entilogiū theologicūM. Guilhelmi de ocla

Centilogiū theologicūſitū gn̓at ⁊ ſcd̓m aliud gn̓at̉ ſic eēntia dīna ſecūdū prem gn̓at ⁊ ſcd̓m filiū gn̓at̉ ⁊ ſcd̓m ſpm̄ſct̄m ſpirat̉ et ab vtroqꝫ procedit. ⁊ tunc nihilaliud reſultat niſi ꝙ pr̄ qͥ ē gn̄at ⁊ filiꝰ qͥ ē eēntia gn̓at̉. ⁊ ſic ītelligūt auctores qͥ ponut ꝙ eſſentia gn̓at vel gn̓atur Scd̓o mō d̓r negandoꝯn̄aꝫ. ſil̓r ⁊ ad ꝓbatōeꝫ d̓r negādo diſcurſuꝫ: ſicut priꝰ. ſꝫ ſi diſcurſus debeat valere oꝫ ꝯcl̓ocꝫreſolui ꝑ iſtū modū. iſte pr̄ ī dinis gn̓̄at filiū indinis. ⁊ iſte prē hͨ eēntia. gͦ aliqͥs qͥ ē eēntia diuina gn̓at filiū ī dīnis. Pro quo ſignāter notādū ē ꝙ ſubiectū ꝯcl̓ois qn̄ ē t̓minꝰ ꝑſonal̓ dꝫreſolui ī gn̓e maſculio. ⁊ qn̄ ē eēntial̓ ī gn̓ͣe neutro: ſic̄ pꝫ ī reſolutiōibꝰ iā dictꝭ. qͣrū pria fiebatī gn̓e neutro: ⁊ ſcd̓a ī gn̄e maſculino. Ad t̓tiūd̓r ꝙ ꝓpͥe loquēdo ſic ad iſtā materiā ꝑtinꝫ negat̉ iſta .ſ. iſte tres ꝑſone ſūt tres res: qꝛ ſic̄ iſtetres ꝑſōe ſūt vna eentia ⁊ n̄ tres eēntie: ita ſūtvna res ⁊n̄ tres res ⁊ vnū ēs ⁊ n̄ tria ētia Uerūtn̄ īpropͥe loquēdo ad ſanū ītellectū poſſꝫ ꝯcedi ī iſto ſēſu. iſte tres ꝑſone ſūt tres. qͣrū q̄libetē res. ⁊ iō ſi ī aliqͣ auctoritate īueniat̉ ꝯſil̓e pietalit̓ accipi dꝫ. Ad qͣrtū d̓r ꝙ ꝓpͥe loquēdo ſicut iſta negat̉ eēntia gn̓at̉. ita iſta negat̉. iſte ēfiliꝰ btē ꝟgīs. deꝰ ē filiꝰ btē ꝟgīs. bt̄ā ꝟgo gn̓auit deū. ⁊ ſic de ꝯſil̓ibꝰ. ſꝫ debet ꝯcl̓os ſillogiſmoꝝ expoſitorioꝝ reſolui. ⁊ ꝑ hͦ ptꝫ qͥd ſit dicēdū ad totū reſiduū argum̄ti. Ad qͥntū ꝯcedit̉ ꝑidē. qꝛ cōcedit̉ ꝙ aliqͥs qͥ ē deꝰ ē filiꝰ btē ꝟginisſꝫ ex hͦ n̄ ſeqͥt̉ ꝙ pl̓es ſint dij: ſꝫ ꝙ plures ſūt ꝑſone. Ad ſextū d̓r cōcedēdo iſtā tali caſu poſitohͨ ē pr̄ ⁊ negat̉ iſta. hͨ n̄ ē pr̄: qͥa ſic̄ plane habet̉exͣ de ſum. tri. ⁊ fi. ca. Dānamꝰ ī fi. vbi vult ꝙ prē aliꝰ a filio: n̄ tn̄ aliud. Ex quo ſeqͥt̉ ꝙ neutral̓rn̄ p̄t expͥmi diſtīctio ꝑſonarū: ſꝫ tm̄ maſculīe vl̓feīne. ⁊ iō negat̉ iſta mīor ī qͣ ſl̓ iectū neut̉ l̓r d̓mōſtrat filiū ī dinis. Itē qn̄ ſic d̓r hͦ n̄ ē pr̄ d̓mōſtrādo filiū ī dīnis q̄ro qͥd ſit adiectiuū huiꝰ ſb̓ſtātiui hͦ. n̄ p̄t dici ꝙ filiꝰ vl̓ ꝙ ꝑſona q̄ ē filiꝰ. qꝛſic eēt īcōgrua oīno. et ꝑ ꝯn̄s nec ſcd̓ꝫ aliquosꝟa nec fl̓a. Si ꝟo ſit ſuū ſubſtātiuū iſte t̓minꝰēs vl̓ iſte t̓minꝰ aliqͥd vl̓ qd̓cūqꝫ aliud qd̓ pot̄itimagīari generꝭ neutri. tūc clarū ē ꝙ ꝓpo ē fl̓aſic ē fl̓a. ſi demōſtret̉ eēntia ꝑ hͦ ēs. hͦ ēs n̄ ē pat̓qꝛ ſic̄ hͨ ē ꝟa oīs eēntia dina ē pr̄: ⁊ iſta ꝯſil̓r qͥcqͥd ē eēntia dīna ē pr̄. ita hͨ ē vera oē ēs ī dīnisē pr. ſil̓r hͨ qͥcqͥd ē ens ī dīnis ē pr̄. Tn̄ ꝙͣuis iſtaſolutio ſcd̓ꝫ pͥncipia fidei aliqͣ ꝟa cōtineat: nōtn̄ vt vr̄ difficl̓tatē eūadit. qd̓ pꝫ faciēdo argumētū ſiue demōſtratōeꝫ ꝑ genꝰ femineū: ſic arguēdo. hͨ ē pr̄ de mōſtrādo eēntiā dinā. hͨ n̄ ē pr̄de mōſtrādo ꝑſonā dīnā q̄ ē filiꝰ clarū ē ꝙ vtrobiqꝫ idē ſil̓r demōſtrat̉. gͦ iſta ſūt duo ꝯͣdictoriaſibi īuicē ꝯͣdicētia ⁊ iſta ſūt ſil̓ ꝟa: ſic̄ notuꝫ ē. gͦſtabit difficultas n̄ ſoluta. Itē optīe p̄t dici ꝙſb̓ſtātiuū huiꝰ adiectiui hͦ. ē iſte t̓minꝰ ſuppoſi

M. Guilhelmi de oclatū ſic ꝙ ī mīori de mōſtret̉ ſuppoſitū dinū qd̓ ēfiliꝰ ſic ptꝫ ꝑ iā dicta. gͦ ſolutio n̄ valet. Propt̓qd̓ al̓r dr̄ ad argumētū ꝙͣuis ī iſtis duabꝰ ꝓpōnibꝰ idē nūero demōſtret̉ n̄ tn̄ cōuertibil̓r idēꝙͣuis eēntia dīna ſit eadē filio dei. tn̄ ē alicuialteri a filio eadē ſꝫ reqͥreret̉ ꝙ nulli alteri ꝑſone eēt eadē ad hͦ ꝙ eēntia dīna eēt eadē ꝯuertibilit̉̓ filio ī dīnis ⁊ hͦ ē ī iſta mat̓ia ſingulare.⁊ iō negat̉ ꝙͣuis vtrobiqꝫ idē demōſtret̉ ꝙ ſūtꝯͣdictoria ſibi īuicē ꝯͣdicētia. qꝛ nidē ꝯuertibilit̓ d̓mōſtrat̉ qd̓ reqͥrit̉ ad verā ꝯͣdictionē.Quīqͣgeſimaſexta ꝯcl̓o ē iſta. ꝙ nullꝰ diſcurſus quē ariſ. vl̓ aliqͥs ph̓oꝝ poſuit ē formal̓. ꝓbat̉ qꝛ vbicūqꝫ poterūt t̓mini īueniri in qͥbꝰ p̄miſſe ꝯſil̓es ſūt ꝟe ⁊ ꝯcl̓o fl̓a: n̄ ē diſcurſus formal̓. Sꝫ oīs diſcurſus ab ari. poſitꝰ ē hmōi. gͦnullꝰ diſcurſus ab ari. poſitꝰ ē formal̓. Maioriſtiꝰ elicit̉ ab ari. pͥmo pͥoꝝ. ⁊ minor pꝫ ꝑ dictapͥme ꝯcl̓onis p̄cedētꝭ vbi māifeſte ex pͥncipijsfidei d̓clarat̉ diſcurſū expoſitoriū ī aliqͥbꝰ terminis n̄ valere. qꝛ n̄ ſeqͥt̉ hͨ eſſentia dīna ē pr̄ hͦeēntia ē filiꝰ. gͦ filiꝰ ē pr̄. Itē n̄ ſeqͥt̉ oīs eēntiadīna ē pr̄ oīs filiꝰ ī dinis ē eēntia dīna. gͦ oīs filius ī dinis ē pr̄. qͥa iſtoꝝ diſcurſuū p̄miſſe ẜmcatholicā fide ſunt ꝟe ⁊ ꝯcl̓o penitꝰ fl̓a ⁊ tāꝙͣheretica ab oībꝰ fidelibꝰ refutāda. ⁊ tn̄ pͥmusdiſcurſus ſic̄ d̓ ſe pꝫ ē expoſitoriꝰ ⁊ ſcd̓s ī pͥmomō prime figure manifeſtiſſime regulat̉ qͥ abari ⁊ ab oībꝰ ph̓is ponūt̉ formaliſſimi ⁊ ſimpl̓rpͥmi nec poſſent ꝑ aliquē diſcurſū euidēter aliquo modo probari.Quinqͣgeſimaſeptima ꝯcl̓o ē iſta ꝙ aliqd̓ſuppoſitū dinū ē alid̓ ſuppoſitū a filio ī dīnisſi⁊ tnn̄ ē alid̓ a filio ī dinis. Que d̓clarat̉ ſic. pr̄ī dīnis ē alid̓ ſuppoſitū a filio ī dīnis. ⁊ pr̄ ī dinis n̄ ē alid̓ a filio ī dīnis. gͦ aliqd̓ ſuppoſitū diuinū ē alid̓ ſuppoſitū a filio i dinis qd̓ tn̄ nō ēalid̓ a filio ī dīnis. Iſta ꝯn̄a vr̄ euidēs. et pͥmaꝑticl̓a an̄tꝭ pꝫ d̓ ſe .ſ. ꝙ pr̄ ī dīnis ē alid̓ ſuppoſitū a filio ī dinis. qꝛ pr̄ ī dīnis filiꝰ ī dīnis .ſ.ſ. ī diuinis ſūt tria ſuppoſita real̓r diſtīcta. Et ſcd̓aꝑticula antꝭ .ſ. ꝙ pr̄ ī dinis n̄ ē alid̓ a filio. ptꝫ ꝑdecretalē ſuꝑiꝰ allegatā ī qͣ dr̄ ꝙ pater eſt aliꝰa filio. ſed nō aliud a filio.Quinqͣgeſimaoctaua ꝯcl̓o ē iſta q̄ qͣſi correlatiue ſeqͥt̉ ex iā dictꝭ. qꝛ ī aliqͥbꝰ t̓mīs ab īferiori ad ſuū ſuꝑiꝰ affirmatīe ſine diſtributōe ſuꝑioris reſpectu eiuſdē ꝟbi ⁊ reſpectu eiuſdē p̄dicati. ꝯn̄a penitꝰ nihil valꝫ ſic̄ ex iā dictꝭ pꝫ qꝛſic̄ hͨ ē ꝟa pr̄ ē alid̓ ſuppoſitū a filio n̄ tn̄ ſeqͥt̉. gͦpr̄ ē alid̓ a filio ⁊ an̄s ē verū ⁊ ꝯn̄s ē fl̓ꝫ. ⁊ tn̄ arguit̉ ab īferiori ad ſuū ſuꝑiꝰ. Itē n̄ ſeqͥt̉ pr̄ ī dinis gn̓at. gͦ deꝰ gn̓at: filiꝰ in dīnis gn̓at̉. gͦ eēntia dīna gnat̉ .ſ .ſ. a pr̄e ⁊ filio ꝓcedit ſiue ſpiratur. gͦ deꝰ ſpirat̉ vl̓ a pr̄e ⁊ filio ꝓcedit. ⁊ tn̄ inom̄ibꝰ arguit̉ ab inferiori ad ſuꝑiꝰ affirmatiue

B B iiij

Ad quintā

HAd ſextā

Ad quartā

Nota bene

Ad tertiam

AQuinquageſimaſeptima cōcluſio

AQuinqua ſimaoctaua cōcluſio

AOnīquagenima.ſexta cōcluſio