Druckschrift 
Dialogorum libri IV
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

DialogorumliberIIII

functus eſt. Cūqꝫ ſepulture traditus fuiſſet: per longū tempus cūctis vidētibꝰ deſepulchro illius flāma exijt: ⁊ tam diu oſſa eius cōcremauit: quouſqꝫ om̄e ſepulchrū ꝯſumeret: ⁊ terra que in tumulū collecta fuerat: defoſſa videret̉. Quod videlicet om̄ipotens deus faciēs oſtendit: qͥdeius anima in occulto pertulit: cuius etiam corpus ante humanos oculos cōſumpſit. Qua in re nobis quoqꝫ hec audiētibus exemplū formidīs dare dignatuſ eſt:quatenus ex hac ꝯſideratiōe colligamusquid aīa viuens ac ſentiēs pro reatu ſuopatiat̉ ſi tanto ignis ſupplicio: etiā inſenſibilia oſſa concremant̉.An boni bonos in regno: ⁊ mali malos in ſupplicio agnoſcāt. Capitulū. XXXII. Petrus.Oſſe velim: vel ſi boni bonosnin regno: vl̓ mali malos in ſuꝑplicio agnoſcant. Gregorius.Uius rei ſentētia in verbis eſt dohminicis: quā lam ſuperius protuVlimus: luce clarius demōſtrata.In quibꝰ dum dictū eſſet: hō erat diues⁊ induabat̉ purpura ⁊ byſſo: ⁊ epulabat̉quotidie ſplēdide: ⁊ erat quidā mendicꝰnomīe Lazarus: qui iacebat ad ianuā eiꝰvlceribus plenus: cupiēs ſaturari. de micis: que cadebāt de mēſa diuitis: ⁊ nemoilli dabat. Sed ⁊ canes veniebāt ⁊ lingebant vlcera eius. Subiūctum eſt ꝙ mortuus Lazarus portatus eſt ab angelis inſinū Abrae: ⁊ mortuus eſt diues: ⁊ ſepultus eſt in inferno. Qui eleuās oculos ſuos cū eſſet in tormētis vidit Abraā a longe ⁊ Lazarum in ſinu eius. Et ip̄e clamauit dicens: Pater Abraā: miſerere mei:⁊ mitte Lazarū vt intingat extremū digiti ſui in aquā: ⁊ refrigeret linguā meam.quia crucior in hac flāma. Cui Abraā dixit: Fili recordare: quia recepiſti bona invita tua: ⁊ Lazarꝰ ſimiliter mala. Diuesautē iam ſpem de ſeip̄o ſalutis nō habēs

ad promerendā ſuoꝝ ſalutem cōuertit̉ dicens: Rogo te pater: vt mittas eū in domo patris mei. Habeo em̄ quīqꝫ fratres:vt teſtet̉ illis ne ⁊ ip̄i veniant in locū hūctormentoꝝ. Quibus verbis aperteʳ declarat̉: quia ⁊ boni bonos: et mali maloscognoſcūt. Si igitur Abraā Lazarū minime cognouiſſet: nequaꝙͣ ad diuitem intormentis poſitū de tranſacta eius cōtritione loqueret̉ dicens: ꝙ mala receperitin vita ſua: ⁊ ſi mali malos nō cognoſcerent nequaꝙͣ diues in tormentis poſitusfratrum ſuoꝝ etiam abſentiū meminiſſet.Quomodo em̄ preſentes nō poſſet agnoſcere: qui etiā pro abſentiū memoria curauit exorare. Qua in re illud quoqꝫ oſtendit̉ ꝙ nequaꝙͣ ipſe requiſiſti: ⁊ quia bonimalos: ⁊ mali cognoſcūt bonos. Nam diues ab Abraā cognoſcit̉ cui dictū eſt: Recepiſti bona in vita tua: ⁊ electus Lazarus a reprobo eſt diuite cognitus: quemmitti precat̉ ex nomine dicēs: Mitte Lazarū vt intīgat extremū digiti ſui in aquā⁊ refrigeret linguā meā: in qua videlicetcognitiōe vtriuſqꝫ partis cumulus retributiōis excreſcit: vt boni amplius gaudeant: qui ſecū eos letare conſpiciūt: quosamauerūt. Et mali dum cū eis torquent̉:quos in hoc mundo deſpecto deo dilexerunt: eos nō ſolum ſua: ſed etiā eoꝝ penaconſumat. Fit autē in electis quoddā mirabiliꝰ: quia nō ſoluꝫ eos agnoſcūt: quosin hoc mūdo nouerāt: ſed ⁊ inuiſos ac incognitos recognoſcūt bonos quos nunꝙͣviderūt. Nam cū antiquos patres in illaeterna hereditaie viderint: eis incognitiper viſionē non erūt: quos in opere ſemꝑnouerūt. Quia enim illic omnes cōmuniclaritate deū conſpiciūt. Quid eſt qd̓ ibineſciāt: vbi ſcientē omnia ſciūt?De religioſo quodā morienItē: qui prophetas vidit:¶Capitulū. XXXIII.Am quidam noſter religioſusvir: ⁊ vite valde laudabilis: cūante quadriēniū moreret̉: ſicut