DialogorumliberIIII

I culpe poſt mortē inſolubilesnō ſunt: multū ſolet animas etiam poſt mortē oblatio ſacre hoſtie ſalutaris adiuuare: ita vthoc nonunꝙͣ ip̄e defunctoꝝ aīe expeterevideant̉. Nam p̄dictus Felix epūs a quodā vite venerabilis p̄ſbytero: qui vſqꝫ ante bienniū vixit: ⁊ in dyoceſi Sentūcelenſis vrbis habitabat atqꝫ eccleſie beati Iohānis: que in loco qui dicit̉ Tauriana: ſita eſt: preerat: cognouiſſe ſe aſſerit qd̓ iſdem p̄ſbyter in eodē loco: in quo aque calide vapores nimios faciūt quotiens corporis neceſſitas exigebat lauari cōſueuerat: vbi duꝫ die quadā fuiſſet ingreſſus:inuenit quendā incognitū virū ad ſuū obſequiū preparatū: qui ſibi de pedibus calciamēta abſtraheret: veſtimēta ſuſciperet⁊ exeūtia caloribus ſabana preberet: atqꝫomne miniſteriū cū magno famulatu perageret. Cūqꝫ hoc ſepiuſ fieret: iſdē preſbyter die quadā ad balnea iturꝰ intra ſemetip̄m cogotās dixit: Viro illi qui mihi ſolet tam deuotiſſime ad lauandū obſequi:ingratus apparere nō debeo: ſed aliquidme neceſſe eſt ei ꝓ munere portare. Tūcduas ſecū oblationū coronas detulit: quimox vt peruenit ad locū: hominē inuenitatqꝫ ex more eius obſequio in oībus vſuseſt. Lauit itaqꝫ ⁊ cū iam veſtitus voluiſſet egredi hoc qd̓ ſecū detulerat obſequēti ſibi viro ꝓ benedictiōe obtulit petens:vt benigne ſuſciperet: qd̓ ei gratia charitatis offerret. Cui merēs afflictuſqꝫ reſpōdit: Mihi iſta quare das pater? Iſte panis ſanctus eſt: ego hūc manducare nonpoſſum: ego etem̄: quē vides: huius locidn̄s aliquādo fui: ſed pro culpis meis hicpoſt mortē deputatus ſum. Si autē mihipreſtare vis om̄ipotenti deo offer hūc panē: vt pro peccatis meis interuenias. Ettunc exauditū te eſſe cognoſce: cū hūc adlauandū veneris: ⁊ me minīe reppereris.In quibus verbis diſparuit: ⁊ is qui homo eſſe videbat̉ euaneſcendo innotuit: qꝛſpiritus fuit. Iſdē vero p̄ſbyter ebdomada cōtinua ſe pro eo in lachrymis afflixit:

ſalutarē hoſtiā quotidie obtulit: ⁊ reuerſus poſt ad balneū eum iam mīme inuenit. Qua ex re quantū ꝓſit animabus immolatio ſacre oblatiōis oſtendit̉ quandohanc ⁊ ip̄i mortuoꝝ ſpiritus a viuētibuspetūt: ⁊ ſigna indicant: quibus per eā abſoluti videantur.De fratre Iuſto medico procuius anima continuis trigintadiebus oblatum eſt ſacriſiciumaltaris:¶ Capitulum. LIIII.Eqꝫ hoc ſilendū puto qd̓ actuꝫī meo monaſterio an̄ hoc triēinum reminiſcor. Quidā namqꝫmonachus Iuſtus nomīe: me-dicina arte fuerat imbutuſ: qui mihi in eodem monaſterio cōſtituto ſedule obſequiatqꝫ in aſſiduis egritudinibus meis excubare cōſueuerat. Hic itaqꝫ languore corporis preuētus ad extremū deductus eſt.Cui in ip̄a ſua moleſtia frater germanusnomīe Cupioſus ſeruiebat: qui ip̄e quoqꝫ nūc in hac vrbe per eandē medicine artem temꝑalis vite ſtipendia ſectat̉: ſed p̄dictus Iuſtus cū iaꝫ ſe ad extremū perueniſſe cognouiſſet: eidē Cupioſo fratri ſuoquia occultatos tres aureos haberet innotuit. Qd̓ nimiꝝ fratribus nō potuit celari: ſed ſubtiliter indagātes: atqꝫ illiusom̄ia medicamēta perſcrutātes: eoſdemtres aureos inuenerūt abſconſos in medidicamine: qd̓ mox vt mihi nūciatū eſt: tantū malū de fratre qui nobiſcū cōmunitervixerat eqͣnimiter ferre nō valui. Quippe quia eiuſdē mei monaſterij ſemꝑ regula fuerat: vt cūcti fratres ita cōmuniter viuerēt: quatenus eis ſingulis nulla haberi ꝓpria liceret nimio terrore percuſſus:cogitare cepi: vel quid ad purgationē morientis facerē: vel quid ad exemplū viuētibꝰ fratribꝰ ꝓuiderē. Precioſo igit̉ eiuſdē moaſterij p̄poſito ad me accerſito dixiUide ⁊ vt nullus ex fratribus ſe ad eū mo