Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und mit Additiones des Hieronymus Clarius
Seite
CCCLIIIv
Einzelbild herunterladen
 

QuintusZiber

et canonicos monaſterij ſanctecrucis habebas: ꝓ qͥbus ad auadientiam noſtram fuerat appellatum. moram feceris longiorem: quia ꝓ parte altera nulluscomparuit reſponſalis eiſdembcertum terminum duximus p̄figendū: in quo venirent vel mitterent ſuꝑ priuilegijs omnibus⁊ libertatibus que a ro. pon. vl̓ab. m. quondā columbrien̄. epiſcopo ſe habere dicebant: ⁊ ſuꝑalijs queſtionibꝰ aduerſus eosa columbrien̄. eccleſia intētatiscdiffinitiuam ſentētiam recepturi: ⁊ infra. Interim auteꝫ vtriqꝫparti liceret coraꝫ dilectis filijstuis de alcobacia ⁊ de ſerra abd batibus ⁊ .ſ. monacho alcōbaecie qͥbus cauſa prius fuerat delegata ꝓponere ac ꝓbare ſi qͥdaliud ꝓponendum duceret act probādum: ⁊ infra. Iudicesautem ſufficiēter actum eſſe decauſa credentes monaſteriumsg ſancte crucis in expenſis quasꝑ quadrienniū occaſione hmōih negocij iuraueras te feciſſe dānarunt: infirmantes ſua ſententia libertatem: quā dictus. m.columbrien̄. epiſcopus contulerat monaſterio ſancte crucis canonicorum aſſenſu ꝑ portariuꝫregis extorto. Preterea qꝛ ideꝫM. predeceſſor tuus fuerat canonicus regularis: ⁊ duo miliamarabanitorum que acquiſierat in epiſcopū iā ꝓmotus monaſterio dederat memorato ipkſum ad reſtitutionē eorum iudices cōdemnarunt. Inſuꝑ eccle

ſias omnes quas monaſteriuꝫp̄ter epiſcopi columbrien̄. aſſenſum ꝓpria autoritate fundaratqꝛ pars ſancte crucis nec p̄ſcriptiōe nec defenſione alia nec ꝓbationibus contra ſe factis obſtiterat: iudicarūt in ius columbrien̄. eccleſie cum fructibus tēporis reuocari: ⁊ infra. Tandem ꝓcuraror monaſterij ꝓpon ſuit ſententiam non valere nectenere. Quod ſi al̓s etiā ſententia memorata teneret: qꝛ tamēmonaſteriū fuit indefenſū: necexhibita fuerant coram eis priuilegia libertatis ne delictum ꝑnſone in damnū eccleſie redūdare debebat ad exhibitōnem priuilegioꝝ ſuorum admitti quodſibi concedi de ſolita benignitate ſedis apo. poſtulauit. Noſigit̉ attendentes: ꝙ eadem priuilegia nō ſolōmodo ꝓ libertate monaſterij faciebant: ſed expͥmebant ius noſtrum: ⁊ eccle. roma. iuſticiam tuebāt̉: ne in nosmonaſterij leſio redūdaret: adpriuilegia exhibenda partē eiꝰo de gratia duximus admittenda: et infra. Diſtinguētes itaqꝫ inter libertatem per p̄dictuꝫepiſcopum eccleſie ipſi conceſſam: ⁊ libertatem quam ei longe ante tempus ipſius epiſcopiapoſtolica ſe. indulſit: quia nobis conſtituit extortuꝫ fuiſſe inepiſcopi conceſſione canonicorum aſſenſum: ⁊ cōceſſionis pay ginā in aliqͦt lineis habuiſſe raq̄ ſuras ⁊ ſubſcriptiōes ſingulasfuiſſe ſingulis ſubſcribētiū ma-

onem monaſterij contra ſententiam: ibi. tandē. Quarta ponitſententiam pape: ⁊ primo interlocutoriam. ſcd̓o diffinitiuamibi. diſtinguentes. Abbas Siculus.a Appellatum: ex parte canonicorum.b Prefigendum: ad inſtantiam epiſcopi.c Diffinitiuam: hͦideo dicit: qꝛ iam proceſſum fuerat in cauſa ad plenū ꝑ iudiceſa quibus fuit appellatum: al̓s hec nō haberent locum.d Et mōacho: nōta ꝙ cā delegatur monacho. sͣ. de fo. cōpeꝯqueſtus: qd̓ eſt verūexpreſſo nomine monachatus: quo tacitonon valerent: quia ꝑſurreptionē eſſent obtente: qm̄ monachi aſtrepitu cauſarum remoti eſſe debēt. sͣ. deſindi. c. vno. vn̄ oportet ꝙ in lr̄is fiat mentio de monachatu. sͣ.de p̄ſcrip. cū ordinem⁊ sͣ. de ꝯfir. vti. porrecta. ſil̓r. nec ꝓcuratoreſſe pōt: etiā ꝓ vtilitate mōaſterij ſine licētia abbatis. xvj. qjͣ. monachi. ⁊. c. de p̄ſentium. abbas tamēpoteſt eſſe ꝓcurator.sͣ. de cenſi. ſopite. ⁊ sͣde tranſac. contingit.hodie nō cōmittiturcā a papa vel ab eiuslegatis: niſi ꝑſonis indignitate conſtitutisvel canonicis in cathedralibus eccleſijs velalijs collegijs venerabilibus: vt in decreta.Inno. iiij. in conci. lugdunen̄. p̄ſenti decreto d̓ p̄ſcrip. nec debētcōmitti niſi in ciuitatibus vl̓ alibi vbi poſſit haberi copia peritorū: vt ibi dr̄.e Quibus. Sꝫ cūappellatum fuerit abiſtis iudicibꝰ quō debēt ſe amplius intromittere. Dic ꝙ hͦ fuitde voluntate partium: al̓s nō compellerent̉: ⁊ poterunt canonici appellationi renunciare: ſic. sͣ. de excep. ſignificauerunt: ⁊qꝛ papa hoc mandat. ⁊ qꝛ nō fuerunt ꝓſecuti appellationemꝑinde eſt ac ſi nō appellaſſent.f Ac ꝓbandum: ⁊ hoc additum erat in lr̄is: vt ſi de partiūꝓcedcret voluntate diffinitiuam ſententiam ꝓmulgarent: vtꝓbant ſequentia.g In expenſis: quia pars monaſterij nō fuit ꝓſecuta appellationē. vnde debuit condemnari in expenſis. sͣ. de appel.ſepe. ⁊. c. rep̄henſibilis. de hac materia dr̄. sͣ. de dolo. finem certa quātitate exp̄ſſa: ⁊ taxatione p̄miſſa.h Iuraueras: ꝓbatio iſta expenſarum ꝑ iuramētum ſolūfit: vt hic patet: ⁊. C. de iudi. ſancimus. taxatione p̄miſſa. vt eadem. l. ⁊. iij. q. iij. offeratur. ⁊ sͣ. de procura. conſtitutis. ⁊ sͣ. qd̓me. cau. c. vltimo. i Extorto: cōſenſus ſeu confeſſio ꝑ metum extorta non valet. xv. qvj. c. j. ⁊. ij. ⁊. C. de his que vi me-

Quintustuſue cā fiunt. l. iij. ⁊ sͣ. eo. ti. ꝑlatū. ⁊ xxxj. q. ij. lotharius. B.k Reſtitutionē: qꝛ quicquid poſt ſuam cōſecrationem acqͥſiuit epiſcopatui acquiſiuit quare donare illa nō potuit: qꝛ q̄nihil habet: nihil donare pōt. xviij. q. j. ſtatutū. liiij. diſ. abbati⁊ sͣ. de iurepatro. ꝙ autem. in fi.l Reuocari: No.ꝙ eccleſia ſine autoritate ep̄i edificari nondebet: etiam ſi ſit aliquis exemptus. de cōſe. diſt. j. nemo. ⁊. jͣ. q.xij. placuit. ⁊ in autē.de eccle. ti. §. ſi qͥs autem. col. ix. quod ſi fecerit epiſcopus eccleſiam ad ſuum dominium reuocabit: vt h̓patet. niſi abbas illāpreſcripſiſſet: vt. sͣ. dicit: ⁊ xij. q. ij. apl̓s.m Nō tenere: forte dicebat ſententiaꝫlatam cōtra abſentēnon cōtumacē: vndenulla erat. iij. q. ix. oīa⁊. ff. de re iudi. contrapupillum. ſed hoc nōerat verum: vt hic pꝫꝑ finem: vbi cōfirmatur ſententia ꝓ parten In damnum eccleſie. xvj. q. vj. ſi epiſcopū. ⁊. ff. qn̄ ex fac.tuto. l. ob dolum velculpam.o De gratia duximus. Et ſic beneficioreſtitutiōis admiſſuꝫfuit monaſterium adexhibēda pͥuilegia q̄omiſerat. sͣ. de in inte.reſti. auditis. et alijspl̓ibus capl̓is: ſꝫ iurecōi nō admittereturp̄textu illorū inſtr̄orū⁊ ſibi imputet ꝙ omīſit illa. sͣ. de re iudi. inter monaſteriuꝫ: ⁊. c.ſuborta. tn̄ in cā appellatōis bn̄ audiret̉de iure cōi ad exhibitionē priuilegiorū: qꝛtūc pn̄t induci nouainſtr̄a: ⁊ noua exceptio opponi. sͣ. de fi. inſtru. cū Io. et. C. ſenten. reſcin. nō poſ. l. ij. ⁊. C. de tempo. appel. ꝑ hanc. ⁊ hic nō fuit appellatū a ſnīa: qꝛ ſi appellatum fuiſſet: nō fuiſſet admiſſūmonaſteriū hac via. qͣꝫdiu em̄ ꝯpetit ordinariū auxiliū nō datur extraordinariū. ff. de mino. in cauſe. ij. in prin. Raſuras: in loco ſuſpecto: al̓s nō obeſſet. sͣ. de fi. inſtru.ex lr̄is. sͣ. de reli. do. cum venerabilis.q Subſcriptiones: ex hoc nō deberet eſſe ſuſpectum: qꝛ qͦtſunt ſubſcriptiones ſubſcribentiū tot diuerſitates ſcripturaꝫdebent eſſe. ⁊ diſſimilitudo debet eſſe: vt patet ipſo facto perſubſcriptiones. vix em̄ poſſent eſſe ſimiles. Ꝙ ſinguli ſubſcribere debeant: ꝓbatur. C. qui teſta. face. poſ. hac conſultiſſimaſed reprobatum fuit hoc inſtrumentū ex eo ꝙ habebat raſuras in loco ſuſpecto. ⁊ ꝙ falſum videbat̉: quia ſcriptum aliudfuit exhibitum quod fuit eadem manu confectum ⁊ conſcriptum. ⁊ ideo non fuit illi inſtrumēto habita fides: fic. sͣ. de exvenerabili