liberIDialogorum

Lio quoqꝫ tēpore cum iſdem virvenerabilis lampades vitreas inoratorio lauaret: vna ex eius inanibus cecidit: que ꝑ īnumeras ꝑtes fracta diſſiluit: qui vehemētiſſimū patris monaſterij furorē timens: lampadis protinꝰomnia fragmēta collegit atqꝫ ante altarepoſuit: ſeqꝫ cū graui gemitu in orationempedit. Cūqꝫ ab oratione caput leuaſſet: ſanam lampadē repperit: quā timēs per fragmēta collegerat. Sicqꝫ in duobus miraculis duorū patrū virtutes imitatus eſt.In mole ſcꝫ ſaxi factū Gregorij qui montem mouit: in reꝑatione vero lāpadis virtutē donati: qui fractū calicem priſtine incolumitati reſtituit.Petrus.Abemus vt video de exēplis veteribus noua miracula.Gregorius.Is ne aliquid in oꝑatione Nonnoſi de imitatione quoqꝫ helizeicognoſcere?Petrus.¶Olo atqꝫ inhianter cupio.¶ Gregorius.Um quadā die in monaſterio veitus oleum de eſſet. Iamqꝫ colligende oliue tempus incūberet:ſed fructus in oliuis nullus appareret.Uiſum patri monaſterij fuerat: vt circumquaqꝫ fratres in colligēdis oliuis ad exhibēda extraneis opera pergerēt: quatenus ex mercede ſui operis aliquantulummonaſterio oleū deportarent: qd̓ vir domini Nonnoſus fieri cū magna humilitate ꝓhibuit: ne exeuntes fratres ex monaſterio dū lucra olei quererēt: animarū dāna paterent̉. Sed quia in monaſterij arboribꝰ oliue pauce ineſſe videbāt̉ eas colligi precepit ⁊ in p̄lio mitti ⁊ quālibet parū olei exire potuiſſet: ſibimet deferri: factūqꝫ eſt ⁊ ſuſceptū ī paruulo vaſculo oleūfratres Nonnoſo dei famulo detuleruntqd̓ ipſe protinus ante altare poſuit: cunctiſqꝫ egrediētibus orauit: atqꝫ accerſitis

poſtmodū fratribꝰ precepit: vt hoc qd̓ detulerunt oleū leuarēt: ⁊ per cūcta vaſa monaſterij ex igne fundēdo diuiderent: quatenus benedictione eiuſdē olei omnia infuſa viderent̉. que protinus vt erant vacua claudi fecit. Die vero altera apertaomnia plena reperta ſunt.Petrus.Robamus quotidie implexi verba veritatis: que ait: Pater meꝰꝑvſqꝫ modo operat̉ ⁊ ego operor.¶ De Anaſtaſio abbate monaſterij quod Suꝑpentonia vocatur.Cap. VIII.¶ Gregorius.Odē quoqꝫ tēpore venerādusvir Anaſtaſius cuiꝰ ſuperiusememoriā feci: ſancte Romaneeccleſie: cui deo auctore deſerLuio notarius fuit. Qui ſoli deo vacare deſiderās ſcriniū deſeruit: mōaſteriū elegit:atqꝫ in eo loco quē prefatꝰ ſum qͥ Suꝑpētonia vocat̉: ꝑ ānos multos in ſanctis actibꝰ vitā duxit: eiqꝫ monaſterio ſolerti cuſtodia p̄fuit. Quo videlicet ī loco ingensdeſuꝑ rupis eminet: ⁊ ꝓfundū ſubter precipitiū patet. Quadā vero nocte cū iā oīpotens deꝰ eius venerabilis viri Anaſtaſij labores remunerare decreuiſſet: ab alta rupe vox facta eſt: que producto ſonituclamaret dicēs: Anaſtaſi veni. Quo vocato alij quoqꝫ ſeptē fratres vocati ſūt exnoīe. Paruo autē momēto ea que fueratemiſſa vox ſiluit: ⁊ octauū fratre vocauit.Quas dū aꝑte voces cōgregatio audiſſꝫdubiū nō fuit qꝛ eorū qui vocati ſunt obitus ꝓpinquaſſet. Intra paucos igit̉ diesprimus venerādus vir Anaſtaſius: ceteriautē in eo ordine ex carne educti ſunt: qͥde rupis vertice ſunt vocati. Frater veroille ad quē vox parū ſiluit: atqꝫ eū tūc nominanit: moriētibus alijs paucis diebusvixit ⁊ tūc vitā finiuit vt aꝑte mōſtraret̉:qꝛ interiectū vocis ſilentiū paruū viuēdiſpaciū ſignauerit. Sed mira res contigit

b