entilos. a theo. gicūM. Guilhelmi de oclrā

Centilogni theologiennet eē ⁊ hͦ ſupponēdo cū theologis qui ponūtꝙ aliqn̄ celū nō mouebit̉ .ſ. poſt diē iudicij ⁊ ꝙvlteriꝰ nō erit gn̓atio ⁊ corruptio tūc iſtās terminās motū celi vocet̉ a tūc ſic ī a iſtāti deꝰerit ⁊ īmediate poſt a iſtās deꝰ nō erit. gͦ ī a inſtāti deꝰ deſinet eē Iſta ꝯn̄a pꝫ. qꝛ arguit̉ ab oībus exponētibꝰ ad ſuā expoſitā. Et ſcd̓a etiāꝑticula antis pꝫ. qꝛ ſic̄ pͥus p̄ſuppoſitū fuit ꝙan̄ ſit aduerbiū tꝑis ita nūc ſuppono vniformiter loquēdo ꝙ poſt ſit aduerbiū tꝑis. Un̄iſta ꝯuertūt̉ iſte hō erit poſt hoc iſtās ⁊ homoerit ī aliquo īſtāti vel tꝑe poſt hͦ iſtās Sꝫ ꝯͣiſtā cōcluſionē iſtat̉ deꝰ deſinet eē. gͦ corrūpet̉Itē a erit poſt diē iudicij ⁊ poſtꝙͣ motꝰ celi deſinet eē. gͦ deꝰ erit poſtꝙͣ motꝰ celi deſinet eſſegͦ ī a nō deſinet eē. ꝯn̄a vr̄ euidēs Et ans declarat̉ ſic. hͦ celū erit poſtꝙͣ motꝰ celi ceſſauerit hͦcelū eſt a. gͦ a erit poſtꝙͣ motus celi ceſſaueritIſte diſcurſus ē bonꝰ ī a vt ſuppono ⁊ p̄miſſeerūt ꝟe ī a. gͦ ꝯcluſio erit ꝟa ī a. Ad pͥmū iſtorū d̓r̄ negādo ꝯn̄am. qꝛ ad hͦ ꝙ deꝰ deſinat eē īa ſufficit ꝙ nullū tp̄s aūt iſtās erit poſt hͦ. ⁊ ꝙerit ī a ⁊ hͦ nō pōt mēſurari ꝓpt̓ hͦ ꝙ nullū tp̄svl̓ iſtās erit poſt a. A ſcd̓ꝫ d̓r̄ negādo ꝙ deꝰerit poſtꝙͣ celi motꝰ ceſſauerit eē ſicut ſuꝑiꝰ dicebat̉. qꝛ poſt motū celi nullū tp̄s vl̓ īſtās eritQuinquageſima cōcluſio ē iſta. ꝙ ī a īſtātierit hͨ ꝟa. ſi tūc fuerit. deꝰ non erit. Que ꝓbat̉ſic ⁊ ponat̉ gr̄a exēpli ꝙ nūc ſit a iſtās tūc ſic.deꝰ nō erit ī tꝑe p̄terito nec etiā deꝰ erit ī īſtāti pn̄ti ſic̄ de ſe notū ē nec deꝰ erit ī tp̄e vl̓ īſtāti futuro. gͦ deꝰ nō erit. Tertia ꝑticula iſtiꝰ an̄tꝭptꝫ. qꝛ poſt hͦ īſtās pn̄s nullū erit īſtās vl̓ tp̄svt ſuppono. Itē hͦ verbū erit ē ꝟbū futuri tꝑisgͦ ſi nullū tp̄s futurū erit de nullo verificabit̉Sꝫ ꝯͣ iſtā ꝯcluſionē īſtat̉. deꝰ ē ꝑpetuus. gͦdeꝰ poſt hͦ iſtās pōt eē. gͦ deꝰ poſt hͦ īſtās erit.Prima ꝯn̄a vr̄ euideus. ⁊ ſcd̓a elicit̉ ex ariſ. ij.ꝑiarmenias et ſcd̓o celi vbi vult ꝙ ī ꝑpetuisnō dr̄nt eē ⁊ poſſe. Ad iſtd̓ breuit̓ d̓r ꝯcedēdo ꝙ deꝰ ē ꝑpetuꝰ qꝛ ad ꝟitatē iſtiꝰ nō plꝰ reqͥrit̉ niſi ꝙ deꝰ ſit ⁊ nūqͣ hēat cauſaꝫ ſue exiſtentie nec vnꝙͣ hēbit cauſāʳ ſue corruptiōis. qꝛ nūꝙͣ corrūpet̉ ⁊ vlteriꝰ ꝯcedit̉ ꝙ deꝰ pōt eē poſta īſtās qꝛ deꝰ poſſet facere celū vlteriꝰ moueri⁊ ſic pōt eē poſt a iſtās vlterius negat̉ ꝯn̄a. gͦdeꝰ erit poſt a īſtās. Et ad illā ꝓponē ariſtotelis ī ꝑpetuis ⁊cͣ. dr̄ dupl̓r. Primo ꝙ ariſ. p̄ſupponit motū celi nō poſſe ceſſare cuiꝰ oppoſitūp̄ſupponit̉ ī pn̄ti. Et ſcd̓o d̓r ⁊ melius .ſ. ꝙ ari.vult ītelligere ꝙ ſi aliqua ſūt q̄ ꝑpetue fuerūt⁊ ꝑpetue erūt nō pͥus fuit ꝟiſimile de eis eē ꝙͣpoſſe eē nec ecōuerſo. Et iō qꝛ deꝰ ē ꝑpetuꝰ nōpͥus fuit veriſimile de eo vl̓ ſuo noīe ī ꝓpōe deactu exercito poſſe eē ꝙͣ eē ⁊ nō fuit pͥus vera

M. Guilhelmi de oclrāiſta deꝰ pōt eē: ꝙͣ iſta deꝰ eſt. nec aliud vult ariſtoteles ītelligere ꝑ iſtā ꝓpōem ī ꝑpetuis ⁊cͣ.qꝛ ī tl̓ibꝰ potētia eēndi n̄ p̄cedit actu eēndi ⁊cͣ.Quīquageſimapͥma cōcl̓o eſt iſta. ꝙ āteꝙͣdeꝰ fuit deꝰ potuiſſet eē. Que declarat̉ ſic. an̄ īſtās creatiōis mūdi deꝰ potuiſſet feciſſe mūdū⁊ an̄ iſtās creatiōis mūdi deus nō fuit. gͦ āteꝙͣdeꝰ fuit deus potuiſſet eē. Iſta ꝯn̄a vr̄ euidēs.Et prīa ꝑticula an̄cedētis pꝫ ex dictis ī ꝯcl̓oꝓxie p̄cedēti. qꝛ ſic̄ pꝰ inſtās terminās tp̄s motus celi n̄ erit: ita an̄ tp̄s creatōis mūdi n̄ fuit.Quiquageſimaſcd̓a cōcl̓o eſt iſta. ꝙ poſtꝙͣdeꝰ nō erit deꝰ poterit eē: ⁊ d̓clarat̉ ſic̄ p̄cedēsqꝛ deꝰ poſt a inſtās nō erit. Iſta ptꝫ ꝑ. xliiij. cōcluſionē. Et poſt a inſtās deꝰ poterit eē. qꝛ deꝰnō neceſſitatur facere tempus in a inſtāti: ſedlibere hoc faciet. gͦ deꝰ poteſt facere poſt a inſtans tēpus eſſe. ergo deus poſt a inſtans pōteſſe. ergo deus poſtꝙͣ non erit poterit eſſe.Quadrageſimatertia ꝯcl̓o eſt iſta. ꝙ dādūē vltimū iſtās rei ꝑmanētis ī eē. Iſta ꝯcl̓o ptꝫſtatī. qꝛ ī a īſtāti deꝰ erit: ⁊ pꝰ a īſtās deꝰ nō eritgͦ a inſtās erit vltimū īſtās exujtie dīne ⁊ deꝰ ēꝑmanēs. gͦ dāduꝫ ē vltimū inſtās rei ꝑmanētꝭin eē. Sed ꝯͣ hͦ arguit̉ ab ariſtote le. viij. phiſicoꝝ. vbi elicit̓ ꝙ nō ē dare vltimū inſtās rei ꝑmanētis in eē. Ad illud breuit̓ d̓r ꝙ ariſtoteles ibidē ītelligit de rebꝰ ꝑmanētibꝰ q̄ deſinūteē ꝑ corruptioneꝫ ⁊ q̄ hn̄t cām ſue exntie ⁊ ſuecorruptiōis: quod nō habet locū in propoſitoQuīquageſimaqͣrta ꝯcl̓o ē iſta q̄ ex iā dictꝭſequit̉ ꝙ aliqͣ res īcepit eē ⁊ deſinet eē: q̄ ē īgenerabilis et īcorruptibilis: ita ꝙ nō pōt gn̄arinec corrūpi. Iſta cōcl̓o ptꝫ. qꝛ deus īcepit eē ꝑxlviij. cōcl̓oem ⁊ deꝰ deſinet eē: ſic̄ pꝫ ꝑ. xlix. etdeꝰ nō potuit gn̄ari nec potuit corrupi. Nā nōpotuit gn̄ari. qꝛ nō potuit hr̄e cām: cū ip̄emetſit prima cā. ſil̓r nec potuit corrūpi: qͥa nec a ſenec ab alio. nō a ſeip̄o pꝫ. qͥa tāte potētie ē adreſiſtēdū ſic̄ ad agendū. nec ab alio: qꝛ ē maioris potētie ꝙͣ aliqͥd aliud ab ip̄o. Ptꝫ gͦ iſta cōcluſio. ꝙ aliqͥd īcepit eē ⁊cͣ. Et ſi dicat̉ ꝙ deuscorrūpebat̉: qꝛ moriebat̉. Ad hͦ d̓r ꝙ corrūpebat̉ ſcd̓m naturā hūanā. ⁊ iō hͦ ē verū ī alio ſenſu ꝙͣ hic ſumit̉. qꝛ ītēdit h̓ dicere ꝙ deꝰ ẜm eēn̄tiā dīnā nō p̄t corrūpi. Hic ē final̓r notandū.ꝙ octo p̄dce ꝯcl̓oes īmediate p̄cedētes potiꝰ qͦſunt īcredibiles ꝙͣ aſſerende. ⁊ iō tm̄mo cā ex­ ficercitij dicebāt̉. qͣpropt̉ ſi alicui placeat al̓r reʸſpōdere facilit̓ poterit negare tales ꝯn̄as. deꝰfuit an̄ hͦ iſtās. gͦ deꝰ fuit ī aliquo tꝑe vel in aliquo īſtāti an̄ hͦ iſtās. deꝰ erit poſt hͦ īſtās. gͦ deꝰerit ī aliquo tꝑe vel ī aliquo iſtāti pꝰ hͦ iſtās. etſic de ꝯſil̓ibꝰ alijs. qꝛ an̄ ⁊ pꝰ fuit erit ⁊ ꝯſil̓ia etaduerbia q̄ dicūtur p̄teriti tꝑis vel futuri freBi.

BB iij

Obiectio prima.

Secundo

Rn̄ſo

AQuīquageſimaconcluſio

pettao

Ad ſecūdam

Oieētīo pr-

Rn̄ſio ad pͥmaꝫ

BNota ꝙ octo concluſiones āt epoſite non ſunt aſſe

Quinqua geſimatertia concluſio

PQuinquageſimaquarta concluſio

Obiectio

AQuinquageſimaprima concluſio.

AQuinquageſimaſecunda cōcluſio.

Reſponſio