DialogorumliberIII
ſcubult: Paulinꝰ ex ſuo opere olera queqꝫ et virentia delaturus aduenit. Cunqꝫhunc rex ſubito cōſpexiſſet: intremuit atqꝫ accerſito eius domino ſibi per filiā propinquo ei ſecretū: quod prius abſcōderatindicauit dicens: Uerū eſt quod audiſti.Nam nocte hac in ſomnio ſedētes in tribunalibus contra me iudices vidi: interquos iſte etiā ſedebat: ⁊ flagellū quod aliquando acceperā: eorū mihi iudicio tollebatur: ſed percūctare: quis naͣm ſit. Namego hūc tanti meriti virū popularē: vt cōſpicitur nō eſſe ſuſpicor. Tunc regis gener ſecreto Paulinū tulit: quiſnā eſſet inquiſiuit. Cui vir domini reſpōdit: Seruus tuus ſum: quē pro filio vidue vicariūſuſcepiſti. Cūqꝫ inſtanter ille requireret:vt non quis iam eſſet: ſed quis in ſua terra fuiſſet: indicaret: atqꝫ hoc ab eo iteratione frequens inquiſitionis exigeret: virdomini conſtrictus magnis coniuratiōibus iam nō valens negare quid eſſet: epiſcopū ſe fuiſſe teſtatus eſt. Quod poſſeſſor eius audiēs: valde pertimuit: atqꝫ humiliter obtulit: dicens: Pete quod vis:quatenus ad terram tuam a me cum magno munere reuertaris. Cui vir dominiPaulinus ait: vnū eſt quod mihi impendere beneficiū potes: vt omnes ciuitatismee captiuos relaxes. Qui cuncti protinus in affricana regiōe requiſiti: cū onuſtis frumēto nauibus pro venerādi Paulini viri ſatiſfactiōe: in eius comitatu laxati ſunt. Poſt nō multos vero dies Bādalorū rex occubuit: ⁊ flagelluꝫ: quod adſuaꝫ perniciē diſpenſante deo: pro fideliūdiſciplina acceperat: amiſit. Sicqꝫ factūeſt: vt om̄ipotens dei famulus Paulinꝰvera prediceret: ⁊ qui ſe in ſeruitiū ſolumtradiderat: cū multis a ſeruitio ad libertatem rediret: illū videlicet imitatꝰ: qui formā ſerui aſſumpſit: ne nos eſſemus ſeruipeccati. Cuiꝰ ſequēs veſtigia Paulinusad tempus volūtarie ſeruus factus eſt ſolus: vt eſſet poſtmodū liber cū multis.Petrus.
Um me audire cōtingit qd̓ imitari non valeo: flere magis libet: ꝙͣcaliquid dicere.¶ Gregorius.E cuius etiā morte apud eius eccleſiā ſcriptū eſt: quia cum doloreeſſꝫ lateris tactus ad extrema perductus eſt. Dumqꝫ eius om̄is domus inſua ſoliditate ꝑſiſteret: cubiculū: quo iacebat eger: facto terremotū contremuit:omneſqꝫ qui illic aderāt: nimio terrore cōcuſſit: ſicqꝫ ſancta illa anima carne ſolutaeſt. Factūqꝫ eſt vt magnus pauor inuaderet eos: qui Paulini mortē videre potuiſſent. Sed quia hec quā ſuperius dixi:Paulini virtus valde eſt intimata: nuncſi placet: ad miracula exteriora veniamꝰ:que et multis iam nota ſunt: ⁊ ego tā religioſorū viroꝝ relatiōe didici: vt de hisom̄imodo ambigere nō poſſim.¶ De ſancto Iohanne papa:¶ Capitulū. II.Othoꝝ tempore dū Iohānesgvir beatiſſimus huiꝰ Romaneeccleſie pontifex: ad Iuſtinū ſeniorem principeꝫ pergeret: inC horinthi partes aduenit. Cui neceſſe fuit vt in itinere ad ſedendū: equꝰ requiri debuiſſet. Ꝙ illic quidā vir nobilis audiens: equū in quo pro magna māſuetudine eius coniūx ſedere cōſueuerat: ita eiobtulit vt cū ad loca alia perueniēti aptꝰequus potuiſſꝫ inueniri: deberet ille quēnobilis vir dederat: propter ſuā coniugētrāſmitti. Factūqꝫ eſt: ⁊ vſqꝫ ad certū locūpredictus vir equo eodē ſubuehente perductus eſt. Qui mox vt aliū repperit: illum quē acceperat tranſmittit. Cunqꝫ ineo predicti nobilis viri coniunx ſedere exmore voluiſſet: vltra non valuit. Quiapoſt poſſeſſionē tanti pontificis: mulierēferre recuſauit. Cepit nāqꝫ immenſo flatu ⁊ fremitu: atqꝫ inceſſanti totius corporis motu: quaſi deſpiciēdo prodere: quiapoſt membra pontificis mulierē ferre nonpoſſet. Ꝙ vir eius prudenter intuitus: