ntilogiū theologicūM Gnilhelmi de oclra

Tentilogiū theologicūnaturam humanā ⁊ non ẜm diuinam pro quotamen ſicut ipſi dicunt cōcluſio iſta ponebat̉Ad quartum dicitur concedendo proprieloquendo ſcilicet ꝙ non pōt eſſe diuerſarumvoluntatum. quia ſua de ineſſe impoſſibilisiſta ſcilicet deus eſt diuerſarum voluntatum.⁊ hoc ad iſtū ītellectuꝫ ẜm ꝙ loquit̉ ī ꝓpoſitodeꝰ habet diuerſas volūtates intrinſece ẜꝫ naturā diuinā. Et vlteriꝰ cōcedit̉ ꝙ vtraqꝫ iſtarū ē cōtingēs ſcꝫ deꝰ dānabit ſortē ī a īſtāti. ⁊deꝰ nō dānabit ſortē in a inſtāti. ⁊ ſic cōcedit̉ꝙ vtraqꝫ pōt eē vera in a iſtāti. ⁊ cōcedit̉ iſtacopulatiua deꝰ pōt hr̄e volūtatē dānandi ſortē in a inſtāti. ⁊ nō dānādi in a īſtāti. ⁊ vlteriꝰnegat̉ ꝯn̄a. gͦ deꝰ pōt habere diuerſas volūtates ſꝫ bene cōcedit̉ ꝙ diuerſa ⁊ oppoſita deuspōt velle. Et ſi dicat̉ ponat̉ gͦ in eē ſcꝫ ꝙ diuerſa ⁊ oppoſita deꝰ velit. Dico ꝙ hoc nō opꝫſcꝫ ꝙ aliqua ꝓpō poſſibilis poſſit poni in eſſecu nota pluralitatis ⁊ diſtinctiōis ſicut ad veritatē iſtiꝰ. In diuerſis locis ſortes pōt eē nōreqͥrit̉ ꝙ ſic ponat̉ in eē. In diuerſis locis ſortes ē. ſꝫ ſufficit ꝙ iſte ſint poſſibiles ꝙͣuis noncōpoſſibiles ī iſto loco ſortes ē Ca loco demō.ſtrato) ⁊ in iſto alio loco ab a ſortes eſt. Et cōſimilit̓ dico ī ꝓpoſito ꝙ ad veritatē iſtiꝰ diuerſarū volūtatū deꝰ pōt eē ſufficit ꝙ iſte ſint poſſibilos ꝙͣuis īcōpoſſibiles deꝰ ē ī volūtate dānādi ſorteꝫ in a inſtāti: deus ē in volūtate nōdānādi ſortē in a īſtāti Et ſi dicat̉ ponat̉ in eēꝙ deꝰ ſit in volūtate dānandi ſortē in a inſtāti tūc q̄ro cū hoc vtrū deus poſſit eē in voluntate nō dānādi ſortē in a inſtāti. Ad iſtud dr̄cōcedēdo ꝙ ſic. qꝛ iſta copulatiua ē poſſibilisdeꝰ ē in volūtate dānandi ſortē in a inſtāti. etdeꝰ pōt nō eē illiꝰ volūtatis. ſꝫ eſſe in volūtatenō dānādi ſortē in a inſtāti. Et ſi dicat̉: gͦ pōtmutari ab vna volūtate in aliā negat̉ ꝯua. qͥaꝙͣuis iſta ꝓpō ſortes dānabit̉ in a inſtanti ſitvera ⁊ poterit eē falſa. nō tn̄ pōt mutari a veritate in falſitatē poſtꝙͣ fuit vera an̄ a inſtansnō pōt incipere eē falſa an̄ a inſtās. qꝛ ſi ponatur ſcꝫ ꝙ deꝰ nō dānauit ſortē in a inſtāti. tūcnō eſt dicendū ꝙ ſit alteriꝰ volūtatis ꝙͣ priusfuerit. ſꝫ ꝓpt̓ nouū caſum poſitū incōpoſſibilēp̄cedenti caſui negādū eſt nō eē repugnās primo caſui ꝙͣuis ſequat̉ ex caſu ſcꝫ ꝙ fuit ſemꝑ īvolūtate dānandi ſortē in a inſtanti. ⁊ nō dānādi in a inſtanti poſtea ꝑ caſum dānatur velſaluatur tūc iſte caſus repugnat primo caſui.qꝛ ſi ſaluetur ſemper fuit illius voluntatis. ſidamnetur etiā fuit. qꝛ in iſta materia cōcedēdum eſt ꝙ iſtius volūtatis cuiꝰ eſt nunc deuset prius fuit pōt nūꝙͣ fuiſſe ſicut cōcedenduꝫeſt ꝙ iſtam propoſitionē quā deus nunc ſcit ⁊

y. Culli. .de ockāquā prius ſciuit pōt nunꝙͣ ſciuiſſe. Et totumiſtud dicit̉ ẜm opinionem illoꝝ qui ponunt. ꝙin futuris contingentibus non eſt aliqua veritas determinata. vel in aliqua ꝓpoſitione depreſenti vel de preterito cuius veritas dependet a veritate propoſitionis de futuro contingenti. Ad quintū dicitur ꝙ vtrunqꝫ contrajdictoriorū de futuro contingenti: vel illorumquorū veritas dependet a veritate futuroruꝫcontingentiū pōt eſſe ſine aliqua mutationeſicut dictum eſt prius. quia totaliter ſe habetres ſicut prius ſine aliqua mutatiōe ratio quare eſt hoc. quia ſi talis ꝓpoſitio eſt nunc falſaſemper fuit falſa. ſi vera ſemper fuit vera. ⁊ ſicnō pōt mutari a veritate in falſitatē vel econuerſo. Et ad argumentum concedo ꝙ ꝓpoſi.tio vera nunc ⁊ que prius fuit vera pot nunꝙͣfuiſſe vera ⁊ ē conuerſo. ſcꝫ ſi fuit falſa nūqͣ poterit eſſe vera. ⁊ ideo pōt eſſe falſa ſine aliquamutatione. Et vlterius eſt concedendū ꝙcōtradictoria poſſunt eē vera ſine aliqua mutatione ad iſtu intellectum ꝙ vtrūqꝫ contradictoriorū pōt eſſe verū ſine aliqua mutatiōenec eſt hoc inconueniens in iſta materia taliter opinari. Sed ſecus eſſet ẜm opinionemillorum qui ponunt veritatem determinatamet neceſſitatem ſaltē aliqualem in futuro contingenti. Ad ſextum dicitur ꝙ iſta auctoritas gen̄. non debet accipi ſicut iacet de virtu-te ſermonis qꝛ tales paſſiones ſcilicet diſplicentie placentie ira furor et cōſimiles nō poſſunt eſſe in deo ẜm naturam diuinaꝫ. Et ideoiſta auctoritas a doctoribus ſic gloſatur. Penitet me feciſſe hominem. ideſt faciam homini ſenſum vel ſpiritum penitendo ſeu ac ſi peniteret me feciſſe hominē. et ex hoc non ſequitur ꝙ habet diuerſas voluntates et ſi habeatobiectiue non tamen ſubiectiue Secundaauctoritas de niniuitis adhuc quadragintadies ſunt et niniue ſubuertetur ſupple ſi nonegerit penitentiaꝫ ſufficientem ꝙͣuis propheta dixerit abſolute ſine aliqua conditione tamen in ſua reuelatione conditio ſubintelligebatur. Et per hoc ad tertiam auctoritatemdicitur ꝙ ſic intelligitur de ezechia rege ꝙ ꝓpheta dixerat ipſum eſſe moriturum ſupple ſinon peniteret et cōſimiliter gloſande ſunt coſimiles auctoritates ſacre ſcripture que vidētur abſolute aliquid ſignificare que tn̄ om̄escondionaliter intelliguntur. Ad quartamauctoritatē que ſic intelligitur faciliter. qꝛ adiſtū ſenſum dicebat vos aſcendite ad diem feſtum ego aūt non aſcendam ſupple vobiſcumſed in alia hora. quia diuerſe ſūt hore diei. Etex hoc vlteriꝰ nō ſequit̉ ꝙ volūtas ſua diuina

AA v

Ad quartā

Ad quintam.

Ad pͥmā auctoritotem

Ad tertiā

Ad ſecūdam

HAd quartā.