entilogiū theologicū. Guilhelmi de oci. a

Centilogiū theologicuſine diſtributōe Lix. ꝯcl̓o ē iſta ꝙ ī oī mat̓iavalet aliqͥs diſcurſus forāl̓ qͥ ab aliqͦ ph̓oꝝ ātiquoꝝ ponebat̉ vt pote diſcurſus expoſitoriꝰ ⁊diſcurſus ī mō et ī figura regulatꝰ quoꝝ ꝯcl̓ones vl̓ ꝯn̄e maſculine vl̓ neut lit̓ reſoluūt̉ cuiuſmōi ſūt tales diſcurſus iſte pr̄ ī dīnisgn̓at iſtepr̄ ī dinis ē eēntia dīna. gͦ aliqͥs qͥ ē eēntia diuina gn̓at. ẜn̄ ſeqͥt̉. gͦ aliqͥd qd̓ ē eēntia dina generat. qꝛ illd̓ aliqͥd vl̓ eēt filiꝰ l̓ alid̓ a filio neutrū p̄t dari ſic̄ ex p̄dictꝭ planiꝰ ptꝫ. Et ꝯſil̓r ſeqͥt̉. oīs eēntia diu ē pr. hͨ eēntia dīna ē filiꝰ. gͦaliqͥd qd̓ ē filiꝰ ē pr̄ ⁊ nō ſeqͥt̉. gͦ aliqͥs qͥ ē filiꝰ ēpr. Notādū ē ſpāl̓r ſic̄ ſuꝑiꝰ tāgebat̉ ꝙ ꝗͥncūqꝫ ſubiectū ꝯcl̓onis ẜꝫ diſcurſū naturalē .ſ. natural̓r a ph̓is ātiqͥs īuētū ē t̓minꝰ eēntial̓ ſiuetribꝰ ꝑiōis cōis tūc dꝫ reſolui ī gn̓e maſculinovl̓ feminino tūc ſic arguēdo. iſte pr̄ ī dinis generat iſte pr̄ ī dīnis ē eēntia dīna ẜꝫ diſcurſuꝫnatural̓r īuētū ſubiectū ꝯcl̓onis deret eē t̓minus eēntial̓ qͥ ē t̓minꝰ cōis tribꝰ ꝑſonis ſic cōcludēdo. gͦ eēntia dīna gn̓at qd̓ nullo mō ſeqͥt̉ſic̄ ſuꝑiꝰ d̓clarabat̉. ſꝫ optīe ſeqͥt̉ reſoluēdo cocl̓oem maſculine ſic ꝯcludēdo. gͦ aliqͥs qͥ ē eēntia dīna gn̓at. Pꝫ gͦ quō fit reſolutio qn̄ ſubiectū ꝯclōis ẜꝫ diſcurſū nat̉alē dꝫ eē t̓minꝰ cōisItē p̄t argui. hͨ eēntia dīna ē pr̄ ī dīuis. hͨ eēntia dīna ē filiꝰ ī dīnis clarū ē ꝙ ad iſtas p̄miſſas ẜꝫ diſcurſū naturalē ſeqͥt̉ iſta ꝯcl̓o. gͦ filiꝰ īdinis ē pr̄ ī dīnis. cū gͦ ſb̓iectū ꝯclōis dꝫ eē t̓minus ꝑſōal̓ ẜꝫ diſcurſu nat̉alē fiat reſolutō neutral̓ ⁊ optimꝰ fiet diſcurſus ſic arguendo. iſtaeēntia dīna ē pr̄ ī dīnis. iſta eēntia dīna ē filiꝰī dīnis. gͦ aliqͥd qd̓ ē filiꝰ ī dinis ē pr̄ ī dīnis. etſeqͥt̉ plāe ex iſtis ꝙ nullꝰ diſcurſus īuētꝰ nat̉alit̓ ē formal̓ ſꝫ aliqͥs diſcurſus ſuꝑnaturalit̓ īuētus ē foral̓. Xx. ꝯcl̓o ē iſta. ꝙ qͣlibꝫ catholicꝰr⁊ fidel̓ xp̄ianꝰ facil̓r p̄t credere alicui cui nullo mō p̄t ex purꝭ naͣlibꝰ aſſentire. Que d̓clarat̉ſic. qͥlibꝫ fidel̓ xp̄ianꝰ ſaltē hitual̓r īplicite velexplicite credit ꝙ pr̄ ī dīnis n̄ ē filiꝰ ī dīnis. etꝙ illd̓ qd̓ ē pr̄ ī dīnis ē filiꝰ ī dīnis. ⁊ iſti cōpulatīe nullo mō aſſētire p̄t ex purꝭ naͣlibꝰ. gͦ ⁊cͣ.ꝯn̄a hec ē plana ⁊ an̄s ẜꝫ ſuā pͥmā ꝑticula ītelligēti t̓mīos ē mā ifeſtū .ſ. ꝙ qͥlibꝫ fidel̓ xp̄ianꝰcredit ꝙ pr̄ ī dīnis n̄ ē filiꝰ ī dīnis. Et ſcd̓a ꝑticula an̄tꝭ .ſ. ꝙ nullꝰ p̄t iſti copulatīe aſſētire expurꝭ naͣlibꝰ Ptꝫ qꝛ nullꝰ alicui aſſentire p̄t qd̓ip̄e ex purꝭ naͣlibꝰ iudicat īcludere ꝯͣdictionē.ſꝫ iſta cōpulatīa ē hmōi. gͦ iſti copulatīe nullꝰex purꝭ naͣlibꝰ p̄t aſſētire. maior exꝑit̉ qꝛ qͥlibetexꝑit̉ ꝙ qͥcqͥd dicat ore n̄ p̄t ꝯͣdictorijs ſibiiuicē ꝯͣdicētibꝰ reſpectu p̄ciſe eiuſdē ſignificatiex purꝭ naͣlibꝰ aſſētire ſic̄ nullꝰ p̄t naͣl̓r aſſētireiſti copulatīe hͨ res ē ⁊ illd̓ qd̓ ē hͦ res n̄ ē d̓mōſtrata eadē re. hͦ ēt elicit̓ ab ari. iiij. metha. vbivult ꝙ nullꝰ p̄t ꝯͣdictorijs aſſētire. Et minor p̄-

A.2adicte rōis ſatꝭ pꝫ. qꝛ ari. ⁊ oēs ph̓i ātiqͥ ⁊ moderni oī fide circūſcripta iudicauer̄t p̄dictā copulatiuā īcludere ꝯͣdictōeꝫ ſic̄ adhuc qͥlibꝫ exꝑit̉⁊ poſſꝫ facil̓r exꝑiri ſi a ph̓is n̄credētibꝰ ſiue īfidelibꝰ q̄reret̉ qͣre ari. naͣl̓r poſuit nccͣtē in diſcurſibꝰ qͥ ẜꝫ theologos foͣrl̓r mīme valerēt ſic̄ex. lvi. ꝯcloe planiꝰ pꝫ. Sꝫ ꝯͣ iſtā ꝯcl̓oꝫ īſtat̉qͥlibꝫ hō ex purꝭ naͣlibꝰ hꝫ liberū arbitriū. gͦ qͥlibet hō ex purꝭ naͣlibꝰ p̄t velle aſſentire cuicūqꝫꝯplexo ſiue poſſibili ſiue īpoſſibili. gͦ iſti cōpulatīe ſiue īcludat ꝯdictionē ſiue n̄. Iſta ꝯn̄a ēeuidēs ⁊ an̄s ē d̓ ſe notū. Et ꝯfirmat̉ ꝯn̄a ꝑ beatū augꝭ ī lib̓. d̓ libero arbitrio vbi dic̄ ꝙ volētꝭē credere ⁊ hͦ idē dr̄ ī ſuo lib. ꝯfeſſionū ⁊ ꝑ hͦ tenēs ꝙ nullꝰ hꝫ excuſationē qͥn ſit fidel̓ ad credēdū ex qͦ hꝫ liberā volūtatē. qꝛ p̄t credere qͥcqͥd vult. Itē ſi n̄. ſeq̄ret̉ ꝙ īfidelitas n̄ eēt peccatū hōis. ſꝫ potiꝰ dei. qꝛ qͣlibꝫ credit cui dat fidē. ⁊ cui n̄ dat fidē n̄ p̄t ex ſuis naͣlibꝰ credere.gͦ vt vr̄ n̄ ē culpa credētꝭ qꝛ ip̄e n̄ credit ſꝫ potiꝰdindātꝭ ſibi hītū fidei qͦ mediāte credere poſſet. Itē ſeqͥt̉ ꝙ qͥlibꝫ dānatꝰ iniuſte ⁊ nequit̉ᶻdānaret̉ ꝯcl̓o ē fl̓a. gͦ. Falſitas ꝯn̄tꝭ d̓ ſe ptꝫ. Etꝯn̄a d̓clarat̉. qꝛ qͥſqͥs dānat̉ ꝓpt̓ defectū fideidānat̉ ẜꝫ illd̓ euāgelij qͥn̄ credit dānabit̉ ſn̄ ēī ptāte hōis hr̄e fidē cū total̓r ſuꝑnaͣl̓r det̉. gͦ n̄vituperabit̉ ſi n̄ hꝫ fidē. qꝛ nullꝰ ē vituperabil̓ꝓ illo qd̓ n̄ ē ī ſua ptāte ẜꝫ ari. ij. ethi. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ſiꝓ illo dānet̉ īiuſte dānet̉. Itē vlteriꝰ ſeqͥt̉ ꝙqͥlibet hō qͥ ſaluabit̉ vl̓ qͥ ſaluat̉ iniuſte ſaluat̉qꝛ ſine ſuis meritꝭ. nā ſic̄ nullꝰ ē vituperabil̓ ꝓillo qd̓ ī ſua ptāte n̄ ē. ſic etiā nec laudabil̓ ē ⁊ꝑ ꝯn̄s nec pͥmiabil̓. gͦ ſi pͥmiet̉ immerito pͥmiabit̉. gͦ iniuſte. Itē ſi ſic. ſeq̄ret̉ ꝙ eēt poſſibile aliquē hōieꝫ eē qͥ ẜꝫ nullā lege datā ſaluaretur vl̓ dānaret̉ poſito ꝙ aliqͥs puer nutriret̉ īdeẜto vbi nūqͣ audiret aliquē loqͥ qͥd eēt credēdū vl̓ diſcredēdū ſꝫ tm̄mo ex purꝭ naͣlibꝰ ẜmrectā viā rōis ꝙͣtū poſſꝫ viuere nutriret̉ tūc n̄poſſet ſaluari. qꝛ n̄ p̄t fidē ip̄aꝫ hr̄e ex purꝭ naͣlibus nec dānabit̉ qꝛ nūqͣ peccauit ⁊ ſꝑ fec̄ verā viā rōnis meliꝰ quo potuit. gͦ ꝓ iſtis īcōueniētibꝰ ⁊ ꝙͣ pluribꝰ alijs ꝯſil̓ibꝰ vitādis vr̄ ꝙex purꝭ naͣlibꝰ aliqͥs p̄t cuilibet articulo fideiaſſentire. Sꝫ iſtis ⁊ alijs pl̓ibꝰ n̄ obſtātibꝰ p̄dicta ꝯcl̓o ē tenēda. Quapropt̓ ad pͥmū ī oppoſitū dr̄ ꝯcedēdo ꝙ qͥlibet ho ex purꝭ naͣlibꝰqͥbuſcūqꝫ alijs ſic circūſcriptis naͣlibꝰ ill̓ ī det̓minata diſpoſitiōe manētibꝰ p̄t cuilibꝫ cōplexo velle aſſētire. Sꝫ vlteriꝰ negat̉ ꝯn̄a. gͦ qͥlibꝫex purꝭ naͣlibꝰ cuilibꝫ cōplexo p̄t aſſētire. Experiētia nāqꝫ regit nos ꝙ ſtatī multa poſſemꝰvelle facere q̄ n̄ poſſumꝰ facere ſic̄ multi ſūt qͥvellēt ſe diligere deū ſuꝑ oīa qd̓ tn̄ ꝓpt̓ malitiā vl̓ malū hītū īpediēte quē n̄ pn̄t ſtatī deponere: nō pn̄t illi totꝭ ꝟibꝰ adherere. Et ad argu

AQuinquageſimanona cōcluſio

Notandum

ASerageſima. torcluſio

Rn̄ſio ad pͥmaꝫ

Quinta

Quarta

Tertis

Secunda.

Obiectio prima.

ipri

3