Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und mit Additiones des Hieronymus Clarius
Seite
CCCLIIIr
Einzelbild herunterladen
 

De priuilegijs ⁊ exceſ. priuilegiatorū

CCCLIII

a pͥuilegiū lucij pape nob̓ pn̄tāspoſtulaueris īnouari ꝓpt̓ ꝯͣdictionē eugubini ep̄i aſſerētis: h̓in ſuū p̄iudiciū redūdare nō fuit effectui mācipatū: ⁊ infra. Teigit̉ et p̄fati ep̄i ꝓcuratoribꝰ innr̄a pn̄tia cōſtitutis. b. baſilicexij. apl̓orū p̄ſbr̄o cardi. dedimꝰin mādatis: vt ſuꝑ amiſſiōe actenore pͥuilegioꝝ teſtes reciꝑetqͦs duceres ꝓducēdos. qͥ fideliter redegit in ſcriptis depoſitines. x. teſtiū iuratoꝝ qͦꝝ depoſttionibꝰ publicatis dicti ꝓcuratores ad ꝓducēdos teſtes ꝑ qͦsinductos a ꝑte aduerſa repellerēt: inducias poſtularūt: qͣs ſb̓eo tenore illis duximus ꝯcedēdas: vt apud ſe. apo. ꝓbarēt q̄bvellēt: vbi onus ꝓbatōis ꝑs altera ſubijſſet: ⁊ infra. Nos ꝟotā ꝑ depoſitōes teſtiū qͣꝫ aſſerticones qͥrūdā fratrū nr̄oꝝ liqͥdocognoſcētes talē dicti pͥuilegijfuiſſe tenorē: ꝙ videlꝫ cenobiūvr̄m nullo mediāte ad ro. eccl̓.ꝑtineret: ⁊ ꝙ non liceret alicuiep̄o eidē mōaſterio ⁊ eius eccleſijs excōicationē indicere vt fratres illic dn̄o ſeruiētes ab oī poteſtate liberi ro. ec. libertatꝭ gr̄ad potirent̉: ⁊ ꝙnulla in eis mētiodioce. ep̄i habeat̉. Illud etiā attēdētes: ꝙ cuꝫ tu fili abbas tꝑeceleſtini p̄deceſſoris nr̄i ad ipſius pn̄tiā acceſſiſſes: ipſe inſpectis eccl̓ie tue pͥuilegijs lꝫ excōicatꝰ ab eugubin. ep̄o dicereris:ē tāqͣꝫ nō ligatū admiſit ad oſculū: qd̓ p̄ſumit̉ nō feciſſe niſi monaſteriū vr̄m cogͦuiſſent ad ro.ec. ſpāliter ꝑtine̓ decernimꝰ pͥuilegiū illd̓ lucij pape qd̓ ſine rep̄hēſione bulle charte vel lr̄e apparebat qn̄ fuit nobis oſtēſumillius fuiſſe tenoris: cuius ꝑ depoſitōes teſtiū ⁊ aſſertōnes fratrū nr̄oꝝ noſcit̉ extitiſſe.Idem cathalanen̄. electo ⁊ abbati trium fontium. Innouatio priuilegiorū iusnon tribuit. ſed antiquum conſeruat. h. d. quo ad titulum.

X parte abbatiſſe ac ſororū iotren̄. eccl̓ie extitit intimatū ꝙ melden̄. ep̄s ꝯmiſſōisoccaſiōe cuiuſdā ꝑ lr̄as ad iudices delegatos obtēte: in qͣ nulg la mētio habebat̉ d̓ ipſaꝝ pͥuilegijs q̄ illas ⁊ eaꝝ eccleſias cleꝝ⁊ ppl̓m iotren̄. ad ap. ſe. nll̓o mediāte ſpectare declarāt: quorūh ipſe nō erat ignarus eas inceperit grauiter moleſtare obedientiā ab ipſis ac clero ⁊ ppl̓o iotrē.ſubiectionē oīmodā requirēdo⁊ infra. Uerū cū iudices ipſasvalde grauarēt ad apo. bn̄ficiūꝯuolarūt: ⁊ infra. Sed iudicesapo. nō deferētes nec fragilitati ſexus ꝯpatiētes earū in abbatiſſam excōicationis ⁊ in clerū ⁊in ppl̓m iotren̄. interdicti ſnīasꝓtulerūt. Sane cū iam nūcij iotren̄. eccl̓ie p̄dicta ⁊ alia in nr̄apn̄tia retuliſſent priuilegiū nob̓apl̓icū oſtēderūt: ꝙ ꝑ eccleſiaꝫiotren̄. ꝯſtabat ad roma. eccleſiiam ſpecialiter ꝑtinere. Nosaūt eoſdē nuncios ꝓpter appel.p̄dictam diutius detinētes: qͥatandē nullus apparuit idoneusreſpōſalis. qui partē defenſaretaduerſam: priuilegiū apo. ſe. eccleſie iotren̄. ꝯceſſum duximusī innouandū: ita tn̄ vt ꝑ innouationē ipſius eidē eccl̓ie nō plusiuris accreſcat qͣꝫ ꝑ priuilegia p̄deceſſorum noſtrorum obtinuit cum ꝑ hoc non nouum ei cōſcedere: ſed antiquum ius conſeruare velimus. Dem columbrien̄. epiſcopo Eccleſia vtens duplici priuilegio exemptōnis. licet ſuccumbat ex vno. pōt nihilominus exalio ſe iuuare ⁊ obtinere. nec tenet̉ exemptus promittere obedientiam dioceſano. vigore tamen exemptōis non poteſt ſinelicentia dioceſani eccleſiam cōſtruere in loco nō exempto. et ſiexēptus de facto ī loco nō exēpto cōſtruit eccl̓iā cedit iuri ep̄iUm olim ꝓpter queſtiones qͣs aduerſus priorem

poteſt innouari. h. d. ⁊ eſt caſus nota. in pͥma parte ponit̉ ꝓceſſus narratio: in ſcd̓a diffinitio. ibi: nos ꝟo. pōt etiā tercio ſūmari: ⁊ ſic vt in rubro. ⁊ nō eſt alibi caſus ita clarus. Ab.a Lucij: qd̓ poſtea fuit amiſſum: vt. jͣ. ſequit̉.b Onus. ideo em̄ iſti apud ſedē apo. teſtes ſuos ꝓduceredebēt: qꝛ ꝑs altera fuos etiā ibi ꝓduxit. vtſic hincinde ſerueturequalitas.c Fratrū: iſtis nōcredit̉ tanꝙͣ teſtibuscum iurati non fuerūt: qꝛ inducti nō fuerint teſtes: ſꝫ qꝛ ipſi viderant priuilegiū credit eis papa taꝙͣ fratribus ſuis ⁊ honeſtiſviris: ſed nō ꝓbationem ſed p̄ſumptionēinducūt ⁊ coadiuuātteſtes inductos.d Dioceſani: et iōnullū ius reſeruauitſibi ep̄o in mōaſterioillo exquo verba plene exceptōis continebant̉ in priuilegio illo: vt. sͣ. patet. ⁊ arg.sͣ. e. recepimus.e Ligatū: cum nōeſſet iudex ſuus. sͣ. deꝯſue. ad noſtraꝫ. ⁊. ij.q. j. in pͥmis. ⁊ ſic ip̄ofacto denūciauit ip̄mnō ligatū: ⁊ ſic ſnīanō ſuo iudice lata ſeruari nō dꝫ. sͣ. de iudi.at ſi clerici. ar. ꝯtra. jͣ.de ſen. ex. cum deſideres. §. j. ⁊. c. vlt. ⁊. c. ſialiqn̄. vbi de hoc.f Sine rep̄hēſiōehoc eſt no. dignū. ꝙ ſialiquis vult probareamiſſionē inſtrumētioportet ꝙ plura probet: videlicet tenoreꝫinſtr̄i. et p̄terea ꝙ ſiſine aliquo vicio quopoſſet argui falſitatisvt hic patet. ⁊ arg. (de fi. inſtru. l. vltī. ſednunqͣd legatus p̄t ꝓbare pari rōne amiſſionem inſtrumēti ſuelegatiōis. dico ꝙ nō.sͣ. de off. dele. cū in iure. ar. C. de mā. pͥn. l.vna. qꝛ non eſt aliqͥsibi ſuꝑior corā quo fieret ꝓbatio: al̓s tn̄ ſihoneſtus ⁊ notus eſſet pōt ⁊ dꝫ ei credi.ar. xcvij. diſ. nobiliſſimus. itē qn̄qꝫ ſufficitꝓbare tm̄ amiſſionēinſtri: licet alia nō ꝓbent̉. C. de ꝓba. ſi depoſſeſſione: ſꝫ hoc eſtin odiū illius qui fuit inſtr̄m furatus: al̓snō ſufficit ꝓbare ſolā amiſſionē: vt hic ptꝫ. C. de teſti. teſtiū.in fi. item ſi inſtr̄m fuit exhibitū in iudiciū ⁊ ei fides eſt impo

ſita. ſi poſtea ꝑdat̉ adhuc pōt aduerſarius inſtr̄m reprobar:p̄ſtito iuramento tamen ꝙ malicioſe hoc non opponat. Cedefide inſtru. l. vlti. ſi queras qualiter ꝓbatur ꝑditio inſtrum. enti. dic ꝙ ꝑ iuramentum illius qui ꝑdidit: argu. p̄di. l. ꝓxi. ſic etamiſſio aliarum rerum ꝓbatur ꝑ ſacramentum. C. vnde vi. ſiqn̄. ⁊ sͣ. qd̓ me. cau. c.vltimo. ⁊. ij. q. j. in primis. hac eam ratōnevidet̉: ꝙ ſi impetraſtilr̄as ad delegatos eteas amiſeris: ſi ꝓbaſamiſſionem: ⁊ tenorēlr̄arum: ꝙ fuerint ſine aliqua falſitate etſine vicio ſuſpitionisꝑ legiti mos teſtes qͥdiſcreti eſſent cognoſcere lr̄as de vicio falſitatis poſſet dici ꝙpoſtea poſſunt procedere argu. huius decre. Ber.irtę abba.X Primo ponit̉ appellantium cōqueſtio priuilegij productio: ⁊ de ipſius innouatōne deciſa petitio: in ſecūda ibi: nosautē. ip̄ius innouatō⁊ p̄ſtatio. Ab.g Nulla mentio:vn̄ videt̉ ꝙ lr̄e nō valebant. sͣ. de reſcript.cum ordinem.h Non erat ignarus vn̄ videbant̉ valere lr̄e cum ex certaſciētia veritas ſit ſuꝑpreſſa: ⁊ talis qua expreſſa lr̄as nō habuiſſet. sͣ. de reſcript. ſuꝑlr̄is. Uin.i Specialiter ꝑtinere. ⁊ ita ſentētie nōtenuerūt. tum qꝛ poſtappellationē: tum qꝛſpāliter ſedi apo. ſubiecte ſunt: ſic. sͣ. c. ꝓx.ſic. sͣ. de relig. do. cuꝫdilectus. vnde papaomittit alias ſententias tanꝙͣ nullas. vtsͣ. c. ꝓximo.k Innouandumſi ꝯtradictū fuiſſet tali innouationi. papanō ſtatim innouaſſetsͣ. c. ꝓximo.l Sed antiquumius. Nota ergo ꝙ ꝑinnouationē nihil iuris acquirit̉: ſed antiquum reſeruat̉: arg.xij. diſt. p̄ceptis. et. sͣ.de ꝯfir. vti. vel inuti.dilecta. ⁊. jͣ. eo. qꝛ intētionis.Habet multa dicta: ſed quo ad titulū. h. d. vt in rubro. Prima ꝑs narrat