Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

ntilogiū theologicūM. Guilhelmi de oclā

ẜm ſuā naturā eſt ſeparatū a corpore mortuo.Sed vlteriꝰ negat̉ iſte idē ſeparat̉ a ſeipſoqꝛ iſta ꝓpō quodāmo cōponit̉ ex terminis nocōicabilibꝰ ſcꝫ ex terminis relatiuis aliqualēdemoſtrationē importātibꝰ ſicut ſequiturdeꝰ aſſumpſit naturā hūanā homo aſſumpſit naturā hūanā. idē aſſūpſit ſeip̄m. etpter hoc negat̉ idē ſeparat̉ a ſeip̄o. qd̓ ſequit̉ ex p̄dictis. Uerutū p̄dictis obſtātibus aliqͥ dicere volūt termini ſiue dictiōesſignificātes ꝑtes xp̄i ſunt termini cōicabiles quapropt rōe aſſumptōis talis ꝑtis fitcōicatio ydiomatū. Pumū tn̄ ꝓbabiliꝰ videt̉ qͥlibet eligat quod meliꝰ ſibi placebit.Decimaquarta cōcluſio ē hoaſſumpſitnaturā humanā ī vnitatē ſuppoſiti diuini. cocluſio ſtatī pꝫ ſic arguēdo. iſte filiꝰ dei aſſūpſithumanitatē in vnitatē ſuppoſiti diuini iſtefiliꝰ dei eſt: maior ꝙͣ minor parēt. ē articulus fidei. Sꝫ iſtā ꝯcluſionē inſtat̉ ſiaſſumpſit naturā humanā ⁊cͣ. iſta humanitas aſſumpta ſit ho. homo aſſumpſit homi. vel ſeip̄m vel aliū. Primū pōt. qꝛ īpoſſibile ē aliqͥs aſſumeret ſeip̄m. Nec ſcd̓m. qꝛſi ſic ſequeret̉ ibi eēt duo hōies .ſ. aſſumēs aſſumptꝰ. ꝯn̄s beata virgo habuit duosfilios ſcꝫ hōiem aſſumētē et hoīem aſſumptūAd iſtud dr̄ negando natura hūana ſit. qꝛ ē ſuppoſitū per ſe ſubſiſtens vel exiſtēs. qꝛ ſuppoſitat̉ ſuppoſitū diuinū. nec ē filius virginis. qꝛ habuit niſi vnicū filiū. ille ē filiꝰ dei clarū eſt illa natura aſſumptaſiue illa hūanitas ē filiꝰ dei ſicut ptꝫ deciſionē cōcluſionis ꝓxime p̄cedētis. ſic ptꝫnon ſunt ibi duo homines.Decimaquinta cōcluſio ē iſta omneaīal̓ rōale mortale ē. Iſta cōcluſio declarat̉ ſic. natura aſſumpta ē ſubſtātia aīata ſenſibilis. Primo ſit ſb̓a ſatis clarū ē. qꝛ ē ens accidēs. ſb̓a. Scd̓o ſit aīata ptꝫ. qꝛ ēcōpoſita ex corpore aīa. Tertio ſit ſenſibilis pꝫ. qꝛ ſentit multas penas et paſſiones ſic̄de ſe notū ē ab om̄ibꝰ cōcedit̉. ē aīal cla ē ē aīal irrōnale. ē aīal rōnale. Etſit mortale vr̄ pōt vel ſaltē potuit mori. natura iſta aſſumpta ē aīalrōnale mortale. et tn̄ ē ſic̄ p̄dictū ē. om̄e aīal rōnale mortale ē. Sꝫ ꝯͣ iſta cōcluſionē īſtat̉. Om̄isꝓpō ē falſa ī qua diffinitū negat̉ ſua diffini. tiōe. ſꝫ ē hmoi. ⁊cͣ. Rōne iſtiꝰ argumēti.volūt aliqͥ negare naturā aſſumptā aīal. qꝛ ē ſb̓a ſe exiſtēs qd̓ reqͥreret̉ ad hoc eſſꝫaīal. Et vlteriꝰ dicūt cōcedēdo ꝓpͥe loquēdo aliqͥd ē qd̓ nec ē ſb̓a nec accidēs. qꝛ iſta natura aſſumpta ē ꝓpͥe loquēdo ſtricte ac-

M. Guilhelmi de oclācepta ſb̓a. qꝛ ē ſe exiſtēs ſuppoſitalit̓ neceſt accidēs. qꝛ nullꝰ ponit ꝙͣuis habeat aliqualē ſimilitudinē accidente. qꝛ ſuſtentat̉ab alio ſicut accidēs ſuſtentat̉ a ſubiecto ſuo tn̄ ꝓpt̓ hoc ſequit̉ ſit accidēs. qꝛ pōt naturaliter adeſſe ſine tali ſuſtentatiōe. ſil̓r forma ſb̓alis ſuſtentat̉ a materia ē in materiaſubiectiue hꝫ magnā ſimilitudinē accidēte. tn̄ ē accidēs. Sꝫ ex iſtis ſeqͥt̉ ita mirabilis ꝓpō ſicut p̄cedēs. ſcꝫ aliqd̓ ens ē ſevnū qd̓ nec ē ſb̓a nec accidēs. Et vr̄ in iſtamateria ꝓbabilior cōcluſio ſupradicta .ſ. om̄e aīal rōale mortale ē. Et ſi dicat̉ꝙͣuis iſta natura aſſumpta ſit aīal rōale tn̄eſt mortale qꝛ ē corpus glorificatū. ꝯn̄s induit īmortalitatē ꝓpt̓ qd̓ dixit apl̓us. xp̄us reſurgēs ex mortuis iaꝫ morit̉ mors illi vltra dn̄abit̉. Sꝫ vr̄ illud argui īmo qͣſi cauillatorie dictū ē. qꝛ an̄ mortē xp̄i clarū eſt iſtanatura fuit mortalis et tūc ſaltē fuit cōcluſiovera. Itē ex ſequeret̉ nullꝰ poſt diē iudicij eet aīal rōnale mortale. qꝛ qͥlibꝫ ſaltēſaluatꝰ erit glorificatꝰ. vr̄ ꝓbabiliꝰ diciillud ſit mortale. qꝛ ex pͥncipijs ſuis naturalibus naturalit̓ pōt mori vel aliqn̄ potuit moriꝙͣuis aliqd̓ extrinſecum ab iſta mortalitatepenitus p̄ſerue. Alit̓ reſpondet̉ ad argumētuꝫ theologice loquēdo oro aīal rōalemortale ē diffinitio cōuertibilis hōie. ſꝫopꝫ addi iſtā dram ſupponibile vel ſe exn̄s. iſta diffinitio rōne dre vltime non vr̄ dici denatura aſſumpta. pꝫ reſpōſio a rgumētiDecimaſexta cōcluſio ē iſta ſequit̉ qͣſi immediate ex dictis. ſcꝫ aliqͥd ſe vnū ēciſuppoſitū alicuiꝰ ſpēiſpāliſſime. Iſta cōcluſio declarat̉ ſic natura aſſumpta ē aīal ſicutdictū ē ē ſe vnū ſicut de ſe notū ē. qꝛ ē cōpoſita ex materia forma faciūt eēntialit̓ vnū tn̄ iſta natura aſſumpta ē ſpēiſpāliſſimeſeu hūane nec alicuiꝰ alteriꝰ ſicut ꝓbari pōt īductiue. Itē aggregatū ex natura aſſumpta natura diuina ē aliqͥd ſe vnū. tn̄ ē ſuꝑpoſitū alicuiꝰ ſpēi hūane nec alicuiꝰ alteriꝰ ſicut ptꝫ īductiue. Et ſit ſuppoſitū hūaneſpēi declarat̉. qꝛ ſi eēt ſuppoſitū hūane ſpēi eſſet homo qd̓ falſum ē. Falſitas ꝯn̄tis pꝫ. qꝛē xp̄s. qͥcqͥd ē homo xp̄s fuit ab et̓no.aggregatū ex natura hūana natura diuinano fuit ab eterno hoc aggregatū ē homoxp̄s nec aliqͥs aliꝰ. qꝛ ſic eēnt ibi duo hōiesqd̓ oēs theologi negāt. pari rōne vr̄ magīcōueniēs ponere aliqd̓ aīal ſe vnū qd̓ ſitſuppoſitū alicuius ſpeciciſpecialiſſime. ⁊cͣ.Decimaſeptima ꝯcluſio ē iſta. aliquodens ſe vnū ē ſuppoſitū alicuiꝰ ſpēiſpāliſ-

Reſponſio

Decimaquintꝰroctiſ.

Obiectio

ADecimaquartacōcluſio

Rn̄ſio aliquorū.

BObiec. io.

BObiec. io.

ADecim ſextacluſio

Rn̄ſio auctoris

ADecimaſeptimaōcluſio

ADecimaſetōcluſio