BeatiGregori.pape

vt ſeruus dei cōminus affuit: eiuſdē Iuliani animū intolerabilis pauor inuaſit:ita vt tremeret atqꝫ ad inſinuandū hoc ipſum pro quo venerat vix ſufficere lingnapotuiſſet. Qui humiliato mox ſpiritu adeius genua cucurrit: orationē pro ſe fieri petijt: ⁊ quia pater eius apoſtolicus pōtifex eū videre vellet indicauit. Uir autēvenerādus Equitius cepit īmenſas gratias omnipotēti deo agere: aſſerēs ꝙ ſe ꝑſummū pontificē gratia ſuperna viſitaſſet. Ilico vocauit fratres: precepit horaeadē iumēta preꝑare: atqꝫ executorē ſuuꝫcepit vehementer vrgere vt ſtatim abiredebuiſſent. Cui Iulianus ait: Hoc fierinullatenꝰ poteſt qꝛ laſſatus ex itinere hodie nō valeo abire. Tūc ille reſpōdit: Cōtriſtas me fili qꝛ ſi hodierna die nō egredimur iā craſtina nō exiemus. Dei itaqꝫfamulus executoris ſui laſſitudine coactꝰin monaſterio ſuo eadē nocte demoratuseſt. Sequēti vero die ſub ip̄o lucis crepuſculo vehementer equo in curſu fatigatoad Iulianū puer cū epiſtola ꝑuenit: in qͣpreceptū eſt ei ne ſeruū dei cōtingere velmouere de monaſterio auderet. Quē cuꝫille reqͥreret cur ſentētia eſſet mutata: cognouit qꝛ nocte eadē in qͣ ipſe executor illuc miſſus eſt: per viſum pontifex fueratvehemēter exterritus ꝙ ad exhibendumdei hominē mittere preſumpſiſſet ¶ Quiprotinus ſurrexit ſeqꝫ venerādi viri commendans orationibꝰ ait: Rogat pater noſter ne fatigari debeatis. Cūqꝫ hoc dei famulus audiret cōtriſtatus ait: Nunquidnō die heſterno dixi tibi quia ſi ſtatim nōpergeremus iā pergere minime liceret?Tūc pro charitatis exhibitione aliquantulū executorē ſuū in cella retinuit eiqꝫ laboris ſui cōmodū coacto renitentiqꝫ dedit. Cognoſce igit̉ Petre in quāta dei cuſtodia ſunt qui in hac vita ſeipſos deſpicere nouerunt: cū quibus intus ciuibꝰ inhonore numerant̉ qui deſpecti foris hominibꝰ eſſe nō erubeſcūt: quia ⁊ cōtra indei oculis non iacēt qui apud ſuos ⁊ proximoꝝ oculos per inanis glorie appetitū

tumēt Un̄ ⁊ quibuſdā veritas dicit: Uoseſtis qui iuſtificatis vos corā hominibꝰ:deus autē nouit corda veſtra: quia qd̓ hominibus altum eſt: abominabile eſt antedeum.¶ Petrus.nIror valde ꝙ de tali viro ſurripi pontifici tāto potuerit.¶ Gregorius.Uid miraris Petre quia fallimur qui homines ſumus: Anmēti excidit: qd̓ Dauid qui ꝓqͥphetie ſpiritū habere confueuerat: cōtra innocentē Ionathe filiū ſententiā dedit: cū verba pueri mentiētis audiuit? Qd̓ tamē qꝛ per Dauid factū eſt: ⁊occulto dei iudicio: iuſtū credimus: ⁊ tamen humana ratione qualiter iuſtū fueritnō videmus. Quid ergo miꝝ: ſi ore mentientiū aliquādo in aliud ducimur: qui ꝓphete nō ſumꝰ? Multū vero eſt ꝙ vniuſcuiuſqꝫ preſulis mentē curarū dēſitas vaſtat. Cūqꝫ animꝰ diuidit̉ ad multa: ſit minor ad ſingula: tātoqꝫ ei in vna qualibetre ſurripit̉: quāto latiꝰ in multꝭ occupat̉.¶ Petrus.vEra ſunt valde que dicis.¶ Gregorius.Ilere nō debeo qd̓ de hoc viroabbate quondā meo reuerētiſſimo Ualentiano narrāte agnoui. Aiebat nāqꝫ quia corpus eius dū in beati Laurētij martyris oratorio eſſet humatū: ſuꝑ ſepulchrū illius ruſticꝰ quidā arcā cū frumento poſuit: necquātus qualiſqꝫ vir illic iaceret: ꝑpendere ac vereri curauit. Tūc repente turbocelitꝰ factus: rebꝰ illic omībus in ſua ſtabilitate manētibus arcā que ſuperpoſitaſepulchro eiꝰ fuerat: extollit lōgeqꝫ proiecit: ita vt palā cūcti cognoſcerēt: quāti eſſet meriti is: cuiꝰ illic corpus iaceret.Tiā ea que ſubiungo predictivenerabilis viri fortunati quiLvalde mihi etate oꝑe ⁊ ſimplicitate placet relatōe cognoui. Eandē vale-