝙ laboreꝫveniendi ad ſe. apoſ. nequeuntſuſtinere rn̄demus ꝙ ſtatus perſone prius ⁊ veritas negocij eſtintimanda. ro. pon. ⁊ ẜm conſilium eius tales erunt de cōmiſſo ſcelere corrigendi. ¶ Illi ꝟoqui non per ſeipſos ſed eorū auctoritate vel mandato alij violenter inijciunt manus in clericos ad ſe. ap. ſunt mittendi cuꝫbis cōmittat vere cuiꝰ auctoritate vel mandato delictuꝫ cōmittiprobatur.¶ Dem.¶ Excōicatus ꝑ iniectionē manuū in clericū. licꝫ occultus abſoluitur per ſolum papam.1 o Orro ſi aliqui violentasmanus ī fratres ſuos inijciunt ⁊ ducti pnīa non conuicti. ſed priuatim a te veniam poſtulant eos monere debes. et inducere: vt his quos leſerūt congrue fatiſfaciant ⁊ ap. ſe. conſpectui rep̄ſentent cum a te vel alioſine ſpeciali mandato ro. pont.abſolui non poſſunt.¶ Dem.

a ¶ Ignorauerit: ita ꝙ ignorantia ꝓbabilis fuerit al̓s nō excuſaret̉. sͣ. de cle. excō. mi. apoſtolice: ⁊ sͣ. de eo qͥ renū. epiſ. c. ſ.⁊. ij. Quid ſe conſurā vidit ⁊ eum clericū non credit. rn̄deo incidit in ſnīam dum tn̄ ille clericus ſit. Quid ſi in veritate nō eratclericus. licet tonſurā deferret. ⁊ illum ꝑcuſſiſti credēs illū clericū ꝓpter cōſcientiaꝫteneris niſi poſtea certus efficiaris: ar. xj. q.iij. qm̄ ml̓tos ẜm vnūcaſuꝫ. quid ſi crediderit ꝑcutere ticiū laicū⁊ in ꝑſona errās percuſſit martinū clericūAla. dixit. ꝙ in ſnīamincidit: qꝛ iniuriari voluit. ff. de iniur. eū qͥ. §ſi iniuria. ⁊ sͣ. de iniu.c. vl. Tan. dixit. ꝙ nōincidit in canoneꝫ qd̓ꝓbat ꝑ hanc lr̄am: qꝛdicit hic. ſi ꝑcutiat clericū quē credebat laicū nō eſt excōicatus.vt hic dicit. ſola em̄ temeritas ⁊ violētia inhoc conſiderat̉. ar. sͣ.e. c. j. ⁊. jͣ. e. veniens: etff. de iniur. illud. §. vl.⁊. l. ſe. iniuriaꝫ tn̄ fecitvt dicit ala. ⁊ ꝑ cadeꝫiura potiꝰ credo opi.alani tutiorē.b ¶ Propria manuſoli ſacr̄o credit̉. quādo de cōſcientia alicuius dubitatur vel querit̉. vt hic ptꝫ. xxxiiij.ij. in lectū. xxxj. q. ij. ſiveꝝ. ff. d̓ re. mi. n̄ oēs..§. a barbaris. xvj. q.iij. dilectio. ⁊. xxxv. q..iij. extraordinaria: etsͣ. de excep. paſtoralisar. sͣ. qd̓ me. cā. c. vlti.cuꝫ ſuis cōcor. oōſitisibi. c ¶ Noluerit. h̓ipſo ꝙ iurare nō vult p̄ſumptio eſt cōtra eum ꝙ tanqͣꝫ excōicatus vitabit̉. ſi. sͣ. de here. excōicamus. §. qui ꝟo cū cōſtet. ꝙ violentas manus in illū iniecit. ſic em̄ ꝓ cōuicto habet̉ qͥ ſe n̄ purgat. sͣ. de ſimo. de hoc. ⁊ sͣ. de pur. ca. cū. P. ⁊. c. inter. in fi. Iteꝫhic habes ꝙ licet clericus nō ſeruat habituꝫ ſuū adhuc retinetpriuilegiū ſuū. vnde cōtra. jͣ. e. in audiētia. hoc intellige ante trinā admonitionē. illd̓ cū ſuis ꝯſil̓ibꝰ poſt. qꝛ tūc ꝑdit pͥuilegiuꝫ.On dubiū religionis cōuerſos. jͣ. e. ex tenore. exeo ꝙ dic̄¶ Ꝙ religionis videt̉ ꝙ cōuerſi ſeculariū eccīarū n̄ habeāt hͦpriuilegiū. ar. xxvij. q. j. lex cōtinentie. Sed dicēdū eſt ꝙ exquotradiderūt ſe ⁊ ſua diuino obſequio ſiue in ſeculari eccīa ſiue īregulari. iā cenſet̉ eccīaſtice ꝑſone. ⁊ ex toto trāſlati ſunt in forū eccīe. vn̄ hn̄t emunitatē eccīaſticā. xvij. q. iij. quiſqͥs. ⁊ dicitdecretū ꝙ tm̄ duo ſunt genera xp̄ianoꝝ. vnū qd̓ dedicatū eſt indiuino obſequio vt clerici ⁊ cōuerſi aliud genus vt laici. xij. q.duo ſunt. Quidā tn̄ volūt dicere ꝯͣ. ſꝫ benignius eſt dicere ꝙ ſicvt eoꝝ gaudeāt priuilegio quorū vitā ⁊ religionē aſſumūt. vt. sͣde ſta. mo. recolentes. d ¶ Ex cōſtitutiōe concilij. xvij. q. iiij .ſ.quis ſuadente. in qua cōſtitutōe nulla fit mentio de cōuerſis. ſꝫꝑ hoc. ⁊. jͣ. e. ex tenore extendit̉ ad cōuerſos. ſic qd̓ dr̄ de monachis extēdit̉ ad regulares. sͣ. de poſtu. ex ꝑte. ⁊ ita ꝑ cōſequensad omnes cōuerſos. vt dictū eſt. jͣ. e. canonica. ber.e ¶ In articulo mortis: ⁊ in alijs caſibus qui habētur. jͣ. eo. ꝙͣuis. vbi de hoc. ber.Ulieres. ¶ Tria ſunt dicta. Secūda ibi. de hīs ꝟo. tercia ibi. illi ꝟo. ab. f ¶ Sui iuris. vt ſunt ſerui. ſed hͦ intellige ẜm diſtinctionē illius decre. jͣ. e. relatū. Nec intelligas hͦ

verbū de filijſfamilias qui dum ſunt in patria ptāte nō dicunt̉ſui iuris. qꝛ tales hn̄t ad curiā mitti niſi ſint infra pubertatē. jͣ.e. ꝙͣuis. ⁊. c. vl. g ¶ Laborē veniēdi: hoc referas ad arbitriuꝫep̄i. ar. ff. de ver. ob. cōtinuus. §. cū ita. Et ſi videbit̉ ep̄o qd̓ laborē eundi nequeat ſuſtinere. ꝓpter periculū more illū abſoluere pōt. recepta ſufficienti cautione. ꝙ parebit ꝯſilio ſiue rn̄ſo pape: ar. optimū. sͣ. ti. ꝓxi. c. vl. ⁊. jͣ. e. decetero⁊. c. ſacro. Si ꝟo ꝑiculū nō timet̉ cōſolaturpapa anteqͣꝫ abſoluatur. ⁊ hoc videt̉ dicere lr̄a iſta. h ¶ Auctoritate. vel mandato: ſic. sͣ. de reſti. ſpoli.cū ad ſedē. ad finē: etille dicit̉ facere qui ꝑaliū facit. ff. de admi.tu. ita tn̄. §. geſſiſſe. etxvj. q. vj. ꝯſuetudo inin fi. ⁊. jͣ. e. vt fame. §.vl. ⁊. C. de accu. nō iō.⁊. ff. ad. l. aquil. liberhō. in prin. ⁊. ff. de iuriſd. o. iu. ſiquis id. §.vl. ⁊ qui cām p̄buit vl̓opē tenet̉. ff. de vi bo.rap. l. iiij. §. ſi cū ẜuā.⁊ sͣ. de homi. ſicut dignū. §. ij. ⁊ sͣ. de iniur.c. vl. ſꝫ vr̄ ꝙ ille qͥ mandato alterius hoc facit nō teneat̉ maximeſi habeat in illo ptātēvel ei ſubiectꝰ ſit: arg.ff. de re. iu. nō videt̉. ⁊l. p̄dicta. ff. ad. l. aqui.liber hō. ij. Sed cōtrariū verū eſt. qꝛ p̄ceptūiniuſtū fuit cui nō debuit obedire. ſed deopotius qͣꝫ homini. jͣ. e.relatū. ⁊. xj. q. iij. iulianus non ſꝑ. ⁊. xxiij. q.j. quid culpat̉. in fi: ⁊. ff. de vi ⁊ vi ar. l. j. §. quotiens: ⁊. jͣ. e. vniuerſitas: qꝛ nec illa ptās data eſt laico ſuꝑ clericū. sͣ. e. ſi ꝟo. §.j. ſed pone ꝙ mādauit. ſꝫ ante manuū iniectionē penituit quiderit: rn̄deo. nihilominꝰ in canonē incidit niſi reuocauerit mandatū ita ꝙ reuocatio ad ip̄m ꝑuenerit: ar. ff. man. ſi mādaſſet.ff. ad mace. ſi tn̄. ⁊. l. ſi filius. ⁊. ff. qd̓ iuſſu. l. j. rn̄ſo. j. ⁊ sͣ. d̓ ꝓcu.mādato. ⁊. c. ex inſinuatiōe. ⁊ sͣ. de reſcrip. ex ꝑte. iij. Sed poneꝙ mandator ante iniectionē manuū moriat̉. tūc nō erit excōicatus: quia mandatū morte extinguit̉. ff. man. inter ceteras. §j. ⁊ sͣ. de offi. dele. relatū. ⁊. c. lꝫ. ⁊ eccia nō ligat ſub terra. ar. jͣ. c.a nobis: ⁊ xxiiij. q. ij. legat̉: ar. a cōtrario. Item pone ꝙ nō mādat ſed ratū habet ex poſtfacto. nunquid incidit in canonem.Quidam dicunt ꝙ ſic. qm̄ ratihabitio locū habet in maleficijsff. de vi ⁊ vi ar. l. j. §. quotiens. ff. de his qui no. infa. quid ergoar. C. de ince. nup. l. iij. et. sͣ. de reſti. ſpo. cū ad ſedē. in fi. arg. ꝯͣ.ff. man. ſi ꝟo. §. ſi poſt. non credo ꝙ in caſu iſto incidat in ſnīaꝫlicet ex poſtfacto ratum habeat cū hoc fecerit cauſa ſui ⁊ eiꝰ nomine. ſecus ſi potui drobibere et nō prohibui. de hoc dicetur. jͣe. quante p̄ſumptionis. ber.Orro ſi aliqui: qui nō ſunt fratres illorū quos leſerunt.qm̄ ſi frēs eēt ⁊ ſe adinuicē ꝑcuſſiſſent abbas eos abſoluere pōt. sͣ. e. monachi. ⁊. jͣ. ę. cū illorum. vel pōt intelligi dealijs qͣꝫ de monachis. qd̓ verius videt̉ ⁊ loquit̉ ep̄o ſuos alialittera habet tuos. ⁊ planior eſt lr̄a: ⁊ ſic eſt in antiqua. ber.¶ Satiſfaciāt: argu. ꝙ non valet penitentia ſine ſatiſfactiōesͣ. de vſuris. cum tu. ⁊. xiiij. q. vj. ſi res. ⁊. xxiiij. q. ij. legatur. depeni. diſt. j. neminem. bern̄.