LiberQuintu

a ipſoruꝫ depoſitionibꝰ exprimit̉euidēter: ⁊ infra. Un̄ ꝑs alteraꝓponebat ꝙ cū p̄dictus. b. ſciēter vſus fuerit lr̄is ſic falſatis debeat tāqͣꝫ falſarius oīno repelliverū nos attēdētes ꝙ ⁊ ſi cōſtaret ꝙ dicta clauſula lr̄is illis fuiſſet appoſita preter ꝯſcīam iudicū p̄dictorū. qꝛ tn̄ fides facta nobis nō fuit ꝙ dictꝰ. b. illā clauſublā appoſuerit vel ꝓcurauerit vtab alio poneret̉. vel etiā ꝙ ſcienter vſus fuerit lr̄is ſic falſatꝭ abhmōi falſitatis obiectu eundeꝫduximꝰ abſoluendū. maxīe cuꝫpoſtqͣꝫ ſibi hͦ obiectū fuit. p̄t̓miſerit vti eis. ⁊ īfra. Cū igit̉ ꝑ depoſitiones duorū teſtiuꝫ nobisconſtiterit ꝙ cōceſtio. p. facta p̄ceſſerit. quāqͣꝫ ꝓpter indignitatem eiuſdem meruit reprobaricōceſſionē poſtmodū. b. factamdirritam decernimus et inanem.¶ Quia vero cantor adeo īhoneſtū ſe habuit in hoc facto: vtprima donatione nō reprobataſecundā facere attentauit: et dignuꝫ ſit vt in eo quis puniat̉ ine quo viſus eſt deliquiſſe: in hoceius duximus varietatis inconſtantiā puniendā: vt cōcedendiſuccentoriā ip̄am hac vice nullāhabeat facultatē pn̄tium vobisaucͣte mādātes cōcedimꝰ quatenus eandeꝫ auctoritate nr̄a ſuffulti ꝑſone idonee aſſignetis.¶ Dem in concilio generali.¶ Cognoſcere de cā mrimoniali. Itē pnīas publicas ⁊ indulgētias concedere ſpectat ad dignitatē ep̄alem. Unde inferior

p̄latus de his ſe ītromittere nōdꝫ niſi eis cōpetat de iure ſpāli.M Ccedētibꝰ ad nos de diIuerſis mūdi partibꝰ ep̄orū querelis intelleximꝰ graues⁊ grandes quorūdā abbatū exs ceſſus qui ſuis finibus nō contenti manꝰ ad ea que ſūt ep̄alish dignitatis extendunt de cauſismr̄imonialibꝰ cognoſcendo. ini iungēdo publicas pnīas. concedendo etiā indulgētiarū lr̄as ⁊ſimilia preſumēdo. vn̄ cōtingitinterdū ꝙ vileſcit ep̄alis auctoritas apud multos. ¶ Uolētesigit̉ in his ⁊ ep̄oruꝫ dignitati etabbatū ꝓuidere ſaluti pn̄ti decreto firmiter ꝓhibemꝰ ne quisabbatū ad talia ſe preſumat extendere: ſi propriū voluerit periculum euitare. niſi forſan quiſqͣkeoꝝ ſpāli cōceſſiōe vel alia legitīa cā ſuꝑ hmōi valeat ſe tueri.¶ Onoriꝰ. iij. p. ti. ſancte prudentiane preſbytero cardi.¶ Ad reuelandū peccatorem ſiue peccatū in penitētia cōfeſſuꝫſacerdos cōpelli non poteſt.¶Ilectus filius Iohānespreſbyter expoſuit cōquerendo ꝙ rectores fraternitatisvrbis ip̄m ad reuelanduꝫ fureset quod ſuper quodā furto ſibitanqͣꝫ ſacerdoti fuerat reuelatūvel ad ſatiſfaciendū exinde dānum paſſo artare uitētes in euꝫniſi alterū premiſſorum efficerettulerunt ſententiam interdicti.Quia igit̉ ꝑnicioſum eſſet p̄dictum preſbyterum ſibi talitercredita reuelare ac cogi ad id

a ¶ Depoſitionibꝰ. vt. sͣ. de elec. cū dilectꝰ. no. ergo ꝙ iudex d̓eo qd̓ fit corā eo pōt in teſtem duci. b. b ¶ Uel ꝓcurauerit.ſi. sͣ. de reſti. ſpo. cū ad ſedē. in fi. lꝫ em̄ iſte obtinuerit lr̄as ⁊ vſusfuerit eis: nō tn̄ p̄ſumit̉ ꝙ eas falſauerit. ſicut nec ibi preſumit̉vi deieciſſe. lꝫ ipſe poſſideret ⁊ aduerſarij ꝓbaſſent ſe expulſosdolus em̄ nō ex p̄ſumptionibus ſed ex ꝑſpicuis indicijs ꝓbari dꝫC. de do. dolum. vn̄ qͥdolū allegat dolū probare tenet̉. ff. de ꝓba.quotiens. §. qui doloſed ꝯͣ arg. habes. sͣ. decri. fal. ad falſarioruꝫ.vbi dr̄ ꝙ poſtqͣꝫ literiſfalſis vſus fuerit. nonpoterit p̄tendere excuſationē ⁊ hic vſus eſtfalſis lr̄is nec tn̄ ex hͦpunitur. ſo. illud ſpāle ē in lr̄is dn̄i pape q̄prius diligēter examinande ſunt: nec penaad lr̄as aliorū p̄latoextendit̉. īmo ⁊ aliudſpāle eſt in illis quodnō in alijs. qꝛ ibi tradit̉ curie ſeculari ſtatim ſed alij nō traduntur. c ¶ Poſtmodūvnde non valuit pͥmanon caſſata: ſic. sͣ deconceſ. preben. ad electioneꝫ. in fi. ſed quidſi prima nulla fuiſſetipſo iure puta quia ꝑſona fuit īdigna ⁊ ſcieter electa nunquid valuiſſet ſecunda videtꝙ ſic. sͣ. de elec. bone. j⁊ sͣ. de appel. cōſtītutis. et. sͣ. de iurepa. illud. c. cū laici: ſed contrariū eſt verū ꝙ nonvalet ſecūda quia ip̄oiure priuatus fuit eligēdi pateſtate illa vice vnde ſecūda nō valet: sͣ. de elec. cum incunctis: et. c. cum vintonen̄. ⁊. c. ſcriptuꝫ. infi. sͣ. de ſupplen. neg.p̄la. licꝫ. ⁊. c. vlt. ſed. c.illa illud. ⁊. c. cuꝫ iaicicōtradicere videnturquia ibi ab eadeꝫ ꝑſona facta fuit pͥma conceſſio ⁊ ſecunda. ⁊ tamen tenuit ſecūde. Sed ibi illa cōceſſio pͥma facta fuit de re non vacante. quare nulla preterita laicis variare licet: ſed non clericis. ſed hic non fuit priuatus ipſo iure:qꝛ nō fuit notoriū pͥmā nō tenuiſſe. ⁊ ideo priuat̉ per ſnīam. qꝛforte ignorauit ipſum talem fuiſſe ⁊ nō licuit ei variare. ber.d ¶ Irritā: ergo fuit hec ſecūda electio irrita ipſo iure: vt videt̉ per hanc lr̄am qd̓ eſt verū quia prima nō caſſata: ſecundanō potuit nec debuit attentari: etiā ſi prima ipſo iure nulla fuiſſet: vt dictū eſt in ꝓxi. no. qꝛ functus erat officio ſuo eligendoillū. p. ⁊ ſic ſuccentoria nō vacabat. vnde iſte. b. electus fuit addignitatē nō vacantē quare nulla fuit electio: ar. ꝯͣ. ff. de verbo.obli. ſi dari ſtipuler. vbi pendente prima ſtipulatione que elidipoterat: tenet ſecūda ſtipulatio: ſed valde ſunt iſta diſſimilia.itē ſignat̉ ꝯtrariū huic verbo irritā. sͣ. de elec. conſiderauimus⁊. c. auditis. ⁊ ibi vtraqꝫ caſſat̉. hic ꝟo diuerſus eſt caſus: ibi facte fuerūt electiones a diuerſis partibus: hic ab vna et eadem

ſꝑſona que variare non potuit. vt dictuꝫ eſt. e ¶ In quo:. ſics. de tem. or. lr̄as. ⁊ sͣ. de iure pa. paſtoralis. ⁊ sͣ. de cle. excō. mi.poſtulaſtis. f ¶ Hac vice tm̄. sͣ. de elec. cū in cunctis. ⁊. c. cumvitonen̄. vnde ſi iſtorum electio quibus ſcribitur non habereteffectum. ſtatim poſſet iſte eligere. Bern̄.Ccedentibus.¶ Abbates demr̄imonijs cognoſcere ⁊ publicas pnīas īiungere ⁊ lr̄as indulgentiarū cōcedere nōpn̄t: niſi eis competatde iure ſpāli. h. d. velſic ⁊ generalius vt inrubro. pͥmo ponit epiſcopoꝝ querelam cuiſecūdo ꝓuidet ibi volentes. ab. ſi.g ¶ Non cōtenti: cūquilibet ſuis finibꝰ cōtentus eſſe debeat. necterminos patrū tranſgrędi debeat. ſupra deſepult. c. j. et. ix. q. ij. c.jͣ. et. c. ſeq. ad idē equepoſſunt induci. xxiij. ꝙj. c. j. ⁊ sͣ. d̓ ſta. mona.recolentes.h ¶ Dignitatis: queenumerant̉. lxviij. di.ꝙͣuis corep̄is. ⁊. c. corep̄i: ⁊ ſic videt̉ ꝑ hanccōſtitutionē ꝙ cognitio cauſarum mr̄imonialiū ad ep̄m de iurecōi ſpectat: ar. xxxv. ꝙvj. multorū. ar. ꝯͣ. sͣ. d̓cōſan. ⁊ affi. ex lr̄is. dicas ꝙ alij p̄lati qui cognoſcūt de cauſis mr̄imōialibꝰ: ſiue ſint abbates ſiue alij faciuntex cōſuetudine p̄ſcripta ſiue ſpāli conceſſione ẜm ꝙ hic in fi. dicit. argu. sͣ. de reſcrip.auditis alias de iurecōi ad ſoluꝫ ep̄m hocſpectat vt hic patet: ⁊l. diſtin. in capite. ⁊ sͣ.de offi. or. c. j. ber.i ¶ Publicas penitentias. hoc ad ſolumep̄m ꝑtinet. l. di. in capite. k ¶ Legitimaputa cōſuetudo p̄ſcripta que dat iuriſdictionē. sͣ. de offi. archi. c. vlti. ⁊ sͣ. de preſcrip. auditis. sͣ. de fo. compe. cū contingat. sͣ. de offi. or di. irrefragabili.Ilectus. ¶ Primo ponit̉ querela preſbyteri cui ſecundo ꝓuidet expreſſa cā ibi. qꝛ igit̉. ab. ſi. l ¶ Reuelare.ad hoc cogi nō poterat: qꝛ ẜm leges nemo pōt compelli. ad furem indicandū. ff. de preſcrip. ver. ſolent. ⁊. ff. de condi. ob. tur.cau. ideꝫ. §. ſi tibi. ar. sͣ. de fur. qui cum fure. ſed ibi ſoluit̉ ſꝫ aliarōne nō debuit compelli. quia qui peccatorē in pnīa confeſſuꝫpublicat: ꝑ mūdū cōpellit̉ peregrinari. vt dicit decre. de peni.di. vj. ſacerdos. hodie vero deponi dꝫ ⁊ in monaſteriū detrudijͣ. de peni. ⁊ re. oīs: ſed nunquid ille ſacerdos fuit ſuſpenſus: qͥanō faciebat quod alterū precipiebat̉. videt̉ ꝙ ſic. xj. q. iij. ſnīa. ſꝫnon videtur duplici de cauſa: quia ipſe non ſciebat furtum illud vt hō ⁊ de tali pōt intelligi ꝯtrariū ſignatū. sͣ. de fur. qui cūfure. ſed vt deus. sͣ. de offi. ordi. ſi ſacerdos. ⁊ in hoc maior eratipſis rectoribꝰ. ar. xciij. di. c. vlti. ⁊. xciiij. diſt. c. j. qui dei legatōe