BeatiGregorijpape

rientē iungat: nec ſermonē conſolationisex cuiuſlibet eoꝝ ore percipiat. Sed cumin morte cōſtitutus fratres exquiſierit: eiſuus carnalis frater dicat: quia per aureos quos occultatos habuit: a cūctis fratribus abominatus ſit: vt ſaltē in morte deculpa ſua mentē ipſius amaritudo tranſuerberet: atqꝫ a peccato qd̓ perpetraueratpurgēt. Cū ꝟo mortuꝰ fuerit: corpꝰ ī cimiterio nō ponat̉: ſed qͦlibet foſſaꝫ in ſterquilino facite in ea corpus eius proijcite: ibiqꝫ ſuper eū tres aureos quos reliquit iactate om̄es ſimul clamantes: pecunia tuatecū ſit in perditiōe: ⁊ ſic eum terra operite. In quibus vtriſqꝫ rebus vnā moriētibus: alterā vero volui prodeſſe fratribusviuentibus vt et illū amaritudo mortis aculpa ſolubilē faceret: ⁊ iſtos auaricie tāta damnatio terreret: atqꝫ a culpa prohiberet. Quod ita factū eſt. Nam cū iſdemmonachus perueniſſet ad mortē: atqꝫ anxie ſe quereret cōmendare fratribꝰ ⁊ nullus ei a fratribus applicare ⁊ loqui dignaret̉: ei carnalis frater cur ab om̄ibus fratribus eſſet abhominatus: indicauit. Quiprotinus de reatu ſuo vehemēter ingemuit: atqꝫ in ip̄a ſua triſticia ē corpore exiuitqui ita eſt ſepultꝰ vt dixerā. Sed fratresom̄es ex eadem ſentētia conturbati: ceperunt ſinguli extrema queqꝫ ⁊ vilia: ⁊ queeis habere regulariter licuerat ad mediūproferre vehemēterqꝫ formidare: ne quidapud eos eſſet vnde reprehēdi potuiſſentCum vero poſt mortē eius triginta iaꝫ eſſent dies euoluti: cepit animus meus defuncto fratri cōꝑati: eiuſqꝫ cū dolore graui ſupplicia penſare: ⁊ ſi qd̓ eſſet ereptionis eius remediū querere Tūc vocato adme eodē Precioſo monaſterij mei prepoſito triſtis: dixi: Diu eſt ꝙ frater ille quidefunctus eſt in igne cruciat̉. Debemusei aliquid charitatis impendere: ⁊ eū quātum poſſumus: vt eripiat̉: adiuuare. Uade itaqꝫ: ⁊ ab hod ierna diebꝰ triginta cōtinuis offerre ꝓ eo ſacrificiū ſtude vt nullus om̄ino pretermittat̉ dies quo pro abſolutiōe illius hoſtia ſalutaris non offera

tur. Qui protinus abſceſſit ⁊ paruit. Nobis autē alia curantibus atqꝫ dies euolutos non munerātibus iſdeꝫ frater qui defunctus fuerat: nocte quadā fratri ſuo germano cupioſo per viſionē apparuit. Quēille cum vidiſſet: inquiſiuit dicēs: Quideſt frater? Quomodo es? Cui reſpondit:Nūcuſqꝫ male fui: ſed iā modo bene ſumquia hodie cōmunionē recepi. Quod iſdem Cupioſus pergens protinus indicauit fratribus in monaſterio. Fratres vero ſoliciti computauerūt dies: ⁊ ip̄e diesextiterat quo pro eo viceſima oblatio fuerat impleta. Cunqꝫ ⁊ Cupioſus neſciret:quid pro eo fratres agerēt: ⁊ fratres ignoraſſent: quid de illo Cupioſus vididiſſet:vno eodēqꝫ tempore dū cognoſceret: illeiſti quid egerant: atqꝫ iſti cognoſcerēt: ille quid viderat cōcordantes ſimul viſiōe⁊ ſacrificio res aperte claruit: quia frater:qui defunctus fuerat: per ſalutarē hoſtiāeuaſit ſuppliciū.Petrus.Ira ſunt valde que dicis: ⁊ nō meIdiocriter leta.¶ De vita et tranſitu Caſſianiepiſcopi. ¶ Capitulū. LV.¶ Gregorius.Ęnobis in dubiū veniant vernba mortuorū. confirmāt hec facta viuentiū. Nam vir vite venerabilis Caſſius Nermenſisepiſcopus: qui quotidianū offerre cōſueuerat deo ſacrificiū: ſeqꝫ in lachrymas inter ip̄a ſacrficiorū archana mactabat: mādatum domini per cuiuſdaꝫ ſui viſionemp̄ſbyteri ſuſcepit dicens: Age quod agisoperare quod operaris. Non ceſſet pestuus nō ceſſet manus tua. Natale apoſtolorum venies ad me: ⁊ tribuam tibi mercedem tuam. Qui poſt annos ſeptē ipſonatalicio apoſtolorū die: cum miſſarū ſolennia peregiſſet: ⁊ myſteria ſacra cōmuuionis accepiſſet: e corpore exiuit.