Centilogiū theologicūM. Guilhelmi de oclrā

Centilogiū theologicūquēter accipiūtur a doctoribꝰ ī auctoritatibꝰtheologicis preciſe applicatiue. et ita ꝙ nonſignificet vel connotet p̄teritū vel futurū: ſedio dicūtur aduerbia ⁊ ꝟba p̄teriti tēporis: velqꝛ ſi aliqd̓ tp̄s p̄teriti fuiſſet p̄teritū: preteritūeſſet. vel qꝛ ſi aliqd̓ tēpus futurū eſſꝫ ip̄m ſtatīſine noua ipoſitōe ſignificaret: vel conotaret.Et iō ad veritatē iſtiꝰ deꝰ fuit an̄ hͦ inſtās: ſiuead ꝟitatē iſtiꝰ deꝰ fuit: nō requirit̉ ꝙ aliqd̓ tp̄sfuit vel aliqd̓ inſtās: ſꝫ ſufficit ꝙ aliqd̓ inſtansvel tēpus potuiſſet fuiſſe vel ſuffic̄ ſi aliqd̓ tēpus vel inſtās fuiſſet. hͦ aduerbiū an̄: ⁊ h̓ ꝟbuꝫfuit ſine noua īpoſitiōe ſtatī ſignificaret vl̓ conotaret. ⁊ ſil̓r ꝓportiōabilit̓ dicēdū eſt de iſtaꝓpoſitione de futuro deus erit poſt hͦ inſtansQuiquageſimaquīta cōcluſio ē iſta. ꝙ vnaIeēntia ſimpliciſſima ⁊ penitꝰ indiſtinguibiliseſt tres ꝑſone realit̓ diſtīcte. Iſta gͦ nulla rōnenaturali aliquomō p̄t ꝑſuaderi: ſꝫ ſola catholica fide tenet̉ tanꝙͣ illa q̄ exuperat oēm ſenſuꝫoēm ītellectuꝫ hūanū ⁊ oēm rōem penitꝰ. ſolagͦ fide infuſa tenet̉ ſic̄ ſatis manifeſte elicit̉. exͣde ſumma tri. ⁊ fi. cātho. Sꝫ ꝯͣ iſtā ꝯcluſionēml̓tiplicit̓ inſtat̉. Et pͥmo ſic. iſta eēntia dīnaē. filiꝰ ī dīnis. iſta eēntia dīna ē pr̄ ī dīnis. gͦ pat̓in dinis ē filiꝰ in dīnis. Iſte diſcurſus pꝫ. qꝛ eſtexpoſitoriꝰ. ⁊ ꝑ ꝯn̄s manifeſtus tanꝙͣ nō indiges aliquo ip̄m pro maiori apparētia ⁊ euidētia regulāte. qꝛ medio exiſtēte hͦ aliqͥd neceſſeeſt extrema ꝯiūgi. Iteꝫ ex oppoſito cōcl̓onis3cū minore qͥ pͥus ponebat̉ ſequit̉ oppoſitū maioris ſic arguēdo. nullꝰ pr̄ eſt filiꝰ ī dinis. hͨ eēntia dina ē pr̄ ī dinis. gͦ hͦ eēntia nō ē filiꝰ ī dīnisIſte diſcurſus ī qͣrto mō prie figure ponit̉. Uerutn̄ iſte ſcd̓s diſcurſus adducit̉ ex ſuꝑabūdāti gr̄a exempli: nō tanꝙͣ ꝓbatiuꝰ pͥmi: qꝛ pͥmusꝑnullū diſcurſum euidētiorē vel magꝭ apparētē pōt ꝓbari: qꝛ nullꝰ eſt eo apparētior ⁊ veriorPredictꝰ diſcurſus elicit̉ ex cōcl̓oe q̄ ponit ꝙeēntia dina ſit tā ꝯiunctī ꝙͣ diuiſiꝫ tres ꝑſoneī dinis. Itē ſic̄ ſeq̄ret̉ ꝙ vna ⁊ eadē res nūerogn̓aret ſcip̄am. ꝯn̄s ē fl̓m. gͦ ⁊cͣ. Falſitas ꝯn̄tispꝫ tā ꝑ oēs ph̓os ꝙͣ theologos. Un̄ ꝯcordāt inhͦ ꝙ īpoſſibile ē aliquā rē gnare ſeip̄am. Et cōſequētia declarat̉ ſic. iſte pr̄ ī dīnis gn̓at filiuꝫin dinis. iſte pr̄ ī dinis ē iſta eēntia dina. gͦ iſtaeēntia dina generat filiū ī diuinis. Tūc vltraiſte filiꝰ ī dinis gn̓at̉. iſte filiꝰ ī dinis ē hͨ eēntiadīnā. gͦ hͦ eēntia dina gn̓at̉ ⁊ non ab alio gn̓at̉ꝙͣ a ſeip̄a. gͦ ip̄emet generās generat ſeipſum.Itē iſte tres ꝑſone ſunt tres res: iſte tres ꝑſone ſunt iſta eēntia. gͦ iſta eēntia ē tres res. ⁊ vltra. gͦ iſta eēntia ē tria ētia. qꝛ ēs ⁊ res ꝯuertūtur tanꝙͣ trāſcēdētia: et vltra. gͦ iſta eēntia eſttres eēntie: qꝛ ſic̄ ens ē trāſcēdes ita eēntia. qꝛom̄e ens ē eēntia ⁊ pīs eēntia ē ēs. Itē ſi ſic.

M. Guilhelmi de oclrātūc ſeqͥt̉ ꝙ eēntia ī dīnis eſſet filiꝰ btē ꝟginisꝯn̄s ē fl̓m. gͦ ⁊cͣ. Falſitas pͥmi ꝯn̄tis pꝫ ꝑ theologos qͥ ponūt ꝙ eēntia dinangn̄at̉ nec vnꝙͣgnabat̉ Et falſitas ſcd̓i ꝯntīs pꝫ ꝑ theologosq̄ ponāt ꝙ ſolꝰ filiꝰ ī dinis aſſūpſit ſibi naturāhūanā ex ꝟgīe maria ⁊ n̄ pr vl̓ ip̄ſſāctꝰ īcarnabat̉. ⁊ ꝯn̄a declaratur. qꝛ iſte filiꝰ ī dīnis ē hͨ eſſentia dīna. gͦ eēntia dīna ē filiꝰ btē ꝟgīs hͨ eſſentia dina ē pr̄ ī dinis. gͦ pr̄ in dīnis ē filiꝰ btēꝟgis. Itē ſi ſic. ſeq̄ret̉ ꝙ eēt pl̓es dij qd̓ ē ꝯpͥmū pͥncipiū ⁊ ſcd̓aꝫ ꝯcl̓oem. hͦ ꝯn̄a declarat̉qꝛ hͨ ē ꝟa deꝰ ē filiꝰ bt̄e ꝟgīs ⁊ hͨ ſil̓r ē ꝟa. deꝰ n̄ē filiꝰ btē ꝟgīs. qꝛ pari rōe qͣ pͥma ē ꝟa ꝓ filio īdinis ſcd̓a eꝟa ꝓ pre ī dinis ⁊ ſpūſctō ⁊ clarūē ꝙ n̄ p̄t ꝟificari ꝓ vno ⁊ eodē. gͦ ꝟificat̉ ꝓ diuerſis dijs. gͦ pl̓es ſūt dij ⁊ ꝙ n̄ poſſint ꝟificariꝓ vno ⁊ eodē. pꝫ qꝛ ſtatī ſeqͥt̉ ꝯdictio .ſ. ꝙ iſtedeꝰ ſit filiꝰ br̄exgīs ⁊ ꝙ iſte deꝰ n̄ ſit filiꝰ btē ꝟginis demōſtrādo eūdē deū Itē ſi ſic. ſeq̄retꝙ ꝯͣdictoria ſibi īuicē ꝯͣdicētia reſpectu eiuſdē ſignificati eēt ſil̓ ꝟa. Falſitas ꝯntis pꝫ tāī theologia ꝙͣ ī ph̓ia ⁊ ꝑ oēs ꝯn̄a d̓clarat̉ qꝛ capio iſtas duas ꝓpones hͦ ē pr̄ ⁊ hͦ n̄ ē pr̄ qͣrū pͥma vocet̉ a. ſcd̓a b. ⁊ ꝑ ſb̓iectū ip̄iꝰ a demoſtrādo eēntiā dīnā ⁊ ꝑ ſubiectū ip̄iꝰ b filiū ī dīnistūc a ⁊ b ſūt duo ꝯdictoria ſibi īuicē ꝯͣdicētiagͦ duo ꝯͣdictoria ſibijnuicē ꝯͣdicētia ſūt ſil̓ ꝟa.Haior iſtiꝰ pꝫ. nā a ē verū qꝛ eēntia dīna ē pr̄⁊ b ē verū qꝛ filiꝰ n̄ ē pr̄ Et minor pꝫ qꝛ a ⁊ b ſūtdue ꝓpōēs ſingulares qͣrū ſubiecta p̄ciſe ideꝫd̓moſtrāt ⁊ vna ē mere affirmatīa ⁊ alia merenegatīa. gͦ ſūt ꝯͣdictoria ſibi īuicē ꝯͣdicētia.⁊c̄. Cōt̉ iſtā ꝯcl̓oꝫ pn̄t alia qͣſi īfinita adductqͥbꝰ vniformit̉ ſic̄ iſtis pot̓it rn̄deri. Ad pͥmūgiſtoꝝ dr̄ negādo diſcurſuꝫ. qꝛ ꝙͣuis multꝭ appareat ī mat̓ia creata ⁊ nat̉ali. n̄ tn̄ tꝫ ī mat̓iaīcreata ⁊ p̄ciſe ī ꝓpōibꝰ ſiue termīs dine trinitatꝭ. Un̄ qꝛ ariſ. n īuenit alios termīos vl̓ aliāmateriā ī qͥbꝰ n̄ tenuerit iſte diſcurſus. nec adiſtā materiā trinitatꝭ potuit d̓uenire. iō gn̓alit̓poſuit ſine aliqͣ exceptōe p̄dictū diſcurſū valēſꝫ pꝰ tp̄s ari. ī iſta dīna trinitate dīnitꝰ reuelata a ſūmis doctoribꝰ theologis īuētū ē p̄dictūdiſcurſū īſtātiā pati. qꝛ īuenint̉ t̓mini ī qͥbꝰ nōtꝫ vt pote ī dīna eēntia ⁊ trinitate. Ulteriꝰd̓r negādo ſcd̓ꝫ diſcurſū ſic̄ pͥmū qͣpropt̓ theologi corrigētes ari. reſoluūt ꝯcl̓oem ſic arguēdo hͦ eēntia dīna ē pr̄ ī dīnis hͨ cēntia dīna ē filiꝰ ī dīnis. gͦ aliqͥd qd̓ ē pr̄ ī dīnis ē filiꝰ ī dīnistunc ſi arguat̉ ex oppoſito ꝯcl̓onis erit maiorfl̓a .ſ. iſta nihil qd̓ ē filiꝰ ī dīnis ē pr̄ ī dīnis. Adſcd̓m dr̄ dupl̓r vno mō diſtinguēdo illd̓ ꝙ idēgn̓at ſeip̄ꝫ. qꝛ idē gn̓are ſeip̄ꝫ p̄t ītelligi vl̓ ẜmidē ſuppoſitū vl̓ ẜꝫ diuerſa ſuppoſita. Primomō ē īpoſſibile ⁊ negāt theologi ⁊ ph̓i. ſꝫ ſcd̓omō p̄t aliquo mō ſuſtineri qꝛ idē ẜꝫ vnū ſuppo

AQuinquageſimmaquīta in materi.de trinitate.

Sedondo

Zercia

Exp̄s diſcurſus

Qarta

BOhiectionesima.

Ad ſecundā

Pro ſcd̓o

CRn̄ſio ad primāꝓ primo diſcurſu

Sexta

Quinta

ni

a

ii

Imum

33ſ