DialogorumliberI

pos illius p̄ſbyter audiſſet: valde admiratus eſt ꝙ quaſi inſana p̄ciperet: ꝙ vinivaſcula preparare faceret qui vinū mīmehaberet. Nec tamē preſumpſit inquirerecur talia iuberet: ſed iuſſis obtꝑat ⁊ om̄iaex more p̄parauit. Tūc vir dei vineaꝫ ingreſſus: racemos colligit: ad calcatoriuꝫdetulit: oēſqꝫ exinde egredi p̄cepit: ſoluſqꝫ ibicū vno paruulo puerore māſit: quēin eodē calcatorio depoſuit ⁊ calcari ip̄ospauciſſimos racemos fecit. Cūqꝫ ex eiſdem racemis paꝝ aliquid vini deflueretꝭcepit hoc vir dei ſuis manibꝰ in paruo vaſe ſuſcipere ⁊ per cūcta dolia om̄iaqꝫ vaſaque parata fuerāt ꝓ benedictiōe diuiderevt ex eodē vino oīa vaſcula vix infuſa viderent̉. Cū vero ex liquore vini parū aliqd̓ in vaſis oībus miſiſſet: vocauit protinus preſbyterū: iuſſitqꝫ pauperes adeſſe.Tūc cepit vinū in calcatorio creſcere: itavt oīa que allata fuerāt: pauperū vaſculaimpleret: qͥbus cū ſe ydonee ſatiſfeciſſe cōſpiceret: ex calcatorio iuſſit puerū diſcedere: apothecā clauſit atqꝫ imp̄ſſo ſigillo ꝓprio munitā reliquit: mox ad eccleſias redijt. Die vero tertia predictū Conſtantiūpreſbyterū vocauit: ⁊ oratiōe facta apothecā aperuit: ⁊ vaſa in quibus tenuiſſimū liquorē infuderat: vbertim vinū fundentia inuenit: ita vt pauimentū omne excreſcentia vina inuaderēt: ſi ad hec ep̄ustardius intraſſet. Tūc terribiliter p̄ſbytero p̄cepit ne quouſqꝫ ip̄e in corꝑe viuerethoc miraculū cuiꝙͣ indicaret: ꝑtime ſcēsvidelicet ne virtute facti humano fauorepulſatus: inde intus inaneſceret: vnde foris hoībus magnus appareret: exemplūmagiſtri ſequēs qui vt nos ad viā humilitatis inſtrueret: de ſemetip̄o diſcipulisprecepit dicēs: vt ea que vidiſſent mimediceret: quouſqꝫ filius hominis a mortuis reſurgeret.Petrus.Uia occaſio apta ſe p̄buit: libet inquirere quid nā ſit qd̓ redemptorpoſter cū duobus cecis lumē reddidit: iuſſit vt nemini dicerēt: ⁊ illi abeū

tes diffamauerūt eū in totā terrā illā: nūquid nā vnigenitus filius patri ⁊ ſanctoſpiritui coeternus: hac in re velle habuitquod nō potuit implere: vt miraculū qd̓taceri voluit: mīme potuiſſet abſcondi?¶ Gregorius.Edemptor noſter per mortale corpus omnē qd̓ egit: hoc nobis inexemplū actiōis prebuit: vt ꝓ noſtrarū viriū modulo eius veſtigia ſequentes: in offenſo pede operis pn̄tis vite carpamus viā. Miraculū nanqꝫ faciēs ⁊ tacere iuſſit: ⁊ tamē taceri nō potuit: vt videlicet electi eius exempla doctrine illiꝰſequētes: in magnisⁱ que faciūt latere quidem in volūtate habeāt: ſed vt ꝓſint aliis prodant̉ inuiti: quatenꝰ ⁊ magne humilitatis ſit ꝙ ſua opera taceri appetūt: ⁊magne vtilitatis ſit ꝙ eoruꝫ opera tacerinō poſſunt. Non ergo voluit dn̄s quicꝙͣꝫfieri ⁊ minime potuit: ſed quid velle eiusmēbra debeant. Quid ve de eis etiā nolētibus fiat: doctrine eius magiſterio exemplum dedit?¶ Petrus.p ¶ Lacet quod dicis.¶ Gregorius.Dhuc pauca aliqua de Bonifaacij epiſcopi opere ſuꝑſunt: quiaeius memoriā fecimꝰ exequamurAlio nāꝙ tempore beati Proculi martyris natalitius ꝓpinquabat dies. Quo inloco vir nobilis Fortunatus nomīe manebat: qui magnis precibus ab eodē venerabili viro poſtulauit: vt cū apud beatuꝫmartyrē miſſarū ſolennia ageret ad benedictionē dandā in ſuaꝫ domū declinaret.Uir autē dei negare non potuit: quod abeo ⁊ Fortunati mente charitas popoſcit.Peractis igit̉ miſſarū ſolennijs: cum adpredicti fortunati veniſſet menſaꝫ priuſꝙͣdeo hymnū diceret: ſicut quidā ludendiarte cibū ſolēt querere: repēte ante ianuācū ſimia vir aſtitit: ⁊ cībala ꝑcuſſit. Quēſctūs vir dedignatꝰ audiēs ſonitū dixit:Heu heu mortuꝰ eſt miſer ille: mortuꝰ eſt

b ij