DialogorumliberII
fenſum dedit. Cūqꝫ in eodē monaſterioregularis vite cuſtodiam teneret: nulliqꝫvt prius ꝑ actus illicitoss in dexteram leuāqꝫ ꝑtem deflectere a cōuerſatiōis itinere liceret: ſuſcepti fratres inſane ſeuiētesſemetipſos prius accuſare ceperunt: quiahūc ſibi preeſſe popoſcerāt: quorū ſcꝫ tortitudo in norma eius rectitudinis offendebat. Cūqꝫ ſibi ſub eo cōſpicerēt: illicitanō licere: ⁊ ſe dolerēt vſitata relinquere:durūqꝫ eſſet ꝙ in mēte veteri cogebāturnoua meditari ⁊ qꝛ grauis ē ſemꝑ prauismoribus vita bonorū: tractare de eiꝰ morte aliquid conati ſunt. Qui inito conſiliovenenū vino miſcuerūt: ⁊ cū vas vitreumin quo ille peſtifer potꝰ habebat̉: recumbēte patre ex more monaſterij ad benedicendū fuiſſet allatū: extēſa manu Benedictus ſignū crucis edidit ⁊ vas qd̓ longitenebat̉: eodē ſigno rupit. Sicqꝫ confractū eſt ac ſi in illud vas mortis ꝓ cruce lapidē dediſſet. Intellexit ꝓtinus vir dei:qꝛ potū mortis habuerat: qd̓ portare nonpotuit ſignū vite: atqꝫ ilico ſurgēs ⁊ vultu placido: mente tranquilla: conuocatisfratribꝰ allocutꝰ eſt eos: dicēs: Miſereat̉veſtri fratres omnipotēs deꝰ: quare in mefacere iſta voluiſtis? nunquid nō prius dixi vobis? qꝛ veſtris ac meis moribus noncōueuiret. Ite ⁊ iuxta mores veſtros patrē vobis querite: qꝛ poſt hac me habereminime poteſtis. Tūcqꝫ ad locū dilecteſolitudinis redijt: ⁊ ſolus in ſuꝑni pectoris oculis habitauit ſecum.Petrus.Inus patēter intelligo quid namſit: habitauit ſecum.Gregorius.Iſanctꝰ vir cōtra ſe vnanimitercōſpirantes: ſueqꝫ cōuerſatiōi lōge diſſimiles: coactos diu ſub ſetenere voluiſſet: fortaſſe ſui vigoris vſum⁊ modū tranquillitatis abſcideret: atqꝫ acontēplationis lumine ſue mentis oculūdeclinaſſet. Dūqꝫ quotidie illorū correptione fatigatus: minꝰ curaret ſua: ⁊ ſe for
ſitā relinqueret ⁊ illos nō inueniret. Nāquotiēs ꝑ cogitationis motū minime extra nos ducimur: ⁊ nos ſumus: ⁊ nobiſcūnō ſumus: qꝛ noſmetipſos minime videntes: ꝑ alia vagamur. An illū ſecū fuiſſe dicimꝰ: qui ī longinquā regionē abijt: portionē quā acceꝑat: cōſumpſit: vni in ea ciuium adheſit: porcos pauit: quos cū manducare videret ſiliquas ⁊ eſuriret: tn̄ cumpoſtmodū cepit cogitare bona que perdidit: ſcriptum de illo eſt: in ſe reuerſus: dixit Quātū mercēnarij in domo pr̄is meiabundāt panibꝰ? Si igit̉ ſecū fuit: vn̄ adſe redijt? Hūc ergo venerabilē virū ſecuꝫhabitaſſe dixerim: qꝛ in ſua ſemper cuſtodia circūſpectus ante oculos conditoris:ſemꝑ aſpiciēs ſe: ſemꝑ examinās: extra ſementis ſue oculū nō diuulgauit.Petrus.Uid ergo qd̓ de apoſtolo Petroſcriptū eſt: dū de carcere ab angeClo eductꝰ fuiſſet qͥ ad ſe reuerſus:dixit: Nūc ſcio vere qꝛ miſit dn̄s angeluꝫſuū ⁊ eripuit me manu Herodis ⁊ de omni expectatione plebis iudeorum.Gregorius.o Hcimur: qui aut ꝑ cogitationis lapUobꝰ modis petre extra nos duſum ſub noſmetipſos recedimus:aut ꝑ ꝯtēplatiōis gratiā ſuꝑ noſmetip̄osleuamur. Ille itaqꝫ qui porcos pauit: vagatiōe mētis ⁊ īmudicie ſub ſemetipſumcecidit. Iſte vero quē angelꝰ ſoluit: eiusmentē in extaſim rapuit: extra ſe quidē: ſꝫſuper ſemetip̄m fuit. Vterqꝫ ergo ad ſe redijt: qn̄ ⁊ ille ab errore oꝑis ſe collegit adcor: ⁊ iſte a contēplatōis culmine: ad hocredijt: qd̓ ī intellectu cōi vt priꝰ fuit. Uenerabilis igit̉ Bn̄dictus ī illa ſolitudinehabitabat ſecū: inquātū ſe intra cogitationis clauſtra cuſtodiuit. Nā quotienſcūqꝫhūc cōtēplationis ardor in altū rapuit: ſeꝓculdubio ſub ſe reliquit.¶Petrus.Lacet qd̓ dicis: ſꝫ q̄ſo rn̄deas: ſideſerer̄ fr̄eſ debuit qͦs ſel̓ ſuſcepit