liber.j.Dialogorum

Utas ne vir iſte venerabilis Libertinus de quo tot ſigna ⁊ miracula retuliſti: in tā ampla congregatione imitatores ſui in virtutibus nonreliquit?¶ Gregorius.Alix qui appellabat̉ curuus queꝫipſe bene noſti qui eiuſdē monaſterij nuper prepoſitꝰ fuerat: multa mihi de fratribꝰ eiuſdē monaſterij admiranda narrabat. Ex quibꝰ aliqua quead memoriā veniūt: ſupprimo: qͥa ad aliafeſtino: ſed vnū dicā qd̓ ab eo narratū pretereundū nullo modo eſtimo.N eodē monaſterio quidā magnevite monachus erat hortulanus.Fur vero venire cōſueuerat ⁊ perſepem aſcendere ⁊ occulte olus auferre.Cūqꝫ ille multa plantaret: que minus inueniret ⁊ alia pedibus cōculcata: alia direpta cōſpiceret totū: hortū circuiēs inuenit iter: vnde fur venire cōſueuerat: qui īeodē hortu deambulās reperit etiā ſerpētem cui precipiēs dixit. Sequere me atqꝫad aditū furis perueniēs imꝑauit ſerpenti dicēs: In nomine ieſu precipio tibi vtaditū iſtū cuſtodias: ac fureꝫ huc ingredinō ꝑmittas. ꝓtinus ſerpens totū ſe in itinere in trāſuerſuꝫ tetendit: ⁊ ad cellā monachus redijt. Cūqꝫ meridiano temporecūcti quieſcerēt: more ſolito fur aduenitaſcēdit ſepē. Et cū in hortū pedē poneretvidit ſubito qꝛ extenſus ſerpēs clauſiſſetviā: ⁊ tremefactus poſt ſemetipſum concidit eiuſqꝫ pes ꝑ calciamentū in ſude ſepisinheſit: ſicqꝫ vſqꝫ duꝫ hortulanus rediretdeorium capite pepēdit. Conſueta horavenit hortulanus: pendentē in ſepe fureꝫreperit ⁊ ſerpēti dixit: Gratias deo impleſti qd̓ iuſſi: recede modo qui ſtatim abſceſſit: ad furē vero perueniēs ait: Quid eſtfrater: tradidit te mihi deus: quare in labore monachorū furtum totiēs facere preſumpſiſti? Qui hec dicēs pedē illius a ſepe in qua inheſerat ſoluit. Cūqꝫ ſine leſione depoſuit. Cui dixit: ſequere me. Quē

ſequentē duxit ad horti aditū: ⁊ olera quefurtiꝫ appetebat auferre: ei cū magna dulcedine p̄buit dicēs: Uade ⁊ poſt hoc furtum nō facias: ſed cum neceſſe habes hicad me ingredere: ⁊ que tu cum peccato laborabas tollere: ego tibi deuotus dabo.¶ De Equitio abbate valerieprouincie. ¶ Cap. IIII.¶ Petrus.Uncuſqꝫ vt inuenio: incaſſumego non fuiſſe patres in Italianque ſigna facerent eſtimabā.¶ Gregorius.Ortunati viri venerabilis abbatis monaſterij qd̓ appellatur balneū Ciceronis: aliorūqꝫ etiā virorū venerabiliū didici relatōe: ꝙ narro: virſanctiſſimus Equitius nomine: in valerieꝓuincie ꝑtibus pro vite ſue merito apudomēs illic magne admirationis habebat̉:cui fortunatꝰ idē familiariter notus fuit.Qui nimirū Equitiꝰ pro ſue magnitudine ſanctitatis multorū in eadē prouinciamonaſteriorū pater extitit. Hūc cū iuuentutis ſue tēpore acri certamine carnis incentiua fatigarēt: ipſe ſue temptatiōis anguſtie ad orationis ſtudiū ſolertiorē fecerunt. Cūqꝫ hac in re ab omnipotenti deoremediū cōtinuis precibus quereret: noctē quadā aſſiſtente angelo enuchizari ſevidit: eiuſqꝫ viſioni apparuit ꝙ omnē motū ex genitalibꝰ eius mēbris abſcideret:atqꝫ ex eo tēpore ita alienus extitit a temptatione: ac ſi ſexū non haberet in corꝑe.Qua virtute fretus ex dei oīpotentis auxilio: vt viris ante preerat: ita cepit poſtmodū etiā feminis preeſſe: nec tn̄ diſcipulos ſuos admonere ceſſabat: ne ſe eiꝰ exēplo ī hac re facile crederēt ⁊ caſuri nō tēptarēt donum qd̓ non accepiſſent.O aūt tꝑe quo malefici in hac ſūt2Romana vrbe deprehēſi: Baſiliꝰqͥ in magicis artibꝰ primꝰ fuit inmonachico habitu valeriā fugiēs petijt.Qui ad virū reuerētiſſimū caſtoriū anteri