ntilogiū theologicūM. Guilhelmi de oclā
ẜm ſuā naturā eſt ſeparatū a corpore mortuo.Sed vlteriꝰ negat̉ ꝙ iſte idē ſeparat̉ a ſeipſoqꝛ iſta ꝓpō quodāmo cōponit̉ ex terminis nocōicabilibꝰ ſcꝫ ex terminis relatiuis aliqualēdemoſtrationē importātibꝰ ſicut nō ſequiturdeꝰ hō aſſumpſit naturā hūanā ⁊ homo aſſumpſit naturā hūanā. gͦ idē aſſūpſit ſeip̄m. et ꝓpter hoc negat̉ ꝙ idē ſeparat̉ a ſeip̄o. qd̓ nō ſequit̉ ex p̄dictis. Uerutū p̄dictis nō obſtātibus aliqͥ dicere volūt ꝙ termini ſiue dictiōesſignificātes ꝑtes xp̄i nō ſunt termini cōicabiles quapropt rōe aſſumptōis talis ꝑtis nō fitcōicatio ydiomatū. Pumū tn̄ ꝓbabiliꝰ videt̉⁊ iō qͥlibet eligat quod meliꝰ ſibi placebit.Decimaquarta cōcluſio ē ꝙ hoaſſumpſitnaturā humanā ī vnitatē ſuppoſiti diuini. cocluſio ſtatī pꝫ ſic arguēdo. iſte filiꝰ dei aſſūpſithumanitatē in vnitatē ſuppoſiti diuini ⁊ iſtefiliꝰ dei eſt hō: tā maior ꝙͣ minor parēt. ⁊ ē articulus fidei. Sꝫ ꝯ iſtā ꝯcluſionē inſtat̉ ſi hōaſſumpſit naturā humanā ⁊cͣ. cū iſta humanitas aſſumpta ſit ho. gͦ homo aſſumpſit hominē. vel gͦ ſeip̄m vel aliū. Primū nō pōt. qꝛ īpoſſibile ē ꝙ aliqͥs aſſumeret ſeip̄m. Nec ſcd̓m. qꝛſi ſic ſequeret̉ ꝙ ibi eēt duo hōies .ſ. aſſumēs⁊ aſſumptꝰ. ⁊ ꝑ ꝯn̄s beata virgo habuit duosfilios ſcꝫ hōiem aſſumētē et hoīem aſſumptūAd iſtud dr̄ negando ꝙ natura hūana ſit hōRō. qꝛ nō ē ſuppoſitū per ſe ſubſiſtens vel exiſtēs. qꝛ ſuppoſitat̉ ꝑ ſuppoſitū diuinū. nec ē filius virginis. qꝛ nō habuit niſi vnicū filiū. ⁊ ille ē filiꝰ dei ⁊ clarū eſt ꝙ illa natura aſſumptaſiue illa hūanitas nō ē filiꝰ dei ſicut ptꝫ ꝑ deciſionē cōcluſionis ꝓxime p̄cedētis. ⁊ ſic ptꝫ ꝙnon ſunt ibi duo homines.Decimaquinta cōcluſio ē iſta ꝙ nō omneaīal̓ rōale mortale ē hō. Iſta cōcluſio declarat̉ ſic. natura aſſumpta ē ſubſtātia aīata ſenſibilis. Primo ꝙ ſit ſb̓a ſatis clarū ē. qꝛ ē ens⁊ nō accidēs. gͦ ſb̓a. Scd̓o ꝙ ſit aīata ptꝫ. qꝛ ēcōpoſita ex corpore ⁊ aīa. Tertio ꝙ ſit ſenſibilis pꝫ. qꝛ ſentit multas penas et paſſiones ſic̄de ſe notū ē ⁊ ab om̄ibꝰ cōcedit̉. gͦ ē aīal ⁊ clarū ē ꝙ nō ē aīal irrōnale. gͦ ē aīal rōnale. Et ꝙſit mortale vr̄ ꝙ pōt vel ſaltē potuit mori. gͦ natura iſta aſſumpta ē aīalrōnale mortale. et tn̄nō ē hō ſic̄ p̄dictū ē. gͦ nō om̄e aīal rōnale mortale ē hō. Sꝫ ꝯͣ iſta cōcluſionē īſtat̉. Om̄isꝓpō ē falſa ī qua diffinitū negat̉ d̓ ſua diffiniiū. tiōe. ſꝫ hͨ ē hmoi. gͦ ⁊cͣ. Rōne iſtiꝰ argumēti.volūt aliqͥ negare naturā aſſumptā eē aīal. qꝛnō ē ſb̓a ꝑ ſe exiſtēs qd̓ reqͥreret̉ ad hoc ꝙ eſſꝫaīal. Et vlteriꝰ dicūt cōcedēdo ꝙ ꝓpͥe loquēdo aliqͥd ē qd̓ nec ē ſb̓a nec accidēs. qꝛ iſta natura aſſumpta nō ē ꝓpͥe loquēdo ⁊ ſtricte ac-
M. Guilhelmi de oclācepta ſb̓a. qꝛ nō ē ꝑ ſe exiſtēs ſuppoſitalit̓ neceſt accidēs. qꝛ hͦ nullꝰ ponit ꝙͣuis habeat aliqualē ſimilitudinē cū accidente. qꝛ ſuſtentat̉ab alio ſicut accidēs ſuſtentat̉ a ſubiecto ſuonō tn̄ ꝓpt̓ hoc ſequit̉ ꝙ ſit accidēs. qꝛ pōt naturaliter adeſſe ſine tali ſuſtentatiōe. ⁊ ſil̓r forma ſb̓alis ſuſtentat̉ a materia ⁊ ē in materiaſubiectiue ⁊ hꝫ magnā ſimilitudinē cū accidēte. ⁊ tn̄ nō ē accidēs. Sꝫ ex iſtis ſeqͥt̉ ita mirabilis ꝓpō ſicut p̄cedēs. ſcꝫ ꝙ aliqd̓ ens ē ꝑ ſevnū qd̓ nec ē ſb̓a nec accidēs. Et iō vr̄ in iſtamateria ꝓbabilior eē cōcluſio ſupradicta .ſ. ꝙnō om̄e aīal rōale mortale ē hō. Et ſi dicat̉ ꝙꝙͣuis iſta natura aſſumpta ſit aīal rōale nō tn̄eſt mortale qꝛ ē corpus glorificatū. ⁊ ꝑ ꝯn̄s induit īmortalitatē ꝓpt̓ qd̓ dixit apl̓us. xp̄us reſurgēs ex mortuis iaꝫ nō morit̉ mors illi vltranō dn̄abit̉. Sꝫ nō vr̄ illud argui īmo qͣſi cauillatorie dictū ē. qꝛ an̄ mortē xp̄i clarū eſt ꝙ iſtanatura fuit mortalis et tūc ſaltē fuit cōcluſiovera. Itē ex hͦ ſequeret̉ ꝙ nullꝰ hō poſt diē iudicij eet aīal rōnale mortale. qꝛ qͥlibꝫ hō ſaltēſaluatꝰ erit glorificatꝰ. ⁊ iō vr̄ ꝓbabiliꝰ dici ꝙillud ſit mortale. qꝛ ex pͥncipijs ſuis naturalibus naturalit̓ pōt mori vel aliqn̄ potuit moriꝙͣuis ꝑ aliqd̓ extrinſecum ab iſta mortalitatepenitus p̄ſerue. Alit̓ gͦ reſpondet̉ ad argumētuꝫ ꝙ theologice loquēdo hͨ oro aīal rōalemortale nō ē diffinitio cōuertibilis cū hōie. ſꝫopꝫ addi iſtā dram ſupponibile vel ꝑ ſe exn̄s.⁊ iſta diffinitio rōne dre vltime non vr̄ dici denatura aſſumpta. ⁊ ꝑ hͦ pꝫ reſpōſio a rgumētiDecimaſexta cōcluſio ē iſta ⁊ ſequit̉ qͣſi immediate ex iā dictis. ſcꝫ ꝙ aliqͥd ꝑ ſe vnū nō ēciſuppoſitū alicuiꝰ ſpēiſpāliſſime. Iſta cōcluſio declarat̉ ſic natura aſſumpta ē aīal ſicut iādictū ē ⁊ ē ꝑ ſe vnū ſicut de ſe notū ē. qꝛ ē cōpoſita ex materia ⁊ forma q̄ faciūt eēntialit̓ vnū⁊ tn̄ iſta natura aſſumpta nō ē ſpēiſpāliſſimeſeu hūane nec alicuiꝰ alteriꝰ ſicut ꝓbari pōt īductiue. Itē aggregatū ex natura aſſumpta⁊ natura diuina ē aliqͥd ꝑ ſe vnū. ⁊ tn̄ nō ē ſuꝑpoſitū alicuiꝰ ſpēi hūane nec alicuiꝰ alteriꝰ ſicut ptꝫ īductiue. Et ꝙ nō ſit ſuppoſitū hūaneſpēi declarat̉. qꝛ ſi eēt ſuppoſitū hūane ſpēi eſſet homo qd̓ falſum ē. Falſitas ꝯn̄tis pꝫ. qꝛ nōē hō xp̄s. Nā qͥcqͥd ē homo xp̄s fuit ab et̓no. hͦaggregatū ex natura hūana ⁊ natura diuinano fuit ab eterno gͦ hoc aggregatū nō ē homoxp̄s nec aliqͥs aliꝰ hō. qꝛ ſic eēnt ibi duo hōiesqd̓ oēs theologi negāt. ⁊ pari rōne nō vr̄ magīcōueniēs ponere aliqd̓ aīal ꝑ ſe vnū qd̓ nō ſitſuppoſitū alicuius ſpeciciſpecialiſſime. gͦ ⁊cͣ.Decimaſeptima ꝯcluſio ē iſta. ꝙ aliquod ꝑens ꝑ ſe vnū nō ē ſuppoſitū alicuiꝰ ſpēiſpāliſ-
Reſponſio
Decimaquintꝰroctiſ.
Obiectio
ADecimaquartacōcluſio
Rn̄ſio aliquorū.
BObiec. io.
BObiec. io.
ADecim ſexta cōcluſio
Rn̄ſio auctoris
ADecimaſeptimaōcluſio
ADecimaſetōcluſio