Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und mit Additiones des Hieronymus Clarius
Seite
CCCXLVIIIr
Einzelbild herunterladen
 

De exceſſibus prelatorum

CCCXLV III

tūc ep̄o vercellē. acceſſiſſetis viſitatiōis officiū īpleturi albiganē. ep̄s int̓ cetera q̄ ꝓpoſita fuerāt ꝯͣ ip̄m ore ꝓpͥo ē cōfeſſus: ꝙcū qͥdā ī villa qͣdā ad eiꝰ iuriſdictionē ſpectāte īfamaret̉ de furto ⁊ idē illud īficiaret̉ oīno offea rēs ꝙ cādētꝭ ferri iudicio ſe purgaret ⁊ vt ſuſpendio puniret̉ ſideficeret ī eodē: dictꝰ ep̄s reqͥſiuit a iudice qͥd ſuꝑ hͦ videret̉ eidē ⁊ cū iudex rn̄diſſet vt fieret ſicut fur ipſe dixerat. ferrū cādēsin ipſiꝰ pn̄tia ep̄i eſt allatum qd̓cū accepiſſet fur ille cōbuſtus ē.vn̄ iudex pauefactꝰ qͥd ſibi ſuꝑꝑ hoc videret̉ ꝯſuluit ep̄m memoratū. Qui rn̄dit ꝙ ſi fur ſic euaderet malū eſſet qͣꝫqͣꝫ ſe affirmetcſe ꝟbis talibꝰ vſum fuiſſe. auditis qͣꝫtus eſt clamor ppl̓i. oēs dicūt malū eſt ſi ſic euaſerit īpunitus. ⁊ ſic ep̄s ⁊ iudex villā ip̄amcū multitudīe ſūt īgreſſi. in qͦrūpn̄tia p̄dictꝰ fur ē ſuſpēſus. propter qd̓ ip̄m cuꝫ lr̄is vr̄is ad ſe.ap. deſtinaſtis. ſed idē nihil ſuꝑhis ꝓpoſuit corā nobis nec lr̄aſvr̄as vidimꝰ. lꝫ idē. ſe nobis illas aſſerat pn̄taſſe qͥnīmo cū dilectꝰ archiep̄s ad ſe. ap. acceſſitqͥ nobis hmōi rei ſeriē plenariedīdicauit: idē ep̄s a nr̄a diſceſſitpn̄tia ⁊ ꝑquiſitꝰ nō potuit īueniri: Nos aūt qꝛ idē ep̄s n̄ ſoluꝫī iudicio cādētis ferri. verūetiāf ī furis ſuſpēdio gͣuit̓ noſcit̉ deliqͥſſe cū his nō tm̄ aucͣtem p̄ſtiterit verūetiā p̄ſentiaꝫ exhibuegrit corꝑaleꝫ ip̄m indignum altahris mīſterio reputamꝰ. Cū igit̉pōtificale officiū ſine altaris miniſterio non valeat adimpleri.ī mandamꝰ quatenꝰ vt ep̄atui cedat moneatis eūdē alioqͥn ip̄mab albiganen̄. eccl̓ia amouētesfaciatis eidē ꝑ electioneꝫ canonicā de ꝑſona idonea ꝓuideri.

Dem archiepiſcopo ⁊ maioris monaſterij et ſancti iuli. abbatibus turon̄. Collatio beneficij facta indigno occulta caſſari debet. ⁊ cōferens ſecundo ante caſſationēprime collationis priuari debetea vice poteſtate conferendi. Nter dilectos filios. b. etp. canonicos pictauen̄. ſuper ſuccētoria pictauen̄. eccleſieqōne ſuborta vtroqꝫ aſſerēte ſuccentoriā ipſam ſe per pictauen̄.cātorē ad quē eiꝰ donatio ꝑtinebat canonice aſſecutuꝫ: ⁊ infra. Nos igit̉ atteſtationibꝰ vtriuſqꝫ ꝑtis īſpectis īuenimꝰ eē ꝓkbatū eūdē. p. publicū aleatoreꝫeē ac vſurariū manifeſtū vtpol te qui. xj. denarios pro. xij. mutuauerat ī ludo: vn̄ lꝫ ad palliādū tāte p̄ſūptiōis exceſſum propoſuerit ꝙ hͦ fecerit iuxta cōſuetudinē gallicorū clericoꝝ qͣ ferevniuerſi clerici mutuāt ſic freq̄nter ⁊ ludūt. nos tn̄ qui ex officijnr̄i debito peſtes hmōi extirpain re ꝓponimus atqꝫ ludos voluptuoſos occaſiōe quoꝝ ſub quadā curialitatis imagine ad diſn ſolutionis materiā deuenit̉ penitus īprobamꝰ excuſatiōꝫ p̄dictā q̄ ꝑ prauā cōſuetudinē quecorruptela dicēda ē palliat̉ friuolā reputātes. cū ī illis magisplectibil̓ ſit offēſaſ ꝑ qͦs ad excuſandas excuſationes in culpisp delinquēdi aucͣtas vſurpat̉ qd̓circa eundē. p. de ſuccētoria factū eē dinoſcit̉ ꝓpt̓ indignitatē⁊ vilitatē ipſiꝰ duximꝰ irritādūcū ꝑſonis vilibꝰ ⁊ indignis porq te dignitatis patere nō debeantiuxta legitimas ſanctiones. Preterea ꝯͣ p̄fatū. b. fuit manifeſte ꝑ teſtes ꝓbatū ꝙ de conſcīa iudicū vltīa clauſula īſertanō fuerat in lr̄is eorūdē ſicut in

S p5et ſacerdotali ⁊ adminiſtratione ep̄atus remoueri vel tercio ⁊breuius vt in rubro. prima ꝑs narrat factū. ſecūda diffiniendocōmittit ibi: nos aūt. ab. ſi. a Candentis. hec purgatio prohibita eſt. sͣ. ne cle. vel mo. ſnīam. ⁊. jͣ. de pur. vul. ꝑ totū. vn̄ hocſolo ꝙ in hoc cōſenſit. fuit puniēdus. b Conſuluit. nō probibet̉ hic qͥn ep̄i poſſint dare cōſiliū principibus in criminibꝰ.xxiij. q. vlt. peſſimā. infi. nā clericus pōt dare cōſiliū ita conſiliuꝫin genere dicendo fures talit̓ puniēdi ſuntar. v. q. vj. delatori. dūtn̄ potiꝰ oꝑa cōſulētisꝙͣ ſuggeretis fungat̉.⁊. ff. de qōne. l. j. qͥ qōnē. itē licite p̄n̄t clerici querelā iudicibꝰ deferre de furibus ciuiliter: arg. xxiij. q. v. nonvos: ⁊ sͣ. de homi. ponulaſti. ⁊ licꝫ aliqͥs reſpondeat de facto furis extra iudiciū. licetille fur puniat̉ nō imputat̉ illi. sͣ. de homi.tua. hic em̄ expreſſit fines cōſilij dicēdo malū eſt ſi fur ſic euadat⁊ pn̄s fuit in ſuſpendio. c Talibꝰ verbis: que ſequūtur auditis ⁊cͣ. d A noſtra diſceſſit. vnde perinde eſt ac ſi nō veniſſet. sͣ. de iudi. c. j. ⁊. xj.q. iij. certū eſt: aut etiam ſi latitaret poſt colūnas. ff. ex qui. ca. inpoſ. eatur. fulciniꝰ. Sillud ſcienduꝫ. ⁊ sͣ. vtlit. nō conteſ. qm̄. §. j.e Perquiſitꝰ: no.ꝙ ſufficit abſentem requiri licet ꝑemptoriūad eiꝰ noticiā nō ꝑuenerit. ff. de do. ⁊ cōtu.cām que. c. vlti. ⁊ sͣ. d̓cle. nō reſi. ex tue. C. d̓iudi. ꝓperādū. §. et ſiquide. ff. de enic. ſi ꝟo⁊. l. ſi dictū. §. ſi pn̄te.⁊. ff. loca. itē querit̉. §exercitu. ar. ꝯͣ. sͣ. vt li.nō cōteſ. qm̄. §. ij. ⁊. ff.que ſen. ſine appel. reſcind. l. j. §. cuꝫ ex eo.nō em̄ ſtatim ꝯtumaxvidet̉ qui vocem preconis nō exaudit. ff. d̓in inte. reſtit minor. l.pe. que incipit diuus⁊. C. quō ⁊ qn̄ iudex.ea q̄. ⁊. iij. q. ix. caueātſꝫ certe ibi non tenuitſnīa quia ibi reus nō fuit citatus. Io. hic em̄ citatus venit ad pͥceptū inquiſitorū ⁊ cōtumaciter receſſit: ⁊ adhuc papa mādatvt moneat̉. f Noſcit̉ deliquiſſe. relatione iudicuꝫ quibuscredit̉. xviij. di. de cōcilijs. donec ꝓbet̉ ꝯͣriū. sͣ. de teſti. cuꝫ a nobis. b. g Corporalē. vnde incidit in illā cōſtitutionem. sͣ. necleri. vel mo. ſnīam. ⁊ auctoritate preſtādo ⁊ pn̄tiā: vnde merito deponi debuit: quia fuit homicida. sͣ. de homi. ſignificaſti. ij

⁊. sͣ. de cle. pug. in duello. c. ij. l. di. ſi quis viduā. qꝛ nō refert anfacto vel cōſilio ſeu auctoritate fiat homicidiū vt ibi dicitur.h Miniſterio: at. ꝙ nō pōt qͥs eſſe ep̄s niſi primo fuerit ſacerdos: de hoc dixi. sͣ. de cle. per ſal. ꝓmo. c. vno. l Cedat.Cum propter culpaꝫ ſuam factus ſit irregularis. al̓ias enim ſieſſet impotens daret̉ei coadiutor. vij. q. j.ꝙͣuis triſte. vi.Vter. AbRobtinēda dignitate repellit̉ vſurariꝰ⁊ publicus aleator. h.d. vel ſic vt in rubro:diuiditur nam primonarrat deciſe factum.ſecūdo diffinit ibi. nosigitur que ſubdiuidit̉nam primo diffinit dep. ſecunda de. b. terciade cantore. ſecūda ibi:preterea. tercia ibi. qͥavero. ab. ſi.k Aleatoreꝫ. quodhodie prohibetur. sͣ.de vi. ⁊ honeſt. cle. clerici: tamē videt̉ ꝙ ꝓpter hoc nō debet priuari iure ſuo ſi velletſe corrigere. xxxv. diſ.c. j. idem videt̉ de vſura. lxvij. di. c. j. ſꝫ aliudeſt in obtētu aliud inobtinēdo ꝓpter vſurāindiſtincte repellit̉ abobtinēdo. lxvij. diſ. depetro. ⁊ hic. ſed in obtento bn̄ficio pōt ep̄sfacere gr̄am ſi ſe libēter corrigat. de iure tamen pōt deponi. xiiij.q. iiij. ſi quis oblitus ⁊c. qm̄ multi.l. Xj. ꝓ. xij. hec vſura centeſimā excedit:quoniam illi in annoſorti adequatur. C. devſuris. eos. ff. de con.inde. ſi non ſorteꝫ. hicvſura vna die poſſetexcedere ſortem.m Voluptuoſos:conuiuij tamen cauſaludere licet. ff. de aleato. quod in cōuiuio.n Deuenitur: eſtergo ludus noxius cūeffectu in culpa. ff. adl. aquil. nam ludus.o Cxcuſandas:hec verba poſita ſuntxvj. q. j. predicator: etſupra de conſuetudip Auctoritas vſurpatur. qui peccatum ſuum defendit aune. quanto.ctoritate ſeu conſuetudine magis peccat. et ideo magis puniridebet. xxxiij. q. iiij. nemo. et hic. et de peniten. diſtinc. vj. ca. j. infi. Bernardus.q Dignitatis. argu. ꝙ ſuccentoria eſt dignitas.

X 4