DialogorumliberIII

Odem quoqꝫ tēpore duꝫ fere.xl. captiuos alios longobardiItenuiſſent more ſuo immolauerunt caput capre dyabolo. hocei ꝑ circuitū currētes. ⁊ carmine nefandodedicātes. Tūqꝫ illud ipſi priꝰ ſubniſſisceruicibꝰ adorarēt: eos quoqꝫ quos ceperāt: hoc adorare pariter cōpellabāt. Sedex eiſdē captiuis maxīa multitudo magꝭeligēs moriēdo ad vitā īmortalē tendereꝙͣ adorādo vitā mortalē tenere: obtemperare iuſſis ſacrilegis noluit ⁊ ceruicē quāſemꝑ creatori flexerat: creature inclinarecontepſit. vn̄ factum eſt vt hoſtes qui eosceperāt graui iracūdia accēſi: cūctos gladijs interficerēt: quos in errore ſuo ꝑticipes nō haberēt. Quid ergo mirū ſi erumpēte ꝑſecutiōis tꝑe illi martyres eſſe potuiſſent: qui in ipſa quoqꝫ pace eccleſie ſemetipſos ſemꝑ affligētes anguſtā martyrij tenuerūt viā. qn̄ ingruēte ꝑſecutionisarticulo. hi etiam meruerūt martyrij palmas accipere: qui ī pace eccleſie latas huius ſeculi vias ſequi videbant̉. Nec tamēhoc qd̓ de eiſdē electis dicimus viris: decūctis iā quaſi in regula tenemꝰ. Nā cumꝑſecutionis aꝑte tēpus irruit: ſicut pleriqꝫ martyriū ſubire poſſunt. qͥ eſſe in paceeccleſie deſpicabiles vident̉. ita nōnunꝙͣin debllitatis formidinē corruūt qui in pace eccleſie priꝰ fortiter ſtare videbant̉. Sꝫeos de quibꝰ p̄diximꝰ: fieri martyres potuiſſe fidēter fatemur: qꝛ hoc iā ex eorū fine colligimꝰ. Cader̄ eī nec in aꝑta ꝑſecutione poterāt hi: de quibus cōſtat quia ⁊vſqꝫ ad finem vite in occulta animi virtute perſtiterunt.De Arriano epiſcopo cecato:Cap. XXIX.¶ Petrus.Caſſeris ita eſt. Sed ſuper indignos nos diuine miſericordie diſpēſationē miror. Quialongobardorū ſeuiciā ita moderatur vt eorū ſacerdotes ſacri legosʳ qui eſſe ſe fideliū quaſi victores vidēt: orthodo

xorū fidē ꝑſequi minime permittat.¶ Gregorius.Oc petre facere plerumqꝫ conatihſunt: ſed eorū ſeuicie miracula ſuVperna reſtiterūt. Vnde vnū narroqd̓ per Bonifaciū monaſterij mei monachū: qui vſqꝫ ante quadrienniū cū longobardis fuit: adhuc āte triduū agnoui. Cūad Spoletanā vrbē longobardorū epiſcopus ſcꝫ Arrianꝰ veniſſet ⁊ locuꝫ illic vbiſolēnia ageret: nō haberet: cepit ab eiusciuitatis Epiſcopo eccleſiā petere: quamſuo errori dedicaret. Ꝙdū valde Epiſcopus negaret. idē qui venerat Arrianꝰ beati Pauli apoſtoli illic eccleſiā cominꝰ ſitam ſe die altero violēter intraturū profeſſus eſt. Qd̓ eiuſdē eccleſie cuſtos audiēsfeſtinus cucurrit: eccleſiā clauſit: ſeris muniuit. Facto autē veſꝑe lampades oēs extinxit ſeqꝫ in interioribꝰ abſcōdit. In ipſoautē ſubſequētis lucis crepuſculo Arrianus epiſcopuſ collecta multitudine aduenit: clauſas eccleſie ianuas effringere paratus: ſed repente cūcte ſimul porte diuinitus concuſſe: abiectis longius ſeris aꝑte ſunt atqꝫ cum magno ſonitu oīa eecleſie clauſtra patuerūt effuſo deſuper lumine omēs que extincte fuerant lāpades accenſe ſunt. Arrianus vero epiſcopꝰ qͥ viꝫfacturus aduenerat: ſubita cecitate ꝑcuſſus eſt. atqꝫ alienis iam manibꝰ ad ſuumhabitaculū reductuſ. Qd̓ dū longobardiin eadē regione poſiti omēs agnoſcerēt:nequaꝙͣ vlterius preſumpſerūt catholicaloca temerare. Miro enī modo res geſtaeſt: vt quia eiuſdē Arriani clauſe lampades in eccleſia beati Pauli fuerant extincte: vno eodēqꝫ tēpore vt ipſe lumen ꝑderet ⁊ in eccleſia lumen rediret.¶ De Arrianorū eccleſia que inRomana vrbe catholica cōſecratione dedicata eſt. ¶ Ca. XXX.Ed neqꝫ hoc ſileā ꝙ ad eiuſdēArriane hereſeos damnationēſin hac quoqꝫ. vrbe āte bienniū

f. 3