Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und mit Additiones des Hieronymus Clarius
Seite
CCCLVIv
Einzelbild herunterladen
 

QuintusLiber

a dep̄hēdunt̉ in aliqͥbus foriſfactis vt iuriſdictionē tuā eludāt⁊ debitā ꝓ delictis vltionē euadāt. aſſumūt ſeu etiā reſumunttōſurā abiectā ſeu habitū clericalē: lꝫ an̄ ꝓ laicis ab oībus haberent̉. Ne igr̄ tōſura vel habitu ſic reſūpto malicia foueat̉ſi tuā iuriſdictionē exerceas inhmōi deliquētes qͥ ſine tōſura ⁊bhabitu ī dilecto fuerint dep̄hēſieqͣnimiter duximus tolerandūccū malicijs hoīm indulgeri nōdebebat: ſed potius obuiari.¶Dem. Pariſius et in locis vicinisius ciuile legi non debet.7¶Uꝑ ſpecula: ⁊ īfra. Sa¶Ene licet ſancta eccleſia led guꝫ ſeculariū nō reſpuat famulatū que equitatis ⁊ iuſticie veſtigia imitant̉: qꝛ tn̄ in francia ⁊nōnullis ꝓuincijs laici romanoerū imperatoꝝ legibus nō vtūt̉⁊ occurrūt raro eccl̓aſtice cauſetales q̄ non poſſunt ſtatutis canonicis expediri: vt plenius ſacre pagine inſiſtatur: et infra. Firmiter interdicimꝰ ⁊ diſtrictius inhibemꝰ: ne pariſius velt in ciuitatibꝰ ſeu alijs locis vicinis qͥſqͣꝫ docere vel audire iusciuile p̄ſumat. Et qͥ ꝯͣ feceritnon ſolū a cauſarū patrocinijsinterī excludat̉: veꝝetiā ꝑ ep̄mloci excōicatōis vincl̓o īnodet̉ Dem epiſcopo baioren̄. Inuocatio priuilegij ius nouū nō inducit. ſꝫ vetus ꝯſeruatUia intētōis nr̄e: ⁊ īfra.g ¶Cū īnouatio nec ius nouū ꝯferat nec etiā tollat vetꝰ: tein eo ſtatu eē volumꝰ. in qͦ tꝑeimpetrate īnouatōis dſnoſcerꝭextitiſſe Ceteꝝ nullū ꝑ hͦ intēdimꝰ iuri: al̓s eidē mōaſterio cō-

petēti p̄iudiciū generari. Ide̓ Priuilegiati vt vbiqꝫ poſſintcū altari viatico celebrare hocpoſſunt ſine licentia p̄latorum.yN his qͥ ad cultū diuinūface̓ dinoſcunt̉: nō maligna ſꝫ benigna eēt potiꝰ interp̄tatio faciēda Uū mirari cōpellimurꝫ ꝙ cū frībꝰ p̄dicatoribꝰ ⁊ minoribꝰ duximꝰ indulgendū: vtvbicūqꝫ fuerint ſine prochialisi iuris p̄iudicio cuꝫ altari valeatk viatico celebrare quidaꝫ nimis.ſtricte interp̄tādo indulgētiamnoſtrā nitunt̉ aſſere̓: ꝙ ꝑ eā p̄dicti frēs p̄ter p̄latoꝝ aſſenſū face̓hͦ nō poſſint: ꝓpter qd̓ eos celebrare iuxͣ indulgētiā apo. nō ꝑmittūt. Cū aūt eis nihil ꝯferretmēorata indulgētia: ſine qͣ id p̄latis annuētibꝰ liceret eiſdē f. t.mādamus qͣtenus interp̄tatōehmōi reprobata: dū tn̄ ab alijsq̄ iure ꝑrochiali ꝓueniūt ꝓrſusabſtineāt datā eis ſic licētiā cel lebrādi aucͣte nr̄a non differaspublicare ita ꝙ dicti fratres aliin quā ex indulgētia nr̄a videant̉in hoc gratiam conſecuti.regorius nonus maioris eeclēſie ⁊ xp̄ianitatis decano ⁊ archidia. linco. Priuilegiū de decimis noualiū nō ſoluēdis nō ꝯp̄hēdit decimas tꝑe priuilegij impetratipoſſeſſas ab alijs niſi de poſſeſiōe alteriꝰ ī pͥuilegio fiat mētioUdū int̓ pͥorē ⁊ ꝯuentūde buten̄. ex ꝑte vna ⁊ p̓oriſſam ⁊ moniales de cāpeſſe exalia ſuꝑ decimis lite mota: ⁊ infra. De ꝯſilio fratrū nr̄oꝝ decernimꝰ iuri p̄dictoꝝ pͥoris ⁊ cōuentus ſuꝑ decimis noualiū inn qͣꝝ erāt poſſeſſione tꝑe illo quoindulgētie apl̓ice impetrate fue

tum aſſumptū immiſcuit ſe clericus enormītatibus ⁊ diu in illis ꝑſeuerauit dimiſſis habitu ⁊ conſura ⁊ in delicto dep̄hēdit̉nō poterit ſe defendere ꝓ clerico qͦ minus puniat̉ ꝑ ſeculareꝫiudicē. Et iſte intellectꝰ eſt aliꝙͣtulū ꝑiculoſus: ſꝫ pōt ꝓcedereẜm vnā opinionē: de qua in. c. ꝑpēdimus de ſen. excō. ⁊ ibi plene dicā: an ſit vera attingendo opi. ⁊ materiā. diuidit̉: in primaem̄ ꝑte ponit̉ q̄rela.in ſcd̓a prouiſio. ſcd̓aibi: ne igit̉. Ab.a Foriſfactis. id ēmaleficijs ſil̓e verbūhēs. sͣ. de p̄ſcpͥ. ad audiētiā. b In delicto fuerint dep̄henſi.Sꝫ videt̉ ꝯͣ. ꝙ lꝫ clerici in delictis fuerīt dep̄hēſi: nō tn̄ capi vl̓ detineri pn̄t ſine lnīa p̄latoꝝ ſuoꝝ. nec puniri ꝓpt̓ penā excōicationis. jͣ. de ſen. ex. vt fame. Itē ꝯͣ videt̉. jͣ. deſen. ex. ſi ꝟo. ⁊. c. in audiētia. vbi clericꝰ hꝫpͥuilegiū: ⁊ ſi ſeculariter viuit. sͣ. de vi. ⁊ hone. cle. c. vlt Dicas ꝙnō ꝯͣdicunt illa: qꝛ loquūt̉ in eo caſu: cumcertū erat illos eē clericos vn̄ ſꝑ retinēt pͥuilegiū niſi poſt trināadmonitionē fuerintincorrigibiles: vt dic̄illa decre. in audiētiahic aūt loquit̉ de hisqͥ ꝑ oīa tanqͣꝫ laici inoībus ⁊ ab oībus habebant̉: vt h̓ dr̄: ⁊ malicioſe aſſumebāt tōſuram. vl̓ ſi aliqn̄ fuerāt clerici. nō ꝯſtabat⁊ ſic ip̄o facto priuilegio renūciauerūt clericali: ſic. sͣ. de cle. coniuga. c. pe. vn̄ h̓ nullapoterat fieri admonitio: iōqꝫ de fraude velde malicia ſua cōmodum reportare nō debent: nec incurrūt excōicationē q̄ tales puniūt: vt h̓ pꝫ: qꝛ in delictis dep̄hēdebāt̉: vn̄hͦ ipſo amittebāt pͥuilegiū. jͣ. de ſen. ex. cū n̄ab hoīe. ⁊. c. YpēdimꝰCōtraria intelligunt̉qn̄ cōtempto habituincedunt vt laici necdep̄hēdūt̉ in delictisc Malicijs: ſil̓e. ff. de rei ven. in fundo. sͣ. de reſcrip. plerūqꝫ. ⁊. c. ſedes. ⁊ sͣ. qͥ matri. accu. poſ. ſignifieāte. B.per. Primo ponit ꝓhibitōis rōnem. ſcd̓o ꝓhibitiIone. tercio penā ꝯtra faciētibus. ſcd̓a ibi: firmiter. terciaibi: ⁊ qui. Ab. d Non reſpuat: famulatū. sͣ. de no. ope. nū.c. j. ⁊. x. di. lege. ⁊. c. ſi in adiutoriū. e Non vtunt̉: cū tn̄ aboībus debeat obſeruari. C. de legi. leges. ⁊ leges ſacratiſſime.⁊ lꝫ ab oībus de facto nō ſeruent̉: qꝛ nō ſubſunt imꝑatori: deiure tn̄ dn̄t ſubeſſe: ⁊ p̄cipue iſti qͥbus ꝓhibent̉. xj. q. j. volumꝰnūdi ē. ff. ad. l. rhog. d̓ p̄cario. ⁊.q. j. iij apibꝰ

Quintusf Locis vicinis: ⁊ ita rōne vicinitatis ſentit qͥs ꝯͥmodū incōmodū: de pe. di. j. ſꝫ ⁊ ꝯtinuo. ⁊. xliiij. di. §. j. ⁊. ff. de ꝯͣhē. em̄p.ꝙ ſepe. §. vl. ⁊ xvij. q. iiij. ſi qͥs cōtumax. ar. ꝯͣ. qꝛ lupanaria nōg Uia intentōis: nouū ſic patet ꝙ innouatio p̓uilegij niinfamant caſtitatē. xxxij. q. v. tolerabilius.hil noui ꝯfert. ſi. sͣ. deꝯfir. vti. vel iuti. cū dilecta. ⁊ sͣ. e. ex ꝑte abbatiſſe. xij. di. p̄ceptisſi. xxiiij. q. j. achatiusſic ꝑ ꝓcuratōꝫ nō diminuit̉ ius ep̄i. sͣ. eo.ex ꝑte tua ſic ⁊ cōfirmatio ī forma cōi obtēta. sͣ. de ꝯceſ. p̄ben.qꝛ diuerſitatē. Qn̄qꝫtn̄ ꝑ ꝯfirmationē aliqͥd iuris accreſcit: qꝛtranſactio q̄ erat ꝑſonalis ꝑ ꝯfirmatōꝫ fitrealis ⁊ ꝑpetua: vt. sͣde trāſac. veniēs. ⁊. c. jN bis que ad.K Primo ponit̉exordiū ⁊ facti narrationem. ſcd̓o ꝓuidetEt rōnem reddit ibi:cum aūt. Ab.h Ad cultuꝫ diuinū: de his q̄ ad cultudiuinū relinquūt̉ inteſtō ip̄ius fauore nōdetrahit̉ quarta. sͣ. dete ſta. c. vlti.i Sine p̄iudicio ⁊ita in p̄iudiciū alterius nō dat̉ priuilegiūgͣue: ſic. sͣ. de vſu pal.ex tuaruꝫ sͣ. de eccle.edi. ad audiētiā. ij. ff.ne qͥd in lo. pub. l. ij.§. ſi qͥs a pͥncipe ⁊. ff.de admi. tu. ꝙ īpuberi⁊. C. d̓ emāci. nec anꝰ⁊. C. de preci. imper.offe. qͣtiēs. ⁊. jͣ. c. ꝓxi.k Nimis ſtricte.qd̓ eē nō dꝫ: qꝛ pͥncipis pͥuilegium latiſſime interp̄tādū ē. jͣ. deꝟ. ſig. olim. ⁊. ff. de cōſti. pͥn. l. vlt. ⁊. ij. q. iij.§. notādum. in fi necnimis large int̓p̄taridꝫ. sͣ. eo. vt pͥuilegiaibi aꝑiant̉ eccl̓ie. ⁊ illud v̓bū nō ita largeaccipit̉: vt ibi dr̄.l Publicare: vt nl̓lus poſſit ſe ꝑ igͦrātiāexcuſare. sͣ. d̓ poſtu. c.j. ⁊ .xvj. di. ꝙ dicitꝭ. ⁊xij. q. ij. q̄ ⁊ hūanis. ff.de inſti. ſꝫ ⁊ ſi. §. p̄ſcribere. m Ex indulgētia. Indulgētiaem̄ ſꝑ dꝫ aliqͥd ꝯferre: vt h̓ pꝫ: ⁊. C. d̓ theſau. l. j. lib. xj. ⁊. ff. admuni. l. j. ⁊. ff. de lega. j. ſi qn̄. ⁊. ff. de vſu ⁊ habi. diuꝰ E potiꝰ laborādū ē vt res valeat qͣꝫ vt pereat. sͣ. d̓ fide inſtr. int̓ dilectos⁊. jͣ. de ꝟ. ſig. abbate. ff. de re. du. qͦtiēs. ⁊. ff. de acti. ⁊ obli. qͦties.ff. de re. iur̄. in ꝯͣhēda al̓s deluſoria eēt indulgētia pͥncipis. B.Udum inter. In prima ponit̉ facti narratio. in ſcd̓a.deciſio: ibi. de conſilio. Ab. Si.n Tꝑe illo. Si em̄ poſſidebant decimas illas iure ſuo tanꝙͣ ſibi debitas: priuilegiū ſuꝑ his obtentū ſiue indulgētia non