BeatiGre goripape
bene in ſacra veraciqꝫ hyſtoria figuratīanarratiōe deſcribitur que ait: Ꝙ Axa filia Caleph ſedens ſuper azinū ſuſpirauitCui dixit pater ſuus: Quid habes? At illa reſpōdit. Da mihi benedictionē: terrāauſtralē ⁊ arentē dediſti mihi: iunge ⁊ irriguā. Dedit ei pater ſuus irriguū ſuperius ⁊ irriguū inferius. Axa quippe ſuperazinū ſedet: cū irratiōabilibus carnis ſuemotibus anima preſidet. Que ſuſpirās apatre terrā irriguā petit: quia a creatorenoſtro cū magno gemitu querenda eſt lachrymarū gratia. Sunt nāqꝫ nōnulli quiiam in dono perceperūt libere ꝓ iuſticialoqui: oppreſſos tueri: indigētibus poſſeſſa tribuere: ardorē fidei habere: ſed adhuc gratiā lachrymarū non habēt. Hi nimirū terram auſtralē ⁊ arentam habent:ſed adhuc irrigua indigent: quia in bonis operibusⁱ poſiti in quibus magni atqꝫ feruētes ſunt: oportet nimirū vt aut timore ſupplicij: aut amore regni celeſtis:mala etiā que antea perpetrauerūt deplorent. Sed quia vt dixi: duo ſunt compūctionis genera: dedit ei pater ſuus irriguum ſuperius: ⁊ irriguū inferius. Irriguūquippe ſuperius accipit anima: cū ſeſe inlachrymis celeſtis regni deſiderio: affligit. Irriguū vero inferius accipit: cū inferni ſupplicia flendo pertimeſcit. Equidem prius inferius ac poſt irriguū ſuperius dat̉. Sed quia compūctio amoris dignitate preeminet: neceſſe fuit vt prius inrignū ſuperius: ⁊ poſt irriguū inferius cōmemorari debuiſſet.De Amantio preſbytero:prouincie Tuſcie:Capitulū. XXXV.¶ Petrus.Lacet quod dicis. Sed poſtꝙͣhūc venerāde vite Eleutheriūhuiꝰ meriti dixiſti: libet inquirere ſi nūc in mundo eſſe credēdum eſt aliquos tales.¶ Gregorius.
Loridus Tudertine eccleſie ep̄scuius veritatis: atqꝫ ſanctitatiseſt: dilectiōi tue incognitū nō eſtHHic mihi eſſe apud ſe preſbyteꝝ quendāAmantiū nomine precipue ſimplicitatisnarrauit virū: quem hoc habere virtutisperhibet: vt apoſtoloꝝ more manū ſuperegros ponat ⁊ ſalutē reſtituat: ⁊ quantūlibet vehemens egritudo ſit: ad tactū illius abſcedat. Quē hoc etiam habere miraculi adiūxit: quia in quolibet loco quāuis immaniſſime aſperitatis ſerpentē reꝑperit: mox vt eaꝫ ſigno crucis ſignauerit:extinguit: ita vt virtute crucis: quam virdei digito. ediderit: diruptis viſceribusmoriat̉. Quem ſi quādo ſerpens in foramine fugerit: ſigno crucis os foramīs benedicit: ſtatimqꝫ ex foramine ſerpens iaꝫmortuus trahit̉. Quem tante virtutis viruꝫ ip̄e etiā videre curaui: eūqꝫ ad me deductum in infirmorū domo paucis diebꝰmanere volui: vbi ſiqua adeſſet curationis gratia: citius probari potuiſſet. Ibiautem quidam inter egros alios mēte captus iacebat quem medicina greco vocabulo freneticuꝫ appellat. Qui nocte quadam cū magnas voces ſicut inſanus ederet: cunctoſqꝫ egros immenſis clamoribus perturbaret: ita vt nulli illic capereſomnū liceret: fiebat res valde mirabilis:quia vnde vnus male: inde omnes deterius habebant. Sed ſicut ⁊ prius a reuerendiſſimo Florido epiſcopo: qui tunc cūpredicto preſbytēto illic pariter manebat⁊ poſt a puero: qui nocte eadem egrotantibus ſeruiebat: ſubiiliter agnoui. Idemvenerabilis preſbyter: de proprio ſtratuſurgens: ad lectum frenetici ſilenter acceſſit: ⁊ ſuper eum poſitis manibus orauit.Moxqꝫ illum vt melius habentem tulit:atqꝫ in ſuperiora domus ſecum ad oratorium duxit: vbi pro eo liberius orationiincubuit: et ſtatim eum ſanum ad lectumproximum reduxit: ita vt nullas vlteriusvoces ederet: nec iam egrotorum quempiam aliquo clamore perturbaret: nec iaꝫegritudinem auxit alienam: qui perfecte