Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

M. Guilhelmi de oclrāCent logiū theologicū

Cent logiū theologicūmutabat̉. qꝛ poſſibile eſt duas volūtates conuenire ita qͥcqͥd vna volūtas vult reliquaillarū velit: vna illarū mutat̉ ſine mutation alteriꝰ mutat̉: ſic vna eadē īmutata volūtate vult aliquē ieiunare feria ſexta ieiunare die dn̄ica cui volūtas ſacerdotis ē obediēs. hoc idē velle diuerſorū actuū volūtatisqꝛ actꝰ quo ſacerdos vult aliquē ieiunare feriaſexta actꝰ quo vult ieiunare die dn̄ica ſūtdiuerſi. ſequit̉ volūtas diuina filij dei inom̄ibꝰ fuit cōcors obediēs volūtati ſue dīne ip̄e mutabat̉ ẜm volūtatē humanā. diui. qꝛ hoc idē qd̓ debilis homo facit duobusactibus: fortis vnico actu facere pōt.Decimatertia cōcluſio eſt iſta ponit̉ꝙͣ ꝓbabilis ſemꝑ ſupportatione declaratione pͥme cōcluſionis poſita: qꝛ ꝑtes xp̄i cōicant ydiomata ſic videlꝫ tales ꝓpōnes ſūtvere. caput xp̄i ē pes xp̄i. oculꝰ xp̄i ē manꝰ xp̄i. ſic de cōſimilibꝰ alijs. Iſta cōcluſio tal̓r declarat̉. filius dei aſſumpſit naturā humanā.aſſumpſit quālibet partē talis nature. aſſūpſit caput pedē manū ſic de ſingulis ꝑtibꝰPari rōne qua fit cōicatio ydiomatū int̓ filiū dei naturā hūanā pari rōe aſſumptionis nature hūane fiet etiā cōicatio ydiomatūinter filiū tales ꝑtes nature aſſumpteſimiliter aſſumūt̉. ſicut eſt hec vera deꝰ ērōe aſſūptiōis nature ſic hec ē ꝟa deꝰ ē caputrōe cōſimilis aſſumptiōis. Et cōſimilit̓ pōtbari hec ē vera etiā ſcꝫ deꝰ ē pes. Tūc ſic.iſte deꝰ ē pes xp̄i. iſte deꝰ ē caput xp̄i. caputxp̄i ē pēs xp̄i. cōſil̓r. de alijs ꝑtibꝰ pōt argui.Itē poſito deꝰ dimitteret quālibet partēnature aſſumpte ē caput vl̓ pars capitis retineat caput aſſumptū tunc q̄ro vtrū fiatcōicatio ydiomatū inter deū caput aſſūptūvl̓. ſi ſic videret̉ ꝓpoſitū cōcedi. Si. tūcſequit̉ caput ita bene fuerit aſſumptū etita intēſe reliquis ꝑtibꝰ ſicut etiā fiebatcōicatio om̄ibꝰ ꝑtibꝰ nūc fieret interdeū caput reliquis dimiſſis qd̓ vr̄ verumSed ꝯtra iſtā cōcluſionē inſtat̉ ſic. ſi talisa.aſſumptio eſſet ſemꝑ ſufficiēs cōicationisydiomatū int̓ deū naturā hūanā aſſumptaꝫſequeret̉ tales ꝓpōnes eſſent vere deꝰ ē iſtanatura aſſumpta natura diuina ē natura hūana deitas ē humanitas. iſta natura diuina demōſfrata ē iſta demonſtrata natura humana.Itē ſequeret̉ in triduo mortis xp̄i iſtepoſitiones vere fuiſſēt deꝰ ē corpꝰ mortuū. deꝰē aīa ſeparata a corpore. corpꝰ xp̄i mortuū ē: ſeparatū a corpore mortuo xp̄i. ꝯn̄s idē eſt ſeparatū a ſeip̄o tm̄ ſequerēt̉ iſta ſꝫ infinitaalia iſtis ſolutis faciliter pn̄t ſolui. Ad pͥ-

M. Guilhelmi de oclrā iſtoꝝ facilit̓ dr̄ cōcedēdo an̄s negādoſequētiā. qꝛ ꝙͣuis aſſūptio alicuiꝰ nature ī vnitatē ſuppoſiti diuini ſit ſufficiēs cōicatōisydiomatū vl̓ aliquarū dictionū tn̄ oīꝫ.quedā ſunt dictiōes cōicabiles q̄dā no. quevero non ſunt cōicabiles ſunt iſte ita diſtincte ſignificant earū ſignificata ita determinate nūqͣ accipiūt̉ aliquo alio vel aliquibus alijs hoc ex natura īpoſitionis talis dictionis vel ex cōi vſu oīm vtētiū talibꝰ ſignis taliū quedā ſūt ꝓpͥa q̄dā abſtractiua Propria ſicut ſigna demōſtratiua vl̓ demoſtratiōibꝰ accepta cuiuſmōi ſūt ille iſte mortuūhec aīa ⁊cͣ. qꝛ nūqͣ virtute iſtiꝰ aſſumptōnis ēiſta poſſibilis iſta (demōſtrata natura humana) eſt iſta (demōſtrata natura diuina) necſil̓r iſta ꝓpō iſta natura vel hec res eſt iſta resdemoſtrādo pͥmū de mōſtratiuū naturā hūa per ſcd̓m naturā diuinā. Signa vero abſtractiua ſunt iſta natura hūana humanitasnatura aſſumpta ⁊cͣ. talia abſtracta ſic accepta ꝓnoīe demōſtratiuo vel ſine ꝓnoīedemōſtratiuo nullā aſſumptōnē tale aſſumptum verificet de eis tales ſūt poſſibiles aliquā aſſumptionē diuinitas ē humanitas deꝰ ē natura aſſumpta deitas ē natura humana aſſumpta ſic de alijs cōpoſitis ex t̓minis cōicabilibꝰ. ſint cōicabiles opꝫẜm cōcluſionē illā vbi dicebat̉ omnis ꝓpomere affirmatiua cōpoſita ex terminis cōicabilibꝰ ⁊cͣ. Ptꝫ aſſumptio eſt ſufficienscōicationis ydiomatū aliquorū terminoꝝ vtpote terminoꝝ cōicabiliū aliorū. itaſequit̉ rōe aſſumptiōis erit hec vera deitasē humanitas. nec etiā alie ꝓpōes in ante ſuperius adducebātur. Ad ſcd̓m dr̄ cōcedendo ꝯn̄am ꝙͣtū ad illas ꝓpōnes ſcꝫ cōponūtur ex terminis cōicabilibꝰ ſunt iſte deus eſtcorpus mortuū. qꝛ magis incōueniēs ē cocedere deꝰ fuerit corpꝰ mortuū ꝙͣ deꝰ moriebat̉ in cruce. Itē deꝰ ē aīa. qꝛ in illo triduodeus deſeruit corpus nec etiā dimiſit aīaꝫpoſt aſſumptionē humanitatꝭ accipiēdo hūanitatē natura humana ex corpore aīa intellectiua cōpoſita erat in triduo corpore aīa tn̄ deus dimiſit in illo triduo quodaſſumpſerat qꝛ deus erat in ſepulchro corpore in inferno aīa in triduo cōcedit̉hec fuit vera aīa eſt corpus qꝛ taliter expoſitorie pōt argui ſeu ꝓbari. iſte dei filius eſt corpꝰet iſte filius eſt aīa. aīa eſt corpus. Et vlteriꝰcuꝫ dicitur in triduo corpus erat mortuumſeparatum a corpore mortuo concedo ad bonum intellectum. ſed iſte qui eſt corpus mortuum ratione communicationis ydiomatum

Secunda

Obiectio prima.

ADecimatertiacli

Rn̄ſio ad pͥmā

Ad ſcd̓am

iorū.