entilo ⁊ iū theologicūM. Guilhemī de oclra
Centilogiū theologicūpoſſibiles pater moriebatur in cruce ⁊cͣ.Nona cōcluſio eſt iſta. ꝙ hec eſt poſſibiliso.ſpūſſanctus eſt homo qui eſt filiꝰ predicte virginis: ⁊ probatur ſicut precedens totaliterDecima cōcluſio eſt iſta. ꝙ pater qui nūqͣmoriebatur pōt eſſe mortuꝰ. Iſta ꝯcluſio declarat̉ ſic. pat̓ pōt aſſumere naturā aſſumptāa filio q̄ in cruce moriebat̉ rōne nature aſſumpte ⁊ pat̓ nūqͣ moriebat̉. gͦ pat̓ qͥ nunꝙͣ moriebat̉ pōt fuiſſe mortuꝰ. Prima ꝑticula patꝫ exoctaua cōcluſione. Et ſcd̓a ꝑticula ſcꝫ ꝙ pat̓nūꝙͣ moriebat̉ eſt ſatis nota in theologia. Etꝯn̄a patꝫ ex hoc qꝛ ſicut filius dei nūc d̓r fuiſſemortuꝰ in cruce rōne hūanitatis aſſumpte q̄ īcruce moriebat̉: pari rōe ſi pater aſſumeret eādē naturā poſſet dici fuiſſe mortuꝰ in cruce rōne eiuſdē nature ab eo aſſumpte q̄ ī cruce moriebat̉. Nec forte qͥs dicat ꝙ ad veritatē illius pat̓ moriebat̉ in cruce nō ſufficit ꝙ natura ab eo aſſumpta moriebat̉ in cruce. ſꝫ reqͥrit̉ſil̓ cū hoc ꝙ iſta natura aſſumpta qn̄ moriebatur in cruce a patre fuerit aſſumpta. Sꝫ hͦ nōvr̄ oportere. qꝛ ſi ſic pari rōne ſi pat̓ illā eādeꝫaſſumeret naturā et filiꝰ dimitteret tūc paternō eēt filiꝰ beate virginis. qꝛ nec fuit natus avirgine maria nec fuit cōceptꝰ a beata ꝟgineqꝛ iſta natura nō fuit aſſumpta a pr̄e qn̄ erat īvtero materno ⁊ ꝑ ꝯn̄s vlteriꝰ ſequit̉ ꝙ tali caſu poſito iſte hō nulliꝰ eēt filiꝰ: ⁊ ꝙ iſte hō nūꝙͣ redemit genꝰ hūanū qd̓ nō vr̄. qꝛ ſi iſta natura dimitteret̉ ſibijp̄i ⁊ tūc nō aſſumeret̉ ab aliqua ꝑſona diuina adhuc cōcedēdū eēt ꝙ iſtanatura eēt homo ſcꝫ hoc cōpoſitū ⁊ eēt filiusbeate virginis qͥ moriebat̉ ī cruce. gͦ ſi aſſumeret̉ a patre eſſent hec cōcedēda de patre rōnetalis aſſumptiōis cū cōicatiōe ydiomatū īducētis. Sꝫ ꝯtra inſtat̉ ſic. qꝛ ſi ſic tūc quedāꝓpoſitio vera de p̄terito ſine aliqua noua īpoſitione terminoꝝ poſſet falſificari ſcꝫ iſta pat̉nō moriebat̉ ī cruce. Ad iſtud breuit̓ reſpōdet̉ cōcedēdo ꝯn̄am. qꝛ iſta ꝓpō de p̄terito ēita cōtingēs ſicut ē iſta de futuro pr̄ aſſumetin vnitatē ſuppoſiti naturā hūanā q̄ in crucemoriebat̉ ⁊ ad veritatē iſtiꝰ aſſumptiōis depēdet veritas iſtiꝰ ꝓpōnis de futuro et falſitasalterius de preterito.luUndecima cōcluſio eſt iſta. ꝙ filiꝰ qͥ moriebatur pōt nūqͣ fuiſſe mortuꝰ. Que declarat̉ſic. iſte filiꝰ demōſtrato filio diuino qͥ aſſūpſitnaturā hūanā moriebat̉ in cruce iſte filiꝰ pōtdimittere naturā hūanā rōe cuiꝰ dr̄ p̄ciſe fuiſſe mortuꝰ in cruce. gͦ filiꝰ qͥ moriebat̉ pōt nūqͣfuiſſe mortuꝰ. Prima ꝑticula an̄tis ē articulꝰfidei. ⁊ ſcd̓a ꝑticula ꝑ aliā cōcluſionē ptꝫ. et ꝑdemōſtrationē ſexte cōcluſionis. Et ꝯn̄a de-
M. Guilhemī de oclraclaratur. qꝛ ſicut pr̄ qui nunꝙͣ moriebatur pōtfuiſſe mortuus rōne aſſumptiōis nature hūane q̄ moriebatur: ita filius p̄t dici nunꝙͣ fuiſſemortuus rōne dimiſſionis nature hūane: rōnecuiꝰ p̄ciſe filiꝰ d̓r eſſe mortuus. Hec cōcluſio ꝓbatur tanꝙͣ ꝓpoſitio q̄ pōt ꝓbabiliter teneriꝙͣuis forte aliqui vellent dicere oppoſituꝫ. ſcilicet ꝙ ſua oppoſita ſit magis probabilis ⁊cͣ.Duodecima cōcluſio eſt iſta. ꝙ deꝰ eſt īmutabilis. Iſta cōcluſio tā in theologia ꝙͣ ī ph̓iaſiab oībus affirmatur. Nā ſicut ptꝫ in deciſione ꝑcōcluſionis pͥme Ariſtoteles īueſtigabat vnūprimū prīcipiū ꝑ hoc ꝙ om̄e qd̓ mouet̉ ab aliomouet̉: ⁊ non eſt ꝓceſſus in infinitū in cauſismouētibus. gͦ tandē deueniendū eſt ad vnū pͥmuꝫ principiū īmobile. Iteꝫ. xij. metha. declarat ariſtoteles ꝙ prīa cauſa eſt pͥmus actꝰ: necexiſtēs in potētia ad aliqͥd aliud. ſꝫ ſi pͥma cauſa eſſet mutabilis: tūc eſſꝫ in potētia ad alitervel aliter ſe habendū: ſicut ptꝫ ꝑ diffinitioneꝫmotus. ij. phiſicoꝝ ab ariſtotele declarataꝫ: q̄d̓r ꝙ motus eſt actus entis in potētia ⁊cͣ. Itein theologia tenet̉ tanꝙͣ principiū firmiſſimūꝙ deꝰ nullo mō pōt mutari. qꝛ deus ſcd̓m apl̓ꝫeſt ī quo nō eſt trāſmutatio nec viciſſitudinisobūbratio. Iteꝫ ip̄e dicit de ſe Halachie. iij.Ego deꝰ ⁊ nō mutor. ⁊ ī pluribꝰ locis ſacre ſcripture firmiſſime aſſerit̉ ꝙ deꝰ nullatenꝰ p̄t mutari. Sed cōtra iſtā ꝯcluſionē inſtat̉ ſic. om̄e ſillud pōt mutari cui p̄t pͥmo aliqͥd aduenire etpoſtea ſeꝑari ab eodē: ſꝫ deꝰ ē hmōi. gͦ ⁊cͣ. Maior videtur euidēs de ſe. qꝛ iō d̓r ſb̓a mutabilisqꝛ pōt ſibi accidēs aduenire ⁊ poſtea ſeparariab eadē. Et cōſimilit̓ materia pͥma vere d̓r generari ſicut ptꝫ ꝑ ariſtotelē ⁊ cōmētatorem. v.phiſicoꝝ. Ubi voluit ꝙ materia eſt q̄ vere eſtſubiectu generatiōis. gͦ motu generatiōis mutatur. ⁊ hoc nō eſt alia de cā: niſi qꝛ ſibi p̄t euenire noua forma ⁊ antiqͣ forma p̄habita ab eadeꝫ materia ſeꝑari. Itē hoc pꝫ de aīa q̄ p̄ciſe.dicit̉ ꝓpter hoc mutabilis: qꝛ ſibi pn̄t euenirediuerſe paſſiones ⁊ diuerſi actꝰ quos pͥus nonhabuit ⁊ etiā poſtea ab eadē abſunt. Nec pōtdici ꝙ in iſtis. ſcꝫ materia prima ⁊ aīa ꝑ talesmotꝰ aliqͥd de ſubſtātijs earū deꝑdatur. qꝛ oēsph̓i tenēt ꝙ tā materia pͥma ꝙͣ aīa ītellectiuaeſt ꝑpetua tanꝙͣ illud qd̓ nullo modo pōt corrūpi. Et minor p̄dicte rōnis. ſcꝫ ꝙ deꝰ ſit hmōideclarat̉. qꝛ pōt aliqͥd aduenire deo in vnitateſuppoſiti: ⁊ poſtea ab eodē ſeꝑari ſiue dimittiſicut plane ptꝫ ꝑ ſextā cōcluſionē. Un̄ dicēdūvidet̉ ꝙ ſicut albedo aduenit ſuo ſb̓iecto ⁊ abeodē ſuſtētatur ⁊ poſtea ab eodē ſeparat̉. ⁊ iōtale ſubiectū dicit̉ alterari. pari rōe videt̉ ꝙ q̄cūqꝫ alia creatura pōt deo aduenire ī vnitateAA iii
AA iiij
Andecima cōclu
Decima cōcluſi-
D
B
Aonclu
BObiectio prima.
Secundo
ADuodecīa cōcluſio de dei īmutalita